French Exit

Κυρία Πράις, δεν μπορείτε να εμφανίζεστε ξαφνικά στη μέση της χρονιάς

και να παίρνετε τον γιο σας.

Δεν θέλω και δεν πρόκειται να τα συμπληρώσω.

Κι εδώ η κουβέντα μας τελειώνει.

Καλημέρα σας.

-Τι θέλεις να κάνεις; -Δεν ξέρω.

Θέλεις να έρθεις μαζί μου;

Οι κανόνες αυτοί υπάρχουν για κάποιο λόγο, κυρία Πράις.

-Και τα ρούχα μου; -Θα σου πάρω καινούρια.

Ήπιες τόσο ώστε να φτάσεις στα πρόθυρα της λογικής σκέψης;

Σε κράτησε ξάγρυπνο η βία της μούσας σου;

Όχι.

Έχει έμμηνο ρύση;

Πώς πάνε τα πράγματα με τη Σούζαν;

Είμαστε σε αναμονή, λες και δεν το ξέρεις.

Αχ, όταν είσαι κάπως νεαρός και κάπως ερωτευμένος.

Θα τη δεις σήμερα;

Δεν μπορώ να έρθω μαζί σας ούτως ή άλλως. Ο κύριος Μπέικερ επιμένει να συναντηθούμε.

Κι άλλη έκκληση για λιτότητα;

Κάτσε να δούμε.

Πάνε όλα.

Ποια όλα;

Όχι τα λεφτά στον λογαριασμό μου.

-Δεν θα είναι για πολύ λογαριασμός σου. -Είναι στο όνομά μου.

Το όνομα θα το κρατήσεις,

αλλά και η τελευταία δεκάρα στον λογαριασμό,

μαζί με τις επενδύσεις και τα ακίνητα,

θα επιστρέψουν στην τράπεζα.

Τα ακίνητα...

Θα χάσεις την πρόσβαση το αργότερο την 1η Ιανουαρίου.

Ασφαλώς θα μπορώ να κρατήσω τη χρηματική μου συνεισφορά στον γάμο.

Αυτά τα χρήματα έχουν αναμειχθεί με την περιουσία εδώ και πολύ καιρό.

Και με όλο τον σεβασμό, δεν ήταν και μεγάλο ποσό.

Και η κληρονομιά του Μάλκολμ;

Όχι.

Σου έλεγα επί επτά χρόνια ότι ενδεχομένως θα συνέβαινε αυτό.

Και επί τρία χρόνια ότι αυτή θα ήταν η κατάληξη. Τι νόμιζες πως θα συνέβαινε;

Φράνσις, τι σκόπευες να κάνεις;

Σκόπευα να πεθάνω προτού τελειώσουν τα λεφτά,

αλλά επέμενα κι επιμένω να μην πεθαίνω.

Και να η κατάληξη.

Μάλιστα.

Κανονίστηκαν όλα, λοιπόν.

Οπότε, τώρα θέλω να μου πεις τι να κάνω.

-Τι να κάνεις; -Ναι, πες μου, σε παρακαλώ.

Τι να πω; Δανείσου από κάποιον φίλο.

Αδύνατον. Πες κάτι άλλο.

Μόνο ένα πράγμα μπορείς να κάνεις, Φράνσις. Πούλα τα όλα.

Πούλα κοσμήματα, έργα τέχνης, βιβλία.

Πούλα τα κατ' ιδίαν, διακριτικά, φτηνά.

Φέρε μου τις επιταγές και θα σου τις μετατρέψω σε μετρητά.

Και μετά;

Και μετά...

ό,τι επιθυμείς.

Πρόσεχε.

-Σούζαν... -Πάμε στη Φράνσις

να της πούμε για τον αρραβώνα μας;

Μαζί.

-Τι; Εσύ κι εγώ; -Μαζί, ναι.

-Πότε; -Τώρα.

Να μιλήσουμε τώρα στη μητέρα μου;

Όχι.

-Γιατί; -Είναι κακή ιδέα.

Θα πετύχει μόνο αν της το πω μόνος μου.

-Τι ακριβώς φοβάσαι; -Αυτό που φοβάσαι κι εσύ.

Θα της το πω τώρα.

Άκου, θέλω να σου πω κάτι.

Μαγειρεύεις;

Όχι.

Απλώς μ' αρέσει ο ήχος που κάνει.

Τι έγινε;

Τι; Κατάπιες τη γλώσσα σου;

Τα δικά μου νέα επισκιάζουν τα δικά σου.

Είσαι έτοιμος;

Χρεοκοπήσαμε.

Δεν μας έμεινε τίποτε.

Τίποτε απολύτως.

...πολύτιμα μέταλλα που είναι μακροπρόθεσμα περιουσιακά στοιχεία.

Ο χρυσός είναι χρήμα.

Αν θέλεις χρυσό, τον κρατάς ως αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο.

Δεν τον πουλάς μόλις τον αγοράσεις.

Η αμοιβή μου.

Τριάντα τοις εκατό, και δεν είναι διαπραγματεύσιμο.

-Δεν είναι; -Όχι.

Δεν μπορεί να γίνει; Θα πρέπει να γίνει, αν θέλετε να συνεργαστούμε.

Είκοσι επτά τοις εκατό.

Δίνω 15 τοις εκατό, αλλιώς να μη σας κρατάω.

-Είκοσι πέντε. -Κύριε Ρούντι,

αν πείτε οτιδήποτε άλλο εκτός από 15 τοις εκατό, θα κατέβω στο 14.

Κι αν συνεχίσετε, θα πάω στο 13, και ούτω καθεξής,

ώσπου η αμοιβή σας...

και η μόνη σας χρησιμότητα στη ζωή μου,

να εξαφανιστεί εντελώς.

Δεν είναι διαπραγμάτευση αυτή. Είναι δύσκολη δουλειά.

Μπορεί να αποβεί επιζήμια για τη φήμη μου.

Για τη φήμη σας;

-Πολύ αστείο. -Σοβαρά;

Έχετε ακούσει τις φήμες για την ψυχική μου υγεία;

Όχι.

Δηλαδή, άκουσα ότι είστε παράξενη.

-Παράξενη; -Ναι, παράξενη. Δύσκολη.

Δύσκολη.

Και την ιστορία για τον σύζυγό σας.

Ποια ιστορία, δηλαδή;

Που τον βρήκατε.

Ναι;

Ξέρετε.

Τον βρήκα, αλλά μετά άφησα το πτώμα εκεί για ένα διάστημα, έτσι;

-Ακόμα μιλάει ο κόσμος γι' αυτό; -Και βέβαια μιλάει.

Λοιπόν, θα σας πω μια κρυφή αλήθεια τώρα.

Δεν είμαι μόνο παράξενη.

Έχω μια έντονη επιθυμία να βάλω φωτιά στο κτίριο αυτό

μ' εμένα και τον γιο μου μέσα.

Τι σας λέει αυτό;

Δεν με αφορά.

Διαφωνώ.

Επειδή αν δεν πάρω την τιμή που θέλω,

αυτή η έντονη επιθυμία μου θα γίνει ακόμη πιο έντονη.

Οι κότες κακαρίζουν, Φράνσις.

-Και λένε ότι είμαι άφραγκη; -Έτσι λένε. Είσαι;

Σκέφτηκα ένα σχέδιο.

Ίσως ανόητο. Δεν ξέρω. Αλλά είναι καλό να έχεις επιλογές.

Το διαμέρισμά μου στο Παρίσι;

Έχω έναν χρόνο να πάω εκεί και κάθεται άδειο.

Θα ήταν καλό να φύγεις από τη Νέα Υόρκη.

Είναι συνετό.

Συνετό.

-Συνετό. -Συνετό.

-Κερνάω εγώ. -Όχι.

Φράνσις...

Ευχαριστώ.

Η επιταγή ήταν πάλι ακάλυπτη, κυρία Πράις.

Κυρία Πράις;

Μπορώ να έχω μετρητά;

Έχεις καθόλου μετρητά για τη Σίλβια;

-Πόσα; -Εξακόσια.

Ευχαριστώ, Μάλκολμ.

Έγινε μια αλλαγή στο σχέδιο, φιλαράκο.

Δεν ήξερα καν ότι υπήρχε σχέδιο.

Ναι, λοιπόν, αποφασίστηκε ότι θα πάμε στο Παρίσι.

Αλήθεια;

Για πόσο καιρό;

Δεν μπορώ να ξέρω. Ίσως για την υπόλοιπη ζωή μας.

Τι νέα έχεις να μου πεις, Μάλκολμ;

Είπες στη μητέρα σου για τον αρραβώνα μας;

Θέλω να το κάνω.

Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω

είναι αν πιστεύεις ότι πρέπει να σε περιμένω.

Εννοείται πως ναι.

Αλλά δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους μου να σου το ζητήσω.

Σε ενδιαφέρει η ευγένεια;

Πολλά με ενδιαφέρουν.

Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου δειλό;

Όχι.

Πώς θα τον χαρακτήριζες;

Δεν ξέρω αν θα έμπαινα καν στον κόπο να το κάνω.

Θέλω να ξέρεις ότι προσπαθώ να πάψω να είμαι ερωτευμένη μαζί σου.

-Σούζαν... -Τι;

Θα πάω στο Παρίσι.

Στο Παρίσι.

Πότε θα πας στο Παρίσι;

Σύντομα.

-Πόσο σύντομα; -Μάλλον αύριο.

Μάλλον αύριο;

Και πότε θα γυρίσεις;

Αυτό είναι το θέμα. Δεν ξέρω.

Μάλιστα.

Είναι πολύ συγκινητικό, σίγουρα.

Ποιο;

Η αφοσίωσή σου σε μια γυναίκα

που ελάχιστα γνώριζες μέχρι τα 12 σου.

Η άρνησή σου να παραβείς τους κανόνες που έχει θέσει εκείνη προς όφελός της.

Δεν γίνεται να φέρνεις λουλούδια σε κάποια που αποχαιρετάς, Μάλκολμ.

Φύγε, σε παρακαλώ.

Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν.

-Σίγουρα πρέπει να φύγετε; -Ναι. Και λυπόμαστε πολύ γι' αυτό.

Τι κρίμα, και περνούσαμε τόσο καλά.

-Όντως; -Ήταν μια υπέροχη βραδιά.

Και λυπάμαι που φεύγω, αλλά όπως φαίνεται, συνέβη κάτι έκτακτο στο σπίτι.

Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;

Τίποτα.

Θα μου λείψει αυτό.

Ποιο;

Αυτό.

Σας περισσεύει τίποτα, παιδιά;

Μπορεί.

Αλλά να σε ρωτήσουμε τι τα θες τα λεφτά;

Θέλω να πάρω λίγο κρασί, αφού ρωτάς.

Πώς σε λένε;

Νταν.

Ντάνιελ, τι θα έκανες αν σου δίναμε 20 δολάρια;

Θα έπαιρνα τέσσερα λίτρα κρασί, ένα πακέτο τσιγάρα κι ένα λουκάνικο.

Και πού θα πήγαινες με όλα αυτά; Στο δωμάτιό σου;

Θα πήγαινα στο πάρκο.

Εκεί κοιμάμαι συνήθως, στο πάρκο.

Δηλαδή, θα ξάπλωνες κάτω από έναν θάμνο,

θα κάπνιζες τα τσιγάρα σου και θα έπινες το κρασάκι σου.

Κοιτάζοντας τ' αστέρια.

Γιατί όχι;

Ελπίζω να μη σας ενοχλούσε ο τύπος.