Marvel's Agents of S.H.I.E.L.D.

ความเดิมของ "หน่วยพิฆาตชิลด์...

ไฮดร้า เข้มแข็งขึ้นทุกที ในขณะที่ชิลด์

ยึดติดอยู่กับโลก ที่ไม่อาจเข้าใจได้อีกแล้ว

- ทำไมจึงไม่นำ - เวลาของผมจะมาถึงเอง

บอกฉันสิ เกิดอะไรขึ้นกับแม่

แม่ของหนูพิเศษ เพราะแม่มีพรสวรรค์

ไวท์ฮอล หั่นเธอเป็นชิ้นๆ

ฉันจะฆ่าคนที่ทำลายชีวิตฉัน

นายฆ่าเขา! เขาเป็นของฉัน!

เราคือมนุษย์ สกาย เราแค่ มีศักยภาพที่เป็นได้มากกว่านั้น

มีคนใหม่ บอกคนอื่นว่าฉันจัดการเอง

ทริป!

ในที่สุด เราก็จะได้เห็น ว่าเราจะกลายเป็นอะไร

หลังจากที่ลูกเปลี่ยนไป จะไม่มีใครเข้าใจ

พวกเขาจะกลัว

การเปลี่ยนแปลง มันน่ากลัว

2x11 - "อาฟเตอร์ช็อค"

น่าสงสารจริง

เขาผ่านการเป็นหมอก มาได้นานแค่ไหนแล้ว

14 ชม. นับตั้งแต่ได้รับ การคัดเลือกเทอริเจน

- เขาอารมณ์รุนแรง ไจ่หยิง - เห็นล่ะ

ปล่อยเราไว้

กอร์ดอน

- กอร์ดอน นี่ฉันเอง - ไจ่หยิง ช่วยด้วย

- ผม... ผมมองไม่เห็น - ชู่ว

- เกิดอะไรขึ้นกับผม - ไม่เป็นไร

หายใจลึกๆ กอร์ดอน

ได้โปรด ช่วยผมด้วย

ฉันมาเพราะสาเหตุนั้น เธอจับเสียงฉันได้ไหม

จับมือฉันไว้

ไม่เป็นไร มาเถอะ

ไม่เป็นไร

ฉันอยู่นี่

มาเร็ว

เกือบแล้ว

มันจะไม่เป็นไร คนดี

ฉันจะชี้ทางเอง

เอาสิ ปล่อยมันออกมา

- ร้องไห้ให้เต็มที่ กอร์ดอน - ผมพยายามอยู่

แต่... ผมทำไม่ได้

เราเตรียมการสิ่งนี้ มาทั้งชีวิตของเขา

เตรียมพร้อมเขา เพื่อสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น

ทุกๆ เซลในตัวเขาเปลี่ยนไป ทั้งทางร่างกาย และจิตใจ

มันน่ากลัว แต่เขามีอายุที่พอเหมาะ...

โตพอที่จะเข้าใจได้ เด็กพอที่จะปรับตัว

เขาจะไม่เป็นไร

น่ายินดีที่คุณ แก่ช้ามากๆ ไจ่หยิง

จึงให้คำปรึกษาคนหลายยุค ให้ก้าวผ่านความเปลี่ยนแปลงได้

ฉันไม่คงอยู่นิรันดร์ ยัตเซน

เอาล่ะ ถึงจะเตรียมการหลายปี

ถ้าขาดความอบอุ่น ที่คุณชี้นำพวกเขา

ให้ข้ามพ้นการเปลี่ยนแปลง จิตวิญญาณน่าสงสารเหล่านี้...

จะต้องหลงทาง

_

Sync & corrected by f1nc0 == Thai sub by Bonfelder ==

ฉันก็นอนไม่หลับด้วย

ฉันเฝ้าคิดถึงแต่ทริป ที่มาหาฉัน

แซวฉัน ที่ถูกกักกัน

เรียกฉันว่าปลาทอง หรือแฮมสเตอร์ หรืออย่างอื่น

และทุกครั้งที่ฉันตื่น...

ฉันจำมันได้ทั้งหมด

ฉันไม่อยากเชื่อ ว่าเขาไปไม่กลับแล้ว

เขาไม่ควรลงไปข้างล่างนั่น

เธอสองคน ลงไปด้วยเจตนาดี

เพื่อปกป้องไม่ให้ไฮดร้า เริ่มการทำลายล้าง

- เขาพยายามช่วยฉัน - เขาอาจช่วยเราทุกคนไว้

โอเบลิสค์ กระตุ้นให้ เกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่

นึกดูสิว่า มันจะแย่แค่ไหน

ถ้าเขาไม่ทำลายมันก่อน เขาตายเยี่ยงวีรบุรุษ

เมื่อทีมแพทย์เคลียร์เธอแล้ว เราจะให้เธอออกมา

เธอจะเอาแต่อยู่ชั้นใต้ดิน เหมือนพวกเราทุกคน

ทุกคนเป็นไงบ้าง

พยายามทำตัวให้ยุ่ง

ทุกคนรับมือกับเรื่องนี้ ในแบบของตัวเอง

ตอนที่เราตัดสินใจ เลือกชีวิตแบบนี้

เราต้องยอมรับว่า การสูญเสีย เป็นส่วนหนึ่ง

แต่เราจะไม่มีวันชิน กับการเสียคนของเราไป

โดยเฉพาะถ้าเป็น... คนดีๆ อย่างทริป

มันเกิดขึ้นบ่อยเกิน

และยิ่งนานไป ยิ่งทำให้ยอมรับคนอื่นได้ยาก

บางครั้ง มันจะทำให้เรา อยากเก็บข้าวของหนี

คุณอยากทำแบบนั้น ใช่ไหม... หนี

บางครั้ง เธอล่ะ

ฉันทำไม่ได้ แม้แต่พยายาม

แม็คต้องใช้เวลาเท่าไร กว่าจะเลิกกักกันเขา

เขาผ่านได้อย่างรวดเร็ว

อะไรก็ตาม ที่ยึดร่างเขา หายไปแล้ว แต่เขาเสียศูนย์มาก

- แล้วซิมมอนส์ล่ะ...กลับมายัง - ยัง

เธอพาทีม

ไปบันทึกอะไรก็ตามที่เจอ ในอุโมงค์นั่น ทำความสะอาดมัน

แต่มันช้า เมื่อใช้ไฟฟ้าไม่ได้

เบาๆ กับสิ่งนั้นด้วย

พื้นที่นี่เสร็จแล้ว

เธอจะประเมินความแข็งแรง ทางโครงสร้างของที่นั่น

และถ้าเป็นไปได้ ระเบิดมันให้จม

ลงไปในพื้นมหาสมุทร ให้น้ำท่วมเมืองนั้นไป

เพื่อประโยชน์ของทุกฝ่าย

หวังว่า รากฐานของมัน คงไม่ เสียหายเพราะแผ่นดินไหวไปก่อน

วิหาร มันถล่มลงมาเอง เหมือนปาฏิหาริย์ที่เธอรอดมาได้

คุณเจอศพของเรย์น่าไหม

มีเศษซากให้ต้องขุดค้น อีกมาก แต่ยัง

แก๊สอะไรก็ตาม ที่ออกมา จากโอเบลิสค์ โดนเธอด้วย

นั่นคือสาเหตุที่ เราต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ

มันหาเหตุผลได้ยากจริงๆ

อะไรนะ ไม่ มัน... ไม่ มันไม่มีเหตุผล

เราแพ้

- เราล้มเหลว - สกาย อย่าพูดแบบนั้น

มันไม่ใช่เพราะไฮดร้า มันเพราะฉัน

- อย่าโทษตัวเอง - ถ้าฉันไม่ลงไปในนั้น

คุณก็น่าจะระเบิด มันทิ้งไปแล้ว!

- นั่นแค่การต่อสู้นึง นี่สงคราม - และวอร์ดกับพ่อฉัน...

- ปลาเน่าตัวเดียว - สกาย...

- ตายทั้งข้อง! - เราไม่ได้ล้มเหลว!

ทริป ป้องกันหายนะได้ และไวท์ฮอลตายแล้ว

เราตัดหัวมันทิ้งแล้ว

และถ้าไฮดร้าจะงอก หัวใหม่มาอีก ฉันจะตัดให้หมด!

มันจะต้องมีคนชดใช้... ไม่ว่ามันจะเป็นใครก็ตาม

ขอบคุณ มร. บลูม ที่จัดประชุม

เสียดายที่การประชุมรายครึ่งปี กลายเป็นประชุมเฝ้าระวัง

แดเนียล ไวท์ฮอล ไปอยู่กับผู้ก่อตั้งในโลกหน้าแล้ว

โชคร้ายจริง ฉันชื่นชอบการอุทิศตนของเขา

- ผมไม่เคยชอบเขา - เราต้องไม่ให้ร้ายคนตาย

ทำไม เขาจะลุกมาทำอะไรได้

ที่เขาหมายถึง คือมันจะมีที่ว่าง

ในตำแหน่งบริหาร บนภาคพื้นนี้

แล้วคุณอยากเห็นใคร ได้ตำแหน่งนั้น ดร. ลิสต์

บารอน วอน สตรัคเกอร์ คิดว่า ซูนิล บัคชิ

มีคุณสมบัติดีพอ ที่จะแทนที่ตรงนั้นได้

- แล้วทำไมเขาจึงไม่มา - เขาหายตัวไป

เราคิดว่า เขาอาจถูกชิลด์ จับตัวเอาไว้

และก็เป็นไปได้มาก ที่เขาจะตายในหน้าที่

ดูเหมือน...คุณจะประมาทชิลด์

ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

วอน สตรัคเกอร์ อยากให้ ความผิดพลาดแบบนี้ หมดลงซะที

เพราะงั้น ผมจะสรุปง่ายๆ

ชิลด์ จะถือเอาชัยชนะครั้งนี้

- เป็นโอกาสโต้ตอบเรา - กลับมาจากใต้ดิน

ใครก็ตาม ที่ลบชิลด์ ออกจากสารบบ ได้อย่างถาวร

จะได้ตำแหน่งของไวท์ฮอล ฟังดูยุติธรรมดีไหม

ระหว่างนี้ ผมจะพยายามหา

ว่าสิ่งประดิษฐ์ที่ไวท์ฮอล ศึกษานั้น ไร้ประโยชน์หรือเปล่า

หรือ แน่นอน มันให้อะไรกับเรา

ที่พวกเรา "ไฮดร้า" จะใช้เพื่ออนาคตได้

ไม่ ไม่ ไม่!

นี่เป็นเขตสุดท้ายแล้วครับ

เหมือนเดิม...โพรง และรอยที่เกิดจากหินลาวา

เพราะงั้น กำแพงพวกนี้ ไม่สมควรขนไป

หินเอเลี่ยนพวกนี้ อาจสร้างสนามแม่เหล็กไฟฟ้า...

อย่างน้อย ฉันก็คิดว่างั้น

ถ้าฉันวัดค่าของพวกนี้ ด้วยอุปกรณ์อิเล็กโทรนิคส์ไม่ได้

ฉันคงต้องใช้เวลาเป็นปี เพื่อตอบคำถามพวกนี้

ถ่ายรูป ทำเครื่องหมายเอาไว้

- แล้วจมที่ต้องสาปแบบนี้ซะ - ครับผม

ไม่

เฮ้

ชุดอยู่รอดจากการกักกัน

เป็นเกมไพ่ชุดนึง

ขนมปังโฮมเมด ถ้าอยากสุขภาพดี

หรือขนมอัดแท่ง ถ้าไม่อยาก

หูฟัง นิตยสารเห่ยๆ

น้ำกระบองเพชร ฉันชอบเก็บไว้

หมายถึง มีขายเฉพาะ ในแคลิฟอร์เนีย... อร่อยสุด

ว่าแต่... ฉันเคยถูกกักกันมาก่อน

และฉันรู้ ว่ามันทำให้เธอ เป็นบ้าได้เลย

ขอบคุณ

- ฉันรู้สึกเหมือนเป็นโรคเรื้อน - ล้อเล่นน่ะสิ

เธอถูกจับเป็นตัวประกัน โดยสามวายร้าย

เธอคว่ำวอร์ดได้ แล้วไประเบิด

อาวุธชีวะเอเลี่ยน แล้วเดินออกมาไร้บาดแผล

โรคเรื้อนเนี่ยนะ ฉันว่า เธอน่ะ ดาวรุ่ง

เหม่อมองฟ้าล่ะสิ เทอร์โบ

เอ่อ มัน-มันเป็นผลวัดทางชีวะ ของสกาย มันเสียหายตอนอยู่ในถ้ำ

- อัตราเต้นหัวใจของเธอน่ะเหรอ - และอุณหภูมิผิวหนัง... ข้อมูลเพียบ

ถ้าฉันซ่อมได้ ฉันอาจ

เอ่อ เก็บ... ภาพ ของสิ่งที่เกิดขึ้นในนั้น

ว่าแต่ มันไม่สมเหตุสมผลเลย

ข้อมูล...ในสมองของฉัน มันปั่นป่วนไปหมด

ฉันจะไปเอาชุดอิเล็กทรอนิคส์

นึกออกมั้ย นายจะได้วัดค่ามัน

รู้ไหม เวลามือไม่ว่าง สมองมันจะโล่ง

- เป็นไง...สมองนาย...นับแต่... - ฉันบอกไปแล้ว

มันไม่ช่วยหรอก ถ้าจะ ให้ฉันเล่าทุกขั้นตอน

ฉันไม่ยักรู้ว่านาย ไม่ค่อยอยากเล่าอะไร

ใช่ แหม นายไม่รู้สึกนี่

- และฉันอธิบายไม่ได้ มัน... - แหม การเก็บเอาไว้

กับตัวเองมันก็ดีหรอก แม็ค ฉันรู้ว่านาย ผ่านอะไรมา

จริงเหรอ นายรู้เหรอว่า สูญเสียการควบคุม มันเป็นยังไง

การถูกขังในร่างกายตัวเอง พูดอะไรไม่ได้

ได้แต่มองตัวเอง ทำร้าย คนอื่นที่เป็นห่วงเนี่ยนะ!

ใช่

- โทษที เพื่อน - ไม่เป็นไร

ฉันกำลังอยู่บนปากเหว

สงสัยฉัน... ฉันต้องยุ่งๆ เข้าไว้

เฮ้ นายช่วยขอเข้าถึงแบบแปลน โครงสร้างของฐานได้ไหม

ฉันอยากตรวจสอบ ระบบระบายอากาศอีกครั้ง

จะได้แน่ใจว่า การกักกัน ได้ผลเต็มที่

ฉันไม่อยากให้คนอื่น ตกเป็นเหยื่อของเอเลี่ยนอีก

มีผู้เคราะห์ร้ายกี่ราย

ตายสอง สาหัสอีกสาม

เรย์น่าทำได้ยังไง เธอไม่มีอาวุธ