Ghost mountaineer (Must alpinist)

In januari 1989 ging een Estlandse studentengroep...

...naar Boerjatië in Siberië op zoek naar avontuur en nefriet.

Raar, maar ik heb geen nachtmerries over wat er gebeurde.

Deze 25 jaar heb ik de bergen wellicht één keer gezien.

Ik was in den vreemde.

Weidse ruimte en leegte. Sneeuw. Niks.

Dit was geen groep die vaak samen rondhing.

Deze groep was nog nooit samen een berg op geweest.

Het was een heftige ervaring.

Erg heftig.

SPOOKALPINIST GEBASEERD OP EEN WAARGEBEURD VERHAAL

Lachen naar het vogeltje.

Daar gaan we.

Het begin was prachtig.

Een beetje sneeuw, makkelijk te bewandelen.

Het was opmerkelijk warm weer.

De groep bestond uit geologiestudenten.

Je had Olle, een geoloog, de leider van de groep.

Zijn klasgenoot Anne.

En ook Margus, die we de Dommekracht noemden.

En onze leider had ook...

...een blonde eerstejaars overtuigt om mee te gaan. Geneeskundestudent Inge.

Er hing romantiek in de lucht...

Zet je voet stevig neer, dat loopt makkelijker.

Ikzelf, Eero, en mijn vriend Indrek, studeerden geen geologie.

Wij studeerden biologie,

en dat is iets heel anders.

Maar we hoorden dat ze mensen nodig hadden voor een groep, dus gingen we mee.

Belangrijk onderdeel van een wandeltocht is de treinreis

Vijf dagen samen in een kleine coupé.

EEN WEEK EERDER

ZOUT NIET AANRAKEN MET HANDEN OF EIEREN

TRANS-SIBERIË EXPRES MOSKOU-IRKOETSK

We gaan hierdoor.

Dit kruis is een pas.

De pas is de plek waar we de brug over kunnen naar de volgende vallei.

Hier is een kloof en hier is nefriet.

Erg mooi.

Als ik denk aan de niet-bestaande kaart die we gebruikten...

Dat was een zwart-witte kaart met wat bergen erop getekend.

Dat was de basis voor deze reis.

Geologen!

Waarom drogen jullie hier uit? Brezhnevs begrafenis?

Dokter... hoe heette je ook alweer?

Ik weet het niet meer.

Mijn geheugen is slecht wat betreft vrouwennamen.

Inge. Dat weet je best.

Die naam past niet bij je.

Je krijgt een andere.

Marleen...

Dr. Marlene Dietrich.

Wat een haar! En jij neemt haar mee op een wandeltocht?

Negeer hem.

Dronken biologen.

Wat? De kaart heeft ook dorst.

Zeg, Olle. Wat als het me nou niet lukt?

Het lukt wel.

Ik help je wel. Dit worden twee toffe weken.

Let maar op.

USSR

ZESDE KLIMDAG

TUNK-GEBERGTE, SIBERIË, BOERJATIË. 6300 KM VAN ESTLAND.

Inge... Wat is er gebeurd?

- Waarom loop je achter? - Ik kan niet meer.

Dit is 't verkeerde pad.

Zet je rugzak neer. Doe dit aan.

We moeten naar het bos.

- Daar is het warmer. - Ik kan niet meer.

Eero!

Waarom heb je ons dit verdomme aangedaan?

Gaan we door?

We moeten wat dingen verdelen uit Inges rugzak.

Nou, dacht het niet.

Anne, stop deze in je rugzak.

Wat sta je daar, verdomme, kom hier.

Waar is Margus?

Shit!

Het sneeuwde buiten, en nu binnen ook.

Waarom zijn we nog niet bij de eerste pas?

Marleen, je vriend kan kennelijk geen kaart lezen.

Ik leef met je mee. Je eerste tocht en dan zo'n rommeltje.

Meestal is het niet zo.

Lawines.

Ver weg. Er ligt hier weinig sneeuw.

We kunnen hierdoor. Dit is onze pas.

- Weet je dat zeker? - Natuurlijk. Morgen gaan we.

Als we nog een keer verkeerd gaan, is het klaar.

Ik vertrek niet zonder nefriet.

Je hebt rare mensen uitgenodigd.

Wat kon ik anders? Niemand wilde.

Olle, de kaart kan verkeerd zijn. Het is jouw schuld niet.

Kijk!

Raakte het met zijn poot.

Kom, geef het frame eens.

De geologen waren serieuze types.

Ik kan me niet herinneren dat iemand zei dat ik het goed deed.

Of wat voor positiefs dan ook.

Hoe ziet die vervloekte pas eruit?

We moeten door.

Hij is hier. Kom op.

Het is ons gelukt!

We zijn koningen!

Marleen, waar wacht je op?

Kom kijken hoe mooi het is!

De laatste is er.

Nu spijt het me dat Olle zijn eerste pas heeft gevonden.

Waarom hangen deze hier?

Sjamanisme.

Contact met geesten. Andere werelden.

Als je iets offert op een heilige plek,

dan is je toekomst goed en raakt het kwaad je niet.

Gelooft iemand in die onzin?

Jij, Anne?

Goed dan.

We slapen vannacht op deze heilige plek.

Onhandig.

Dat is genoeg.

Leg er nog wat bovenop.

Er is een mooie plek in de buurt. Zullen we samen gaan kijken?

Het is echt niet ver.

- Inge... - Wat?

Staan jullie daar te bekken?

Ik dacht dat we met z'n tweeën konden gaan.

Ik kan echt nergens meer heen.

Het is zo uitputtend.

Zit je te schijten?

Dit doet even zeer.

- Wie wil er thee? - Ik.

Shit, dit is nog nooit gebeurd.

Het herstelt vannacht wel.

Moeten we de kloof maar overslaan?

We lopen toch al achter op schema.

Kom te laat thuis.

We zijn hier voor nefriet, niet om te zingen.

Ik kwam voor 't zingen.

- Wat is er? - De wind.

- Hoor je dat? - De schoorsteen...

Shit, het was zo kalm en nu die wind.

Dat is de wind niet.

Hoorde je dat?

Ik weet wat het is.

Waarom er buiten linten zijn.

In deze bergen...

...raakte een bergbeklimmer lang geleden de weg kwijt.

Niemand wist dat hij vermist was.

En nu zwerft hij rond.

Hier in de buurt.

Om zich te wreken op andere klimmers.

Hij werd zwart door zijn woede.

En als je hem ontmoet, gebeurt er iets.

Hij kijkt je aan...

Zo.

En dan is het voorbij.

Dat is alles.

Want hij heeft geen gezicht.

Dit kun je niet vertellen.

Alles kan worden verteld.

- Niet in de bergen. - Hij vertelt dit verhaal altijd.

Het is weer zo'n sprookje.

Kijk hem eens.

Een slaapgenie.

Stil. Daar komt hij.

De spookalpinist.

ELFDE KLIMDAG

Waar is de alcohol?

Wat?

In je tas.

Proost. Op een succesvolle dag.

Marleen viel iets van 70 keer, maar dat is niks.

Ik dacht vandaag dat ik doodging.

- Olle, kom hier. - Waar is het verdomde fornuis?

Het fornuis is hier! Laat het.

Eerst even wat drinken.

Ik drink wel als 't fornuis staat.

Verdikke.

Shit, er is geen hout voor het fornuis.

Waar wacht je op? Straks is het donker.

Shit!

Blijf bij haar weg.

Is dat duidelijk?

Ergens halverwege de reis,

viel het ons op dat Olle bijna niks meer zei.

Hij sprak niet meer met ons.

We gingen toch naar de nefrietkloof.

Nefriet is makkelijk te kneden en vormen, maar om het te breken...

...ik brak mijn houweel op die rots zonder er iets vanaf de krijgen.

O, hou op.

Ik zei al dat hier komen nutteloos was.

Een berg vol nefriet, en je krijgt er niks van.

Verdomme.

Alles gaat kapot.

De verdomde pikhouweel!

Alsof er en vloek op rust!

Margus, dit is een vloek.

Kom het voelen! Het water is warm.

Wat cool! Hoe kan dit?

Het komt uit de berg.

Laten we zwemmen. Ik kom ook als het water warm is.

Kom, jongens.

Olle!