A Misanthrope Teaches a Class for Demi-Humans (人外教室の人間嫌い教師)

ผมอยากขอให้ใส่แหวนวงนั้น ติดไว้กับตัวตลอดไม่ให้ห่างไปไหนเลยน่ะ

แหวนวงนั้น

ไม่ใช่แค่ทำให้ร่ายมายาป้องกันการรับรู้ไร้ผล

และทำให้มองเห็นโรงเรียนนี้ได้เพียงเท่านั้น

แต่ยังมีประสิทธิผลที่สำคัญอีกอย่างด้วย

ประสิทธิผลที่สำคัญเหรอ

หากถอดแหวนตอนอยู่นอกโรงเรียน

ความทรงจำที่นี่จะถูกลบหายไป และถูกแทนที่ด้วยความทรงจำจำลองแทนน่ะ

หากมนุษย์ภายนอกรู้ว่า เผ่าพันธุ์อื่นมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ก็คงแย่

ตอนฮิโตมะคุงลาออกและกลายเป็นคนนอกแล้ว

ก็จะขอเก็บแหวนวงนั้นคืน

ต้องทำให้ลืมเรื่องราวที่นี่ และกลับไปใช้ชีวิตมนุษย์ธรรมดาไงล่ะ

งั้นถ้าเผลอถอดแหวน ตอนอยู่ข้างนอกโดยไม่ตั้งใจ

ก็จะกลับมาที่นี่ไม่ได้อีกงั้นเหรอ

หากสัมผัสแหวนอีกครั้ง ความทรงจำก็จะกลับมาน่ะ

แค่ให้อาจารย์คนอื่นเก็บไว้ให้

พอเสร็จแล้วก็ค่อยขอคืนเอาก็ได้

อย่างนี้นี่เอง ค่อยยังชั่ว

โรงเรียนหญิงล้วนที่มีแต่เผ่าพันธุ์อื่น

โรงเรียนมัธยมปลายเอกชนชิรานุอิ

ผมได้ออกเดินทางอีกครั้งที่นี่ในฐานะอาจารย์

เกิดอะไรขึ้น

หนวกหูน่า อย่าส่งเสียงดังสิ

ขอโทษ

เกิดอะไรขึ้น มินาสุกิ

(ตอนที่ 2 ผู้เกลียดมนุษย์ กับมงกุฎดอกไม้ที่ไม่จีรัง)

ข้าวกล่องผิดอีกแล้วค่ะ

ซัตสึมาอาเกะ (ปลาบดก้อนทอด)

สำหรับฉันที่เป็นเผ่าพันธุ์นางเงือกแล้ว

ซัตสึมาอาเกะก็ทำให้รู้สึกโหดร้าย น่ากลัวเหมือนกับจิคุวะและลูกชิ้นปลาน่ะค่ะ

อ้อ เพราะซัตสึมาอาเกะ ก็มาจากการเอาปลาไปบดเหมือนกันนี่นะ

อย่าทำให้กลัวสิ

อ้อ ขอโทษที

งั้นมาแลกกับ...

มาแลกกับข้าวกับฉันไหม

ช้าไปอีกแล้ว

งั้นก็เอาไปเลย

ขอบคุณนะคะ คุณโทบาริ

งั้นก็แลกกับไก่ทอดคาราอาเกะของฉันนะ

เอ้า อ้าม

อ้าม

อ้าว

หรือว่าถ้าต้องแลกกับข้าวกับเรา

เราก็ต้องป้อนมินาสุกิแบบนั้นด้วยเหรอ

เอ้า อ้าม

อ้าม

ไม่ไหว มันหนักหนาเกินไปสำหรับเรา

ในฐานะอาจารย์แล้วทำแบบนั้นไม่ได้หรอก

อ้าว

วันนี้ของทุกคนเป็นเมนูเฉพาะตัวกันสินะ

ปกติจะเป็นข้าวกล่องแบบมนุษย์ เพื่อฝึกที่จะเป็นแบบมนุษย์

แต่วันนี้เป็นเมนูที่แต่ละคนชอบค่ะ

บางครั้งถ้าไม่ปล่อยใจบ้าง ก็เครียดสะสมเอาได้น่ะ

อย่างนี้นี่เอง

ทุกคนเป็นเผ่าพันธุ์ ความชอบของข้าวกล่อง ก็เลยค่อนข้างแตกต่างกันด้วยสินะ

มินาสุกิเป็นเผ่าพันธุ์นางเงือก เลยหลีกเลี่ยงสัตว์น้ำที่เป็นพวกพ้อง

มีข้าวห่อสาหร่าย สาหร่ายวากาเมะดอง และสาหร่ายคอมบุจิเมะ ดำไปหมด

อุซามิเป็นกระต่ายก็เลยเป็นผัก แต่เดี๋ยวนะ

แคร์รอตล้วนเลยนี่

ของโอกามิ

ครึ่งหนึ่งเป็นหมาป่าก็เลยเป็นเนื้อ แต่เดี๋ยวนะ กินเนื้อมากไปไหมน่ะ

ฮาเนดะเป็นนกอีเสือ เลยกินได้หมด

เทียบกันแล้วก็รวมหลายๆ อย่างคล้ายมนุษย์เลย

ฮาเนดะมองไก่ทอดหรือไข่ม้วนก็ไม่เป็นไรเหรอ

เอ๊ะ ทำไมล่ะ

ก็ฮาเนดะเป็นนกไม่ใช่เหรอ

แต่ฉันก็ไม่ใช่ไก่สักหน่อย

อ้าวเหรอ

ทำไมล่ะ

เปล่า ถ้าไม่เป็นไรก็ดี

คุณแม่ครัวคิดเมนูก็คงลำบากมากเลยนะ

เพราะที่หอมีนักเรียนหลายประเภทเลยนี่นะ

นั่นสินะคะ

มีนักเรียนที่ตามโลกปกติแล้ว เป็นศัตรูตามธรรมชาติกันด้วยค่ะ

แล้วแบบนั้นต้องทำยังไงเหรอ

ไม่เป็นไร ที่นี่ทุกคนก็คือมนุษย์แล้ว

อ้อ อย่างนั้นเองเหรอ

ไม่งั้นหมาป่าอย่างฉันกับกระต่ายอย่างคุณอุซามิ ก็เป็นศัตรูตามธรรมชาติกันค่ะ

อะไร อย่ามาดูถูกกันนะ ถ้าพูดจาอวดดี ฉันกัดเธอแน่

ค่ะ ขอโทษค่ะ

ดูเป็นศัตรูธรรมชาติที่ตรงข้ามความจริงมาก

โรงเรียนนี้ยังมีแต่เรื่อง ไม่เข้าใจอีกเพียบเลยนะ

จริงสิอาจารย์ คาบห้าว่างไหมคะ

ก็ไม่ได้ว่างหรอก แต่ทำไมเหรอ

คือว่า คาบห้าเป็นวิชาพละ มาดูไหมคะ

ไปดูเหรอ

พอได้เห็นตอนออกกำลัง ก็น่าจะเข้าใจพวกเราได้ง่ายขึ้นน่ะ

ทั้งเรื่องที่ถนัดไม่ถนัด และอีกหลายๆ อย่าง

อย่างนี้นี่เอง

วิชาพละวันนี้ เราจะมาเต้นกันต่อจากคราวก่อน

ก่อนอื่นขอดูผลจากคราวก่อนนะ

เรียงตามเลขที่เลย เริ่มจากอุซามิ

ค่ะ

สุดท้ายมินาสุกิ เตรียมตัวพร้อมไหม

พร้อมค่ะ

ไม่เก่งเลยสักนิด

เหตุผลที่มินาสุกิอยากเป็นมนุษย์ "เพราะอยากเต้น" ใช่ไหมนะ

แต่ว่า...

ดูสนุกสุดๆ เลย

ขอบคุณที่รับชมนะคะ

ขอบคุณมากมินาสุกิ

ทางนี้ก็รู้สึกสนุกไปด้วยเลยละ อื้ม

ถ้าจบจังหวะกับการเคลื่อนไหวได้ จะยิ่งดีขึ้นกว่านี้อีกนะ

ค่ะ

จะจับให้ได้มากกว่านี้ค่ะ

อ้าว

มีอะไรเหรอครับ

สภาพไม่ค่อยดีน่ะ

เดี๋ยวฉันไปเอาเครื่องสำรองก่อน รบกวนช่วยดูนักเรียนหน่อยได้ไหมคะ

อ้อครับ

จะรีบกลับมานะคะ

นั่นมันดึกดำบรรพ์เลยไม่ใช่เหรอ

ยังใช้ได้อยู่อีกนะ

ห่วยแตกขนาดนั้นยังจะพูดมากอีก

ขอโทษค่ะคุณอุซามิ

ฉันทำตัวน่ารำคาญเกินไปสินะคะ

รอยยิ้มนั่นก็ชวนหงุดหงิด มันแปลกนะ

เธอเอาแต่พูดว่าชอบเต้น แต่กลับห่วยแตกสุดๆ

เธอมันไม่มีพรสวรรค์

แบบนั้นกลายเป็นมนุษย์ไม่ได้หรอก

เดี๋ยวนะอุซามิ พูดแรงเกินไปแล้ว

มันคือเรื่องจริง

ถ้าแค่ "ชอบ" แล้วแก้ทุกอย่างได้ ทุกคนก็ไม่ต้องพยายามกันแล้ว

- อุซามิ - อาจารย์คะ

ไม่ต้องสนใจหรอกค่ะ

ฉันเองก็เห็นด้วยกับเรื่องนั้นเหมือนกันค่ะ

เรื่องที่การเต้นของฉันมันไม่ดี

ฉันรู้ดีกว่าใครเลยค่ะ

แต่ว่านะ

ฉันมั่นใจว่าตัวเองรักการเต้นมากกว่าใครค่ะ

ฉันใช้ทั้งชีวิตของตัวเองเป็นเดิมพัน เพื่อมาอยู่ที่โรงเรียนนี้ค่ะ

เรื่องแค่นั้นฉันเตรียมใจไว้อยู่แล้ว

ฉันจะใช้แค่ความรู้สึก "ชอบ" แก้ไขทุกอย่างให้ดูเองค่ะ

ฉันไม่ชอบท่าทีแบบนั้นของเธอไง

ถ้าทำไม่ได้ก็แค่ถอดใจจะได้ไม่เจ็บปวด

ทำเป็นไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างกับคนบ้าเลย

เพราะความรู้สึกที่อยากรู้มากกว่านี้ มันยิ่งใหญ่กว่าความเจ็บปวดนี่คะ

ของแบบนั้นก็แค่คำพูดสวยหรู

ไม่รู้จักปมด้อยเลย

แบบนั้นมันเหมือนกำลังดูถูกพวกอุซามิอยู่ไง

ไม่ใช่อย่างนั้นเลยนะคะ

คุณอุซามิเป็นคนที่วิเศษมากนะคะ

ฉันได้เรียนรู้จากคุณอุซามิมามากมายเลยค่ะ

ทั้งความสมบูรณ์แบบ ทั้งการเข้มงวดกับตัวเอง

ทั้งความทะเยอทะยาน

ฉันนับถือมากเลยค่ะ

หนวกหูน่า

ค่ะ บางครั้งฉันก็หนวกหูมากเลยละ

มินาสุกิ

ค่ะ

สุดยอดเลยนะ

เปล่า ก็โดนอุซามิว่าเยอะเลยใช่ไหมล่ะ

แต่ยังตอบกลับแบบนั้นได้ สุดยอดมากเลยนะ

อาจารย์ใจดีจังเลยนะคะ

"พรุ่งนี้ก็เป็นวันอื่นแล้ว"

ฉันก็แค่อยากจะอยู่เป็นตัวเอง ในแบบที่ชอบตลอดไปแค่นั้นเองค่ะ

พรุ่งนี้ก็จะเป็นสายลมของวันพรุ่งนี้

ให้มันผ่านไปพร้อมกับสายลมงั้นเหรอ

ค่ะ

เมื่อก่อนฉันเคยเกลียดตัวเองมากเลยค่ะ

ฉันร้อนใจน่ะค่ะ

หลังเกิดมาได้ไม่นานฉันก็ยากลำบากมาก

อาจารย์รู้จักโพไซดอนไหมคะ

อื้ม เจ้าแห่งท้องทะเลที่ชอบมีในเกม

ตาลุงหน้าโหดที่ถือหอกสามง่ามใช่ไหม

ตาลุงหน้าโหดคนนั้นคือบรรพบุรุษของฉันเองค่ะ

จริงเหรอ

ฉันเป็นลูกหลานโดยตรงกับโพไซดอน

เคยอยู่ในตำแหน่ง ที่ในอนาคตต้องดูแลท้องทะเลค่ะ

เพราะงั้นการเข้าโรงเรียนนี้เพื่อเป็นมนุษย์

เลยโดนพ่อแม่คัดค้านอย่างหนักเลยค่ะ

ก็นั่นสินะ

แต่แล้ววันนั้น ชีวิตของฉันก็เปลี่ยนไปค่ะ

สเต็ปเบาพลิ้วที่มนุษย์เต้นรำกันบนเรือนั้น

ทำให้นางเงือกอย่างฉันหลงเสน่ห์มากเลยค่ะ

ค่ะ มันคือช่วงเวลาที่ทำให้ทุกวัน อันแสนน่าเบื่อและยากลำบากมีสีสันขึ้นมา

และในชั่วพริบตานั้น ฉันก็ได้รู้เหตุผลที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ค่ะ

ถ้าฉันไม่สามารถเป็นมนุษย์ได้

ก็เตรียมใจที่จะจบชีวิตนี้

แต่มันก็เป็นกฎน่ะค่ะ

กฎเหรอ

ตั้งแต่ยุคอดีตโบราณ

นางเงือกที่พยายามจะเป็นมนุษย์

มีกฎว่าหากไม่สามารถทำได้ตามเวลาที่กำหนด จะต้องกลายเป็นฟองอากาศในทะเลน่ะค่ะ

แล้วเวลาที่กำหนดนั้นมันถึงเมื่อไรเหรอ

พูดไม่ได้หรอกค่ะ เพราะมันเป็นกฎ

ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะคะ

ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะเป็นมนุษย์ให้ได้

แต่ต่อให้จะกลายเป็นผลไม่คาดฝัน ฉันก็พอใจกับมันแล้วละค่ะ

เพราะฉันได้อยู่เป็นตัวเอง ในแบบที่ชอบมาตลอดแล้วนี่คะ

มินาสุกิ

"พรุ่งนี้ก็เป็นวันอื่นแล้ว"

พรุ่งนี้ก็จะเป็นฉันคนใหม่ค่ะ

เพราะงั้นวันนี้ก็จะพยายาม ใช้ชีวิตอย่างเต็มที่เลยค่ะ

ไม่ใช่แค่การเต้นรำของมนุษย์เท่านั้น