The first 200 lines.
นี่ เตรียมตัวเสร็จหรือยัง
ซาโนะ...
เอ้า เรียบร้อยแล้ว
นายนี่ผูกเนกไทไม่ได้เรื่องจริง ๆ เลยนะ
โธ่ ก็คนมันไม่ถนัดนี่นา
มิซึกิ
อรุณสวัสดิ์ หวานใจของฉัน
นาคัตสึ มีซ้อมเช้าไม่ใช่เหรอ
เพราะความรักที่ฉันมีให้มิซึกิ มันเอ่อล้นออกมาน่ะสิ
ฉันเลยรีบกลับมาจะได้ไปโรงเรียนด้วยกัน
เอ๋
พลังแห่งรักไงล่ะ
อื้มๆ
บอกไว้ก่อนนะว่าฉันเป็นผู้ชายน่ะ
รู้อยู่แล้วละน่า
ฉันไม่ได้เพิ่งมารู้เอาตอนนี้สักหน่อย
เอาเถอะ ศึกนี้ยังอีกยาวไกลละนะ
อะ อ๋อเหรอ...
นี่ เขาประกาศสถานที่ไปทัศนศึกษาแล้วนะ
"ฮอกไกโด" ไงล่ะ
- โอ้ - โอ้
ฮอกไกโดเหรอ ต้องปูสิปู
อิคุระกับหอยโฮตาเตะด้วย
ข้าวโพด
ทัศนศึกษา...
- มันคืออะไรเหรอ - เอ๋
ทุกคนจะได้ไปเที่ยวด้วยกันงั้นเหรอ
บ้านพ่อแม่ซาโนะอยู่ซัปโปโรใช่ไหม
ใช่
ซัปโปโรนี่อยู่ในฮอกไกโดใช่ไหม
ใช่ เราไปทัศนศึกษากันแถวนั้นเป็นหลักเลย
งั้นเหรอเนี่ย
ฉันมาที่นี่คนเดียวตอนที่ขึ้นม.ต้นน่ะ
งั้นเหรอเนี่ย
จะได้ไปบ้านเกิดของซาโนะด้วย
ครูก็จะไปทัศนศึกษาด้วยเหรอ
ไปเป็นครูผู้ช่วยที่คอยดูแลนักเรียนน่ะ คงสบาย ๆ นั่นแหละ
ถ้าเจอคู่นอนดี ๆ ที่นั่นก็คงดีนะ
คู่นอนนี่อย่าบอกนะว่า...
ทางเหนือมีคนหน้าสวยอยู่เยอะน่ะ
จะไปทำอะไรกันแน่เนี่ย
จะมีอะไรอีกล่ะ
นี่ ครูคะ
ครูสนใจผู้ชายที่ตรงไหนเหรอ
ถามมาได้ เธอนี่นะ
ก็เพราะผู้ชายมีไอ้นั่นที่ผู้หญิงไม่มีไงเล่า
เอ๊ะ
งะ งั้นเองเหรอ
จะพูดแบบนั้น ก็คงสุดโต่งไปหน่อยแหละ
มันก็มีเรื่องของความชอบด้วย
ฉันเองก็ไม่ได้นอน กับคนไม่เลือกหน้าไปทั่วหรอกนะ
บอกไว้ก่อน
คิดมากเรื่องนาคัตสึเหรอ
ครูรู้ด้วยเหรอ
ความหูไวเป็นเรื่องของปีศาจไงล่ะ
หนูไม่เข้าใจเลย ที่เขามาบอกชอบหนูที่เป็นผู้ชาย
อีกอย่างหนูก็มีคนที่ชอบอยู่แล้วด้วย
จะมาทำเขินอะไรเอาป่านนี้
เอาเถอะ เท่าที่ฉันเห็น
นาคัตสึน่ะเป็นผู้ชายทั้งแท่งแน่ ๆ
เขาคงมีปฏิกิริยากับความเป็นผู้หญิง บางอย่างในตัวเธอที่ปิดไว้ไม่อยู่นั่นแหละ
ก็เป็นลูกสัตว์ป่านี่นา
อะไรกัน
งั้นเขาก็ทำตัวสมเป็นผู้ชายดี ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่นา
ฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ
ครอบครัวของซาโนะเป็นคนแบบไหนกันนะ
โอ๊ย สงสัยจังเลย
อ๊ะ กลับมาแล้วเหรอ
อืม
เมื่อกี้น่ะฉันคุยกับนาคัตสึแล้วก็ทุกคน
อืม
ว่าวันอาทิตย์นี้
เราจะไปซื้อของที่จำเป็น สำหรับการไปทัศนศึกษาด้วยกันน่ะ
ซาโนะก็จะไปด้วยกันใช่ไหม
นั่นสินะ
ฮอกไกโดนี่เป็นบ้านเกิดของซาโนะสินะ
ที่นั่นเป็นยังไงเหรอ
มีหิมะ...
เอ๊ะ
เป็นที่ที่สวยและมีหิมะหนาน่ะ
งั้นเหรอ
นี่ ๆ ถ้างั้นนะ
บ้านซาโนะอยู่แถวไหนเหรอ
ไว้ค่อยบอกนะ
ฉันจะไปซักผ้าก่อน
ซาโนะ...
ซาโนะ
มาดูหนังด้วยกันไหม
จะดูเรื่องน่ากลัว ๆ ละสิท่า
ฉันอยากดูแต่ดูคนเดียวมันกลัวนี่นา
เข้าใจแล้ว รอแป๊บนะ
ค่อยยังชั่วหน่อย กลับมาเป็นซาโนะคนเดิมแล้ว
ถ้าง่วงก็ไม่ต้องฝืนหรอก ขึ้นไปนอนข้างบนไป
ฉันไหว...
นี่มันไหวตรงไหนเนี่ย
ให้ตายสิ ยัยนี่นอนไม่ระวังตัวเลยนะ
ไม่ได้รู้เลยว่าคนอื่นเขารู้สึกยังไง
ไปนอนที่นอนคนอื่นอีกแล้วไง
ฉันก็ระวังตัวอยู่นะ
แต่ซาโนะตัวอุ่นมันรู้สึกดีนี่นา
อาชิยะนี่น้า คิดนู่นคิดนี่อะไรแต่เช้าอีกล่ะ
มนุษย์เรานี่เป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอสินะ
หา
เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
มีสาวสวยผมทอง มายืนอยู่ตรงหน้าประตูโรงเรียน
ว่าไงนะ ต้องไปดูหน่อยแล้ว
ไร้สาระชะมัด
ผมทองเหรอ
"สะ สวัสดี"
"ยินดีที่ได้รู้จัก"
เจ้าบ้า เขาฟังนายไม่รู้เรื่องเลยเหอะ
"มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ"
เสือผู้หญิงมาเองเลย
หึ
เจ้านั่นโดนหักอกซะแล้ว
นัมบะเนี่ยนะ
โทษที ขอผ่านไปหน่อยสิ
จูเลียเหรอ
"มิกกี้ คิดถึงจังเลย"
ยังหน้าเด็กเหมือนเดิมเลยนะ สบายดีหรือเปล่า
โธ่ พูดแบบนั้นอีกแล้วเหรอ
พวกเด็กที่เรียนเมืองนอกมานี่ ไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย
แต่จู่ ๆ เธอมาทำอะไรที่นี่เนี่ย ฉันตกใจหมดเลยนะ
ก็ว่าจะทำให้ตกใจนี่แหละเลยไม่บอกไง
มาเที่ยวเหรอ
เปล่าจ้ะ
ได้ยินแล้วอย่าตกใจนะ
ฉันเองก็ตัดสินใจมาเรียนที่ญี่ปุ่นแล้วไงล่ะ
จูเลียก็จะมาเรียนที่ญี่ปุ่นเหรอ
แล้วก็นี่คือเพื่อนสนิทฉัน
ไงจ๊ะ สวัสดี
ชื่อจูเลียนะ
- "สวัสดี" - "สวัสดี"
ตัวฉันพูดภาษาญี่ปุ่นได้
พวกเอ็งไม่ต้องเกรงใจเล่า ถามมาได้ทุกเรื่องเลย
- "อะไรเนี่ย" - "อะไรเนี่ย"
จะ จูเลีย
เธอไปเรียนภาษาญี่ปุ่นมาจากไหนน่ะ
หนังญี่ปุ่นไง ฉันตั้งใจดูเพื่อเรียนหลายเรื่องเลยนะ
งะ งั้นเหรอ
จริงสิ มิซึกิ
เธอยังไม่ได้แนะนำ เจ้าหนุ่มสองคนนั้นให้รู้จักเลย
"รบกวนที"
อ่า โทษที ๆ
เอ่อ ทางนี้คือนาคัตสึ
ฝากตัวด้วยนะ
ส่วนคนข้าง ๆ ก็คือซาโนะ
ซาโนะ...
เอ็งคืออิซึมิ ซาโนะเองรึ
ได้ยินมิซึกิพูดถึงบ่อย ๆ เลย
อยากเจอสักครั้งมานานแล้ว
นี่ มิซึกิ
เป็นผู้ชายที่ดูดีกว่าในรูปอีกนี่นา
งะ งั้นเหรอ มันเขินนะ
จะว่าไป จูเลียจัง จะไปเรียนที่โรงเรียนไหนเหรอ
เอ่อ ถ้าจำไม่ผิด ใช่โรงเรียนเซนต์บลอสซัมไหมนะ
- "เซนต์บลอสซัม" เหรอ - "เซนต์บลอสซัม" เหรอ
ปะ โปรไฟล์อย่างสูงเลย...
เห็นว่าเธอเข้าร่วมโครงการแลกเปลี่ยน ที่จะได้มาอยู่โฮมสเตย์หนึ่งเดือนน่ะ
อ๊ะ เหมือนจะใกล้มาถึงแล้วนะ
เอ๊ะ ใครจะมาเหรอ
เพื่อนที่ฉันจะไปโฮมสเตย์ด้วยน่ะ
เอ๋ เป็นคนแบบไหนเหรอ
ไง
ระ ริโอะจังเหรอ
เอ๊ะ มิซึกิคุง
ทำไมมาอยู่นี่ล่ะ
"เพื่อนกันเหรอ"
จริงเหรอเนี่ย บังเอิญสุด ๆ เลย
"ไม่น่าเชื่อเลยนะ"
มีเรื่องน่าเหลือเชื่อแบบนี้ด้วยสินะ
ฉันว่าที่น่าเหลือเชื่อคืออาชิยะต่างหาก ที่ไปนั่งร่วมวงคุยกับเขาได้เนี่ย
ทำอะไรเกินหน้าเกินตากันนักนะ
นั่นสิ
มิซึกิไปเป็นเพื่อนกับเด็กคนนั้นได้ไงเนี่ย
เอ๊ะ ก็ริโอะจังน่ะ
เป็นน้องสาวครูอุเมดะนี่นา
- เอ๋ - เอ๋
วะ ว่าไงนะ
ฉันชื่ออุเมดะ ริโอะค่ะ
ขอบคุณที่ช่วยดูแลพี่ชายฉันนะคะ
เด็กที่น่ารักขนาดนี้ เป็นพี่น้องกับหมอนั่นเรอะ
บ้าไปแล้ว
ไม่บอกดีกว่าว่าริโอะจัง มีศักดิ์เป็นน้าของรุ่นพี่นัมบะด้วยน่ะ
หนวกหูชะมัดเลย
อะไรเนี่ย ยัยสาวอเมริกันนั่น
กะอีแค่เป็นเพื่อนสนิทกับมิซึกิของฉัน
ก็เอาแต่มาจู๋จี้เกาะแกะกันอยู่นั่นแหละ
แถมตอนที่จะบอกลากันก็ยัง...
งั้นไว้เจอกันใหม่นะ มิซึกิ
เดี๋ยวฉันติดต่อไปหา
บาย
โธ่เว้ย ฉันเองก็อยากทำบ้างง่า
ยัยนั่นเป็นผู้หญิง พอทำมันเลยดูเป็นธรรมชาติ
แต่ถ้าฉันทำบ้าง...
จริงสิ ถ้าฉันทำบ้างล่ะ...
หนวกหูจริง ๆ เลย
จูเลียนี่ไม่ได้เจอกันแป๊บเดียว ก็ดูโตเป็นผู้ใหญ่ซะแล้ว
สวยขึ้นเยอะเลยจริง ๆ น้า
ซาโนะ ฉันอาบน้ำเสร็จ...
No comments yet. Be the first to leave one.