Boys Don't Cry

บอยส์ ด้อนท์ คราย ผู้ชายนี่หว่า...ยังไงก็ไม่ร้องไห้

- สั้นอีกหน่อย - อีกรึ

- อีกหน่อย - นี่สั้นพอแล้วนะ

โอเค ซูเปอร์สตาร์

- ว้าว - สวมเสื้อเชิ้ตทำไม

เล่นแผลง ๆ แบบนี้น่ากลัวพิลึก ผิดรูปผิดร่าง

เอาออกก็ได้

- นี่ใช่เลย - ค่อยยังชั่ว

ถ้าแกเป็นผู้ชาย ฉันอาจอยากฟัดก็ได้

ถ้าแกเป็นชายแท้คงอยากฟัดฉันแน่ๆ

เป็นสาวหล่อแล้ว เอาไงต่อ

ไปเลย

ไม่มีทาง

ต้องมีสิน่า

- จี้มากไปแล้ว - อย่าแหยน่ะ

ไม่ได้แหยโว้ย กลับบ้านดีกว่า

- มีคนรออยู่ - แกมีเดทรึ

ฉันต้องเข้าไป

มานี่

บอกอะไรให้

แกสวมหมวกใบนี้แล้วเฉิ่มแหลก

เดี๋ยวมา เดี๋ยวมา

ทีน่า

นอกจากเป็นนักกีฬาแล้ว

ยังหวานแหววอีกล่ะ และผมสวยด้วย สำคัญตรงนี้

ผมบิลลี่ คุณนิโคลใช่มั้ย

คุณท่าทางไม่ได้มาจากแถว ๆ นี้

แล้วเหมือนมาจากแถวไหน

ที่ไหนที่มันสวย ๆ

ผมจะยืนรอตรงนี้จนกว่าคุณเข้าบ้านแล้ว

นึกว่าจะหนีพ้นเรอะ

ไอ้เวร

กลับมานี่

"ลินคอล์น เนบราสก้า ปี 1993"

- ไอ้เบี้ยน - วิตถาร

- แกฟาดน้องสาวข้า - เปิดประตูเดี๋ยวนี้

- เปิดประตู - เปิดโว้ย

ไอ้ทุเรศ

- ขอเตะซะทีเถอะวะ - อลิเซีย

อลิเซีย ใครคืออลิเซีย

- แห่กันมาเพียบ - ไปทำอะไรมา

ข้าจะอัดไอ้กระเทยญาติเอ็งด้วย

ทำไมถึงทำอย่างนี้

ไม่รู้พลาดอีท่าไหน

พลาดตรงที่แกไม่ใช่ผู้ชายนั่นแหละ

หญิงชมฉันว่า เป็นเพื่อนชายที่ดีที่สุดที่เคยมี

อยากให้แม่แกขังแกอีกงั้นรึ

เปล่า

งั้นทำไมไม่ยอมรับว่าแกเป็นทอม

ก็เพราะฉันไม่ใช่ทอม

ทุเรศ

- ทำอะไรน่ะเอามือออกไป - เงินที่แกติดฉันอยู่ เอาคืนมาให้หมดเลย

โธ่เอ๊ย อะไรกันวะ ระวังหน่อย ไม่จำเป็นต้องงั้นนี่

ห้ามมาพักพิงอิงแอบที่นี่อีกแล้วทีน่า เก็บข้าวของแล้วไปเลย

เซ็งเหรอ

สุด ๆ

- คุณชื่ออะไร - เเคนเดซ

ฉันเกลียดชื่อนี้ กำลังคิดจะเปลี่ยน

บางทีมันอาจช่วยได้

ผมแบรนด้อน

ฝากเงินไปซื้อให้ซองสิ

มาร์ลโบโร่

เดี๋ยวมา

ดูมัน

เพื่อนฉันนั่งอยู่

แล้วไง

บอกให้ไปซะ

อย่าตอแยผู้หญิง ฉันไม่อยากมีเรื่อง

อย่าเจ๋อหน่อยเลยน่า

แกจะอยากไม่อยากช่างปะไรไอ้ทอม

ไอ้ทุเรศ เฮงซวยที่สุด

- เดี๋ยวเตะก้นให้ - ช้าก่อนคาวบอย

แค่ลุกไป 5 นาทีเอง หาเรื่องให้เราซะแล้ว

เลว เดี๋ยวโดนเตะ

ไปเถอะไอ้เก่ง อย่าหาเรื่องเจ็บตัว

ทุเรศ

วิ่ง จอห์น วิ่ง ๆ จอห์น ตำรวจมา

ห่วยแตก

ป่านนี้ฉันหมอบไอ้นั่นแล้ว ถ้านายไม่ห้ามไว้

พระเจ้า จอห์น ดู

ตานายต้องเขียวแน่ ๆ เลย

ฉันน่ะ

โธ่เว้ย

มีไฟมั้ยเพื่อน

มือนายเล็กนิดเดียวเอง

โตนะ

- โจ หลุยส์สิมือเล็ก - เขาไม่ต่อยโดยไม่ปิดป้องให้ดีก่อน

จะทำศึกชิงนางแคนเดซต้องรู้เชิงมวย

ไปเถอะ

- เฮ้ ไอ้หอย - หอยแกสิ

ทอม นี่แบรนด้อน

จอห์น เราจะไปส่งบ้านทันทีที่หารถเจอ

โทษที จอดอยู่แถวนี้

เราจะไปปาร์ตี้กัน ไปมั้ย

แคนเดซ ตั้ง 70 ไมล์เชียวนะ

ไม่เป็นไร ราตรียังเยาว์ และฉันยู่ยี่ยับเยิน ดังนั้น

ดี

"หม่ำฉัน ลินคอล์น เอ็นอี"

ถึงหรือยัง

จวนแล้วเพื่อนจ้อย อยากจอดรถต่อยกับใครก่อนมั้ย

ฉันไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน

ฟอลส์ซิตี้

ไปทำอะไรที่นั่น ชื่อนี้ไม่มีแม้แต่ในแผนที่

ซวยแล้ว

ลอนนี่ ชีวิตฉันกำลังเป็นฝันร้าย

ฉันต้องขึ้นศาลอาทิตย์หน้า และไม่มีที่ซุกหัวนอน

ถ้ากลับไปไม่ทันก็ซวย อยู่บ้านแกได้มั้ย

- แล้วหมอล่ะ - ไปหามาแล้ว

จะบ้าตาย ต้องพบจิตแพทย์ ฉีดฮอร์โมนที่แก้มก้น

ค่าใช้จ่ายแพงลิบลิ่ว ฉันต้องแก่แน่ ๆ กว่าจะมีเงินขนาดนั้น

แกต้องทำอะไรเข้าอย่าง

ขืนเอาแต่วิ่งหน้าตั้งลงท้ายจะเจอคุก

ตลอดกาล

คิดว่าฉันทำได้มั้ย

แกเป็นทอม

ตรงมาบ้านฉันเลย

ห้ามแวะบาร์ ห้ามขโมยของ

- และห้ามยุ่งกับหญิง - ไม่ยุ่งแล้ว

- เข็ดจนตาย - ไง รูปหล่อ

นอนหลับมั้ย

เเคนเดซ

จำได้น่า

นี่โคดี้

ว้าว เจ๋งเป้ง

ยังระทมเรื่องคู่หมั้นอยู่รึ

อะไรนะ

อ๋อ ใช่เรื่องมันยืดยาวมาก

แหม เธอนี่เล่นกับเด็กเก่งนะ

ใช่ ผมมีลูกคนนึง

เฮ้ แบรนด้อน ข่าวดี

- โบกรถให้เธอได้แล้ว - แจ๋วเลย

- เขาจะไปลินคอล์นคืนนี้ - โอ้ ว้าว

เจ๋ง

เฮ้ แชมป์

ทอมเดทแค่หญิงที่... แก้มก้นเล็กแต่ร่องยาวเฟื้อยถึงหลัง

เขาช่างเลือกอยู่หรอก

ทอมชอบแบบอัปลักษณ์สุด ๆ ทำไมรู้มั้ย

ปรนนิบัติเก่ง

ขอบใจ

- จะฉายเดี่ยวกับเท็ด บันดี้รึ - เฉยเหอะจอห์น เขาดูดีออกเนอะ

เออ เหมือนคนในครอบครัว

- พูดถึงครอบครัว - ลาน่าล่ะ

ไปเดินเล่น

อยู่ฟังพวกผู้หญิงร้องคาราโอเกะก่อน

ลาน่า ไปไหนมา

ขึ้นเวทีเลยลาน่า

ลาน่า ความคิดเธอนะ

คุณคือใคร

ตะวันเท็กซัสอันหงอยเหงา

กำลังตกอย่างเชื่องช้า

และในกระจกส่องหลัง

ฉันเฝ้าดูอาทิตย์อัสดง

เงียบ ๆ หน่อยโว้ย

ในผมสีทองของเธอ

ฉันหลับตาลงชั่วครู่

ฉันยังคงอยู่ที่นั่น

ดวงดาวสีฟ้าสดใสในเท็กซัส

ตามมาหลอกหลอนฉันคืนนี้

อีกเมืองหนึ่ง

ในห้องของอีกโรงแรมหนึ่ง

อีกฝันซึ่งจบลงเร็วเกินไป

ทิ้งฉันให้เปล่าเปลี่ยว

ภาวนาให้อรุณรุ่ง

แสวงหาพละกำลังให้ดำเนินต่อไป

ดวงดาวสีฟ้าสดใสในเท็กซัส

ตามมาหลอกหลอนฉันคืนนี้

ทุเรศที่สุด ไหนบอก 5 นาทีไง

- เราติดอยู่ในกาลเวลาน่ะ - โธ่เอ๊ย ขึ้นรถได้แล้วน่า

- แบรนด้อน ไปด้วยกันสิ - เขาเป็นฆาตกรไซโคนะ

- ไปพักบ้านฉันดีกว่า - เร็วเข้าเพื่อนเอ๋ย

พอเราไปถึงบ้าน

น้องสาวฉันล่อนจ้อนและไฟไหม้อยู่ล่ะ

- ทอมถาม "กล้องถ่ายรูปอยู่ไหน" - นายช่วยไว้ได้ทุกคนเหรอ

ทอมเป็นฮีโร่ ช่วยไว้ได้ทุกคนใช่มั้ย

ใช่ ตอนเขาพาฉันเข้าไปเขาบอกว่า

"นี่คือไฟไหม้ครั้งใหญ่สุดใน 50 ปี"

"คุณเป็นฮีโร่นะ"

และฉันพูดว่า "เหรอ"

หนังสือพิมพ์ลินคอล์นลงรูปฉัน

- นายคงเห็น - เจ๋ง

- นั่นอะไรน่ะ - เขาเล่นสกีกันชน

ย่างเนื้อกินเป็นงานของคนหงิม ๆ เพื่อน

ของฉันต้องงานลูกผู้ชายถึงจะเขาไส้ ฉันอยากเป็นนักผจญเพลิง

โดดร่มเข้าใส่... ไฟไหม้ยอดเขาเซนต์เฮเลน

สู้ไฟ ได้เงินมากมาย

แล้วท่องเมมฟิส เกรซแลนด์ เทนเนสซี

ไอ้เวร เกรซแลนด์อยู่ในเมมฟิส และเมมฟิสอยู่ในเทนเนสซีอยู่แล้ว

ฉันรู้

- เธอคงพอแล้วมั้ง - ยังเลย

คนอย่างนายไม่ต้องใช้ยาก็ได้

เพราะตัวเบาตลอด 24 ช.ม.อยู่แล้ว

เอาล่ะทอม ตานาย

ไม่ล่ะ กำลังกินเบียร์อยู่

งั้นก็ตานาย แบรนด้อน

- สู้เขา สู้เขา คาวบอย - นายทำได้น่า

นี่คือแบรนด้อน นักสู้โหดจากลินคอล์น

จะพูดจากับเขาระวังหน่อย เขาห้าว

เอาเลย นายทำได้น่า

ท่าทางไม่เต็ม

สู้เขา