My Happy Ending

Ik ga hier dood.

Dit smaakt nergens naar.

Alsof uitgezaaide kanker nog niet erg genoeg is.

Wat drink je, Judy? -Kamelenmelk.

Het versterkt het immuunsysteem. -Het moet niet te heet zijn.

Het smaakt zo walgelijk dat het wel gezond moet zijn.

Gebruik de oven, niet de magnetron. - De oven, begrepen.

Dag, mevrouw Roth. Ik ben Emilia.

Ik zorg vandaag voor u. Loopt u maar mee.

Hierheen? Nee, dat kan niet.

Ik heb privacy nodig. -Geen zorgen.

Elk infuusstation heeft gordijnen.

Nee, serieus. Ik heb een eigen kamer nodig.

Er zijn geen privékamers. -Ik wacht wel.

Sorry, mevrouw Roth, maar we hebben geen privékamers.

Dokter Fletcher heeft geregeld dat ik hierheen kon komen.

Hij leek te begrijpen hoe belangrijk mijn privacy is.

Kunt u hem halen?

Dokter Fletcher is vandaag in het ziekenhuis in Londen.

Jezus Christus.

Ik begrijp dat het extreem moeilijk is om hier voor het eerst te komen.

Dokter Fletcher heeft instructies achtergelaten.

En u bent in goede handen bij dr. Hanson.

Als het mag, help ik u graag op weg.

Zag je wie dat was? -Wie?

Jeetje. Wat doet zij hier?

Ze deed een toneelstuk.

Binnen een week geschrapt. Gruwelijke recensies.

Wie is dat? -Ze was vroeger heel beroemd.

Dames, alsjeblieft. Een beetje privacy graag.

Sorry.

Het is haar echt.

Geen zorgen. Ik praat wel met ze.

Ze zijn discreet.

Dit is een ramp.

Als ik klaar ben, kan uw bezoek hier zitten.

Ik ben alleen.

Bent u hier alleen? -Ja.

Maar iemand moet u naar huis brengen.

U krijgt vandaag heel sterke medicijnen.

Ik bel wel een taxi.

Heeft u het niemand verteld?

Kunnen we beginnen? Ik wil dit achter de rug hebben.

Mevrouw Roth, chemotherapie is niet iets wat je zomaar achter de rug hebt.

Uw familie zal merken. -Dank voor de zorgen.

Echt waar. Kunnen we dit gewoon doen? -Natuurlijk.

Kunt u uw mouw oprollen? Dank u.

Oké.

Oké.

We beginnen met ondansetron, tegen de misselijkheid.

Dan omeprazole tegen brandend maagzuur. Dan volgt de echte behandeling.

Oxaliplatin en 9-FU.

Hier is nog wat ondansetron voor thuis, als u straks nog misselijk bent.

De ondansetron kan hoofdpijn veroorzaken.

Van paracetamol voel je je soms slap.

Dexamethason kan slapeloosheid veroorzaken.

Dit is diazepam.

Diazepam kan verstopping veroorzaken, dus neem bisacodyl erbij.

Voor bij ernstige diarree door de bisacodyl is hier wat circodium.

En cortisol voor aambeien, veroorzaakt door diarree.

Misschien zal op gekke plekken haar gaan groeien.

Zoals een baard of een snor, maar uiteindelijk verdwijnt dat.

Er zijn geen beperkingen wat betreft seksuele activiteit.

Geweldig. Nu moet ik nog iemand vinden die van vrouwen met baarden houdt.

Oké, we gaan langzaam druppelen.

Kunnen.

Kunnen we even pauzeren? -Natuurlijk.

Ik kom straks nog even kijken.

Als u iets nodig heeft, druk dan op deze knop.

Dames, gedraag je. Hoor je me?

Wat heeft Annie vandaag in je broodtrommel gedaan?

Eh.

Komkommersandwiches en worteltjes. O, en een eenhoornsticker.

Judy, we lopen een beetje achter met je recept.

Ik breng het langs als het klaar is.

Oké. Zeg op.

Hou je mond. Laat me met rust.

En wat is er met je haar gebeurd?

Verdomme.

De kat kauwt erop in haar slaap. Ze heeft het verpest.

Ze denkt dat het haar moeder is.

Laat ook maar. Misschien krijg ik vandaag een nieuwe.

Dat is beter.

Ik word liever gewoon kaal.

Maar dat maakt de kat pas echt van streek.

Eihoofden der wereld, verzamelen.

Waarom neem je niet op?

Ben je nog verkouden? -Ik ben niet verkouden.

Ik wist het. Ik zie het altijd als je liegt.

Ik heb darmkanker.

En ik krijg nu chemotherapie.

Wat?

Die buikpijn.

Woensdag, toen je de producenten sprak, ging ik naar dokter Fletcher.

Hij zei dat ik naar een kliniek in Londen kon gaan, in de luwte.

Ik wilde je niet ongerust maken.

Maar ze zetten me in een kamer met andere mensen.

Dus je moet nu komen.

Nance? - Ik kom eraan.

Jezus, Jules.

Je wilde me niet ongerust maken? Mij?

Schreeuw niet tegen me. Ik snap het.

Je moet hierheen komen. Mensen hebben me gezien.

Blijf bij iedereen uit de buurt.

Maar ik moet echt plassen. - Nou en?

Zijn er geen toiletten?

Ja, maar aan de andere kant van de kamer.

Dan moet ik langs die vrouwen lopen.

Die je luid en duidelijk kunnen horen.

Die me luid en duidelijk kunnen horen. Wat als ze alles hebben gehoord?

Dat hebben ze. -Judy.

O, mijn god. Nance.

Haal diep adem en ga plassen.

Ik kom zo snel mogelijk.

O.

Het spijt me zo. Eerst hadden jullie je.

Ik ben een trut. Vergeef me.

Sorry dat we je lieten schrikken. We hadden je moeten waarschuwen.

Maak je geen zorgen.

Ik ben Mikey.

Ik ben een grote fan. -Mikey.

Dat waardeer ik echt.

Verdomme. Ik kan het niet geloven.

Julia Roth in levenden lijve.

Dit is zo cool.

Niet dat het cool is dat je hier bent, natuurlijk.

Mikey, als je je mond niet houdt, ontploft haar blaas.

Nee, het is prima.

Ik waardeer het echt, Mikey.

Het is zo lief, maar ik moet.

Ga plassen.

O, in hemelsnaam.

Waarom wind je je zo op over een oude Hollywood-ster?

Julia Roth is niet passé.

Ze deed een paar jaar geleden die film met hoe-heet-hij-ook-alweer.

Die in de ruimte? -'Komeet'? Die was vreselijk.

Ja, zeker weten.

Ze heeft zulk mooi haar. -Altijd al gehad.

Binnenkort ziet ze eruit als wij.

Julia Roth zal er nooit uitzien als wij.

O, jawel. -Ze zal er nooit uitzien zoals wij.

Het spijt me van eerder.

Maak je geen zorgen.

We vertellen niemand dat je hier bent.

Bedankt.

Wat is er met haar?

Chemo kan soms een beetje zwaar zijn. -Een beetje?

Judy, kan Julia met ons mee? Alsjeblieft.

Ik kan niet weg. Ik wacht op m'n manager.

We gaan nergens heen.

Eigenlijk wel, maar we gaan niet weg. Wacht maar af. Geef me je hand.

Let niet op mij terwijl ik lijd.

Het is oké, dat beloof ik. Het wordt leuk.

O, god. Zo zacht.

O. Mooie tatoeage.

Mikey, hou je mond. -Het spijt me.

Oké, daar gaan we. Ogen dicht.

Oké.

Oké, Judy. Waar zijn we?

Op een prachtig eiland, midden in een regenwoud.

Er staat een lichte wind.

Een zachte wind.

Ik voel het. Zo fijn.

Stil, Mikey.

Luister naar de dieren in de verte.

Welnu.

Ik zal je zeggen wat we gaan doen.

Judy, wacht. We zijn Julia kwijt.

We moeten terug.

Arme Julia. Je denkt vast dat we gek zijn.

Ik vraag me af wat er in je infuuszak zit.

Was het maar zo'n feest.

Nee, het is iets wat we doen om ons af te leiden van de pijn.

Ja. -Het werkt.

Het is net een spel, een illusie.

Net doen alsof. -Net acteren.

Stil, Judy.

Het spijt me zo. Ze heeft veel pijn.

Oké, we komen er snel genoeg weer.

Oké.

Adem diep in.

En adem langzaam uit.

Laat elke spier in je lichaam ontspannen.

Van je wenkbrauwen tot je tenen.

We zijn weer op het eiland.

Geen gepiep van monitors.

Geen gesis van tl-lampen.

Geen vreselijk gekreun. Alles is weg.

Ver, ver weg.

Het enige wat je hoort, is het geluid van de watervallen.

En van de dieren in het bos.

Dat is beter.

Welkom op Judy's vakantie.

Waar de zon nooit schijnt en waar Judy de baas over ons speelt.

Kom op, dames.

Opschieten. We hebben niet de hele dag.

Wacht even. -Glij niet uit.

Nee, dank je.

Stil. Je jaagt hem nog weg.

Wat? -Dit is het plan.