The first 200 lines.
Τη δεκαετία του 1930, ως απάντηση στη Μεγάλη Ύφεση και την άνοδο του φασισμού,
χιλιάδες Αμερικανοί προσχώρησαν στο Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ.
Αφότου οι ΗΠΑ συμμάχησαν με τη Σοβιετική Ένωση κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο,
και πολλοί άλλοι μπήκαν στο Κ.Κ.Η.Π.Α.
Ο σεναριογράφος Ντάλτον Τράμπο, παλαίμαχος υπερασπιστής των δικαιωμάτων
των εργαζομένων, έγινε μέλος του κόμματος το 1943.
Όμως ο Ψυχρός Πόλεμος έριξε μια νέα σκια υποψίας πάνω στους Αμερικανούς κομμουνιστές
Τ
ΤΡ
ΤΡΑ
ΤΡΑΜΠ
ΤΡΑΜΠΟ
Μετάφραση: fata morgana
- Τι θέλεις, Ρόκο; - Αυτό που θέλουμε όλοι.
Να μην πεθάνω νέος, φτωχός ή μόνος.
Μάνι, αυτοί οι τύποι... Αν δεν τους δώσω αυτό που ζητάνε, θα με σκοτώσουν.
Στάσου, Ρόκο. Αν δεν τους αντισταθούμε, φυσικά,
ίσως το βρεις...
Να πάρει!
Κόψτε! Να πάρει!
Σκηνικά. Συγνώμη, συγνώμη, παιδιά.
Πάμε ξανά, Έντι. Συγνώμη, Σαμ.
Συγνώμη, παιδιά. Φυσικά, τη μέρα που είναι μαζί μας ο συγγραφέας.
"Μαζί μας."
Το μόνο σίγουρο ότι δεν είναι ένας από μας.
Ποια είναι η πανέξυπνη ατάκα μου, Τράμπο;
Την έχω εδώ. "Στάσου τώρα, Ρόκο".
"Αν δεν τους αντισταθούμε, φυσικά, ίσως να έχεις
εκείνη τη μακρά, ευτυχισμένη ζωή που όλοι θέλουμε."
Τότε γιατί με έβαλες να χτυπιέμαι; "Επί γης ειρήνη, και εν ανθρώποις ευδοκία."
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Εδώ είναι Αμερική.
Καλώς. Τι λες τότε για σεξ και χρήμα;
Εδώ είμαστε. Δυο πράγματα που όλοι μας αγαπάμε.
Χωρίς τα κηρύγματα σου για την αγωγή του πολίτη.
Εντάξει. Πάμε ξανά.
Ο Μέγιερ μάζεψε όλη την αφρόκρεμα, τον Σαμ Γουντ να τραβάει,
τον Ντάλτον Τράμπο για διορθώσεις, οπότε ας ελπίζουμε...
- Δεν μπορούσα να δουλέψω. - Δεν ήθελες να δουλέψεις,
Μη τυχόν και θίξεις τους απεργούς. Για τους σκηνογράφους.
Τι σχέση έχουν οι σκηνογράφοι με το γράψιμο;
Αυτό που γράφουν οι σεναριογράφοι, οι σκηνογράφοι το στήνουν.
Αυτό που στήνουν, εσείς το κινηματογραφείτε.
Εσύ βγάζεις όσα περισσότερα χρήματα μπορείς και εγώ το ίδιο.
Τότε γιατί να μην βγάζουν και αυτοί; Και γιατί να μην τους βοηθήσουμε;
- Άκου τι λες, ο Σοβιετικός των Λούσων. - Έλεος!
Κέρδισες, Σαμ. Η απεργία τελείωσε.
Και ίσως θα ήταν καλό να δεχτείς τη νίκη με χάρη.
Ξέρεις, δεν τελειώνει ποτέ με εσάς.
- "Εμάς"; - Τη μια απεργία μετά την άλλη.
Τα πάντα στο όνομα της δικαιοσύνης.
Ξέρεις κάτι;
- Θα απεργήσω... - Και καλά θα κάνεις.
Ενάντια σε ανθρώπους που απεργούν.
- Σαμ, Σαμ, Σαμ, Σαμ. - Ούτε και εγώ θα σπάσω την απεργία σου.
Άσε μας, ρε Τράμπο! Είσαι απλά...
Ξέρεις κάτι; Έχω περάσει πάρα πολύ χρόνο... Τι;
Δε βοηθάς... Έντι...
Σαμ, πρέπει να συζητήσουμε τις αυριανές σκηνές.
Αίσχος. Ποιος στο καλό έγραψε αυτή την αηδία;
Όμως πρώτα...
- Μπορώ να έχω αυτό το χορό; - 'Εντι. Για όνομα...
Το διασκεδάσεις;
- Πάντα. - Δις Χόπερ.
ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΠΟΣ, ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ.
Το γραφείο της κορυφαίας δημοσιογράφου Χέντα Χόπερ.
Χαιρετισμούς από την κινηματογραφική πρωτεύουσά μας
όπου όλα είναι ήλιος και διασκέδαση.
Ή μήπως όχι; Βλέπετε τα διάσημα πρόσωπα εδώ;
Ο Ντάνι Κέι, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, η κουκλάρα σύζυγός του, Λορίν Μπακόλ...
οι οποίοι έχουν δηλώσει την αλληλεγγύη τους
με τους εργάτες στα στούντιο που απεργούν για υψηλότερα μεροκάματα
σε συγκεντρώσεις που γρήγορα έγιναν βίαιες.
Διότι στην πραγματικότητα αυτές οι απεργίες ήταν έργο επικίνδυνων ριζοσπαστικών.
Εδώ βλέπουμε τον ηθοποιό Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον,
πρωταγωνιστής στο "Double Indemnity".
Και αυτός είναι ο σεναριογράφος Ντάλτον Τράμπο,
που είναι, όπως πολλοί από αυτούς τους απεργούς και τους υποστηρικτές τους,
ένας καταγεγραμμένος κομμουνιστής.
Ποιος ακριβώς βρίσκεται πίσω από αυτές τις συγκεντρώσεις;
Εσείς στ' αλήθεια δημιουργείτε κάτι.
- Και γιατί; - Και αυτοί καρπώνονται όλα τα κέρδη.
- Λοιπόν, είναι δίκαιο αυτό; - Όχι!
Οι εκλεγμένοι αρχηγοί μας θα ανακαλύψουν.
- Ενωθείτε και πολεμήστε! - Ο βουλευτής Τζ. Παρνέλ Τόμας
και η βουλευτική Επιτροπή του για τις αντιαμερικανικές δραστηριότητες.
Ο κομμουνισμός δεν είναι κάποια μακρινή απειλή.
Οι πιο επικίνδυνοι πράκτορές του βρίσκονται εδώ,
και ελέγχουν τα ερτζιανά και τις κινηματογραφικές οθόνες,
ελέγχουν τους εργαζομένους και τα συνδικάτα τους.
Πρέπει να ταυτοποιηθούν - Ως εχθροί- που είναι.
Κομμουνιστές. Ο στόχος τους... παγκόσμια κυριαρχία.
Η πρώτη γραμμή ενός νέου πολέμου, ενός Ψυχρού Πολέμου.
Μια συνωμοσία για να διαφθείρουν τς δημοκρατικές αξίες
και να επέλθει η ανατροπή αυτού του έθνους.
Τη Μίτζι την πήρε ο ύπνος.
Εσύ ήσουν στην επισκόπηση των ειδήσεων;
Ναι, εγώ ήμουν.
Προδότη.
Θεέ μου! Αγάπη μου.
Όχι, είμαι μια χαρά. Είμαι μια χαρά. Δεν τρέχει κάτι.
- Έλα. Πάμε σπίτι. - Τι αγένεια.
Μπαμπά;
Είσαι κομμουνιστής;
Ναι.
Είναι παράνομο αυτό;
Όχι.
Η κυρία με το μεγάλο καπέλο είπε ότι είσαι ένας επικίνδυνος ριζοσπαστικός.
Είσαι;
Ριζοσπαστικός; Ίσως.
Επικίνδυνος...
Μόνο για όσους πετάνε αναψυκτικά.
Αγαπώ τη χώρα μας.
Και είναι καλή η κυβέρνηση.
Αλλά κάθε καλό πράγμα θα μπορούσε να γίνει καλύτερο.
Δε νομίζεις;
Η μαμά είναι κομμουνίστρια;
Όχι.
Εγώ;
Λοιπόν, τι λες να σε περάσουμε από το επίσημο τεστ;
Η μαμά φτιάχνει το αγαπημένο σου κολατσιό.
- Ζαμπόν και τυρί. - Ζαμπόν και τυρί.
Και στο σχολείο, βλέπεις κάποιον που δεν έχει καθόλου κολατσιό.
Τι θα κάνεις;
- Θα το μοιραστώ. - Θα το μοιραστείς;
Μα, δεν θα του πεις να πάει να βρει μια δουλειά;
Όχι.
Του προσφέρεις ένα δάνειο με 6% επιτόκιο. Αυτό είναι πανέξυπνο!
Μπαμπά.
- Τότε απλά τον αγνοείς. - Όχι.
Βρε, βρε...
Το κουμμουνιστάκι...
Τράμπο, ως συνήθως, τα λόγια σου βγάζουν νόημα μόνο για σένα.
Ας τους να σε αποκαλούν κομμουνιστή, εμένα δημοκράτη.
Και τα δυο είναι νόμιμα κόμματα.
Το δικό σου απλά είναι πιο δύστροπο και βαρετό.
Όμως δεν υπάρχει τίποτα το παράνομο σ' αυτό.
Για την ώρα.
Χάντερ, πες στο φίλο σου να κόψει λίγο την παράνοια και να πιει ένα ποτό.
Δε νομίζω ότι είναι αρκετά παρανοϊκός.
Πφφφ, όχι και εσύ!
Σου τελείωσε ο πάγος.
Λοιπόν, πήρα το θάρρος να σχεδιάσω ένα φυλλάδιο.
Το θέμα:
Το Κογκρέσο δεν αντιλαμβάνεται μια μικρή λεπτομέρεια - την Πρώτη Τροπολογία.
Μια χαρά το αντιλαμβάνονται. Απλά δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή.
Το μόνο που τους νοιάζει είναι εκείνος ο ωραίος νέος πόλεμός τους.
Αυτοί οι τύποι λατρεύουν τον πόλεμο, και αυτός είναι τέλειος,
επειδή είναι αόριστος, και είναι τρομακτικός και είναι ακριβός.
Όποιος είναι υπέρ του είναι ήρωας, και όποιος είναι εναντίον του είναι προδότης.
Ακριβώς. Σ' ευχαριστώ.
Άρλεν, όχι κοντά στον πίνακα.
Αν πιστεύεις ότι εδώ πρόκειται για το σινεμά, είσαι ηλίθιος.
Και γι' αυτό το λόγο θα κάνω μια μικρή κουβέντα με την άλλη πλευρά.
- Δεν εννοείς το Σωματείο, έτσι; - Αυτό εννοώ.
Έχεις τρελαθεί τελείως;
Έντι, είναι όλοι τους ηθοποιοί, σεναριογράφοι και σκηνοθέτες, σαν και εμάς.
Είναι ναζιστές. Απλά είναι πολύ τσιγκούνηδες για να αγοράζουν τις στολές.
Αυτοί κάλεσαν το Κογκρέσο εδώ πέρα.
Και είναι όλοι τους σαν τον Σαμ Γουντς και τη Χέντα Χόπερς;
Να χαρείτε, ας μην δαιμονοποιούμε ανθρώπους που δεν ξέρουμε στ' αλήθεια.
Εγώ λέω να το κάνουμε.
Και ξέρεις με ποιον θα μιλάς εκεί, έτσι δεν είναι;
Κυρίες και κύριοι, ο κ. Τζον Γουέιν.
Θέλω να πω ένα πράγμα για ένα μέρος που αγαπώ.
Όχι, όχι το Χόλιγουντ.
Μου αρέσει το Χόλιγουντ,
όμως αγαπώ την Αμερική.
Και όταν μιλάμε για την Αμερική,
μιλάω για την ελευθερία.
Το είδος της ελευθερίας
που μόλις πολεμήσαμε σε έναν παγκόσμιο πόλεμο, για να τη σώσουμε.
Θέλεις να είσαι κομμουνιστής; Πήγαινε να γίνεις κομμουνιστής.
Όμως κάποιοι φίλοι μου, στην Ουάσινγκτον
πιστεύουν ότι πρέπει να απαντήσεις σε κάποιες ερωτήσεις.
Δεν ήξερα ότι είναι τόσο καλός.
- Ακόμα θέλεις να είσαι κομμουνιστής; - Επειδή δεν προσποιείται.
- Πήγαινε στη Ρωσία. - Είναι ο εαυτός του...
Ελεύθερα, τράβα, και να απολαύσεις τα Μπαλέτα του Μπολσόι.
Με συγχωρείτε, κύριε. Θα θέλατε να διαβάσετε για την Πρώτη Τροπολογία;
- Κύριε, λίγη επιμόρφωση. - Για να ξέρετε τα δικαιώματά σας.
Φυλλάδιο για την 1η Τροπολογία...
- Ένα ελαφρύ ανάγνωσμα. - Πολύ ευχάριστο.
Όχι.
Σ' ευχαριστώ, Σαμ.
Ντοσβιντάνιε (Αντίο).
Κοστίζει λεφτά να τα τυπώσουμε αυτά.
- Θέλετε να μάθετε για την 1η Τροπολογία; - Αυτό είναι ένας εφιάλτης.
- Ντάλτον. - Χέντα.
Καλησπέρα.
Έντι, χρυσό μου.
Χέντα.
Νέο καπέλο.
Κάθε μέρα, αγαπητέ, κάθε μέρα.
Πήγες καθόλου σινεμά πρόσφατα, Ντάλτον;
Ο Δούκας. Μα δεν ήταν θαυμάσιος;
Απλά είπα ό,τι πρέπει να ειπωθεί. Γεια σου, Έντι.
Δούκα.
Άκουσα ότι εσύ και τα φιλαράκια σου έχετε κάποιο φυλλάδιο.
- Το πήρε κανείς; - Όχι ακόμα.
Θα θέλατε ένα, κύριε; Είμαστε κομμουνιστές.
No comments yet. Be the first to leave one.