Zatoichi 11 - Zatoichi and the Doomed Man (座頭市逆手斬り)

EEN DAIEI CO. LTD. PRODUCTIE

23...

24...

25...

26... - Kun je even stoppen?

Wat is het probleem?

Hoeveel slagen komen er nog?

Je bent op de helft.

Ik kan niet veel meer verdragen. Ik denk, dat de pijn me blind maakt.

Hoerenzoon! Je bent al blind.

27...

28...

29...

30...

31... - Als ik even mag.

Wat nu weer? Waarom hou je niet gewoon je kop, tot we klaar zijn?

Nou, ik moet steeds denken

aan die man, genaamd Shimazo, waar ik gisteravond mee in de cel zat.

Stil! Die gaat jou niets aan.

32...

33...

34...

35...

36...

37...

Het is niet waar. Ik heb nooit zoiets gedaan.

Waarom overkomt mij dit?

Ik heb m'n hele leven altijd hard gewerkt.

Hoe kan dat allemaal zomaar weggevaagd worden?

Heb ik zojuist iets gezegd?

Nee, niet echt.

Mijnheer.

Ik vraag me af, of ik u, om een gunst mag vragen.

Het is een zaak van leven op dood.

Maar ik ben opgesloten in...

U zit hier alleen voor illegaal gokken, toch?

De autoriteiten pakken er af en toe wat op voor de show.

In de morgen geven ze je vijftig of honderd slagen

en sturen je weg.

Echt?

Maar als ik geen hulp krijg,

zullen ze me de doodstraf geven, voor misdaden die ik niet heb begaan.

Een paar weken geleden, kwam ik hier, vanuit Choshi.

Er waren wat moeilijkheden

en ik kwam uit naam van de baas, om dingen te sussen.

Maar op het moment, dat ik hier in Shimokura kwam

pakte de politie me op.

Voor ik het wist, zat ik hier vast, voor inbraak, brandstichting

en zelfs voor moord op iemand.

Er is van die beschuldigingen niets waar.

Er zijn twee mensen

die voor mijn onschuld kunnen getuigen.

Eén is Senpachi Kurouma uit Oarai.

Hij is mijn gezworen broer.

Die andere is, baas Jubei Araiso uit Choshi.

Ik wil, dat u een boodschap naar deze twee brengt.

Zeg ze, dat Shimazo Katase...

dat is mijn naam...

Zeg ze, dat Shimazo Katase op het punt staat te sterven

voor misdaden, die hij nooit heeft begaan.

Het enige wat ze hoeven te doen, is de autoriteiten te zeggen, wie ik ben

en de beschuldigingen zullen in een wenk worden geschrapt.

Dit is niets anders, dan een zaak van een verwisselde identiteit.

Alstublieft, meneer, u moet me helpen.

Zoals ik hier opgesloten zit, heb ik niemand om mij toe te wenden.

Daarom smeek ik u, alstublieft.

Ik zal u eeuwig dankbaar zijn.

En nog iets. Thuis bij de Tone rivier,

zullen mijn vrouw en dochter zich hevig zorgen maken.

Alstublieft, zeg ze, dat ik oké ben

en dat ik gauw weer thuiskom.

Dit moet u voor me doen, meneer.

Dat moet u, alstublieft.

ZATOICHI EN DE GEDOEMDE MAN

Productie: SADAO ZAIZEN

Origineel verhaal: KAN SHIMOZAWA Scenario: SHOZABURO ASAI

Camera: HIROSHI IMAI Vormgeving: SEIICHI OTA

Muziek: SEITARO OMORI Bewerking: TOSHIO TANIGUCHI

In de hoofdrol:

SHINTARO KATSU

KANBI FUJIYAMA EIKO TAKI en MASAKO AKEBOSHI

KENJIRO ISHIYAMA RYUZO SHIMADA, KOICHI MIZUHARA

MANABU MORITA GEN HARADA, SACHIKO MURASE

KAZUO MORIUCHI, TOKIO OKI HAJIME KOSHIKAWA, YUKIO HORIKITA

Regie: KAZUO MORI

Oarai.

Aota.

Iedere keer, als iemand me zo'n gunst vraagt, kom ik in de problemen.

Misschien moet ik het niet doen.

Maar wat, als die Shimazo kerel de waarheid zegt

dan moet je medelijden met hem hebben.

Aan de ander kant, ik moet me eerst zorgen maken, om m'n eigen leven.

Nee, ik denk, dat ik het niet doe.

Een treffer!

Dat is vijf ryo, meneer. Wilt u de tien proberen?

Zeker, waarom niet? Ik doe het.

Hé, het doel is een stuk kleiner.

Daar gaat ie.

Een treffer! - U bent me er een.

Nu heeft u tien ryo gewonnen.

Twintig proberen?

Nee, ik denk, dat ik hier stop.

Weet u het zeker? We hebben het over twintig pegels.

Nee, ik denk, dat ik bij tien stop.

Excuseer me. Mag ik er even bij komen zitten?

Het klinkt, alsof het over groot geld gaat.

Het is niets voor een blinde man.

Kunt u me zeggen, welke het 20 ryo doel is?

Wat heeft dat voor zin? U kunt toch niets zien.

Misschien kan er iemand even op het doel tikken.

Ik richt met m'n oren.

Kijk, meneer.

Ga me dat niet wijs maken.

U denkt, dat u hem kunt raken, zonder zelfs te kunnen zien?

Je weet het niet, als je niet probeert. - U denkt, dat het grappig is.

Kijk. Denk er over na.

Ik heb twee goede ogen, maar ik stop bij tien ryo. Juist?

Hoe kan een man, die niet kan zien zoiets raken...

Hé! Steekt u me de gek aan? - Helemaal niet, meneer.

Dat is maar beter ook. Kijk...

Ik begon met één ryo en ging uiteindelijk door tot tien.

Als u het verkloot, is mijn winst ook weg.

Wel, het is te moeilijk voor mij om vanaf één ryo te beginnen.

Dus ik stel voor

dat ik uw tien ryo van tevoren betaal.

Tien ryo? - Ja.

Geef me even.

Hier, kijk eens, tien ryo.

Oké.

Nu dan

kan iemand voor mij, op het doel tikken?

Een treffer!

Hij was raak, of niet?

Ik kan niet geloven, dat u hem raakte.

Ik wil die 20 ryo laten gaan

en voor de 30 gaan, nu ik toch bezig ben.

Wacht even, meneer.

Tart uw geluk niet. Stop nu u winst heeft.

Laat me gewoon proberen.

Dank u zeer.

Zijn er nog meer doelen?

Zo niet, dan stel ik voor, dat ik mijn 50 ryo krijg.

Hier. Uw 50 ryo.

Bedankt.

Hartelijk dank.

Hartelijk dank.

Dank u. Het was me een genoegen.

Sta me toe.

Heel hartelijk dank.

Hé.

Dat was nogal een show, die u daar opvoerde.

U bent echt geweldig. - Dat is goed van u, om te zeggen.

Ik zie, dat u gekleed bent voor het reizen. Waar gaat u naar toe?

Ik ben op weg naar Tsuchiura. - Daar ga ik ook naar toe.

Weet u, er zijn veel foute mensen, in deze stad.

Misschien moet u me op uw geld laten passen.

Dat is al goed. - U hoeft zich geen zorgen te maken.

Voel maar? Zoals u voelt, ben ik een reizende monnik.

Uw geld zal veilig bij me zijn.

Ze zeggen, dat toevallige ontmoetingen gewijd worden door de banden van het lot.

Dus geef het me gewoon. Ik zorg voor...

Of...

Wat wil je? - Hoepel op.

Wat... Laat maar.

Wacht even, meneer. Heel even.

Het is Zatoichi!

Dit is niet leuk.

Mijn excuses.

Het is moeilijk hard te lopen, als je niet kunt zien.

Ik heb het niet over hoe hard u loopt.

Kijk. De enige reden, dat u veel won, gisteravond is

omdat ik al een begin had gemaakt.

U kwam er aan het eind bij om het af te maken.

Zo is het toch?

Ja, dat klopt. - Juist, ja.

Dus, volgens mij moeten we de winst delen.

Wat is er? Is dat niet genoeg voor u?

Nee, dat is goed.

Goed. Ik wil hier duidelijk over zijn.

Omdat we nu tot elkaar veroordeeld zijn om zo te reizen,

moeten we het vanaf het begin eens zijn, om de winsten te delen.

Anders komen er moeilijkheden van en dat is niet grappig.

Denkt u, dat het grappig is, dat ik het niet grappig vind?

Nee.

Goed. Ik hoop van niet. We willen geen moeilijkheden.

Maar weet u

die blinde zwaardkunst van u, is echt geweldig.

Het is niet iets bijzonders. Het is alleen, wanneer ik bang word

begin ik als een gek rond te zwaaien en probeer de angst te ontvluchten.

Waar is hij, verdomme? Hij kan nog niet ver zijn.

Hé, hebben jullie iemand voorbij zien komen?

Verdomme! Ze zijn blind en doof. Laten we blijven zoeken.

Ik smeek u, alstublieft, help me.

U moet me helpen.

Hoe moet ik je helpen?

Die drie mannen zitten achter me aan.

Alstublieft. U moet me naar Oarai brengen.

Hé, dat is een nare wond, die je daar hebt.

We krijgen je daar nooit in deze toestand

zonder een paard of draagstoel. Wat is er eigenlijk zo dringend?