The first 200 lines.
تمام حیات در دریای آبی عمیق آغاز شد.
جریان و نیروی آن...
...دنیای ما را شکل دادهاند.
محترم و مورد ترس...
... از زمانی که انسانها برای اولین بار روی زمین قدم گذاشتند،
یک قلمرو پنهان عظیم،
فقط در تخیل ما قابل مشاهده است،
برای صدها هزار سال.
تازه الان داریم کشف میکنیم که اقیانوس ما یعنی چه...
...برای دنیای ما.
آنچه ما یافتهایم میتواند مسیر را تغییر دهد
آیندهی ما، برای همیشه.
انسانها همیشه به افق آبی باز نگاه کردهاند
و از خود پرسیدند که چه چیزی در آن سوی نهفته است.
با این حال، تقریباً به طور کامل یک راز باقی مانده است.
پس از نزدیک به ۱۰۰ سال زندگی در این سیاره،
حالا میفهمم که مهمترین جای زمین... نیست.
در خشکی، اما در دریا.
و امروز ما در بزرگترین عصر کشف اقیانوسها زندگی میکنیم.
برای بسیاری از ما، دنیای آن سوی ساحل هنوز تاریک است،
تهدیدآمیز و خطرناک... دور از دید و مطمئناً
از ذهن خارج شده.
وقتشه که دل به دریا بزنی، بری زیر موجها.
برای یک بار هم که شده، واقعاً دریا را دیدهای،
دیگر هرگز به زمین به همان شکل سابق نگاه نخواهی کرد.
در طول زندگیام،
توانایی ما برای دیدن اقیانوس تغییر کرده است.
اختراع تجهیزات غواصی همه چیز را تغییر داد.
ناگهان، دنیایی جدید و خارقالعاده از شگفتی و
تعجب به چشم آمد.
خیلی طول نکشید که راهی برای کشف آن پیدا کردیم
بخش تاریک و دورافتاده سیاره.
که مدتها پنهان مانده بود.
ما به اعماق سفر کردیم...
... و به ته دریا خیره شد.
در سالهای بعد، هرگز نمیتوانستم تصور کنم که چه
کیلومترها زیر سطح زمین پیدا میکردیم.
با این حال، تا به امروز، ما سیارات بیشتری را دیدهایم.
از آنچه که ما از اقیانوس داریم.
اکنون ما در حال کشفیاتی هستیم که کاملاً زندگی ما را تغییر میدهد.
درک و میتواند آیندهای بهتر ارائه دهد
برای همه روی زمین،
حتی در آبهایی که کمتر از همه دربارهشان میدانیم،
آنهایی که از خشکی دورترینند.
دریاهای آزاد یا اقیانوسهای آزاد.
آخرین بیابان بزرگ.
متعلق به هیچ ملتی نیست،
اما توسط همه در جهان به اشتراک گذاشته شده است.
اقیانوس آزاد واقعاً مال ماست.
آبهای آن عمیقترین و دورافتادهترین آبها هستند.
بخش زیادی از آن هنوز توسط بشر دیده نشده است.
این مرز نهایی ماست.
تا همین اواخر، ما آن را یک بیابان عمدتاً خالی فرض میکردیم.
معدود موجوداتی که ما از پرسه زدن در این دنیای باز میشناختیم
یک راز باقی ماند.
حالا یک تصویر جدید و بسیار مرتبطتر،
از دل آبی بزرگ در حال ظهور است.
برخی از این مسافران مانند کوسهها و ماهیهای تن بودهاند.
ردیابی شده و مهاجرتهای عظیمی انجام میدهد،
در سراسر سیاره، در جستجویی بیپایان برای غذا.
و ما تازه فهمیدهایم که این مسافران چگونه
راه خروجشان از اینجا،
هدایت در امتداد پیچ و خمهای جریانهای خاص.
از سراسر جهان گرد هم میآیند،
در چند مکان ارزشمند.
کوههای دریایی
کوههای زیردریایی که تا سه مایل ارتفاع دارند.
آنها در مسیر جریانهای اقیانوسی قرار دارند،
باعث بالا آمدن آب از اعماق زمین میشود و غذا را با خود میآورد.
تازه الان داریم میفهمیم چقدر مهمه
واقعاً همینطور است.
همچون توقفگاهها و نقاط پایانی در سفرهای دریایی.
شاید هیجانانگیزترین بخش ماجرا این باشد که ما تازه آنجا را کشف کردهایم.
تعداد این واحهها تقریباً دو برابر چیزی است که فکر میکردیم.
حدود ۴۰،۰۰۰ از آنها در کف دریا.
بنابراین، اقیانوس آزاد در نهایت یک بیابان بیویژگی نیست.
بیش از آنچه تصور میکردیم، به هم پیوسته است.
به سمت ساحل، نزدیکتر به خشکی،
دنیای آشناتری وجود دارد.
این قلمرو بزرگ اقیانوس دیگر است،
دریاهای کمعمق ساحلی.
و اینجا جایی است که ما بیشتر غذاهای دریایی خود را تهیه میکنیم.
دریاهای کمعمقی که ما آنها را متعلق به ملتها میدانیم
که در زمین کناری آنها زندگی میکنند.
این کشورهای ساحلی حق انحصاری بهرهبرداری از...
منطقهای در فاصله چند صد کیلومتری از ساحل.
این منطقه کم عمق بالای فلات قاره،
دنیایی جادویی است که در آن همه چیز
غرق در نور خورشید.
این جلبک دریایی غول پیکر است،
بلندترین موجود زنده در اقیانوس.
زیر سایبانهای بلندش،
ما یک مجتمع مسکونی مرتفع کشف کردهایم.
جنگل برای زنده ماندن به ساکنان زیاد خود نیاز دارد.
توتیای دریایی باغبانی را انجام میدهند و جلبکها کنترل میشوند.
اگر این باغبانها خیلی زیاد گل بدهند، نتیجهاش این میشود.
خوشبختانه برای جلبک دریایی، خارپشتهای دریایی هم وجود دارند.
این جهانی است که در تعادلی ظریف قرار دارد.
درست در نزدیکی سواحلمان،
جنگلهایی که با هر جنگل خشکی قابل رقابت بودند، خارقالعاده بودند.
معادل کشف یک منطقه گرمسیری جدید بود
جنگل بارانی پر از شگفتیهایی که قبلاً به ندرت آنها را دیده بودیم.
دانشمندان هیچ تصوری از مقیاس عظیم این جنگلها نداشتند،
یا سرعت رشد آنها.
آنها با یک چهارم سواحل جهان هممرز هستند،
و ما هنوز هم تعداد بیشتری از آنها را پیدا میکنیم.
و تنها در عرض چند سال گذشته ما دریافتهایم که
بزرگترین علفزار دریایی جهان.
این امر تخمین جهانی این را افزایش داد
زیستگاه تقریباً به نصف کاهش یافته است.
و ما دریافتهایم که جنگلها و مراتع اقیانوسی، آبهای دوردست را جذب میکنند.
کربن بیشتری نسبت به همان منطقه از جنگلهای بارانی روی زمین.
اکنون میدانیم که آنها با هم میتوانند به ما کمک کنند
از فاجعه اقلیمی جلوگیری کنید.
در دریاهای ساحلی نزدیک به خط استوا، یک منطقه گرمسیری قرار دارد.
دنیایی از شگفتیهای به ظاهر بیپایان.
اولین باری که از تجهیزات غواصی برای غواصی در صخرههای مرجانی استفاده کردم،
از منظرهی پیش رویم چنان مبهوت شده بودم،
یه لحظه یادم رفت نفس بکشم!
هیچ چیز دیگری که تا به حال روی زمین دیده بودم، به آن نزدیک هم نشده بود
به اضافه بار حسی این همه زندگی،
و چنین تنوعی درست جلوی چشمان من.
به هر کجا که نگاه میکردم، در هر مقیاسی،
چیز جدیدی وجود داشت.
میتوان روزها را صرف شنا کردن بالای آن کرد و
هیچوقت از رنگها خسته نمیشوم،
حرکت، تعاملات.
این زندگی در مسحورکنندهترین حالت خود است.
ما میدانستیم که صخرههای مرجانی تنوع شگفتانگیزی دارند
از همان زمانی که برای اولین بار آنها را دیدیم.
اما دلیل این کار آنها همچنان یک راز باقی ماند.
یادم میآید خواندم که چطور چارلز داروین گیج شده بود
چگونه صخرهها شکل میگیرند و چگونه میتوانند حتی بیشترین تغییر شکل را داشته باشند
مکانهای بایر به واحههای زندگی.
حالا ما راز آنها را میدانیم و این فوقالعاده است.
مرجانها جزو حیوانات هستند.
اما این فقط بخشی از داستان آنهاست.
در بدن آنها جلبکهای گیاهمانندی زندگی میکنند.
جلبکها از نور خورشید برای تولید غذایی که مرجانها نیاز دارند استفاده میکنند.
نیاز به زنده ماندن.
همچنان که مرجانها رشد میکنند،
آنها قلعههای سنگی را در اطراف خود میسازند
بدنهای نرم برای محافظت.
و با انجام این کار، آنها سیاره را خلق میکنند
بزرگترین سازههای زنده
فکر کردن به اینکه این یک رابطه میتواند... خارقالعاده است.
تبدیل بیابانهای زیر دریا به پیچیدهترین و متنوعترین
جامعه در اقیانوس.
و هر چه دقیقتر نگاه کنیم...
...هرچه بیشتر دیده شود.
در این دنیای شلوغ رنگ، هیچ شکلی وجود ندارد،
یا اندازه، که در خانه نیست.
تصور تنوع بیشتر زندگی شاید دشوار به نظر برسد،
با این حال ما همچنان موارد بیشتری پیدا میکنیم...
... و موارد دیگر.
مشخص شده است که این خرچنگهای کوچک باکسر، تودههایی از... را به خود میپوشند.
شقایقهای سمی به عنوان دستکشهایی برای دفاع از خود.
و میگوی آخوندک طاووسی پیچیدهترین بینایی را دارد
از هر حیوانی.
هر ساله ۲۰۰۰ گونه دریایی جدید کشف میشود.
از مرجانخراشها و چرندگان،
به یاریگران،
و شکارچیان.
ما زمانی معتقد بودیم که اگر کوسهها را حذف کنید،
ماهی بیشتری وجود خواهد داشت.
حالا داریم یاد میگیریم که چقدر اشتباه میکردیم.
ما میبینیم که کل صخره مرجانی به همه چیز بستگی دارد
از این روابط.
اگر فقط یکی از آنها حذف شود، همه چیز و همه کسانی که
متکی به این جامعه مرجانی میتواند دچار مشکل شود.
چیزهایی هست که ما در مورد آبهای کمعمق کشف کردهایم
دریاهای ساحلی که مستقیماً بر زندگی روزمره ما تأثیر میگذارند.
همه هشت میلیارد نفر ما.
جریانها دیوارههای فلات قاره را جارو میکنند،
حمل مواد مغذی از کف اقیانوس،
بنابراین، پربارترین آبها را در اقیانوس خود ایجاد میکنیم.
این امر آنها را به مکانی ایدهآل برای فیتوپلانکتونها تبدیل میکند.
این گیاهان تک سلولی در اینجا به شکلی غیرقابل تصور شکوفا میشوند
مقادیر زیادی دی اکسید کربن را جذب می کند.
ما به تازگی کشف کردهایم که پلانکتونهای اقیانوس تقریباً...
یک سوم از انتشار کربن ما.
آنها میتوانند بزرگترین متحد ما در جلوگیری از فاجعه اقلیمی باشند.
علاوه بر این، اکنون میدانیم که آنها اکسیژن بیشتری تولید میکنند
تمام درختان روی زمین با هم ترکیب شدهاند.
این نیمی از هوایی است که ما تنفس میکنیم.
آنها همچنین مهمترین منبع غذایی زیر هستند
امواج.
با این حال تا همین اواخر، ما قادر به دیدن این جهان نبودیم
با چنین جزئیاتی.
تصاویر جدیدی مانند این، نشان میدهند که میلیاردها از این
نبردهای کوچکی در هر لحظه در حال وقوع هستند.
این زئوپلانکتونها فراوانترین جانوران روی زمین هستند.
آنها سوخت بزرگترین دستههای ماهی هستند،
و تقریباً هر زنجیره غذایی در دریا.
دریاهای ساحلی کمعمق واقعاً پایه و اساس هستند
از کل اقیانوس.
و میلیاردها نفر از ما را سیر کند.
این عصر اکتشاف نشان داده است که اقیانوس ما پیچیدهتر است.
و ظریفتر و متعادلتر از آنچه میتوانیم
تا به حال تصور کرده اند.
No comments yet. Be the first to leave one.