My Unfamiliar Family (Aneun Gun Byeolro Eobjiman Gajokibmida / 아는 건 별로 없지만 가족입니다)

Sub bY VIU

Encik Im...

ada tunang yang akan dia kahwini.

Awak tahu betapa kecilnya industri ini.

Seseorang dari ibu pejabat beritahu saya...

yang dia tinggal bersama seorang wanita di Amerika.

Mereka telah bersama selama...

sembilan tahun yang panjang.

Bagaimanapun, dia kata yang dia...

akan berkahwin semasa dia di Korea.

Oh Tuhan. Tidak boleh percaya betul.

Bahagian mana yang saya cakap itu lucu?

Tiada apa.

Awak tidak menghormati saya, bukan?

Saya selalu menyebarkan khabar angin...

dan bercakap gaya comel seperti ini...

pada pagi Isnin.

Saya ditolak oleh seseorang yang saya bersama dengannya...

selama sembilan tahun yang panjang.

Saya berparut.

Awak baru sahaja mencucuk parut itu.

Itulah sebabnya saya ketawa.

Saya berparut.

Saya dan mulut saya yang celopar. Maafkan saya.

Dia benar-benar seorang "Encik Kaki Perempuan".

Tapi kelas sudah berakhir.

Adakah awak mahu makan malam di rumah saya?

Saya akan memasak untuk awak.

Saya juga perlu beritahu awak sesuatu.

Saya akan pergi ke pejabat awak.

Mari berjumpa untuk makan tengah hari.

(Adakah awak mahu makan malam di rumah saya?)

(Mari berjumpa untuk makan tengah hari.)

Saya tanya...

kerana saya takut saya akan lakukan kesalahan, tapi...

adakah anak sulung kita...

tahu?

Eun Joo?

Apa yang dia tahu?

Helo.

- Helo. - Helo.

Yang...

saya bukan ayah kandungnya.

Adakah dia tahu?

Eun Joo tidak tahu.

Kita sudah setuju...

tidak akan pernah cakap...

tentang itu lagi.

Maafkan saya.

Saya hanya tidak mahu membuat kesilapan.

Apa yang awak lakukan sehingga keadaan menjadi buruk?

Saya rasa kita akan dapat memenuhi tarikh akhir.

Apa yang awak buat di rumah pada waktu begini?

Awak mahu pergi ke suatu tempat?

- Hai, anakku. - Awak boleh jawab itu.

Ayah.

Ya, hai.

Adakah awak baik-baik sahaja? Awak boleh pulang?

Sudah tentu.

Jangan risau. Saya baik-baik sahaja.

Saya akan pergi malam ini.

Di mana ibu?

Ibu?

Adakah awak baik-baik sahaja?

Saya okey.

Bolehkah ayah pulang?

Ya.

Adakah dia masih 22 tahun?

Jumpa awak di rumah.

Saya rasa dia begitu.

Ibu. Jangan masak makan malam. Mari memesannya.

Mari buat begitu.

Biar saya cakap dengan ayah muda saya.

Dia ada di sini.

Biar saya bercakap dengannya.

Saya di sini.

Ibu, awak mesti letih. Jangan bersusah payah memasak.

Saya akan bawa sedikit daging. Mari kita bakar ia.

Ayah sukakan daging.

Baik.

Ayah! Tahniah kerana sudah keluar hospital.

Jumpa awak di rumah nanti.

Baik.

Jumpa awak malam ini.

Awak betul-betul tinggalkan komputer riba berharga awak?

Awak sepatutnya minta saya untuk bawakannya.

Awak mesti ada ramai pesakit yang menunggu.

Saya baru makan tengah hari awal.

Saya sekarang bekerja sebagai pekerja bebas.

Bila beberapa klien tua yang sukar datang kepada mereka lagi,

pejabat meminta bantuan saya.

Sejak bila?

Sudah lama.

Awak betul-betul tidak menulis.

Kenapa awak tidak beritahu saya?

Betul?

Kenapa saya tidak beritahu awak?

Awak tidak akan lewat?

Baiklah...

Klien ini agak tidak terkawal.

Saya akan lewat.

Nanti kita bincang.

Apa yang perlu dibincangkan?

Awak patut bekerja jika awak mahu.

Ini mesti sebabnya kenapa saya tidak beritahu awak.

Kerana awak tidak berminat dengan saya.

Tidak.

Ia bukan hanya pada saya.

Awak nampaknya tidak berminat dengan dunia.

Awak semakin pelik dan pelik.

Adakah awak selalu seperti ini?

Awak mesti telah bekerja. Awak jadi semakin mudah marah.

Awak cakap awak sudah lewat.

Ya, saya sudah lewat.

Ia sudah lewat.

Sudah terlalu lewat.

Saya tidak boleh pergi dengan perasaan seperti ini.

Lebih baik selesaikannya dan terlambat sedikit...

daripada nampak kecewa di depan klien saya.

Apa yang perlu diselesaikan?

Awak cukup profesional untuk mengawal emosi awak.

Awak menyimpan sesuatu dari saya, bukan?

Saya rasa tidak sesuai untuk meletakkannya seperti itu.

Adakah awak mempunyai kebimbangan yang awak tidak boleh beritahu saya?

Ya, awak ada.

Saya tahu awak ada.

Beritahu saya.

Saya akan tolong awak.

- Tolong saya? - Ya.

Menenangkan betul.

Jika saya ada masalah yang boleh awak baiki dengan segera,

saya akan beritahu awak jika begitu.

Adakah awak begitu terganggu untuk...

dapatkan bantuan daripada keluarga awak?

- Mari berhenti. - Baiklah, saya tarik balik.

Saya akan dengar.

Awak boleh beritahu saya bila-bila masa.

Jangan lupa, kita akan melawat keluarga saya malam ini.

Ayah, masuk.

Baiklah, saya akan masuk bila ibu awak datang.

Mari tunggu sebentar.

Di mana dia?

Di sana.

Dia bercakap di telefon.

Masuk.

Masuklah.

Siapa yang di telefon itu? Eun Joo?

Tidak.

Jadi siapa?

Saya bukan sahaja bercakap dengan kakak-kakak awak.

Maksud saya,

dengan siapa awak bercakap, sehingga awak buatkan ayah berdiri sendirian?

Saya...

boleh berdiri seorang di jalan selama beberapa minit.

Saya tidak seteruk itu.

Pusat komuniti hubungi saya untuk bertanya...

kenapa saya tidak datang hari ini.

Pusat komuniti?

Pusat komuniti bukan seperti sekolah.

Kenapa mereka memeriksa kehadiran dengan begitu teliti?

Siapa sebenarnya?

Adakah awak kenal jika saya beritahu awak?

Fokus pada pemanduan.

Pusat komuniti untuk apa?

Untuk belajar ini dan itu.

Apa yang awak belajar di sana?

Apa itu?

Beritahu saya, Sook. Apa yang awak pelajari?

Sastera.

Awak suka...

membaca buku.

Awak juga pandai bercakap.

Saya sudah cakap awak patut cuba menulis puisi.

Betul?

Awak menulis puisi di sana, betul Sook?

Boleh awak berhenti memanggil saya Sook?

Saya terlupa.

Tiga adik-beradik bermasam muka.

Saya betul-betul mahu...

awak pakai baju ini.

Saya mampu belikan sebanyak ini untuk awak.

Atau saya akan merajuk.

Perengus yang merajuk.

Saya mahu awak makan...

tiga sudu lagi, Sook.

Awak makan terlalu sedikit.

Awak seperti burung yang mematuk makanannya.

Makan sedikit sahaja lagi.

Perengus yang merayau.

Ia terlalu tebal...

untuk dilipat.

Perengus yang bangga.

Kenapa awak tidak benarkan saya panggil awak Sook...

sedangkan itu nama awak, Sook?

Di sini.

Kenapa awak bersembunyi di sana?

Ia tidak seperti saya bersembunyi,

tapi untuk lindungi privasi awak daripada rakan sekerja awak?

Saya tidak kisah dengan khabar angin...

Saya nampak agak baik, bukan?