Sui Dhaaga - Made in India (सुई धागा)

จริงๆ ชีวิตมันก็ดี

เมืองนี้และบ้านหลังนี้

ที่ทางแคบลง...

- แต่ตกกลางคืนได้นอนนับดาวเยอะดี - เมาจี!

นี่ เมาจี!

ดูซิว่าในท่อมีน้ำมั้ย!

เติมน้ำให้ฉันถังนึง!

ครับ

- ไม่ได้ยินฉันเหรอ! - ได้ยิน

ไม่มีน้ำในแท็งก์

- ได้เปิดเครื่องปั๊มน้ำรึเปล่า - มันไม่ทำงาน

ช่างไฟฟ้าจะมาซ่อมคืนนี้

นี่คือมัมตา

เราเป็นสามีภรรยาโดยนิตินัย แต่...

มัมตา มาช่วยล้างกระทะทีได้มั้ย

ฉันขอยกถังน้ำไปให้พ่อก่อนนะ แม่

ผักชีอยู่ไหนเนี่ย

และนี่คือพ่อ

พ่อมีคนประเคนทุกอย่างให้

แกเดินเอื่อยอีกแล้วเหรอ เทลงไปเลย

น้ำในแท็งก์ของพ่อไม่เคยพอใช้

ลูกคนนี้เอาแต่นอนกรน

คนอื่นสวดมนต์แต่เช้า ส่วนพ่อของผมด่าแต่เช้า

ผมจะว่าไงได้ จริงๆ ชีวิตมันก็ดีนะ

มัมตา มาเฝ้าเตาไว้ซิ

นี่คือมัมตา แล้วนั่นก็แม่...

ผู้หวังดีที่ชอบกังวล

แม่จะมือสั่นถ้าขนมปังที่ทำให้เรา ไม่ร้อนและไม่ขึ้นฟู

ผมจะว่าไงได้ จริงๆ ชีวิตมันก็ดีนะ

ขนมปังขึ้นฟูของคุณ

เมาจี เอาอันที่หายร้อนแล้วไปกิน

มัมตา ไปรีดเสื้อให้เขา

มัมตากับผมไม่ได้ทำความรู้จักกันก่อนแต่งงาน

จะทำตอนนี้ก็ไม่มีเวลา

เมื่อพิธีแต่งงานผ่านไป...

โอกาสที่เราจะคุยกันก็ผ่านไปเช่นกัน

ผมจะว่าไงได้ จริงๆ ชีวิตมันก็ดีนะ

นี่ฉัตรจุลลาช พ่อของพ่อของผม

ปู่ของผม

สมัยก่อนท่านเป็นช่างตัดเสื้อฝีมือดี

กิจการของท่านเจ๊ง ไม่เหลือเงินไว้ให้เราสักรูปี

เสื้อขาด

- ผมเย็บเอง - มัมตา มาจัดปิ่นโต

เรายังมีสมาชิกในบ้านอีกหนึ่ง นั่นคือจักรเย็บผ้าของอุษา

ที่จริงแล้วมันเป็นของเพื่อนบ้าน โยเกศ

แต่เขากับแม่มาอยู่ที่นี่แทบทั้งวัน

น้ำมันจักรที่ใช้หยอดจักร และชาที่แม่ของโยเกศดื่ม...

คงใช้เติมฮีตเตอร์พ่นลมร้อนได้สองเดือน

ลุงครับ ปิดฮีตเตอร์ทำไม

อยากไข้กินเหรอไง

เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวหนาว จะได้ป่วยเอาสิ

ใส่รองเท้าซะ เดี๋ยวเราก็ตกรถไฟหรอก

ไม่ต้องห่วง ฉันไปถึงก่อนนายแน่

เมาจี หมาฉี่ใส่จักรยานของแก!

จักรยานของนายเลอะฉี่หมา

นี่พี่ชายของผม จุกนุ ภรรยาของเขา กุมุด และลูกชายของพวกเขา บีนุ

รถมอเตอร์ไซค์สวยมั้ย

กุดดู พี่ชายของกุมุด ซื้อมาจากโชว์รูม

ลดราคา 5,000 รูปี

อรุณสวัสดิ์ น้องสาว

- น้องสะใภ้ รับซิ - เป็นไงจ๊ะ บีนุ

นมอยู่ในกระเป๋า

- ให้แกดื่มตอนสี่โมงนะ เราไปล่ะ - ได้เลย

บีนุจะนั่งรถมอเตอร์ไซค์คันใหม่

อย่าถือปิ่นโตเอียง เดี๋ยวน้ำซอสจะหก

ทั้งปิ่นโต แท็งก์น้ำ...

และรถมอเตอร์ไซค์ กลายเป็นกำแพงระหว่างมัมตากับผม

เราต่างข้ามมันไม่พ้น

- สวัสดีครับ พัลเตรามจี - สวัสดี

ใครจะว่าไงก็ช่าง...

แต่บรรดาช่างฝีมือที่แทบเอาตัวไม่รอด จากธุรกิจหัตถกรรมที่ปิดตัว

ใช้ชีวิตในย่านนี้อย่างพอใจในสิ่งที่เป็นอยู่

ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นยังไง แต่วันนี้น่ะเหรอ จริงๆ ชีวิตมันก็ดีนะ

เมาจี มาช่วยกันซิ

ยกไป

สาธุ พระแม่คงคา

นอชาดเรียกเก็บเงินค่าจักรใหม่

เรียกเขามา

ครับ

เอาไป

คุณครับ ผมขนของพวกนี้มาไกลจากภีวาณี

ขับรถจนน้ำมันแทบหมดถัง ผมต้องติดสินบนตำรวจชายแดนด้วย

จะไม่มีการแถมเงินให้ของฟรี นอชาด

ถ้าคนอื่นรู้ว่าเขาขายจักรเย็บผ้า ที่รัฐบาลแจกให้คนจนล่ะก็ เขาติดคุกแน่

- มันเสี่ยงมาก - นี่ไม่พอค่าประกันตัวเขาหรอก

เขาช่วยเรานะ แถมเขาหน่อยเถอะ

ฉันต้องออกค่ากระดาษชำระให้เขาด้วยมั้ย

- ดีครับ คุณบันซัลจี - เอาไป

- พอใจรึยัง ไปได้แล้ว - ขอบคุณ

เมาจี นายแจกการ์ดงานแต่งของประศานต์รึยัง

เรียบร้อยครับ แจกครบแล้ว

- ประศานต์ไปกับผมด้วย - ดีมาก

นายมีงานต้องทำเยอะในวันแต่งงาน

ประศานต์เหมือนพี่ของผม ผมยินดีช่วยเขาทุกอย่าง

เป็นอะไร ทำไมทำหน้าบึ้งตึง

เขารู้ว่าทำไม

ถามไอ้เวรนี่สิ!

- เขาขี่มอเตอร์ไซค์ของผมชนเสา - จริงเหรอ

ประศานต์ถือถุงเนื้อไก่ซ้อนท้าย

หมาดุสองตัววิ่งไล่กวดเรา ถามเขาสิ

หมาน้ำลายไหลยืดเมื่อได้กลิ่นเนื้อไก่

ยิ่งผมซิ่ง พวกมันก็ยิ่งวิ่งเร็ว

หมาตัวนึงดึงทึ้งกางเกงของผม

ผมถีบหมา มันกระเด็นไปด้านข้าง

มอเตอร์ไซค์ชนเสาและผมตกลงไปในคูน้ำ

ตามนั้น

นี่การ์ดงานแต่งของลูกชายฉัน

พาครอบครัวของนายมาด้วย

ส่วนนี่คือการ์ดเชิญจุกนุ

คาบไป

วันนี้ลูกสาวของคุณ จะย้ายไปบ้านครอบครัวของสามี

รู้สึกเหมือนเมื่อวานนี่เอง

แม่ เอาน้ำให้พ่อหน่อย

ลูกมักเช็ดน้ำมูกกับเสื้อของผม

ดูละครน้ำเน่าแล้วเศร้านัก งั้นไปดูมันทำไม

ซูมานจะแต่งงานกับข้าราชการ

เขาจะทำให้เธอมีความสุข พ่อไม่ต้องห่วงหรอก

เอาแตงกวาดองมาซิ

ขอแตงกวาดองให้พ่อด้วย

พ่อ

หลังจากวันนี้ใครจะส่งเสียงงอแงในบ้าน

พอแล้ว

มัมตา เอาถั่วแดงไปแช่น้ำ

พรุ่งนี้ไม่ต้องทำกับข้าว

ลูกชายของคุณบันซัลจะแต่งงาน เขาเชิญเรา

จุกนุได้การ์ดแยกอีกใบ

ไปกับมัมตา เอาไปให้เขาสิ

ทำไมแกให้การ์ดดึกเอาป่านนี้

แกไปสิ

ผมจะไม่ไปเฉียดบ้านหลังนั้น

มันถูกต้องเหรอ การ์ดเชิญสองใบ สำหรับครอบครัวเดียวน่ะ

จุกนุจะไปอยู่กับพ่อตาแม่ยายให้ได้

แล้วมันเสียหายตรงไหน

ตรงไหนเหรอ

พ่อร้องไห้เป็นเด็กขี้มูกโป่งที่ตัวละครแต่งออก

แต่กลับไม่สนใจเมื่อลูกชายของตัวเองแต่งออก

เมาจี ฟังนะ มัมตาบอกว่าเธอจะไม่ไปงานแต่ง

ทำไมล่ะ

ชุดตัวสวยของเธอหลวมเสียแล้ว

ฝากวัดตัวเธอให้ที ผมจะแก้ชุดให้

เสร็จแล้ว จะแก้อะไรอีกมั้ย ใส่ด้ายจักรเย็บผ้าไว้แล้ว

ไม่ แค่นี้แหละ

ลองชุดเลย

กินเยอะๆ นะ

ให้เด็กๆ กินด้วย

สวัสดี

เพิ่งมาเหรอ

- ผมอยู่ด้านหลัง... - มีงานต้องทำเพียบ

นายมัวไปลอยชายที่ไหนมา

ฉันพาพ่อมาด้วย

เอาล่ะๆ

ถ่ายรูปหมู่กัน

ไว้ค่อยถ่าย ไปจัดโต๊ะอาหารซะ

แขกบ่นกันแล้ว

อย่าเพิ่งกลับก่อนกินนะ

- สบายดีมั้ย - ผมสบายดี

ประศานต์...

เอาไปวาง หลบไป

พ่อ ผมต้องไปช่วยงาน กินเลยไม่ต้องรอผม

- สวัสดีครับ คุณลุง - สวัสดี

- เมาจีช่วยให้ผมได้งานนี้ - งั้นเหรอ

- คิดค่าหัวเท่าไหร่ - กินให้อร่อย คุณไม่ต้องจ่าย

เมาจี มานี่สิ

นี่เมาจี คนงานคนโปรดของพ่อ

คนโปรดของพ่อ จริงมั้ย

เขาทำให้ลูกค้าของเราหัวเราะ คุณจะไม่ร้องไห้แน่เมื่อมาจากบ้าน

เร็วเข้า แสดงความสามารถให้เธอดู

เถอะน่า ขอหนเดียว

มานี่ เจ้าทอมมี่

ทักทายเจ้าสาวของฉันซิ

แกหิวมั้ย กินไก่สิ เอานี่

ไปกินเลย ไก่ๆ

นั่นขนมปัง ไม่ใช่ไก่

มันหัวเสีย

เมาจี นี่ไก่

มานี่

แกจะกัดฉันเหรอ

มานี่

เขาสุดยอดเลยใช่มั้ย

ไม่มีใครเหมือน

เราใส่ซองให้เขา 151 รูปี

และได้ค่าจ้างกลับมา 500 รูปี

แกคงทำดีไว้ในชาติที่แล้ว

บันซัลถึงได้จ้างแก สำนึกในบุญคุณเข้าไว้

ขนาดประศานต์ ยังทำเหมือนผมเป็นน้องแท้ๆ ของเขา

เป็นอะไรไป ไม่ง่วงเหรอ

นายจ้างจ่ายเงิน ก็ปล่อยให้เขาได้สนุกไปเถอะ

ไม่ต้องคิดมาก

ผมต่างหากที่ขายหน้า ไม่ใช่คุณ

จะคุณหรือฉัน มันก็เหมือนกัน

มัมตา

ช่างเถอะน่า แขกในงานแต่งชอบเฮฮา

คุณทำตัวเป็นหมาทุกวันเลยเหรอ

คุณจะบ้าเหรอ

เป็นหมาทุกวันเนี่ยนะ

บางวันผมก็เป็นลิง เป็นวัว เป็นหมีเต้นระบำ...

เป็นมาหมดแล้ว

คุณหางานอื่นทำไม่ได้เหรอ

รายได้น้อยลงแต่คุณไม่ต้องเสียเกียรติแบบนี้

ผมไปเข้าคณะละครสัตว์ดีมั้ย