Blue Lagoon: The Awakening

นี่มัน 7.15 น. แล้วนะ

- สายแล้วนะลูก - ผมรู้

- ให้ตาย ขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือ - สเตซีย์

ทำไมล่ะ เขาเกือบชนหนูแล้วนะเมื่อกี้

ลูกก็ไม่น่าไปเปิดประตูลงฝั่งนั้นนะ

- ไปอีกฝั่งนึงสิ - ลูกได้รายการจากคุณคอลเลียร์หรือยัง

- เรียบร้อยแล้วค่ะ - ดี ๆ

- อ๋อ จริงเหรอ - ขอทีเถอะ

ไม่ต้องพูด หนูก็ได้ยินอยู่แล้วทั้งวัน

"พี่สาวของเธอเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยม เอ็มม่ารักหนังสือเล่มนี้"

สเตซีย์พอได้แล้ว

แม่นัดลูกค้าไว้ตอนห้าโมง คงถึงบ้านตอนหกโมงเย็น

- ตอนเย็นอยากกินอะไรไหม - อะไรก็ได้ ไปก่อนนะแม่

บายจ้ะ แม่รักลูกนะ

พี่น่ะเป็นสาวแสนเฟอร์เฟคต์ ส่วนหนูก็เป็นน้องสาวที่ไม่ได้เรื่อง

ไม่ใช่ซะหน่อย โชคดีนะลูก แม่ไปก่อนนะ

ใจเย็นน่าเอ็ม เขาก็แค่ สอนเรื่องที่เรารู้อยู่แล้ว คิดมากไปทำไม

ฉันไปก็เพื่อจะได้ไม่ต้อง เข้าเรียนคาบแรกเท่านั้นแหละ

- ไปสายหน่อยไม่เป็นไรหรอกน่า - ไม่จริง

ให้ตายเถอะ เธอจะสติแตก เข้าสักวันถ้าเธอยังเครียดอยู่อย่างนี้

พูดถึงเรื่องแน่น ๆ

ไง เอ็มม่า

"ไง เอ็มม่า" งั้นเหรอ เขารู้จักชื่อเธอด้วยนี่

- ก็คงงั้น - สตีเฟน ซัลลิแวนรู้จักชื่อเธอ

- ไปเรียนกันได้หรือยัง ขอร้องล่ะ - เธอจะนอนกับเขาไหม ถือว่าเพื่อฉันน่า

เอาล่ะ ทุกคนฟังนะ

รถจะออกตอนเช้าเจ็ดโมงตรงนะ

อย่าสายล่ะ ไม่งั้น

โอ้ว โทษที ราชินีงานพรอม

- เฮ้ เธอสองคนหาที่นั่งซะ เร็วเข้า - อะไร

คุณแม็คมัลเลนน่ะ ผมไม่แปลกใจ แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะเป็นอย่างนี้นะเอ็มม่า

- ขอโทษค่ะ คุณคริสตี้เซ่น - เอาล่ะ

พรุ่งนี้รถออกเจ็ดโมงตรงนะ จำไว้

อย่ามาสาย ไม่งั้น รถบัสจะออกไปโดยไม่มีคุณ

หนุ่มขี้เหงามาร่วมทริปนี้ได้ยังไงเนี่ย สงสัยพ่อเขาคงจะจ่ายเงินให้แน่ ๆ เลย

- อะไรนะ - นี่ฉันได้ยินเธอนะ

ห้าวันแรก

เราจะไปช่วยซ่อมแซม โรงเรียนร่วมกับโครงการช่วยเหลือสังคม

ส่วนสามวันสุดท้าย เราจะออกสำรวจเกาะกัน

เดินทางไปเรียนรู้ ไปสัมผัส กับวัฒนธรรม ฟังดูน่าสนุกมากใช่มั้ยล่ะ

สรุปว่าสตีเฟ่นรู้ชื่อของเอ็มม่า

- จริงเหรอ - ขอแลกกับเบอร์เกอร์ของเธอได้ไหม

- เอาไปได้เลย - แน่ใจนะ

- ใช่ ฉันแค่อยากได้เฟรนช์ฟรายส์ - แล้วเรื่องเอ็มม่ากับสตีเฟ่นล่ะ

- ฉันชอบนะ - ใช่

เรามีเวลาหนึ่งสัปดาห์ บนเกาะนั่นที่จะร่ายมนต์ใส่เขา

เพื่อช่วยให้เอ็มม่าได้ กุ๊กกิ๊กกับหนุ่มนักฟุตบอล

- ฉันมีสิทธิ์เลือกได้ไหมเนี่ย - เธอไม่มีสิทธิ์จ้ะ

- แต่เราไปที่นั่นเพื่อช่วยเหลือผู้คนนะ - ฉันก็พยายามช่วยเธออยู่นี่ไง

เรามีงานต้องทำนะ ฉันอ่านกำหนดการแล้ว

- เธอเป็นคนเขียนกำหนดการ - ฮ่า ๆ

โรงเรียนมีกำหนดการ ไว้ให้เราแล้วทั้งกลางวันและกลางคืน

เราเปลี่ยนกำหนดการก็ได้นี่ ชีวิตจริงก็อย่างนี้แหละใช่ไหม

อ้อ แล้วก็จะบอกให้นะ ฉันรู้มาว่า

ตอนที่เราไปน่ะ มันจะมีงานเทศกาลในตรินิแดด

โอ้ พระเจ้า อย่างนี้ฉันก็ต้องรีบ ไปซื้อชุดว่ายน้ำใหม่แล้วน่ะสิ

- จริงเหรอ - อะไรล่ะ

- เอ็มม่าแอบส่องหนุ่มขี้เหงาล่ะ - เราเคยเรียนที่เดียวกันตอนมัธยมต้นน่ะ

- สมัยก่อนเขาเป็นคนดีมาก ๆ เลยนะ - ก็นั่นมันสมัยก่อน

ฉันได้ยินมาว่าเขา โดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่ามาน่ะ

ไม่นะ ฉันว่าเขาก็น่ารักดีออก

เหมือนในเรื่องเลือดวัยคะนอง คล้าย ๆ โฮลเดน คอฟิลด์

พูดง่าย ๆ ก็คือ

สาว ๆ แบบเอ็มไม่มีทางไปกุ๊กกิ๊ก กับผู้ชายเพี้ยน ๆ ประหลาด ๆ หรอก

เธอมีหนุ่มนักฟุตบอลมาจีบอยู่แล้ว

ส่งมันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้

- โดนจับได้แล้ว - ขี้แพ้

- ตามมาที่ห้องครูใหญ่ด้วย - ก็นำทางไปสิ

- โดนแล้วไง - วู้ว

- เยี่ยมไปเลยเพื่อน - เก่งมาก

เหมือนว่าจะมีใครบางคนอดไปเที่ยวแล้วล่ะสิ

เอาล่ะ ทุกคนค่ะ เหมือนว่าเราจะต้อง

ว้าว กะจะไปอยู่นานแค่ไหนเนี่ย

- เอาไปเผื่อไว้ก็ไม่เสียหายน่าฟิล - อ่า

ขอบคุณมากนะคะที่ให้หนูไป

ไม่เป็นไรจ้ะ ที่รัก

พ่อก็แค่ต้องไปกู้เงิน ส่วนแม่ ก็ต้องขายคฤหาสน์เพิ่มอีกสองสามหลัง

ชู่ว อย่าพูดสิ

โอ้

- แม่รักลูก ๆ ทุกคนนะ - ค่ะ

ลูกไปแค่แปดวันคุณยังเป็นขนาดนี้ แล้วถ้าลูกไปมหาลัยจะขนาดไหนเนี่ย

ฉันรู้ค่ะ

แม่ก็เลยคิดว่าเราจะต้อง ย้ายไปที่พรินซ์ตันกับลูกด้วย

- ผมเห็นด้วยเลย - ใช่ไหมล่ะ

- ใช่ - ลูกว่าไงจ๊ะ

หมายความว่ายังไง ไม่อยากไปแล้ว

รู้ไหมว่าต้องใช้เส้นขนาดไหน พวกเขาถึงยอมให้แกไปน่ะ

สำหรับใครล่ะครับ พ่อหรือผม

ผมไม่ได้อยากจะไปทริปโง่ ๆ นี่ด้วยซ้ำ

ต้องทนอยู่กับคนพวกนั้นที่ผมไม่เคยคุยด้วยซ้ำ

ถือซะว่านี่เป็นโอกาสที่ดี

โอกาสที่จะทำอะไร เพื่อคนอื่นบ้างนอกจากตัวแกเอง

ไปกันได้หรือยัง เดี๋ยวก็สายกันพอดี

ไม่งั้นถ้าผมติดอยู่ที่นี่ พ่อต้องทนมองหน้าผมไปทั้งอาทิตย์แทน

ไปกันได้แล้ว พวกเด็ก ๆ ขึ้นรถได้แล้ว

- ระวังตัวนะลูก - เอ็มม่า ลิซซี่

- เดินทางดี ๆ - ลาได้แล้ว

- แม่รักลูกนะ - เดินทางกันได้แล้ว

ดีน เดินทางดี ๆ นะ

ได้ครับพ่อ

เป็นไงบ้างเอ็มม่า เช้าชะมัดเลยเนอะ

อิอิ

นั่นมันสองประโยคเลยนะ รุกหนักไม่เบาเลย

เธอได้แอ้มเขาแน่นอนรับประกันเลย

เอาล่ะ ทุกคนฟังนะ เราจะเริ่มโครงการกันพรุ่งนี้

เรามีเวลาสองสามชั่วโมงให้ พวกเธอจัดของและนั่งเล่นแถวสระน้ำได้

หลังจากนั้นเราอาจจะ ไปทานมื้อค่ำกัน แล้วแต่พวกเธอเลย

ฉันบอกแล้วไงเอ็ม ทิ้งตารางของเธอไปซะ

นี่มันจะต้องเจ๋งมาก ๆ แน่ ๆ

เอ๊ะ ไม่มีคนพื้นที่เลยเหรอ น่าเสียดาย แต่ก็นะ เอาล่ะ ใครกันที่จะได้เป็นผู้โชคดี

ไม่ต้องห่วงเอ็ม ฉันจะไม่ขโมย พ่อนักฟุตบอลของเธอหรอกจ้ะ

เอาละนะสาว ๆ ไปกันเลย

หนึ่ง สอง

ไง สาว ๆ

ว้าย อย่าสาดน้ำสิ

- จับได้แล้ว - ไม่นะ

เอาล่ะ ดีมาก ๆ ทำต่อไปได้เลยนะ

- เฮ้ ๆ ๆ ระวังหน่อยสิ - แล้วแต่คุณเลยครับหัวหน้า

เขาต้องโดนฆ่าแน่ แล้วเราก็จะซวยกันหมด

น่าจะทาโลชั่นสักหน่อย ไม่งั้นไหล่เธอจะไหม้เอาได้นะ

แค่วันที่สอง เขาก็มาคุยกับเธอแล้วเหรอ

เชิญเลย ตามสบาย

นี่มันง่ายกว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก

สาวน้อยจะได้ลงมือแล้วละคราวนี้

เย้

เกมเริ่มแล้วสาว ๆ

- ฉันสไกป์อยู่ - ฉันดูหนังอยู่

โอเค เลิกเดี๋ยวนี้เลย เลิก มีเรื่องด่วน

ที่รัก หนูโอเคไหมลูก

เอิ่ม โทษทีค่ะแม่ คุณคอลเลียร์ สั่งให้พวกเราเข้านอนได้แล้วน่ะค่ะ

โอเค งั้นก็ไปนอนเถอะนะ รักลูกนะ เที่ยวให้สนุกล่ะ

- หลับฝันดีนะจ้ะ - รักเหมือนกันค่ะ บาย

- ไปนะ ลูก - ฝันดี

เมื่อกี้นี้ ฉันลงไปข้างล่าง ไปซื้อยาสีฟัน

เพราะของฉัน มันหมดแล้ว มันราคา...

- น่าเบื่อ - โอเค ๆ

สรุปคือปาร์ตี้คืนนี้ บนเรือของชาวบ้านที่นี่ ฉันรู้ ๆ

สตีเฟ่นชวนพวกเราไปด้วย และเขาเน้นให้ชวนเธอไปเลยนะ เอ็มม่า

พวกเขากำลังจะไปกันแล้ว แต่เรือจะออกในอีกครึ่งชั่วโมง

- ไม่รู้สิ - พอเลย

เราจะไปและเธอก็ต้องไป

ต่อให้ฉันต้องมัดและลากเธอขึ้นเรือไปก็ตาม

สัญญาเลย ไม่เกินเที่ยงคืน

- มากสุดก็ตีสอง - ก็ได้

เย้

ปาร์ตี้

วู้ว

ขอบใจมาก

แท็กซี่ไหมครับ

วู้ว ไปเลย

ไปปาร์ตี้กันเลยสาว ๆ

เร็ว ๆ เดี๋ยวไม่ทัน

ไป ๆ ๆ

- อย่าเพิ่งไป - วิ่งมาเลย

สนุกจังเลย

- เฮ้ สาว ๆ ว่าไง - โอ้ไม่ ไม่เป็นไร

โอเค ไปหาอะไรดื่มกันดีกว่า แล้วก็หาผู้ชายสักคนให้เธอ

- ไม่เอาผู้ชายและก็ไม่ดื่มด้วย - โธ่

เอ็ม เธอต้องผ่อนคลายบ้างนะ หัดทำตัวสบาย ๆ ซะบ้างสิ

- ทำตัวสบาย ๆ น่ะ - ก็ฉันชอบแบบนี้นิ

ฉันจะไปตามหาเฮเลน

นั่นแฟนใหม่ของเธอไม่ใช่เหรอ

แล้วเกี่ยวอะไรกับเธอ

มอนติคาร์โล

มอนติคาร์โล

เรากำลังจะขึ้นไปบนเรือ

มอนติคาร์โล นี่คือตำรวจตรินิแดด

จอดเรือซะ เราจะขึ้นไปตรวจค้นบนเรือ

เดินมาด้านหน้าเรือ

เดินมาที่หัวเรือ

ว้าย

มอนติคาร์โล นี่คือตำรวจตรินิแดด

- เอ็มม่า - ช่วยด้วย

นี่คือตำรวจตรินิแดด

- เธอทำบ้าอะไรของเธอ - ก็ฉันตกน้ำไง

- เอ็มมาอยู่ไหน - ฉันนึกว่าเอ็มอยู่กับเธอ

ปีนขึ้นมา

- ไม่เป็นไรนะ - ดีสุด ๆ เลยล่ะ

ทำอะไรน่ะ

ฉันมีปัญหามากพอแล้ว ฉันโดนจับไม่ได้

บ้าหรือไง คิดว่าจะหลบตำรวจพ้นเหรอ

ไม่เป็นไร เราจะกลับไป ที่โรงแรม เมื่อทุกอย่างจบลงโอเคไหม

ด้วยไอ้นี่น่ะเหรอ ฉันอยากกลับขึ้นเรือ

- มันเริ่มไกลเข้าไปทุกทีแล้วนะ - เดี๋ยวเราค่อยแอบตามพวกเขาไป

- ไม่เป็นไรหรอกน่า - เร็วเข้า

ไม่เห็นเรือแล้วนะทีนี้

- เราจะออกไปจากที่นี่กันได้ยังไง - ฉันก็กำลังพยายามอยู่ โอเคไหม

- เธอรู้หรือไง ว่าต้องไปทางไหน - เงียบน่า ขอฉันคิดก่อน

- ให้ตายสิ มันไม่มีเครื่องยนต์ -ไม่มีเหรอ เอาไงต่อดีล่ะ พ่ออัจฉริยะ

- ฉันไม่รู้ - หมายความว่าไงไม่รู้

เราติดอยู่ที่นี่ ที่นี่ที่ไหนก็ไม่รู้เนี่ย นี่มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ แล้วนะ

- ว้าย - จับไว้

วางกระเป๋าไว้แถว ๆ ประตู แล้วเตรียมยกขึ้นรถกันได้เลย

ครูอยากจะใช้โอกาสนี้เพื่อขอบคุณ

พวกที่สร้างเหตุการณ์นี้ขึ้นมา เราเลยต้องจบทริปนี้ลงอย่างกระทันหัน

ยินดีต้อนรับ สุภาพบุรุษทั้งหลาย ดีใจที่พวกเธอมาร่วมด้วยได้

แย่หน่อยนะ ที่ต้องกลับบ้านกันแล้ว

คุณคอลเลียร์คะ เอ็มม่าไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ

- อะไรนะ - เอ่อ

เธอไม่ได้กลับมาค่ะเมื่อคืนนี้