King the Land (킹더랜드)

- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ

ลานะครับ

ขอบคุณนะคะ หัวหน้าฝ่าย

- ว่าแต่ซื้อเบียร์แค่นี้จะพอใช่ไหม - น่าจะพอมั้งคะ

ค่อยซื้อเพิ่มก็ได้เนอะ

สวัสดีค่ะ

ขอโทษที่มาสายนะครับ หัวหน้าฝ่าย

- หัวหน้าทีม สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ

ขอบคุณมากนะที่อุตส่าห์มา ทั้งที่ชวนปุบปับ

ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดกันเลยนี่

ได้รับสายที่สนามบินปุ๊บ เราก็ตรงมานี่เลยค่ะ

ว่าแต่ซารังล่ะ

นางไม่รับสายอะ

พี่หัวหน้าโนล่ะครับ

หัวหน้าโนก็ไม่รับสาย

ขึ้นรถแล้วเดี๋ยวค่อยโทรก็ได้

- อ้อครับ - ขึ้นคันนี้ไปใช่ไหม

- ไปกันครับ - หัวหน้าฝ่ายนั่งหน้าเลยค่ะ

- ตายจริง - ฉันถือเองค่ะ

ขอบคุณนะ

เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ…

หัวหน้าโนไม่ได้ติดงานสักหน่อย ทำไมไม่รับสายนะ

งั้นวันนี้เรามาดื่มกันสี่พี่น้อง

แล้วค่อยรวมแก๊งสหายกรุงเทพฯ กันทีหลังนะ

- ครับ - ค่ะ

ว่าแต่ทำไมสองคนนั้นไม่รับสายนะ

หรือว่าสองคนนั้น จะแอบไปสนุกกันลับหลังเรา

คู่นั้นตกลงปลงใจคบกันแล้วหรือเปล่านะ

จริงเหรอครับ

โห ลูกพี่ผมเจ๋งจริงแฮะ

นึกแล้วว่าพี่แกมีของ

ของที่ไหนล่ะ ไม่มีสักของ

นี่เพื่อนกันยังไงถึงไม่รู้อะไรเลย

อะไรเหรอคะ

สองคนนั้นอวสานไปแล้ว

ฮะ เมื่อไหร่คะ

สองคนนั้นเขาได้เริ่มกันหรือยังคะ

จบทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มเลยเหอะ

ไอ้ที่สองคนนั้นแอบปลีกตัวออกไป ตอนอยู่ไทยน่ะ

เขาสารภาพวันนั้นแหละ แต่ดูทรงแล้วน่าจะโดนเท

จริงเหรอครับ

พี่หัวหน้าโนว่างั้นเหรอ

ฉันจะถามได้ไงล่ะ เดี๋ยวหัวหน้าโนแสลงใจเปล่าๆ

ก็นะ สองคนนั้นดูไม่น่าจะไปกันรอด

ผมรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าคงไปกันไม่รอด

ผมรู้จักผอ.…

เอ่อ ผมรู้จักหัวหน้าโนดี

นิสัยอย่างเขามีแฟนไม่ได้หรอก

ผมอุตส่าห์สอนสกิลการมีแฟนระดับสูง ให้แบบตัวต่อตัว

แต่เขาก็ไม่ยอมทำตาม

ทักษะพื้นฐานก็จำเป็นต่อการมีแฟนนะ

หัวหน้าฝ่ายผ่านความรักมาเยอะเหรอครับ

ฉันเหรอ

ก็คือ มีผู้หญิงเข้ามาชอบฉันเยอะแหละ

แต่ไม่มีใครกล้ามาสารภาพรักเฉย

ฉันก็ไม่ใช่คนที่เข้าถึงยากขนาดนั้นนะ

แต่ทุกคนเขาเกรงใจฉันน่ะ

สรุปก็คือยังไม่เคยคบกับใคร สักครั้งเลย ถูกไหมคะ

คือไอ้ผมน่ะเนื้อหอมมากนะ

แต่ประเด็นคือไม่มีใครกล้ามาสารภาพรักไง

หัวหน้าฝ่ายสารภาพก่อนก็ได้นี่ครับ

ไม่สิ ต้องสุภาพสตรีก่อน

เรื่องพื้นฐานของสุภาพบุรุษไง ไม่รู้เหรอ

เพราะงี้ถึงไม่มีแฟนไงเราน่ะ

ขอขนมหน่อยได้ไหม อันนั้นน่ะ

- ทานเลยค่ะ - ขอบคุณนะ ขอบคุณ

จะว่าไป พี่เขาคงปวดใจแน่เลยครับ

จบตั้งแต่ยังไม่ทันได้เริ่ม

ผมต้องพาเขาไปกินเหล้าย้อมใจบ้างละครับ

กินเหล้าแล้วกินขนมตามไปด้วยนะ

- ขอบคุณครับ - อยากดูอะไรสนุกๆ ไหม

นี่แน่ะ

ตลกจัง ฉันเอาด้วยค่ะ ฉันด้วย

ขอบคุณค่ะ

- นี่ทาสีเองด้วยเหรอ - รู้ได้ไงคะ

ดูไม่โปรเลยน่ะสิ

เชิญเลยค่ะ

- โอเค - ค่ะ

- อะไรเนี่ย - อะไรเหรอ

ทำไมมีรองเท้าผู้ชายอยู่ที่บ้านด้วย

อะไรกันเนี่ย สองคนนี้

ตั้งแต่เมื่อไหร่

ไม่นานเท่าไรหรอก

แล้วแกก็ปฏิเสธเสียงแข็งเชียวนะ

โทษที

ก็ มันเป็นงั้นไปแล้ว

บอกมาตรงๆ ก็ได้นี่

จะหลอกพวกเราเพื่อ

ไม่ได้หลอกนะครับ

แค่ไม่บอกเฉยๆ

นั่นแหละค่ะหลอก

ทำไมบรรยากาศเป็นงี้ครับ

นี่เรื่องน่ายินดีนะ ไม่ใช่เรื่องน่าดุสักหน่อย

ไม่ได้ดุหรอก เราตกใจต่างหาก

เราอยู่กันมาแบบเล่าหมดทุกเรื่อง ไม่มีอะไรปิดบังกันแท้ๆ

ฉันก็เลยบอกอยู่นี่ไง

ยกโทษให้เค้านะ

เชิญแบ๊วที่อื่นค่ะ

ยังจะมีหน้าปล่อยใจจอยๆ อีก

ยินดีด้วยนะครับพี่ ทั้งสองคนเหมาะสมกันมากเลย

ขอบใจนะ

นายนี่มองขาดจริงๆ

ว่าแต่ ไม่ได้หลอกอย่างอื่นด้วยใช่ไหมคะ

เราไม่ได้ตั้งใจจะปิดบังเลยนะ

ถ้าหลอกเราอีกทีละก็ เราหกพี่น้องจะแยกวงกันเลยนะคะ

อย่ามาบอกทีหลังว่า "ที่จริงแล้ว ผมคือลูกชายลับๆ ของท่านประธาน"

เราไม่ยอมเด็ดขาด เข้าใจนะคะ

ไม่นะ ไม่

ผมจะบอกทุกอย่างตามความจริงนะครับ

ที่จริง ผมไม่ใช่ลูกชายลับๆ ของท่านประธานครับ

ก็แหงแหละค่ะ

ฉันก็แค่ยกตัวอย่างไปงั้น

เป็นลูกชายเฉยๆ ครับ

รู้ค่ะ เราก็เป็นลูกสาว…

- ลูกชายใครนะคะ - ใช่แล้ว

ลูกชายท่านประธาน

แหม ตกอกตกใจหมดเลยค่ะ

หลอกอะไรไม่เข้าท่า

ท่านประธานของเรานามสกุล กู ส่วนหัวหน้านามสกุล โน

จริงด้วย โธ่ พี่ครับ

ผมเกือบหลงกลแล้วไง

จริง ลูกชายท่านประธานก็ต้องเป็นผอ.สิ

ได้ยินว่าหมอนั่นตัวแสบตัวพ่อ

แถมสันดานส้นเท้าด้วยนี่

ไอ้เด็กเส้นไม่เอาไหนนั่น

คนละชั้นกับหัวหน้าโนของเราลิบลับ

ไอ้เด็กเส้นตัวแสบไม่เอาไหนนั่น คือผมเองครับ

ขอโทษที่เผลอหลอกโดยไม่ได้ตั้งใจครับ

ผมคือผู้อำนวยการกูวอน

ส่วนคนที่นั่งมองกำแพงอยู่ตรงนั้น ไม่ใช่หัวหน้าฝ่ายยู

เขาคือหัวหน้าแผนกโนซังชิกครับ

ซารัง นี่เรื่องจริงเหรอ

ขอแนะนำอย่างเป็นทางการนะ

คนนี้คือผู้อำนวยการกูวอน

ส่วนคนนั้นคือหัวหน้าแผนกโนซังชิก

คนนี้คือหัวหน้าแผนกโนซังชิกครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

จริงไหมคะ เดี๋ยวนะ

ถามจริง อย่างฮาเลย

น่าจะเคลียร์แล้วใช่ไหม

ก็ น่าจะอย่างนั้นนะคะ

โล่งอกไปนะ

ผอ.คะ

พื้นมันเย็น นั่งบนนี้เถอะค่ะ

- ไม่เป็นไรครับ ตรงนี้อุ่นดี - ไม่ค่ะ นั่งให้สบายเถอะ

นี่ก็สบายแล้วครับ

พอดีไม่มีอะไรดีๆ จะเสิร์ฟเลย

แกจะเอาเบาะมาเพื่อ เชิญเขานั่งโซฟาสิ

- ท่านผอ. เชิญนั่งบนนี้เลยค่ะ - ไม่เป็นไรครับ

ผมนั่งตรงนี้ก็สบายแล้วจริงๆ ครับ

- ผมไม่เป็นไร - ขึ้นมานั่งเถอะค่ะ

พวกเราไม่สบายใจน่ะค่ะ

เบาได้เบาเพื่อน

ที่ไม่บอกเพราะงี้แหละ กลัวพวกแกอึดอัดใจแบบนี้ไง

ก็ต้องอึดอัดเป็นธรรมดาไหม นี่ลูกชายท่านประธานทั้งคน

จริง ถ้าสบายใจน่ะสิแปลก

แบบนี้ยิ่งน่าอึดอัดไปใหญ่

นั่งกันตามสบายเถอะครับ

พวกแกนั่งคุกเข่าทำไมเนี่ย

- นั่งตามสบายสิ - ตามสบายเลยครับ

เอ่อ ท่านผอ.คะ

ถ้าฉันทำอะไรผิดพลาดไป

ได้โปรดยกโทษให้ด้วยนะคะ

ไม่หรอกครับ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดไปเลย

คุณดาอึล หยาบใส่ผม ตามปกติได้เลยครับ

- ผมสะดวกใจแบบนั้น - อุ๊ยตาย

- ฉันหยาบใส่คุณเหรอคะ - ครับ

ไม่มั้งคะ ไม่ใช่หรอก

หยาบสิ หยาบช้าเลยด้วย

แกข่มเขาตลอดเวลาที่อยู่กรุงเทพฯ

แถมลากไปขู่ด้วยนี่

ฉันเหรอ ฉันทำตอนไหนเหอะ

"คุณอัศเจรีย์คะ"

"ไปข้างหลังๆ " แบบนี้ไง แกจำไม่ได้เหรอ

ผมไม่เป็นไรจริงๆ ครับ

ผมเข้าใจว่าคุณทำไป ด้วยความเป็นห่วงมือใหม่ในสังคมการทำงาน

ไม่เป็นไรจริงๆ ครับ

ฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ

ฉันสมควรตายค่ะ

ฉันสมควรตายค่ะ

ฉันขอโทษค่ะ

- ฉันขอโทษ - เป็นอะไรเนี่ย

- เขาเป็นอะไร - ฉันขอโทษ

แกก็อย่าเยอะเกิน

คือว่า

ท่านผอ.คะ

ฉันต้องขอโทษจริงๆ แต่ขอเวลาแป๊บ เดี๋ยวฉันจะกลับมานะคะ

- ไปไหน - หือ

โน่นน่ะ

แล้วกลับมานะครับ

มาคุยกับฉันหน่อยสิคะ

คุยอย่างสันติตรงนี้เลยสิครับ

ออกมาค่ะ

ครับ

เอาดีๆ

คิดจะตีเนียนเป็นหัวหน้าฝ่าย ก็ควรจะพอดีหน่อยสิคะ

เราหัวอกเดียวกันนะ ทำไปได้ไงคะ

ผมจะไปมีอำนาจอะไรล่ะครับ

ผมก็ต้องทำตามที่เขาสั่งมาเหมือนกัน

แต่ยังไงก็ควรจะส่งซิกกันบ้างสิคะ