It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫ قسمت شصت و یکم

‫چویی گوم سون، خیلی پیشرفت کردی

‫فکر کنم با یه مرد مایه دار ازدواج کردی

‫راجب چی میخوای حرف بزنی؟

‫فقط اومدم اینجا که ‫احوال همشهری قدیمیم رو بپرسم

‫اما چرا انقدر سرد رفتار میکنی؟

‫میدونی که من...

‫تو موقعیتی نیستم که مثل دوست ‫باهات احوال پرسی کنم؟

‫عه، اینطوری نباش

‫یادت رفته؟

‫30 سال پیش...

‫بخاطر اینکه تو ازم خواسته بودی ‫نام جین رو دزدیدم

‫منظورت چیه نمایندگی های فروش رو ‫مجبور کردیم که لباسا رو بخرن؟

‫خب، ظاهرا تیم طراحی 1 اونا رو مجبور کرده...

‫محصولی که تو مسابقه ‫رونمایی شده رو بخرن

‫واقعا؟ ‫راستشو بخواین،

‫خریدارایِ لباسای پولک دار محدودن

‫خیلی ها میگن به اندازه کافی خریدن...

‫که ثابت کنن سفارش دادن

‫خانم چویی این دستورُ داده؟

‫بله، درسته

‫خیلی خب، با خانم چویی حرف میزنم

‫خدافظ

‫دزدیدن بچه ی یه نفر دیگه...

‫چیزیه که حتی بعد از سی سال...

‫دستپاچه ـت میکنه

‫مگه نه؟

‫شنیدم مجرم بودی

‫یعنی حتی بچه هم دزدیدی؟

‫بس کن. خودتُ به خریت نزن

‫شنیدم، چویی گوم سون، تو مدیر اجرایی هستی،

‫و پسرت مدیر هیون گانگه

‫میخوای پسرت رئیس هیون گانگ بشه

‫واسه همین بهم گفتی نام جین رو بدزدم؟

‫مطمئن نیستم

‫نمیدونم داری راجب چی حرف میزنی

‫بهت نمیخوره اونقدر پیر شده باشی ‫که فراموشی گرفته باشی

‫باید چیکار کنم؟

‫میخوای به پلیس بگم؟

‫اگه این کارو کنم،

‫گوم سونِ من، تو دردسر بزرگی میفته

‫اگه میخوای بفرما

‫مطمئنم کودک ربایی مجازات سنگینی داره

‫اشکالی نداره؟

‫قانون مرور زمان برای کودک ربایی...

‫فقط 10 ساله

‫حتی اگه خودمو تحویل بدم،

‫نمیتونم متهم بشم

‫فکر کنم اینو نمیدونی

‫در این مورد، تو...

‫اون کسی هستی که بیشتر ضرر میکنه

‫به نظرت نباید راجب همچین چیزی ‫جدی تر فکر کنی؟

‫واسه همین هیچ کاری نمیتونی کنی

‫گوش کن، بانگ چول سانگ

‫برای کودک ربایی،

‫قانون مرور زمان ‫از موقعی محاسبه میشه که

‫کودک ربوده شده به خانواده ـش ‫برگردونده شده باشه

‫چی؟

‫فکر کنم نام جین 5 یا 6 ماه پیش فهمیده که

‫نوه ی رئیسِ هیون گانگ گروپه

‫از اونجایی که قانون مرور زمان 10 ساله،

‫فورا بازداشت میشی

‫همچنین،

‫بخاطر تکرار جرم ‫مجازات اضافه بهت تعلق میگیره

‫اسم من چویی سوهیه

‫و اصلا نمیدونم تو کی هستی

‫حالا میخوای چیکار کنی؟

‫همین الان برو بیرون

‫اگه دوباره بیای دفترم ‫که راجب اینجور چیزا حرف بزنی

‫اونوقت شغل نگهبانیت رو از دست میدی

‫خانم چویی، رئیس هو چونگ سان ‫میخوان شما رو ببینن

‫باشه. بعد از اینکه مهمونم رفت بفرستش داخل

‫منتظر چی هستی؟ زود باش برو بیرون

‫دوباره برمیگردم

‫من، بانگ چول سانگ، ‫هیچوقت دوباره تسلیم نمیشم

‫آیگو

‫اینجا چیکار میکنی، بانگ چول سانگ؟

‫آه، خب، چیزه... ‫لطفا تشریف بیارین داخل، رئیس هو

‫فکر میکردم هم محله ای قدیمیمه،

‫اما معلوم شد که اشتباه میکردم

‫یا ممکنه خانم چویی...

‫خیلی خیلی فراموش کار شده باشه؟

‫فقط بخاطر اینکه شوهر خانم یانگی،

‫فقط همین یه بار رو گذشت میکنم

‫اما اگه دوباره دردسر درست کنی،

‫اونوقت اخراجت میکنم، پس مواظب رفتارت باش

‫البته. متوجه شدم، خانم چویی گوم سون

‫منظورم، خانم چویی سوهیه

مترجم : مهدی @Mehdi_Rain : کانال تلگرام

‫بفرمایین قهوه ـتون ‫ممنون. ممنون

‫ممنون ‫خواهش میکنم

‫اوه، این قهوه سرده

‫میگم... مدیر آن

‫مَردی که ادعا میکنه بزرگت کرده

‫احیانا با خانم چویی آشنایی داره؟

‫نه. فکر نکنم قبلا یه بارم همدیگه رو ‫دیده باشن

‫ازم پرسید دفتر خانم چویی کجاس

‫گفت باهاش آشنایی داره

‫با خانم چویی؟ ‫آره

‫شاید تو خونه ـم همدیگه رو دیدن؟

‫ما میترسیدم دردسر درست کنه

‫واسه همین خیلی حواسمون بود که نبینتش

‫بعید میدونم تو خونه دیده باشدش

‫آقای لی، میشه شما بجای من برید شرکت مینهان؟

‫مینهان؟ چرا؟

‫بخاطر پارچه های وارداتی ‫باید به کارای گمرک رسیدگی کنم

‫باشه، مشکلی نیس

‫آه، الگوها رو هم با خودتون ببرین، آقای لی ‫باشه

‫آه، طراحی سفارش های گروهی ‫نسبت به طراحی اصلی یه کم فرق داره

‫میخوای من برم و راجبش توضیح بدم؟

‫نه. خودم میرم

‫خیلی وقته بابامو ندیدم

‫امروز منم باهات میام

‫نه، مدیر آن

‫نه.اگه بابام ازت عصبانی بشه چی؟

‫تحمل دیدن اینو ندارم

‫آیگو. اگه بخواد میذارم این کارو کنه

‫اگه سوء تفاهم ها روی هم انباشته بشن ‫حل کردنش سخت تر میشه

‫باید مدام برم دیدنش ‫تا سوء تفاهم برطرف بشه

‫بله، متوجه شدم

‫حتی اگه لازم باشه شبا هم کار کنین ‫تا سرعت تولید رو بالا ببرین

‫باشه

‫خب... از اونجایی که ‫تولید لباسای پولک دار خیلی سخته،

‫فکر کنم بیشتر از اون چیزی که انتظار داریم ‫طول بکشه

‫باید چیکار کنیم؟ یه شرکت دیگه پیدا کنم؟

‫بجز مینهان هیچ شرکتی امکاناتِ لازم رو داره

‫اما مینهان فقط برای تیم 2 لباس تولید میکنه

‫اگه تواناییش رو دارن، ‫نمیتونن برای هر دو تیم کار کنن؟

‫مشکل اینه که تواناییش رو ندارن

‫حتی اگه داشته باشن، ‫حاضر نمیشن برای ما لباس تولید کنن

‫بله، وکیل هو؟

‫الان؟

‫باشه، میام دفترتون

‫بله؟

‫اوه، خوش اومدی. بشین

‫خیلی از نمایندگی های فروش اعتراض کردن ‫واسه همین میخواستم ببینمت

‫اعتراض کردن؟

‫ظاهرا خانم چویی نمایندگی های فروش رو ‫مجبور کرده...

‫که لباسای مسابقه تیم 1 رو بخرن

‫چی؟

‫ظاهرا بهشون گفته که ‫اگه یه مقدار مشخصی نخرن،

‫ممکنه موقع تمدید قرارداد به مشکل بربخورن

‫همونطور که میدونی، ‫این ممکنه خیلی مشکل به وجود بیاره

‫سوء استفاده از قدرت و استبداد...

‫مسئله ایه که باعث مجازات قانونی ‫از طرف کمیسیون تجارت عادلانه میشه

‫و اگه رسانه ها بخاطر این قضیه ‫ازمون انتقاد کنن،

‫هیون گانگ خیلی ضرر میکنه

‫معذرت میخوام. من خبر نداشتم

‫بله، میدونم

‫امروز رفتم دیدن خانم چویی

‫خانم چویی چی گفت؟

‫از اونجایی که خانم چویی ‫مسئول نمایندگی هاس،

‫نمیتونم تو این قضیه دخالت کنم

‫متوجه شدم. من با خانم چویی حرف میزنم

‫روت حساب میکنم. ممنون

‫آه، راستی

‫تو مادر بزرگِ مادری داشتی؟

‫بله. اما هیچوقت ندیدمش

‫فقط وقتی 15 سال پیش فوت کرد ‫من و مامانم رفتیم مراسم خاکسپاریش

‫مادربزرگ مادریت توی هونگچون زندگی میکرد؟

‫بله. مراسم خاکسپاری توی هونگچون بود،

‫پس فکر کنم اونجا زندگی میکرده

‫اما چرا اینو می پرسین؟

‫آه، که اینطور

‫میخوام از اونجا زمین بخرم

‫پس خانم چویی میتونه راهنماییم کنه

‫خدافظ ‫خدافظ

‫پس هونگچون واقعا زادگاهشه

‫اما اگه مادر داشته،

‫چرا توی پرورشگاه بزرگ شده؟

‫سفارشای خرید رو برای تامین کننده های ‫لوازم جانبی فرستادی؟

‫بله. امروز صبح فَکسش کردم

‫دیروز بهت گفتم بفرستیش ‫چرا امروز فرستادیش؟

‫خب... فراموشش کردم

‫چطور تونستی فراموش کنی؟ ‫نمیدونی ممکنه چقدر ضرر کنیم؟

‫معذرت میخوام

‫و این سند رو بفرست کارخونه

‫چطوری؟ باید پستش کنم؟

‫کارخونه دقیقا کنار همین ساختمونه ‫پس خودت میتونی بری

‫چرا میخوای پستش کنی؟

‫ای خدا. یه آدم چطور میتونه انقدر خنگ باشه؟

‫چطور میتونی اینطوری بهم توهین کنی؟

‫زود باش برو

‫باشه. الان میرم

‫وای. چرا سر کار کفش پاشنه بلند میپوشی؟

‫میخوای اینجا جلب توجه کنی؟

‫باشه. از فردا دیگه کفش پاشنه بلند نمی پوشم

‫تو اینجا چیکار میکنی، آجوما؟

‫ببخشید، سونگ جو. الان سرم شلوغه ‫بعدا با هم حرف میزنیم

‫اما...

‫اول ما میریم داخل که ببینیم چه حالی داره

‫پس همینجا منتظر بمون، مدیر آن

‫آیگو. نیازی به این کار نیس

‫بعید میدونم به محض اینکه منو ببینه ‫بندازتم بیرون

‫تو که میدونی بابام چجور اخلاقی داره، مدیر آن

‫درسته. به حرف سونگ جو گوش بده

‫نمیدونی سونگ هر حرفی میزنه به نفع خودته؟

‫بابا ‫آیگو، سونگ جویِ من اومد

‫دختر باهوشم