The Chambermaid Lynn (Das Zimmermädchen Lynn)

Çocukken bir keresinde kumsalda deniz kabuğu bulmuştum.

Anneme gösterdiğimde

Kulağına götürürsen okyanusun sesini duyarsın Lynn, demişti.

Deniz kabuğu, dalgaları yakalarmış.

Kendi kendime düşünmüştüm,

böylesi küçük ve kırılgan bir şey

okyanus kadar uçsuz bucaksız ve güçlü bir şeyi nasıl yakalar diye.

Deniz kabuğunu otele götürmüştüm. Kulağıma götürmekten kendimi alamamıştım.

Okyanus ve dalgaların gürültüsünden uyuyamadığım gecelerde bile.

Bir gün bir bardak su içip bardağı kulağıma götürdüm.

Götürüverdim.

Aynı sesleri duydum.

Aynı dalgaları. Aynı rüzgârı.

Peki. Sonra?

Hayatın koskoca bir yalan olduğunu böyle anladım.

Hâlâ böyle mi düşünüyorsunuz?

Yalan olmayan tarafları da var belki.

THE CHAMBERMAID LYNN

Merhaba anne.

Merhaba Lynn. Sesini duymak ne güzel.

- Ev tertemiz. Teşekkür ederim. - Seni aradım ama ulaşamadım.

Telefonumu girişte almışlardı da.

Geri aldın ama, değil mi?

Evet ama kapalı duruyor.

- Ziyaretime gelecek misin? - Bilemiyorum ki. Çok uzak.

Sen iyi misin peki?

Fena değil işte.

Bahçe işleri nasıl?

Ekin mevsimi yaklaşıyor.

Kapatmam gerek.

Paraya ihtiyacın var mı?

Hayır.

- Gerekirse söyle. - Bir şey çıkarsa söylerim.

- Tamam. Kendine cici bak. - Sen de.

"Kendine cici bak."

- Sen miydin? - Benim.

Biz ayrıldık Lynn.

Biliyorum.

Seni bir daha idare etmemi bekleme.

Tamam.

Üç haftalığına göz kulak olurum.

Salı ve çarşambaları sekiz saat çalışırım.

Perşembeleri öğlen bir saatliğine eski bir dostumla buluşurum.

Havadan sudan konuşuruz. Aramızda bir şey yok.

Cuma yine çalışma günü. Cumartesi izinliyim. Spor yaparım.

Pazarları sekize on kala annemi ararım.

Tam haber saatinden önce. Bildim bileli haberleri izler de.

Pazartesileri?

Pazartesileri... Buraya gelirim.

- Alışveriş yaptım. - Sahiden mi? Nasıldı?

- Güzel. - Ne güzel!

- Zorlandınız mı? - Hayır.

Merhaba canım.

İyi.

Biraz erken vardık. Şehri turladık.

Toplantı iyi geçti. Her şey yolunda gitti.

İtalyan restoranına gittik. Şahane bir Montepulciano şarabı içtim.

Rolf'lar daha büyük bir eve taşınacakmış. Haberin var mı?

Bilmem. Kredi çekecek herhalde.

Konuyu değiştiriyorum. Mi mi mi mi mi.

Kim diyordu bunu?

Bir türlü bulamadım. Tüm gün aklımdan çıkmadı.

Muppet Show'daki şef miydi?

Asistan mıydı?

O öyle de...

Mi mi mi mi mi deyip duran bir karakter vardı.

Kimdi?

Neyse, boş ver.

İyi uykular.

Ben de seni.

Tamam mıyız?

Valiz de ne ağır.

Ayaklarım acıdı.

Nasıl açılıyor bu?

Teknolojiyle imtihanım.

Tiyatroda illaki yan yana oturacağız.

Kendime hâkim olmam şart.

Adamla daha yeni tanıştık. Ayaklarımın acısından duramıyorum.

Olmaz ki böyle.

20 yaşında değiliz artık.

Onun da vücudunda izler, yaralar vardır. Gayet normal.

Lynn!

Lynn!

- Ne yapıyorsun? - Temizlik.

- Telefonun var. - Kim arıyor?

Annen.

Kalbimde sorun varmış. Bypass ameliyatı olabilirmişim.

Çim biçerken yere yapışıverdim.

Makineyi tutamadım. Çimene yüz üstü düştüm.

Nalları dikiyordum valla.

- İyi ki geldin Lynn. - Evet.

Çok kalamayacağım.

- Canını sıkacak bir şey mi yaptım? - Hayır.

İş nasıl gidiyor?

Herkes çok sıcakkanlı.

Önce nereyi temizliyorsun?

- Banyoyu. - Hep mi?

Önce banyo, sonra yatak odası. Yerleri de her gün süpürüyorum.

- Bir günde bile amma toz birikiyordur. - Güneş vurunca anlaşılıyor.

Çarşafları her gün değiştiriyor musun?

Misafir tek gece kaldıysa, evet.

- Bir haftalığına kalıyorsa? - Üç günde bir.

Hastane nasıldı?

Anlatmıştım ya. İyileştiğimi söylediler.

Orada neler yaptın peki?

Terapi gördüm.

Erkek arkadaşın var mı?

Gideyim artık anne.

Tekrar gelecek misin?

Yol çok uzun.

Kendine cici bak.

Sen de.

Chiara.

- Merhaba. - Merhaba.

- Ludwig, değil mi? - Evet.

Telefonda konuşmuştuk.

Oda 212 lütfen.

- Tamam mısın? - Evet.

Gerçekten mi? Kısa sürdü.

Sana kartımı bırakayım.

- Belki haftaya tekrar ararım. - Nasıl istersen. Hoşça kal.

- Alo? - Alo?

Evlere de geliyor musunuz diye soracaktım.

Gelirim.

Ben kadınım ama.

Orasını anladım.

Önümüzdeki cumartesi sizin için uygun mu?

Uygun. Pek de resmisin. Saat kaçta?

Beş diyelim mi?

Ev adresin ne?

Kohlhaldenstraße 7.

Zilde hangi isim yazıyor?

Zapatek. Lynn Zapatek.

Numaramı nereden buldun?

Bir önemi var mı ki?

Bir müşterim mi verdi?

- Evet. - Kim?

Cumartesi söylerim.

Saatliği 200.

Biliyorum.

Anlaştık o zaman.

Saat beşte. Kohlhaldenstraße 7. Zapatek.

Görüşürüz.

Görüşürüz.

Merhaba. Buyurun.

Selam.

Ee?

Saçınızı niye boyattınız?

Numaramı nereden buldun?

- Vaktiniz var mı? - Ne istiyorsun?

Bu işi ne zamandır yapıyorsunuz?

Beni fahişe mi sandın?

Vur bana, desem vurur musunuz?

Canım nasıl isterse.

Parayı veren benim.

Müşterilerimi kendim seçerim. Fahişe değilim ben. Anlaşıldı mı?

Sonuçta para alıyorsunuz.

Numaramı kimden aldın?

Bir saniye.

Birkaç gün önce Eden'daydınız. Bir adamla. 212 numaralı odada.

Bıraktığınız kartta numaranız yazıyordu. O otelde temizlikçiyim.

Eden'da mı?

Yatakların altında saklanırım.

Eski filmlere merakın var.

Korsan değiller.

Burnun güzelmiş.

Bir saati aştık.

Biraz.

Beni tekrar arayacak mısın?

Belki.

Nasıl istersen.

Para masada.

Haftaya cumartesi?

Neden olmasın?

- Görüşürüz. - Görüşürüz.

İyi geçti mi sizce?

Tamamdır.

Teşekkür ederim.

Kahveye kalsana.

Acelem var.

- Deliler hastanesine yatmışsın. - Evet. Kendim istedim.

Neden?

- Özel bir mesele. - Çok çalışıyorsun.