Eternal Yesterday (永遠の昨日)

Είσαι εντάξει;

Μήπως κρυώνεις;

Μην τα παραλές, απλώς φτερνίστηκα.

Παραείσαι προστατευτικός.

Συγγνώμη.

Κάθε πρωί περπατάμε προς την πλαϊνή πόρτα του σχολείου.

Για πες.

Τι είναι, Μικτσάν;

Κόϊτσι, γιατί είσαι πάντα στα αριστερά μου;

Η κεντρική πόρτα δεν ανοίγει πριν από τις 7:30 π.μ.

Ο Κόϊτσι έπρεπε να πηγαίνει νωρίτερα

γιατί είχε προπόνηση μπάσκετ.

Οπότε μπαίναμε από την πλαϊνή πόρτα.

Δεν συμμετέχω σε κάποια ομάδα ή σπορ, άρα δεν έχω πρωινή προπόνηση.

Πηγαίνω μαζί του όπως και να 'χει,

όμως δεν έπρεπε να είχα πάει εκείνη την ημέρα.

Η βροχή.

Η βροχή ήταν...

απίστευτα παγωμένη.

Συγχρονισμός και υπότιτλοι στα ελληνικά για εσάς από την ομάδα Η 💖 σου με χτύπησε σαν φορτηγό @ Viki

Ουμί!

Έλα τώρα Ουμί!

Ευχαριστώ!

Μπερδεύτηκα πολύ στο μάθημα.

Είσαι φοβερός. Είναι τόσο κατανοητό.

Πολύ καλύτερο από τον πρόεδρο της τάξης.

Τι πράγμα;

Αν ήσουν κοινωνικός, θα ήσουν τέλειος.

Σωστά, Σούμι-τσαν; (τσαν*/κουν* - *φιλικός τίτλος* )

Χαμογέλασέ μας.

Χαμογελάω όταν το θέλω.

Αλλά υπάρχει τίποτα αστείο σ' αυτόν τον κόσμο;

Πω, δεν είσαι καθόλου χαριτωμένος.

Όχι, ο Μικτσάν είναι χαριτωμένος.

Τι;

Νωρίτερα στη γυμναστική κάναμε μόνο τρέξιμο,

αλλά σχεδόν σκόνταψε μόνος του.

Ήταν τόσο χαριτωμένο.

Έμεινα άφωνος.

Μακάρι να τραβούσα βίντεο.

Συγγνώμη.

Με λένε Ουμί Μιτσούρου.

Ο μόνος που με φωνάζει "Μικτσάν" στο σχολείο είναι ο Κόϊτσι.

Ο Γιαμάντα Κόϊτσι είναι ο μοναδικός.

Γνωριστήκαμε πριν δύο χρόνια, την άνοιξη.

Κι εκείνη τη μέρα έβρεχε.

Πόσοι μαθητές λυκείου ζούσαν

στην Ιαπωνία εκείνη τη χρονιά; Δε γνωρίζω.

Σίγουρα θα ήταν μεγάλος αριθμός.

Πω πω, χάλια.

Από όλους τους ανθρώπους, ο Κόϊτσι γράφτηκε στο ίδιο σχολείο με εμένα,

ήταν στο ίδιο τμήμα με εμένα,

κι έτυχε να κάνει οπτική επαφή με εμένα.

Στατιστικά το λες και θαύμα.

Σοβαρά, πως βράχηκαν έτσι τα μαλλιά του;

Αλήθεια; Το πρόσεξες;

Είναι μούσκεμα.

Σιγά, με βρέχεις.

Σταμάτα, βρέχομαι.

Είσαι ήδη βρεγμένος. - Πράγματι.

Ευτυχώς η προπόνηση ακυρώθηκε. Θα ήταν δύσκολη.

Μα δεν μπορώ να το δω ως θαύμα.

Στην τελική το "θαύμα" είναι τεμπέλικη λέξη.

Είναι καλή για όταν δεν θες να σκέφτεσαι,

μα δεν πρέπει να γίνεται συνήθεια.

Δεν ήταν σύμπτωση που οι ματιές μας συναντιόντουσαν.

Ήταν επειδή κοίταζα προς το μέρος του.

Πω πω!

Πολύ τυπικό γεύμα για σένα, Σούμι-τσαν.

Το ετοίμασα με τις ευχές μου.

Ποιές ευχές; - Δεν μπορώ να πω.

Τέλος πάντων. Εσύ τι έφερες, Γιαμάντα;

Λοιπόν, εγώ...

Τον παρακολουθούσα

καθώς ο Κόΐτσι ήταν ήδη δημοφιλής.

Ορίστε!

Τι; Μήπως είναι πολύ;

Σαν το κεφάλι της Καγκάμι είναι.

Απλώς η μαμά μου ενθουσιάζεται τα πρωινά.

Και πάλι...

Μπορείς να το φας όλο αυτό;

Εγώ θα μπορούσα.

Είναι αδύνατον, Σούμι-τσαν.

Δεν νομίζω πως μπορεί κανείς.

Επιστρέφω αμέσως.

Είσαι ο Ουμί, σωστά;

Ναι, και τι;

Μπορούμε να μιλήσουμε;

Μισό μήνα αφού κοιταχτήκαμε για πρώτη φορά,

ο Κόϊτσι με κάλεσε έξω.

Μέγιστη απόδοση της χρήσης ενέργειας

Τι κάνεις;

Ορίστε;

Εννοώ από σπορ και τέτοια.

Τένις. Αλλά σταμάτησα.

Εγώ παίζω μπάσκετ. Πολύ ενεργά.

Τελειώσαμε;

Μπορώ να φύγω;

Περίμενε λίγο.

Δεν μπορείς να γίνεις φίλος μου;

Τι εννοείς;

Γίνε φίλος μου.

Το είδος του φίλου με τον οποίο περνάς χρόνο.

Δε χρειάζομαι να περνάω χρόνο με κάποιον.

Τότε ας μιλάμε.

Ούτε αυτό το χρειάζομαι.

Τότε ας είμαστε σιωπηλοί μαζί.

"Σιωπηλοί μαζί";

Αλλά, ας τρώμε μεσημεριανό μαζί.

Φυσικά, μπορούμε να το κάνουμε σιωπηλά.

Θα κερδίσω κάτι από αυτό;

Συγγνώμη, μάλλον όχι.

Όχι, ε;

Δεν είμαι ιδιαίτερα καλός σε κάτι.

Παίζω μπάσκετ, αλλά εσένα δε σε αφορά.

Και δεν είμαι έξυπνος όπως εσύ.

Εσύ...

Είσαι ο Γιαμάντα, σωστά;

Ναι, ο Γιαμάντα. Ο Γιαμάντα Κόϊτσι.

Και το όνομα μου συνηθισμένο είναι.

Το Ουμί είναι ωραίο όνομα. Ουμί Μιτσούρου.

Είναι όμορφο όνομα.

Μου θυμίζει τη θάλασσα. (Ουμί = Θάλασσα στα Ιαπωνικά)

Γράφεται με τον χαρακτήρα του "θάλασσα". Διαβάζεται ως "μπλε θάλασσα".

Κατάλαβα.

Ποτέ δεν δέχτηκα ή αρνήθηκα.

Απλώς έμεινα σιωπηλός.

Ο Κόϊτσι το έλαβε ως σιωπηλή συμφωνία.

Στην αρχή, πράγματι τρώγαμε μεσημεριανό σιωπηλά.

Το τεράστιο τάπερ του Κόϊτσι ήταν πάντα γεμάτο συνοδευτικά.

Είχε πάντα ρολό ομελέτα και λουκάνικα.

Πάντα σε σχήμα χταποδιού.

Ίσως είναι κανόνας στην οικογένεια Γιαμάντα.

Λουκάνικο κάβουρας;

Είναι λες και φτιάχτηκε για παιδί, έτσι;

Μια χαρά είναι.

Έχω δύο μικρότερα αδέρφια. Έναν αδερφό και μια αδερφή.

Ο αδερφός μου πηγαίνει νήπιο, κι έτσι το φαγητό μου είναι πάντα...

Το χταπόδι είναι εντάξει αλλά ο κάβουρας φαίνεται δύσκολος.

Τι;

Εννοώ, πως το κόβεις το λουκάνικο;

Α, το σχήμα; Σε ενδιαφέρουν κάτι τέτοια;

Ε, λιγάκι.

Κοίτα.

Α, το κόβεις και από τις δύο πλευρές.

Ναι, είναι αρκετά εύκολο. Μπορώ κι εγώ να το κάνω.

Αλλά πρέπει να είναι κόκκινο το λουκάνικο, αλλιώς δε θα μοιάζει με κάβουρα.

Έλα.

Τι;

Φάε.

Πως ήταν;