Dickinson

Sue.

Sue.

Sue, nee.

Nee.

Nee.

Wilde nachten.

Wilde nachten.

Ja? Wie is daar?

Je vader en moeder gaan. Kom je afscheid nemen?

Ja. Een ogenblik.

VOOR SUE

Vrouw? - Eén moment.

Tijd om te gaan.

Hebt u genoeg bij u voor één nacht?

Je kunt nooit te voorzichtig zijn, Henry.

Goed.

We moeten gaan.

Nee.

Nee.

Dat kan niet. Dat mag niet.

De pijn van jullie afwezigheid is ondraaglijk.

Ik snap waarom je liever dicht dan acteert. Dag.

Dag, ander kind.

Goed. We moeten gaan.

Austin.

De paarden.

Kom met de paarden helpen. - Ik kom al.

Meisjes, hou alles netjes.

Er is koud gebraad voor het eten.

En hou Maggie uit de buurt van het vlees.

Als je niet oppast, eet ze ons nog arm.

Veel plezier in Boston.

Meisjes...

...luister naar me.

Als ik weg ben, moet je blijven poetsen.

Au revoir.

Dag.

Ik mis ze nu al.

Vinnie, we hebben één nacht het huis voor onszelf.

We kunnen doen wat we willen.

Geen spookverhalen. Daar kan ik niet tegen.

Denk jij wat ik denk?

Misschien.

Ik ga paardrijden. - We geven een feest.

Wacht, wat?

Kom op. Vader en moeder zijn lang niet meer weggeweest.

We moeten een klassiek Dickinson-huisfeest geven.

Ja. - Ik weet het niet.

Kom op.

Telkens als we een feest geven...

...vind ik je met je haar om de nek van een jongen.

Dat is een traditioneel paarritueel.

O, mijn god. Mag ik Joseph Lyman uitnodigen?

Dit wordt een ramp.

Feesten horen een ramp te zijn.

Feesten zijn net schipbreuken.

Je hoort er drijfnat, ademloos en gedesoriënteerd uit te komen.

Kom. We doen het.

Wat?

Emily wil een feest geven.

Dat klinkt leuk.

Ja, inderdaad.

We nodigen iedereen uit.

Feest bij de Dickinsons vanavond.

Ja.

WILDE NACHTEN

Beethoven.

Intens.

Misschien kan het wat vrolijker?

Voor het feest?

Hé, dat vond ik mooi.

Kan ik je even spreken?

Alleen.

Je ziet er prachtig uit.

Austin.

Sue...

...liefste.

Ik heb nagedacht.

Zullen we vanavond onze verloving aankondigen?

Ik weet het niet.

Waarom aarzel je?

Ik heb geen geld voor een trouwjurk.

Nou en? Die koop ik voor je.

Nee. - Welke jurk je maar wilt.

Nee, je snapt het niet. Ik heb geen rode duit.

Geen erfenis.

Geen bruidsschat.

Ik heb je niets te bieden.

Sue, je biedt me het mooiste wat er is.

Ware liefde. - Daar betaal ik geen schulden mee.

De schulden van de begrafenis van mijn vader en mijn moeder...

...en mijn zus...

Daar hoef je niet langer over na te denken.

Ik zal alles betalen.

Ik zal overal voor zorgen.

Een gezin in Boston zoekt een gouvernante.

Ik kan een paar maanden voor ze gaan werken.

In Boston?

Doe niet zo belachelijk.

Je blijft hier bij de Dickinsons en jij en ik gaan trouwen.

Ik doe wel open.

Het is George maar.

Hé, iedereen.

Het feest kan beginnen.

Emily.

Ik...

Ik heb deze voor je gekocht.

Lelies? - Ja, witte. Vind je ze mooi?

Het symbool van de dood.

Ze zijn prachtig.

Wil je cognac?

Ja, graag.

En heb je mijn andere geschenk?

Ja, hoor.

George Gould, je bent een ster.

Neem niet te veel, oké?

Vanavond wordt wild.

We zijn er.

Waar is Austin?

Hij is hier.

Jane, wat een mooie jurk.

Kijk naar haar waaier. Van mijn vader uit Japan.

Hij is een samoerai.

Cool.

O, bedankt.

O, mijn god.

Joseph. Je bent er.

Hoe gaat het?

Ik heb een kussen gemaakt voor mijn kat.

Oké.

Waar is de cognac?

Daar.

Emily.

Je bent hier.

Het is mijn huis.

We zijn altijd goed bevriend geweest, hè?

Al die jaren samen op school.

Zoveel herinneringen.

Zoals die keer dat je me wilde vergiftigen?

Als ik met Austin trouw, zijn jij en ik zussen.

Als hij met een vleesetende demon trouwde, was zij ook mijn zus.

Het is heel Jeffersoniaans.

Zo Jeffersoniaans.

Hoe gaat het? - Kijk. De favoriet van iedereen.

Joseph Lyman.

Deze stad is van mij. Ik ben de burgemeester.

Bedankt dat je me hebt gekoppeld.

Aardig van je. - Ja, ongetwijfeld.

Kijk eens.

Abigail, Harriet, Jenny, Fanny, Virginia.

Smerig. Bewaar je het haar van vijf verschillende meisjes?

Ja. Het zijn mijn trofeeën.

Ik hou liever van één vrouw.

Waarom?

Hallo, jongens.

Mooie waaier.

Bedankt. Ik mocht hem vasthouden van Jane.

Als je zo doet, betekent dat blijkbaar: ik wil dat je gaat.

Wreed.

Maar zo bedoelde ik het niet.

Ben je al dronken? - Zeg niet wat ik moet doen.

Heeft iemand Sue gezien?

O, daar ben je.

Ik schenk wel in. - Wat doet hij met haar?

Wie is zij?

Haar hele familie is dood.

Ze is een wees.

Dat is haar schuld niet.

Dat weet je niet.