Mandy

Калі я памру,

пахавайце глыбей,

ля ног пакладзіце калонкі,

надзеньце на галаву

навушнікі

і дайце мне мёртваму

слухаць рок.

У Амерыцы адбываецца вялікае духоўнае абуджэнне.

Адраджэнне традыцыйных каштоўнасцяў стала падмуркам велічы Амерыкі.

Пераважная большасць амерыканцаў не ўхваляю парнаграфію, аборты...

Ценявыя горы

1983 год нашай эры

Тук-тук.

Ты мяне напалохаў.

Тук-тук.

Хто там?

Эрык Эстрада

Што за Эрык Эстрада?

Акцёр з серыяла «Каліфарнійскі дарожны патруль»

Што малюеш?

Ну... Накшталт як... Храм у джунглях.

Гэта... Гэта проста...

Ваў.

Як прайшоў твой дзень?

Вельмі файна.

Чытала кнігу пра галактыку.

Тую вялікую і тоўстую?

Так, яна неверагодная.

Якая ў цябе любімая планета?

Юпітэр.

Так, дакладна.

Юпітэр.

Чаму?

Бо паверхня яго атмасферы —

гэта вялізны шторм, які бушуе тысячагоддзямі,

а яго эпіцэнтр такі вялізны,

што можа лёгка паглынуць Зямлю.

Так што гэта... Гэта мая любімая планета.

Гэта незвычайна.

А твая?

Сатурн, напэўна.

Праўда?

Сатурн досыць класны.

Гэта адна з першых планет, што людзі знайшлі, і таму

да гэтага часу існуе шмат старажытных паданняў пра яго.

Я перадумаў.

Што?

Мне падабаецца Галактус.

Гэта не планета.

Так, але ён сілкуецца планетамі.

Прачнуўся?

Так, дзетка. Што такое?

Табе сніўся благі сон.

Пра што ён быў?

Я не памятаю.

Часам мне здаецца, што нам варта з'ехаць адсюль.

Куды?

Я не ведаю.

Мне тут падабаецца.

Тут так спакойна. Гэта наш маленькі...

Гэта наш домік.

А я не расказвала табе гісторыю пра шпакоў з майго дзяцінства?

Не. Здаецца, не.

У раёне, дзе я расла,

на дрэвах было шмат шпакоў,

і яны заўжды так міла ціўкалі.

Але мой бацька...

Ён ненавідзеў іх,

бо яны заўжды з'ядалі ягоныя вішні.

І аднойчы...

Аднойчы мы з дзецьмі з нашага раёна

гулялі на нейкай пустцы.

І... Мой бацька ішоў міма з навалачкай

і ломам.

І ўнутры навалачкі нешта рухалася,

быццам курчылася ці накшлат.

І... Ён сказаў, каб мы падышлі.

Ён хацеў нам нешта паказаць, а калі мы падышлі...

Ён высыпаў змесціва навалачкі на зямлю.

І там былі...

Там былі маленькія шпакі.

І тады ён сказаў, што пакажа нам, як іх забіваць.

Ён падняў лом вельмі высока...

І тады...

Ён з усёй сілы ўдарыў ім птушаня.

Так моцна, што ўціснуў яго ў зямлю.

Быццам бы ў магілку, разумееш?

Ён аддаў лом аднаму з хлопчыкаў, а потым...

Кожнае дзіця па чарзе...

Забівала шпакоў.

І што ты зрабіла?

Я ...

Я проста глядзела, а калі чарга дайшла да мяне, збегла.

Дзяўчынка мая...

Ідзі сюды.

«Пад барвовым палаючым небам...

акружаны скаламі

старажытны вулкан.

Злы вядзьмак засунуў руку ў цемрадзь расколіны,

і раптам яго рука дакранулася да гладкай люстраной паверхні.

Халоднай як лёд.

Яго рука вырвала Змяінае вока.

Ён трымаў яго перад сабой

у цьмяным святле крывавага сонца.

Святло яго ішло знутры.

Прывіднае смарагдавае святло.

Таямнічае і бясконцае.

Дзеці новай зары

Што здарылася, Ерамія?

Ты ў парадку?

Не.

Не па парадку.

Я зрабіла нешта не так?

Не так?

Ты ўсё робіш не так.

Прабач, Ерамія.

Што мне зрабіць, каб табе стала лепш?

Нічога не зробіш.

Справа ў ёй.

Я адчуваю сябе голым без яе.

Голым.

Ты мяне чуеш?

Я... Я...

Я сказаў: «Ты мяне чуеш?»

Так, Ерамія. Я цябе чую

«Так, Ерамія.

Я цябе чую». Праўда?

Часам мне здаецца, што ты наогул нічога не чуеш.

І мяне гэта вельмі турбуе.

Калі цябе не будзе са мной, ты не ўздымешся.

Ерамія, я...

Калі ласка...

проста забі зяпу і пакліч брата Лебедзя.

Добра.

Я сказаў: «Пакліч брата Лебедзя».

І вось ты тут.

Што я магу зрабіць для цябе, Ерамія?

Прывядзі мне тую дзяўчыну, што я бачыў.

Яна мне патрэбна.

Патрэбна зараз.

Ерамія, лічы, што ўсё ўжо зроблена.

У цябе ёсць Рог Абраксаса?

Ты ведаеш, што рабіць?

Ведаю.

Свінню трэба прынесці ў ахвяру.

Каб заключыць угоду.

Якая выдатная ідэя.

Гэты тлустазады... Ён уласны нос у люстэрку не знойдзе.

Я ведаў, што магу на цябе разлічваць.

Я заўсёды магу на цябе разлічваць.

Сябра.

Дзякуй, Ерамія.

Дзякуй.

Пакуль ты не сышоў...

Прышлі сястру Люсі.

Канешне.

Класная футболка.

Дзякуй.

Што чытаеце?

Раман.

І як, падабаецца?

Так, я думаю, гэта найлепшая кніга Леноры Тор.

Здаецца, вы жывяце недзе побач.

Ага. Мы жывём ля Крыштальнага возера.

Гучыць цудоўна.

З вас пяць долараў.

Дакладна.

Ну...

Да сустрэчы.

Упэўнены, што гэта тое месца?

Так, вядома, тое.

І што цяпер?

Цяпер чакаем.

А доўга?

Паслухай.

Кроў за кроў.

Больш.

Пачнём з галоўнага.

Джэры? Божа мой.

Гэта што за халера? — Не ведаю.

Не хвалюйся.

Страшныя людзі сышлі.

Атрымалі тое, па што прыйшлі, і зніклі.

Я думаю, вам цікава, дзе ваш муж.

Не хвалюйся. Ён у парадку.

І з ім усё будзе ў парадку, пакуль ты будзеш добрай дзяўчынкай

і будзеш рабіць тое, што кажуць.

Разумееш мяне?

Ведаеш, ён лічыць цябе асаблівай.

Спадзяюся, ты разумееш, што гэта значыць.

Гэта твая віна, сволач.

Раскрыйце яго.

Выдатна.

Выдатна.

Сядзі ціха.

Не рухайся.

Я называю гэта вішанькай на торце.

Гэта проста прыгожы сон.

Сон, які ён цяпер сніць.

Не хочаце далучыцца да нас?