My Cousin Rachel

Heeft zij het gedaan?

Of niet?

Wie treft blaam?

Ik was een wees.

Ambrose nam me in huis.

Hij was mijn neef...

...maar ik hield van hem als een vader.

Ze zeiden: Hij heeft een moeder nodig.

Maar de enige vrouwen die hij binnenliet, waren de honden.

Ik kwam terug van school.

Geef maar.

Wat had ik geleerd?

Ik hield niet van boeken.

Niet van steden.

Van slimme praatjes.

Ik hield van...

...dit.

Maar Ambrose werd ziek.

De dokters stuurden hem weg...

...naar de zon.

Ik miste hem zo.

Elke brief deelde ik met mijn peetvader en zijn dochter.

Een brief, van Ambrose. Net bezorgd.

Die zomer schreef hij ineens:

Laarzen uit.

'Mijn nicht, en dus ook jouw nicht...

...Rachel, een weduwe, aangenaam gezelschap...

...is zo aardig om mij de pracht van Florence te laten zien.

Ze woont hier in de zon, maar is zo Engels als jij en ik...'

Ze moet wel heel erg charmant zijn dat Ambrose haar zag staan.

Wat bedoel je?

Hij was nooit zo gesteld op vrouwen.

Ja, je neef heeft niet zoveel met vrouwen.

Waarom ook? Hij had mij.

Hoe oud is ze?

Staat er niet.

En toen het herfst werd...

'Ik heb geweldig nieuws. Rachel en ik gaan trouwen.

Ze heeft ja gezegd.

Ik ben zo blij dat ik zo gezegend ben.

Ik weet zeker dat je het begrijpt zodra je haar ziet.

Ze straalt, ze is goed...

...en het vriendelijkste gezelschap.'

Ze zet de hele wereld op z'n kop.

Alles wordt anders van het ene op het andere moment.

Denk je weleens aan de toekomst?

Nou, een huis voor jezelf?

Waarom zou ik?

Nou ja, de situatie is toch wel veranderd.

Wanneer verwacht je ze?

Hij zal ons in zijn grote geluk wel vergeten zijn.

Arme Philip. Word je nu weer een wees?

Wat een absurde opmerking. -Het is toch goed dat hij gelukkig is?

Want dat is waar het om gaat.

Wat bedoel je? -Trouwen.

Er komt vast snel een brief.

'Ik heb je enkele malen geschreven...

...maar ze waakt over me als een havik...

...en er is niemand die mijn brieven naar de post kan brengen.

Vandaag is ze niet thuis.

Daarom kan ik dit schrijven.

Ik ben al weken ziek.

Koorts, vreselijke hoofdpijn.

Ik word ziek van het zonlicht.

En ik vertrouw de dokters niet meer.

Die nieuwe, aanbevolen door die slang van een Rainaldi...

...is een moordenaar.'

Wie is Rainaldi?

Geen idee.

Mag ik 'm?

Was ie misschien dronken?

Dronken? -Toen hij die brief schreef.

Nooit...

Kijk...

'Ze heeft me er bijna onder. Rachel, mijn kwelgeest.

In Godsnaam, kom snel.'

Braaf...

U bent zeker Philip.

Ik verwachtte u al.

Hoe weet u wie ik ben?

Wellicht door de opmerkelijke gelijkenis met uw neef.

Kom binnen, ik ben bijna klaar.

Waar is hij? -Waar hij is?

Dat weet u toch wel, mijn beste...

Hij is dood.

Waar is die vrouw?

Vrouw? -Die Rachel. Waar is ze?

Weg. -Waarheen?

Ik heb geen idee. Echt.

Hoe is ie gestorven?

Een tumor, in zijn hoofd. Hier.

De dokters zeiden dat het zijn hersenen aantastte.

Hoe dan?

Schreeuwen.

Agressie. Wantrouwen.

Alle dokters zijn gek en ik ben de grootste gek van allemaal.

Gooien met spullen, glazen kapot...

...hij drukte zijn vrouw tegen de muur en kneep haar keel dicht.

Ze wil het huis verhuren. Misschien wel verkopen.

Uw nicht Rachel, Mr Ashley, is een vrouw met een sterke drang.

En hartstocht.

Heel sterk.

Begrijpt u?

Waar zijn zijn spullen?

Zijn kleren, zijn boeken...

De dag na de begrafenis was ze verdwenen.

Wat een rotwijf.

Dat ik haar graag had ontmoet.

Mijn naam is Rainaldi.

Ik ben de advocaat van uw neef. En adviseur.

En hopelijk vriend.

Een kopie van de overlijdensakte.

Er is een kopie naar Engeland gestuurd, en naar de executeur.

Uw peetvader. Signor Kendall.

U weet alles van me. -Uiteraard.

Er valt hier veel moois te zien.

Werkelijk? -Kerken, schilderijen, enzovoorts.

Maar ja...

U lijkt meer op te hebben met bier en vrouwen dan met de Rinascimento.

En waarom ook niet. -Ik geloof geen woord van wat u zegt.

Als ik hier was geweest, had mijn neef nu nog geleefd.

En wat het hem heeft gekost...

...aan pijn en lijden...

...zal ik verhalen, met rente...

...op de vrouw die het veroorzaakte.

Hij was een goed mens, meester Philip.

Dank je, Guy. -God hebbe zijn ziel.

Geef hier, Jericho.

Je maait als een wijf.

Nog vlees, meester Philip?

Meester Philip?

U bent nu de meester, meester Philip.

Het is het testament van tien jaar geleden.

Er staat niets in over een vrouw.

Weet u het zeker? -Heel zeker.

Ik heb het grondig bestudeerd.

Net als de begeleidende brief van signor Rainaldi.

Nergens staat iets over een claim van Mrs Ashley.

Dat verbaast me. -Waarom?

We weten dat ze hem de dood in dreef.

Dat weten we helemaal niet.

Als je zo praat over zijn weduwe, dan luister ik daar niet naar.

Je bent een fortuinlijk mens.

Alles gaat naar jou, bij je volgende verjaardag, zoals Ambrose wilde.

U gelooft die onzin over die tumor toch niet?

Hier is de overlijdensakte...

...met de doodsoorzaak.

Wat had haar motief kunnen zijn? Ze had niets te winnen bij zijn dood.

Dus ja, waarom zou ik dat niet geloven?

Ambrose was niet mijn vader.

Maar hij was als een vader.

In feite zelfs beter dan de meeste vaders.

We zullen hem missen.

Ik zal hem missen.

Maar de nieuwe meester Ashley gaat op dezelfde voet verder.

Ze is in Engeland.

Ze is hier.

Geen zorgen.

Eén blik op het huis en ze stapt meteen weer in haar koets.

Mooi.

Moet je zien. Wat een stof.

Dan stoft ze maar af.

En die stank. Hebben alle honden hier soms zitten kakken?

Wellicht. -Waar breng je haar onder?

De kamer van Ambrose? -Nee, die neem ik.

Ze krijgt de blauwe kamer.

Werkelijk?

Is die waterdicht?

Perfect voor haar.

Wat ga je met haar doen?

Confronteren.

Ze zal zich er wel onderuit willen praten.

Of flauwvallen. -Op theatrale wijze.

Hysterisch. Zo zijn Italianen toch?

Ze is half Italiaans.

Al die macaroni. Ze is vast te dik om de trap te beklimmen.

Ik wil gerechtigheid. Voor Ambrose.

Je bent nerveus.

Totaal niet.

Wil je dat ik blijf? -Hoe bedoel je?

Dat ik erbij ben.

Hoe laat verwacht je haar?

Ik kan dit zelf wel.

Je bent echt nerveus, hè?

Ik wil alleen zijn als...

Het spijt me. -Nee, dat hoeft niet.

Ik begrijp het. -Het spijt me echt.

En dank je wel.

Voor alles.

Voor de bloemen. En dat je wilde blijven.

Uiteraard.

Succes.

Probeer haar niet voor het eten al te wurgen.

Zorg dat ze op het eten wacht.

Dat ze haar honger ophoudt tot de meester terug is.

Duidelijk? -Helemaal.

Mooi. Zorg daarvoor.

Ze is er. -Geen bagage?

De spullen van meester Ambrose staan in uw oude kamer.

En waar is ze nu? -In haar kamer.