One Strange Rock

این بدیهی است،از سلولها تا ستاره ها،همه چیز در پایان کار میمیرند saeedbehda

این راهیه که چیزها کار میکنند

اما یه چیزی،صخره عجیبِ ما خودش هم میتونه مرگ آور باشه

میدونید،از فضا به اون پایین و زمین نگاه میکنید و میگید: واوو

چه گوی زیبایی اون پایینه، اون کره آبی رنگ که در این فاصله است

اما میخام بهتون بگم؛این یه سیاره ی عصبانیه

،ما دوست داریم فکر کنیم که زمین از زندگی ما حمایت میکنه ولی این حمایتش از ما، همیشگی نیست

،و همینطور که رو به پایین بهش نگاه میکنید اون رو یه مکان خشن،زیبا،دیوانه

و پر تنش میبینید

مادرِ طبیعت،یه قاتل سریالیه

هیچ کس برتری نداره

،هشت فضانورد با بیش از هزار روز زندگی در فضا

می تونن به ما بگن که اون بالا بودن چگونه بهشون کمک کرده تا درک درستی از آنچه که این پایین در جریانه داشته باشند

...ما فکر میکنیم که خونه مون رو میشناسیم اما یه اینجا یه رازی هست

ما بدون یه خودکشی عظیم ،تعصبات کشنده و یه حادثه بسیار مخرب نمیتونستیم اینجا باشیم

و اینها موجب انقراض دایناسورها شد ؛ مثل یک مهمانی عصر

زمین ممکنه عجیبترین مکان در کل هستی باشه

من فکر میکنم هر فضانوردی میدونه که رفتن به فضا یه تلاشِ پر خطره

و زندگیتون به یه مویی بنده

من این قضیه رو بیش از پیش، در زمانی که بیشتر از پنج ماه رو در یک دنیای دیگه گذروندم درک کردم

در ایستگاه فضایی روسیِ میر،جایی که بقا یه تقلا و مبارزه ی روزانه بود

فقط میخاستم یه تور کوچکی در میر داشته باشیم

من جری لنینگر هستم البته

عملیاتِ ایستگاه میر تبدیل شده به طولانی ترین پنج ماه زندگیم

گاهی اوقات میتونم چشمام و به روی زمین ببندم و دوباره برگردم اونجا

برو سمت دریچه باز شاتل،به سمت دلتا-پی زیرِ نقطه دو

ما دریچه قدیمی سیزده سالهِ ایستگاه فضایی میر رو باز کردیم که شبیه

انباری قدیمی مادربزرگ هاست

پر از آشغالهای باقی ماندهِ تجهیزات

من واقعاً تعجب کرده بودم

اکثر وقت ما صرف تلاش برای نگه داشتن و حفظ اون چیزها میشد

وقتی که اون بالایید تلاش میکنید تا از منابع محدودتون برای زنده ماندن ،استفاده کنید

اون بالاخره یه جورایی به من ضربه زد، غریزه بقا یه نیروی بسیار قدرتمندیه که

در درون هر کدوم از ما وجود داره

من حدود یک ماه بر روی ایستگاه میر بودم و وقتی زنگ هشدار رو شنیدم، اون صدای گوش خراش رو

دیدم صفحه هشدار مثل درخت کریسمس چراغانی شده بود، نور هشدار آتش،نور ولتاژ پایین

همه چیز در حال چشمک زدن بود،شبیه نور سیگار

یه نگاه به پایین و طول اتاقک کردم و یک قوطی سوختِ جامدِ اکسیژن رو بیرون کشیدیم

که یک شعله بزرگ با یک مشعل دمنده چنان قویی داره که، شصت-هفتاد سانت

طول شعله های آتشش هست که همه جا رو میتونه بسوزونه

و من تا حال ندیده بودم که دود چنان در ایستگاه فضایی پخش بشه؛که در عرضِ

سی ثانیه نتونید انگشتهای دستتون و در جلوی صورتتون ببینید، بنابراین تصمیم گرفتم که بهتره کمی اکسیژن بگیرم

تا جایی که میتونستم،یه ذره محیط رو دیدم،تیره و تار بود،ولی نهایتاً ماسک و پیدا کردم

!!نفس گرفتم و دیگر هیچ

مردم در مورد تونل مرگ حرف میزنند،شصت ثانیه یا بیشتر از زندگیم و،میدونید

لحظه به لحظه اش رو یادمه

اولین چیزی که به ذهنم رسید خانواده ام بود،این که دیگه هرگز نمی بینمشون

پسربچه ام رو و من فقط فریاد میزدم،گفتم: "خداحافظ جان"و

"من واقعاً متاسفم،باعث ناراحتی و غم شما شدم"

در اون لحظه،من به از دست دادن زندگیم راضی شده بودم

در میانه همه این آتش و دود،ناگهان،یه چیزی در درونم تغییر کرد

"گفتم:"جری،باید از این مهلکه در بری

و بعدش من نعره میکشیدم،میخاستم اون آتیش و گُمش کنم بیرون،میخاستم دوباره پسرم و ببینم

جری تو مجبوری زنده بمونی

و ناگهان پریدم که یه کاری کنم

،اولین کپسول آتش نشانی،دومین کپسول،سومین کپسول

به هر نحوی که بود ما آتش و تحت کنترل در آوردیم

میدونی،بقا،غریزیه

و بنابراین اکثر ما در حال تقلا برای بقاییم، مرگ فقط برای مسن تر ها نیست

تصادف یا جراحت هم میتونه شما رو بکشه

زمین میتونه کشنده باشه

درکش سخته،اما پنج انقراض عظیم روی زمین اتفاق افتاده و

99.9درصد تمام گونه های زنده،از بین رفته اند

252میلیون سال قبل ناگهان زمین برای زندگی کردن سمی شد

چیزی که در گذشته،دایناسورها،که نزدیک به نود و شش درصد از کلِ گونه های جانوری تمام دنیا بودند را به سرعت منقرض کرد

این به عنوان مرگ بزرگ مشهور شده

مرگ بزرگ یه نوع سرپوش گذاشتن رو حقیقته،در واقع همه چیز از وقتی شروع شد

که یک آتشفشان عظیم شروع به فوران کرد

زمین خشک شد

و اقیانوسها اسیدی شدند

تقریباً تمام زندگی گیاهی نابود شد و تمام جنگلهای زمین مردند

زمین به بزرگترین صحنه ی قتل عام در تاریخ تبدیل شد

همه اونهایی که امروزه زندگی میکنند، زندگیشون رو مدیون باقی مانده های "مرگ بزرگ" اند

همه ما از نسل اون هایی هستیم که باقی مانده اند

امروز،ما در حال جستجو در یک ناحیه جلگه ایی ماقبل تاریخی هستیم

...تا شواهدی از یه موجودی رو در این سنگها پیدا کنیم که

یکی از مراحل تکامل در پستانداران بوده

ما،در سرتاسرِ این منطقه،تونل های باستانی رو کشف کردیم که به طور طبیعی

پر شده و سپس به سنگ تبدیل شده بودند

مدت خیلی زیادی از شروع به کشفِ تکه استخوان های فسیل شده نگذشته بود که در نهایت

ما اسکلت کامل رو پیدا کردیم و این اسکلت ها مربوط به یک شبه پستاندار خزنده بود که ما اون رو

می نامیمThrinaxodon

یه راه خوب برای تصور کردن شکل تریناکسودون اینه که میرکت ها رو در نظر بگیرید اما بدون خز

و احتمالاً مانند خزندگان تخم گذار بوده اند،اما اما به طرز قابل توجه و مشابهی مانند میرکت

زیر زمین در گودال هایی که با پنجه های بزرگش حفر میکرده، زندگی میکرده

آنها با زندگی در زیر زمین ، گرمای روز و سرمای شب را

تاب می آوردند و زنده می ماندند

یکی از عالی ترین نمونه هایی که ما اینجا پیدا کردیم،مربوط به دو توله تریناکسودون بود

که به صورت سر تو سر در هم دیگه پیچ خورده بودن

اونها وقتی به زیر زمین می آمدند حرارت بدنشان را به اشتراک میگذاشتند

که به نظر میرسه راهی برای تنظیم دمای بدنشان بوده در مسیر تکاملی که

داشتند خونگرم میشدند و البته یک پستاندار واقعی

بنابراین شما میتونید ببینید اگه موجوداتی مثل تریناکسودون در "مرگ بزرگ"

زنده نمی ماندند،ما انسانها ممکن نبود فرگشت داشته باشیم

اجداد ما،بزرگترین یا بدترین نبودند،بلکه اونا فقط به طور ناگهانی در یک جای کثیف خوابیدند

شانسی که داشتند این بود که در امن ترین مکان بودند

شما هرگز نمیدونید که چه کسی میخاد احتمالات و شانس ها رو مغلوب کنه

در سرتاسر تاریخِ زندگی بر روی زمین،گونه هایی ظهور کردند و گونه هایی از بین رفتند

بارها و بارها

و حالا که زمین با زندگی، پرشکوه و درخشان شده،شما نمیتوانید از زندگی فراری و گریزان باشید

در زمین، شما یک مایل رو داخل کوه ها و صخره ها حفاری میکنید و موجودات ریزی رو در حال زندگی می یابید

شما به داغ ترین دهانه های آتشفشان در مرکز اقیانوس ها میرید،جایی که آب جوش در حال تراوش

به زمین ـه و این مزرعه ایی از زندگی است در اون پایین

میدونید،تنوع موجودات زنده بر روی زمین، تضمین کننده ادامه حیاته

اهمیتی نداره که زمین چی به بیرون پرتاب میکنه،اهمیتی نداره ضربه ها چقدر طولانی باشه

هیچ اهمیتی نداره که کدام گونه رو نمیتونه بسازه،همیشه یه راهی برای بقا پیدا میشه

بنابراین،این که زندگی متنوع باشه چیز خوبیه ولی تنوع

از تفاوت میاد و تفاوت از آنچه که دانشمندان "گذران امور زندگی " می نامند میاد

اگر شما یک کلون (موجود همانند سازی شده) باشید،لازم نیست آپدیت باشید

بچه میخاید،درست شبیه خودتون،راحت

اما کلون ها یه مشکلی دارند،اگر هر شخصی دقیقاً شبیه دیگری ،باشه،یک بیماری

و یک فاجعه میتونه همشون رو محو کنه،بنابراین شما باید یه خورده ترکیب بشید

است.یه موزه هنر در زیر آبMUSAاین

مجسمه ها خانه انواعی از مرجان ها میشوند

این حیوانات شگفت انگیزاند، اونا میتونند یک کلون عین خودشان بر روی صخره های دریایی بسازند

اما اونها همچنین از خودشان در برابر تغییر شرایط به وسیله سکس محافظت می کنند،با یه روشِ عجیب

سالی یکبار،حول و حوش زمانی که ماه کامله

مرجان ها در تعداد بسیار انبوهی تخم و اسپرمشان را آزاد میکنند

وقتی که تخم ها آزاد میشن،حس میکنید در کهکشان راه شیری شناورید

تخم ها به اسپرم های دیگر مرجان ها ملحق میشن

از طریق اینگونه جفت گیری همزمان

شانسِ مخلوط شدن ژن هایشان با هم افزایش می یابد

برای بوجود آوردن و خلقِ تنوع بیشتر در تجدید نسل مرجان ها

اهمیت این صخره های دریایی برای مرجان ها اونجایی مشخص میشه که

برای دویست و پنجاه میلیون سال تونستن بقا پیدا کنند و زنده بمونن

شما دو نفر و میگیرید و تمام دی ان ای هاشون رو با هم ترکیب میکنید ،و یه موجود متفاوت خلق میکنید

یه حیوان که از والدین اصلیش متفاوته

هر بچه یا فرزند از والدینش متفاوته و این

بقاء اون گونه رو تضمین میکنه

من به خانواده خودم نگاه میکنم،به بچه ام نگاه میکنم،آه خدای من،اون کلاً

یه انسان متفاوتیه و خوشبختانه بهتر از منه

سکس

خب ممکنه شما همش برای سرگرمی انجام داده باشین،ولی من به دید بقای نسل انجامش میدم

این برای ترکیب ژنی بسیار حیاتیه و زندگی با وجود اون بیشتر ادامه خواهد داشت

شفیره ی حشرات من و یادِ موجودات فضایی در فیلم های علمی-تخیلی میندازه

،اونها به مدت یک سال در گل و لای زندگی و رشد میکنند

به محض اینکه شفیره حشرات بالغ بشن، به سطح آب شنا میکنند

اگر نتونن با سرعت کافی این کار و بکنند،توسط ماهی خورده میشن

بعدش چه اتفاقی برای یکی از عجیب ترین چرخ های زندگی بر روی زمین می افته؟

!شبیه تبدیل یه ماهی به یه پرنده در طی تنها یک روز

بالغین نمیتونن غذا بخورن،اصلاً دهان ندارند،و همینطور هم هیچ سیستم گوارشی

برای یک شفیره بالغ همه چیز به سکس ختم میشه

و اونها فقط بیست و چهار ساعت وقت دارند تا یه جفت پیدا کنند و بعدش میمیرند