The first 200 lines.
โอเค พวกคุณ ให้เวลา 90 นาที เขียนหัวข้ออะไรก็ได้
เริ่มจับเวลาเดี๋ยวนี้
เราทุกคนมีเรื่องที่ละอายแก่ใจ
ความทรงจำของช่วงเวลาที่น่าอาย
จนเราไม่คิดว่าจะทำใจลืมมันได้
ช่วงเวลาที่ทำให้เราสะดุ้งตื่นตอนตีสี่
เหงื่อแตกพลั่ก
จังหวะเลวร้ายในชีวิตผมเกิดขึ้นเพราะผมกลัว
ผมกลัวเพราะผมเสียเพื่อนแท้คนเดียวที่เคยมีในชีวิตไป
คนเราทำเรื่องเลวร้ายจากความกลัวได้มากมาย
สำหรับผมแล้ว ชีวิตดีๆ จบสิ้นลงไป เมื่อแม่ตายเมื่อสองสามปีก่อน
ทันใดนั้นพ่อก็แต่งงานกับนาตาลี ทั้งสองคนย้ายไปอยู่ดูไบ
แล้วผมก็ต้องมาอยู่โรงเรียนประจำ ในที่ห่างไกลลับหูลับตาคน
โรงเรียนที่บูชารักบี้เป็นศาสนา และผมถูกลงโทษอยู่ทุกวัน
เอาจริงๆ ตามกฎหมาย พ่อไม่ควรจะบังคับผมไปโรงเรียนได้แล้ว
ตามกฎหมายผมถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ถือว่าเป็นผู้ใหญ่แล้วงั้นเหรอ แต่จริงๆ เธออายุแค่ 16
ใช่ สิบหกคืออายุจริงๆ ของลูก
เท่ากับมันไร้สาระที่สุด ถ้าคิดว่าเราจะยอมให้ลูกออกจากโรงเรียน
งั้นพ่อเลยจะส่งผมไปเข้าคุกแทนเหรอ
แม้แต่นักโทษยังพยายามปรับตัวเลยนะ
มีการเล่นจิ๊กซอว์ด้วยกัน เล่นปิงปองกัน
ฟังที่ตัวเองพูดสักนิดได้ไหม
- อะไรนะ - เนด
การปรับตัวเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต
และการให้ลูกออกจากโรงเรียนเร็วไป นั่นจะเหมือนกับส่งลูกไปเข้าคุก
หนุ่มๆ ที่เลิกเรียนตอนอายุเท่านี้ ทำตัวเอง
ให้ต้องถูพื้นซูเปอร์มาร์เก็ตไปชั่วชีวิต
พ่อหมกมุ่นกับพวกคนที่ถูพื้นซูเปอร์มาร์เก็ตมาก
แล้วก็เรื่องอาชญากรรมด้วย
นาตาลี ลูกของอดัม ควินน์ โดนไล่ออกจากโรงเรียนเมื่อปีก่อน
แล้วตอนนี้กลายเป็นคนเร่ร่อนอยู่ในปารีส
- ไม่จริง จริงเหรอ - จริงสิ
อ่านกลอนแลกเงินในสถานีรถไฟใต้ดิน เรียกได้ว่าขอทาน
มันน่าเศร้าอย่างที่สุด ลองคิดดูสิ
เร่รอนที่ปารีสเลยนะ ผมต้องชอบแน่ๆ
แต่ผมร้ายพอที่จะโดนไล่ออกรึเปล่า เดี๋ยวปีนี้ก็รู้
เนด โร้ค
ได้นอนคนเดียว สุดยอด
เมื่อกี้นายเพิ่งพูดว่าได้นอนคนเดียวเหรอ
ไม่มีทาง ขอดูซิ
ท่านผู้มีเกียรติ นี่คือนักทรมานตัวเอ้ของผม
โอเค
สาเหตุที่นายได้มีห้องของตัวเองอาจเป็นเพราะ...
จะได้ไม่มีใครโดนเยิ้บกลางดึกดื่น
สวัสดีเช่นกันนะ วีเซิล หวังว่านายคงสบายดีในหน้าร้อนที่ผ่านมา
"หวังว่านายคงสบายดีในหน้าร้อนที่ผ่านมา" เหรอ
นายแม่งแต๋วจริงๆ
ช่างหัวหมอนี่เถอะน่า ฉันไม่เจอนายมาตั้งนาน
ก็ได้
กลับเข้าคุก
แล้วก็เหมือนเรือนจำทุกแห่ง ถ้าคนเขาไม่ชอบตัวตนของเรา
งั้น เพื่อนเอ้ย ซ่อนตัวตนนั้นไว้ดีกว่า
นี่ไงตัวอย่าง - เรียงความวิชาภาษาอังกฤษ
ผมขโมยเนื้อเพลงมาเขียน เพื่อครูฟอทเทรลล์ซึ่งแก่สุดๆ จะได้ไม่รู้
แต่มันเหมือนมุกรู้เองในใจ
ไม่มีใครเห็นเนื้อเพลงนั้น แล้วก็ไม่มีใครคิดจะสนใจ
ทุกคนที่วูดฮิลล์คอลเลจหมกมุ่นแต่กับรักบี้
คือผมไม่ได้เกลียดรักบี้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเราไม่ได้รักมัน...
นั่นแหละ เสียงนั้นหมายความว่าเกย์
ไม่รู้เหมือนกันทำไมถึงแปลว่างั้น แต่เชื่อเถอะ ผมได้ยินบ่อยสุดๆ
เพื่อให้เข้าใจตรงกัน
ขออธิบายหน่อย
พวกคุณทุกคนรู้จักสิ่งนี้
"เกย์" หมายถึงห่วย แย่ หรือแตกต่าง
และความกลัวที่จะแตกต่างจากผู้อื่นแม้แต่เล็กน้อย
แล่นไปทั่วทั้งโรงเรียนนี้ ตั้งแต่หัวจรดท้าย
ชวนคุณผู้หญิงเต้นรำ
แล้วก็ เราจะต้อง... ไม่ลืม...
ใช่ แต่อย่าทำอย่างนั้น โอเคนะ มีคำถามอะไรไหม
แน่นอน มันมีโรงเรียนแบบอื่น
โรงเรียนเจ๋งๆ สมัยใหม่ที่ทำอะไรก็ได้
แต่ไม่ใช่ที่นี่
วันนี้เราจะมาดูเรื่อง...
การพูดถึงตัวตนทางเพศกับใครก็ตามในโรงเรียน
จะเหมือนจ้องแสงอาทิตย์
มีใครคิดออกไหม
ดูเหมือนเราจะเป็นใครก็ได้ในโลก
แต่โรงเรียนของเราไม่ใช่ส่วนหนึ่งของโลกนั้น
ก่อนอื่น ข่าวน่าเศร้า
หลังจากป่วยระยะสั้นๆ
เพื่อนร่วมงานและสหายของเรา เกลน ฟอทเทรลล์เสียชีวิตลงแล้ว
ใช่เลย
นักเรียน!
นั่นหมายความว่าจะมีการปรับเปลี่ยนเล็กน้อย ในภาควิชาภาษาอังกฤษ
และเพื่อเป็นเกียรติแก่อาจารย์ที่เพิ่งเสียไป
นักเรียนที่เก่งกล้าจะถูกเลือกให้เป็นตัวแทนโรงเรียน
ไปในการประกวดเขียนเรียงความระดับชาติ
รางวัลที่หนึ่งเป็นเงินห้าพันปอนด์
ที่จะบริจาคให้กับโรงเรียน
ทีนี้ มาเรื่องรักบี้!
เคยเจอผู้ใหญ่คนไหนที่คิดอยากกลับเป็นเด็กเสมอไหม
นั่นแหละวอลเตอร์ ครูใหญ่ของเรา
โรงเรียนเราชนะถ้วยซีเนียร์คัพมา 17 ครั้ง
แต่จากครั้งสุดท้ายก็ไม่ได้ชนะมา 10 ปีแล้ว
เรามีผู้เล่นเก่งๆ
และทั้งโรงเรียนจะต้องสนับสนุน
โค้ชผู้เยี่ยมยอดของเรา ครูพาสคาล โอคีฟ
ส่วนหมอนี่
ลือกันว่าเมียของพาสคาลทิ้ง เพราะเขาหมกมุ่นกับรักบี้มากเกินไป
ส่วนนั่น... หมอนั่นคือคนที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
โอ๊ย ปล่อยสิ
นี่เป็นโรงเรียนที่เหมาะกับคอเนอร์มาก เพราะเขาทั้งเป็นนักกีฬาแล้วก็...
แน่นอน ด้านวิชาการด้วย
เอาละ พ่อหนุ่ม
ก่อนจะพาคุณแม่ไปดูหอพักของเธอ ครูอยากขอสัญญาสักข้อ
ได้ข่าวว่าเธอต้องออกจากโรงเรียนเก่า เพราะมีเรื่องกับคนอื่นอยู่เรื่อย
เราพร้อมจะให้การศึกษากับเธอ
ตราบใดที่ความประพฤติแบบนั้น กลายเป็นเรื่องในอดีต เข้าใจใช่ไหม
ตามมาเลย
ออกมาจากถังขยะซะ เคนเนดี แล้วหยุดเล่นละคะใหญ่โตเสียที
- ครับ ครูใหญ่ เพราะนี่ความผิดผมเนอะ - รับทราบคำขอโทษ
พาสคาล โอคีฟโค้ชของเราก็เป็นศิษย์เก่า
น่าตื่นเต้นนะคะ
ปีนี้เรามีตัวเล่นในทีมที่ยอดเยี่ยม
สมบูรณ์ทั้งกายและใจ
จะได้พยายามชิงแชมป์อีกรอบ
เริ่มซ้อมพรุ่งนี้ อย่าไปสายกับพาสคาลนะ
ห้องนี้มีเด็กอีกคนอยู่ชื่อเนด เด็กดี พ่อแม่อยู่ดูไบ
- เนดเป็นเด็กแบบไหน - เป็นนักอ่านตัวยง
งั้นผม...
จะให้คุณบอกลากัน
ลูกรัก แม่เสียใจที่พ่อเขามาไม่ได้ เขาอยากมานะ
- พ่อก็แค่... - เมา
เขายิ่ง เขายุ่งกับงานมาก
ลูกก็รู้เขาทำงานหนักแค่ไหน มันเรียกว่า...
โชคดีนะจ๊ะ
(และเด็กเหล่านี้ ซึ่งท่านถ่มน้ำลายรดหน้า ครั้นเขาพยายามเปลี่ยนวิถี)
เป็นอะไรรึเปล่าครับคุณ
เดี๋ยวฉันมา
- ผมอยู่ห้องเดียวกับคนอย่างเขาไม่ได้ - เนด เนด เนด...
รู้ไหม สมัยฉันเป็นหนุ่มและเป็นลูกเสือ
เป็นช่วงเวลาที่มีค่าในหลายระดับ
ทั้งฝึกกางเต็นท์ เดินทางไกล ศิลปะแห่งการผูกเงื่อน
และแม้ฉันจะจำไม่ได้
ว่าจะผูกเงื่อนกระหวัดไม้ยังไง
แต่ฉันจะไม่มีวันลืมความผูกพัน จากมิตรภาพที่เกิดตามมา
- ครูใหญ่ครับ อนุสัญญาเจนีวา... - การตัดสินใจของครูถือเป็นสิทธิ์ขาด
กลับไปซะ
ใช่ มันก็เซ็ง แต่ใช่ว่าทีมรักบี้ทั้งทีม
จะมาประชุมกันในห้องนอนผม
ได้ข่าวว่านายจะมา ใช่ นายเด็กกว่าเรา
แต่พาสคาลบอกว่า "ถ้านายเก่งพอนายก็เก่งพอ"
ฟังนะ คอเนอร์ นี่เป็นปีสุดท้ายของดรีมทีมนี่แล้ว โอเคนะ
เราทุกคนจะเรียนจบหน้าร้อนหน้า
ฉันเป็นกัปตันมาสองรอบ เขาเลยไม่อนุญาตให้อีก น่าเสียดาย
เท่ากับปีนี้ยังไงเราต้องชนะ
ถ้าจะให้ฉันพูดตรงๆ กับนาย
ฉันว่าโรงเรียนนี้จะมีโอกาสชนะอีกหรอก
เริ่มซ้อมพรุ่งนี้หกโมงเย็น
อย่าไปสายล่ะ พูดตรงๆ ห้ามเลย
นี่รูมเมทนายเหรอ
พระเจ้า ตอนแรกก็สงสัยอยู่เลยพวก
นี่มันรูปหนุ่มสองคนกระเดือกหน้ากันอยู่ คอเนอร์
- เอาจริงเหรอ - ไม่ใช่ของฉัน
มาแตะฉันสิ ไอ้ตุ๊ด ฉันจะร้องว่าโดนข่มขืน โอเคมะ
- ให้ตาย เป็นบ้าอะไรวะ - วีเซล ช่างมันเถอะ
คอเนอร์ นายต้องคิดเรื่องย้ายห้องจริงจังแล้ว โอเคนะ
อยู่ในนี้เดี๋ยวได้เป็นเอดส์พอดี
เรามีเพื่อนร่วมทีมทำเราติดเอดส์ ระหว่างกำลังสกรัมบอลไม่ได้นะเว้ย
เอ่อ ไม่แน่ใจนะว่าเอดส์ติดต่อกันทางนั้น
ไปตายเลย สเปเนอร์ ส่วนนาย...
นายเพิ่งได้ขึ้น "รายชื่อโดนหมายหัวของวีเซิล"
จะมาไหม
เธออยากรู้ว่าไปนอนห้องอื่นได้รึเปล่า
แต่ห้องที่มีอยู่มันเป็นอะไรล่ะ
รูมเมทของผม...
เพราะเป็นเด็กใหม่ มันอาจจะ...
อาจจะ...
- อาจจะอะไร - มันแค่...
เราอาจจะ...
กลับไปห้องตัวเองซะ คอเนอร์ ให้ตายสิ
กำแพงเบอร์ลินสร้างในคืนเดียว
โลกตื่นขึ้นมาพบในตอนเช้าว่ามันเกิดขึ้นแล้ว
ผมก็ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ แต่การตัดสินใจเฉียบขาดก็เข้าทีอยู่เหมือนกัน
รู้ไหมว่าจิ้งจกงอกหางขึ้นใหม่ได้
นั่นก็เหมือนโรงเรียนของเรา กับพวกครูภาษาอังกฤษ
ตายไปคนหนึ่ง คนใหม่ก็งอกขึ้นมา
ไม่ใช่เรื่องใหญ่
ดาร์เรน ฟินเนแกน
นายเป็นคนทำเสียงไร้สาระนั่นรึเปล่า
อายุ 16 วันเกิดเดือนมิถุนายน
รองเท้าเบอร์แปดครึ่ง
เป็นแฟนการแข่งรถฟอร์มูลาวัน
แพ้นมวัว
ดังนั้นจึงแพ้ผลิตภัณฑ์จากนมทุกชนิด
พ่อเป็นที่ปรึกษาด้านการบริหาร
แม่อยู่บ้านเป็นแม่บ้านเลี้ยงลูก
น่าจะฉี่รดที่นอน และเป็นไอ้ขี้ขลาดแน่ๆ
ยินดีด้วย คุณฟินเนแกน
นายเป็นผู้ชนะการประกวดไอ้โง่ไร้สมองประจำวันนี้
ไปซะ
มีใครอีกไหม
ไม่มีเหรอ
ดี
ครูรู้เรื่องของฟินเนแกนได้ไงเหรอ
อ่านมาไง
แล้วครูก็อ่านเรื่องของพวกเธอทุกคนมาแล้วเหมือนกัน
คนเราเรียนรู้ได้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด
จากการอ่าน
No comments yet. Be the first to leave one.