Defiance

Ik had de dromen gisteren opnieuw.

Vreemder en levendiger dan ooit.

Ik droomde van zijn wereld, de wereld van vroeger.

Voor de Votans kwamen.

Kom op, wegwezen.

Kom mee.

33 JAAR LATER

TERRAGEVORMDE AARDE

Ik ben geboren in de wereld die erna kwam.

Nadat de ruimtetuigen die mijn volk brachten, vernietigd werden.

Nadat de arken vielen.

Nadat de terravormers zijn planeet voorgoed veranderden.

De aarde zoals hij die kende, is verdwenen.

Het sterrenstelsel van mijn volk is dood.

Toen ik een kind was, zei Nolan me dat deze wereld geen autochtonen had.

Ze is dus van iedereen.

Hij zegt dat Antarctica het paradijs is.

Ik wil hem graag geloven, maar ik ben al te vaak teleurgesteld.

Ik hou van mijn vader.

Maar zijn beloftes draaien meestal op niks uit.

Weiger je te praten of ben je alleen maar wat stiller dan anders?

Misschien kun je me een hint geven?

Eens knikken, van gelaatsuitdrukking veranderen, ademen.

Ja, de nabijheidsvector, ik zie hem.

Hoe kon ik nu weten dat ze getrouwd was? Ze dragen geen ringen.

Ze hebben alleen rare feromonen en daar heb ik geen neus voor.

Nooit meer.

Ik zal je nooit meer in zo'n compromitterende situatie plaatsen.

Impact op 20 kilometer.

Eindelijk geld in het laatje.

We kijken wat er te redden valt.

Alles in orde.

Honderden jaren in de ruimte en dan sterven ze in hun slaap.

Kom op.

Moet je die terraspits zien. Nog geen deukje.

Hij ziet er intact uit.

Heb je dat dingesje?

Even kijken of we hem aan de gang krijgen.

Bingo.

Wat is dat waard?

De republiek betaalt flink voor Votan-technologie.

Voor een terrasfeer in perfecte staat...

Makkelijk drie miljoen.

- Dus nu zijn we rijk? - Ja, hoor.

Dan kunnen we Varus terugbetalen.

En er is genoeg over om naar Antarctica te gaan.

Jij en ik gaan op het strand liggen luieren tot de arken verrijzen.

Geestrijders. Je kunt beter blijven...

Rustig, vrienden.

We willen geen problemen.

Kleintje, waarom werk je samen met deze mens?

- Waarom blijf je niet bij je soort? - Jullie stinken.

Zoveel vuur. Jij bent duidelijk een Irathient.

Ze is maar het huisdier van deze mens.

- Geeft hij je lekkere brokken? - We zijn kannibalen. Blijf je eten?

Genoeg.

Jij...

- Naar buiten. - Oké.

Ga.

Vooruit.

Alsjeblieft, jongens.

- Mooi. - Daar heb ik hard voor gewerkt.

Mooi, hè.

Je hebt mijn kar toch niet nodig om te overleven? Het is maar een wrak.

Hij verbruikt heel veel.

De verwarming werkt niet. Zie je wel? Niks waard.

Niks waard.

- Maak je rugzak leeg. - Het goede spul zit nog in de ark.

Leegmaken.

Wegwezen.

En onze kar dan?

Vergeet die maar.

Zeker weten dat ze een Irathient is.

Kom op, doorlopen. Er schuilen gevaren in deze bossen.

Er is een kamp in die richting.

Ik heb het op de scanner gezien, maar ik weet niet hoe ver het nog is.

- We moeten even rusten. - Nee, ga door.

- Irisa, wat is er? - Ik ben geraakt.

Kom op. Dit gaat pijn doen. Het spijt me.

Het spijt me. Flinke meid, goed zo.

Kom maar op, loebas.

Verdomme.

- Voorzichtig met haar. - Je bent veilig.

- Laat het net zakken. We zijn er. -In orde. Stand-by voor protocol.

Die boog...

- Is dit St Louis? - Dat was het ooit.

Nu noemen we het Defiance.

Het einde van de Pale Wars had een begin. We kennen het verhaal.

Terwijl het fort brandde, staakten de mensen en de Votans hun strijd.

De generaals bevalen hen voort te strijden,

maar de opstandige soldaten weigerden.

Ze werkten samen om ingesloten burgers uit het puin te bevrijden.

Deze ene gebeurtenis bracht de acht rassen samen.

Het nieuws en de opstand verspreidden zich over de planeet.

Precies vijftien jaar geleden werden de Pale Wars beëindigd.

Ter nagedachtenis aan deze gebeurtenis

huldig ik met grote trots dit standbeeld in

en open de festiviteiten rond de Wapenstilstandsdag.

Ik wil enkele mensen bedanken.

U weet dat ik deze functie pas bekleed.

Dit was een project van mijn voorganger,

burgemeester Nicolette Riordon.

Ex-burgemeester.

Het heeft me acht jaar gekost om me van die rotbaan te ontdoen.

Ik dank ook twee mensen die met hun gulle steun dit feest mogelijk maken.

Rechts van me, Mr Datak Tarr, zijn vrouw, Stahma, en hun zoon, Alak.

En links van me, de eigenaar van de McCawley-mijnen,

Rafe McCawley en zijn kinderen, Luke, Quentin en Christie.

- Betekent applaus zoveel voor je? - Wil je ook applaus? Vertrek dan.

Dan krijg je een staande ovatie.

Defiance.

Ik kan wel kotsen. Dat was vreselijk, houterig...

Onzin, je deed het prima.

Nee, ik ben genetisch niet in staat mensen te inspireren.

Onzin.

Niks onzin. Als je assistente heb ik leren organiseren, maar meer niet.

Geloof me maar, je bent een natuurtalent.

- Ik heb een oog voor talent. - Dames?

Dank je.

- Genoeg. - Dank u.

- Hoelang blijf je in Cedars? - Helaas heb ik daar een nichtje wonen.

De republiek heeft er een grijze plek van gemaakt.

De mensen lopen er als robots rond.

Een afgevaardigde wil graag met ons samenwerken.

Je moet niet toehappen. Dan laten ze je nooit meer los.

Sprinkhaantje, wij zijn op onze vrijheid gesteld.

- Sprinkhaantje? - Je geeft me het gevoel dat ik oud ben.

- Hoe gaat het met de patiënten? - De Irathient opereren we zo.

En de mens wil ons laten geloven dat hij nog buiten bewustzijn is.

- Drinken. Je bent uitgedroogd. - Bedankt.

- Tommy, je moest hem niet boeien. - Hij was gewapend.

Nu niet meer. Zie je die tattoo op zijn schouder?

Die boeien houden hem toch niet tegen.

Geef me je pols.

Het duurde me wat te lang.

Mijn naam is Garret Clancy. Ik ben de ordehandhaver.

Dit is mijn assistent, Tommy LaSalle. En daar is dokter Yewll.

Nolan. Mijn reisgezel is Irisa.

- Je hebt in het leger gediend. - Ja, de 31ste divisie Geeljassen.

De jassen. Jullie zijn tot het einde doorgegaan.

- Jij zat in de 9de. De opstandelingen. - De opstandelingen, ja. Ik weet het.

- Deze stad is naar die slag genoemd. - Alles is naar die slag genoemd.

Dat klopt wel, Kom, de burgemeester wil je spreken.

- Mijn reisgezel... - Die redt het wel.

Maar ik moet deze wond dichtmaken.

Oké, trut, geef me dat scalpel of ik gooi je de straat op.

Onmiddellijk.

- Veel feestgangers hier. - Vandaag is een feestdag.

Daar is het kantoor van de burgemeester.

Die verwaande zak zorgde dat er veel mijnwerkers waren,

zodat hij meer applaus dan ik zou krijgen. Wat voor iemand doet zoiets nu?

Het is kinderachtig. Het is mijn verachting niet waard.

Je ergert je omdat het jouw idee niet was.

Dat is niet erg aardig.

Weet je wat me opviel?

Dat het applaus voor Rafe McCawley amper luider was.

- Dat zegt wel wat. - Dat mijn vrouw me vleit, ja.

Ik zal je thuis nog een beetje meer vleien.

- Onze zoon gaat vanavond uit. - Uit?

Waarheen?

- Ik wil Alak niet met die kliek zien. - Hij is jong. Hij tast zijn grenzen af.

Je moet me niet betuttelen, Stahma.

Alak schaadt zijn familie met zijn wilde streken.

Ik heb te hard gewerkt en te veel nare dingen gedaan om respect te winnen.

Ik sponsor dit feest.

Datak Tarr op hetzelfde podium als de grote Rafe McCawley.

Ik werd aan deze mensen als zijn gelijke voorgesteld.

Ik doe dit zodat Alak betere kansen zou krijgen dan ik had.

Ik ben niet te laat. Mr Tarr, u mag niet denken dat ik te laat ben.

- Gelick is niet komen innen. - Papa.

Lieve schatten, ik heb hier zoveel van.

Kunnen jullie me misschien helpen deze op te eten?

Er zal iemand komen.

Als je me nog eens direct benadert, zal ik meer dan alleen je hand breken.

Zie je nu? Ik verdraag zulke gênante ontmoetingen

om ze mijn zoon te besparen. Dit is mijn geschenk voor hem.

Als Alak daar niet van wil weten, breekt hij mijn hart.

- Ik zal met hem praten. - Doe dat.

Ik wil het hier niet meer over hebben.

Burgemeester Nicky is vertrokken.

En ambassadeur Tenetty stuurt ons een voorstel.

De republiek wil ons medicijnen en munitie geven

- in ruil voor een veiligheidspact... - Afgewezen.

Oké.

- De arkjager wacht nog altijd buiten. - Waar komt zijn gezel vandaan?

- Ik wil geen gedoe met de Geestrijders. - Ze heeft geen stamtekens.

Hij heeft met de 9de gevochten. Een opstandeling.

Da's lang geleden. Ik wil weten wat hij nu doet. Laat hem binnen.

Ze is klaar voor u.

- Mevrouw de burgemeester. - Niet zo formeel. Zeg maar Amanda.

Single malt?

- Hoe kom je daaraan? - Van een paar zwervers.

Ze wilden er verf mee verwijderen.

Ik hoor dat ze jou en dat Irathient- meisje halfdood buiten het net vonden.

Heb je haar buitgemaakt?

- Je gezel. Je minnares. - We zijn gewoon op doorreis.