The first 195 lines.
คุณสบายดีไหม
ฉันรู้ว่าเป็นคำถามโง่ๆ ตอนนี้คุณคงไม่ค่อยสบายนัก
เขียนหนังสือไหวไหม จะได้คุยกัน
หรือว่าตอนนี้คุณไม่มีแรง
คุณอยากเขียนไหม
โอเค
ฉันมีไอเดียที่ดีกว่านี้ อะไรคืออักษรตัวแรก
- ที - ที
ไม่ใช่
โอเค
ขออีกที
ฉันรู้ค่ะ ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
งั้นลองใช้ตัวอักษรพวกนี้กัน
ไอ
เอ็น ไม่
ฉัน...
พูดอีกที
มันเกี่ยวกับท่อหายใจใช่ไหม
คุณอยากถอดท่อออก อยากให้ฉันถอดมันออก
ถ้าฉันเอามันออก แล้วคุณตายล่ะ
นี่วิโอเล็ตต้า โทรจากห้องไอซียู
ที่โรงพยาบาลไฮแลนด์
ใช่ค่ะ เสียชีวิตเวลา 14:19 น.
ผู้ชายอายุ 66 ปี มีประวัติเป็นเอชไอวี
เป็นโรคความจำเสื่อม ปอดอุดกั้นเรื้อรัง
อาจใช้สารเสพติด โคเคน เมธาโดน
ใครเป็นอะไร ขอที่กระตุกหัวใจ
ไม่เป็นไรนะ
- วัดค่าอีเคจี - อีเคจี
เราควรล้อมวงคุยกัน
ถึงสิ่งที่เขาต้องการ เพราะถ้าเขาไม่ต้องการยาปฏิชีวนะ
แล้วเราใส่อุปกรณ์เข้าไป เราคงต้องสอดท่อระบาย
ถ้าครั้งนี้เขารอดมาได้
ถึงแม้เคสนี้จะไม่ค่อยมีหวัง
แต่เขาอายุ 30 แล้ว
เราไม่รู้ว่าเขามีส่วนตัดสินใจ
มากน้อยแค่ไหนต่อการรักษา มันบ่งชี้ได้ยาก
ผมจึงไม่สบายใจกับ การตัดสินใจที่จะให้เขาตาย
นี่คือความเป็นจริง
เราทุกคนต้องตาย สักวันทุกคนในห้องนี้ก็ต้องตาย
แต่คงจะดีไม่น้อย ถ้าเรามีสิทธิ์เลือกว่าจะตายยังไง
ผมรู้ว่ามันอึดอัด ผมรู้จ้ะ ที่รัก
มันน่าหงุดหงิด ผมรู้ๆ
ไม่เป็นไรนะ โอเคๆ ผมรู้
เหตุผลที่ต้องมัดมือไว้
เพื่อคุณจะได้ไม่ดึงสายออก เราทำไปเพื่อปกป้องคุณ
โอเคนะ
ผมรู้ว่ามันสื่อสารได้ยาก
คุณอยากให้ผม ช่วยยกขาคุณขึ้นใช่ไหม
ผมทำไม่ได้ คุณก็รู้นี่
อยากลุกขึ้นเหรอ
ผมให้คุณลุกขึ้นไม่ได้
ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณอยากบอก งั้นผมก็เข้าใจ
ผมรู้ว่าคุณอยากให้ผม ประคองคุณขึ้นมา
โอเค เอาล่ะ
ถ้ากล้ามเนื้อยังไม่แข็งแรงขึ้น
แต่ถ้ามันเริ่มแข็งแรงขึ้น...
ปัญหาก็จะลดลงไปเยอะ
แต่ถ้าสิ่งนี้แสดงถึง อาการที่เสื่อมถอยลง
หรือแค่ทรงตัวเท่าเดิม
ทรงตัวอยู่เท่าเดิม
เธอก็จะต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
มีทางเลือกอื่นอีกไหม
หรือมีแค่เครื่องช่วยหายใจนี่ กับอีกวิธีนั่น...
ที่เป็นตัวเลือกแค่สองทาง
การเจาะคอ
เป็นแนวทางหลักอย่างเดียว ที่เราพอจะช่วยได้
ถ้าเธอยอมรับได้ที่จะใช้เครื่องมือนี้
มีอะไรที่เธอต้องการ ที่เธอจะยอมเปิดใจบ้าง
แล้วมันมีเพื่อ...
เพื่อต่อลมหายใจใช่ไหม
หรือว่า... มัน... มันประมาณนั้นใช่ไหม
ใช่ค่ะ มันแค่ยื้อเธอเอาไว้
ผมอยากให้คุณช่วยผมข้ามผ่านมันไป
ผมต้องทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อเธอ
ผมจะทำสิ่งที่ถูกต้องเพื่อคุณ
เธอมาที่โรงพยาบาล
- นั่งรถมา แล้ว... - ไม่ เธออยู่ในรถ
มีคนพาเธอมาส่งโรงพยาบาล แล้วเธอก็ไม่หายใจ
กว่าจะช่วยให้รู้สึกตัวได้ก็ 16-26 นาที
เธอหมดสติไป 16-26 นาที
- ใช่ - ใช่
คนในครอบครัวปั๊มหัวใจในรถงั้นรึ
- ใช่ - โอเค
คุณตื่นมาแล้วพูดว่า "หนูจะพาแม่ไปโรงพยาบาล"
แม่ไม่ยอมให้เรียกรถพยาบาล
เพราะคิดว่าต้องเสียเงินสองพัน
ก็เลย...
แม่แบบว่า...
สุดท้ายเธอก็ว่า "ฉันจะไป"
- การเงินเราไม่ค่อยมั่นคง - เสียใจด้วยนะ
แม่เลยขึ้นรถสามีฉัน แล้วเราก็ขับออกไป
แม่ว่า "ขับเร็วๆ หน่อย จากนั้นเธอก็...
เราต้องลากตัวแม่ออกมาจากรถ
แล้วกู้ชีวิตด้วยการปั๊มหัวใจ
มันคงน่ากลัวสุดๆ
ยิ่งกว่าน่ากลัวซะอีก
น่าประทับใจมาก และแม่คุณก็โชคดีมาก
ถึงไหนกันแล้ว บอกมาซิว่าคุณเข้าใจอะไร
- พวกเขาบอกให้กระตุ้นเธอ - ค่ะ
ฉันตรวจหาปฏิกิริยาตอบสนอง
ตอนมาถึงที่นี่ ฉันลูบมือเธอ
ทำทุกอย่าง แต่เธอก็ไม่ลืมตา
- แต่ตอนนี้ พอแตะมือเธอ - ค่ะ
เธอก็ลืมตาโพลง
เซลีน่า ช่วยบีบมือฉันหน่อย
บีบมือฉัน
บีบมือฉัน ที่รัก
โอเค
ฉันอยากให้เธอมองหน้าฉัน และทำตามคำสั่งใช่ไหม
ใช่เลยค่ะ
แต่ฉันยังกังวลนิดๆ ว่า
เราอาจทำได้แค่นี้ ใช่เลยค่ะ
สำหรับฉัน นี่คือเป็นปาฏิหาริย์
ฉันจึงหวังว่าจะมีปาฏิหาริย์อีกครั้ง
นี่คือลูกสาวยอดกตัญญู ที่ยอมทำทุกสิ่งเพื่อแม่
เธอดิ้นรนต่อสู้ไม่ถอย
แต่บางครั้งมันก็มากเกินรับไหว
กับการที่ต้องตัดสินใจเรื่องนี้
- ตามลำพัง - ครับ
คุณเป็นคุณลุงที่อ่อนไหว ฉันว่าเธอโชคดีมาก
เธอมีแม่แค่คนเดียว เธอเป็นลูกโทน
ฉันรู้ค่ะ
มันจึงยากมากจริงๆ
มันมีการทดสอบที่แน่ชัด ที่จะบอกได้เด็ดขาดว่า
เธอไม่มีทางที่จะฟื้นขึ้นมา ไม่ว่ายังไงก็ตามไหม
เธอจะไม่ฟื้นขึ้นมา ในแบบที่มีสติรู้ตัว
ฉันไม่รู้ว่ามันชัดเจนพอไหม ถ้าคุณได้ฟังคำพูดนี้
นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยิน
ทุกคนจะมีคนที่มีอาการร้ายแรง
ทางระบบประสาท ที่ต้องใช้เครื่องช่วยแบบถาวร
และโชคร้ายที่มันยากมาก
ในแง่อารมณ์สำหรับคนเป็นหมอ เมื่อเรารู้สึกว่า
เรารักษาร่างกายให้คงอยู่
ทั้งที่มันเป็นร่างที่ไร้ซึ่งวิญญาณ
แต่พระเจ้าพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า
ปาฎิหาริย์ก็คือปาฎิหาริย์ และเราร้องขอมันจากพระเจ้า
โอเค
ถ้าผมต้องตัดสินใจเรื่องนี้เอง
งั้นก็เอาเครื่องช่วยออก ถ้าผมหายใจได้ นั่นก็คือประสงค์ของพระเจ้า
แต่ถ้าผมหายใจเองไม่ได้
พระเจ้าคงประสงค์เช่นนั้น
เพราะผมเชื่อในการภาวนา
แต่ผมก็เชื่อกฎแห่งธรรมชาติ
มันยากมาก ยากจริงๆ
ผมอยากให้เจาะคอ
เพราะเธอเป็นน้องผม
แต่ผม...
มันมากเกินรับไหว
ฉันเข้าใจค่ะ
ผมอยากทำทุกสิ่งที่ทำได้
ผมอยากลองทุกอย่าง ยังไงมันก็ไม่ต่างกัน
มีอยู่ไม่กี่สิ่งที่เราจะมั่นใจได้เต็มร้อย
เราอาจทำให้ผู้คนเจ็บปวด ถ้าเราทำพลาด
ฉันกังวลถ้ายังทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ
ถ้าเราทำแบบนี้กับเธอต่อไปอีก
- เธอจะยิ่งทรมานขึ้น - ใช่
โดยไม่มีอะไรดีเลย
ตอนที่เป็นหมอฝึกหัด
ฉันต้องสอดท่อขนาดใหญ่ ลงไปในคอคนไข้
เธอกำลังจะตาย
ฉันเข้าสู่โหมดป้องกันตัว
ก่อนที่เราจะทำเสร็จ ฉันมองไปเห็น
พยาบาลคนนึงที่ประตู
เธอจ้องตาฉันเขม็ง แล้วพูดว่า
"แจ้งตำรวจ พวกเขากำลัง ทรมานคนไข้ในห้องไอซียู"
ใจฉันหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
ฉันตระหนักว่า "ตายจริง เธอพูดถูก
สิ่งที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ ไม่ได้ช่วยคนไข้เลย
มันไม่ได้ช่วยกำจัดโรคร้าย ที่กำลังจะคร่าชีวิตเธอ"
ฉันไม่อยากทำแบบนั้นอีก
เขาใช้ชีวิตเร่รอน ทรุดโทรม ร่างกายอ่อนแอ
เข้าไปอยู่ในเรือนจำมานาน
เราจะคอยเฝ้าดูคุณ
- ให้แน่ใจว่าคุณไม่เป็นไร - ได้ครับ
คุณมีครอบครัวหรือเพื่อนฝูง
หรือญาติพี่น้องบ้างไหม
ไม่มีครับ
ว่าไงนะคะ
เท่าที่รู้ ไม่มี
งั้นเราจะดูแลคุณเอง
โอเค
เราต้องระบายน้ำในโพรงสมอง
- แต่มัน... - ถ้าพวกคุณไม่เห็นด้วย
แล้วบอกว่า "เขาต้องการทำทุกอย่าง
เขาอยากมีชีวิตอยู่ ต่อให้ต้องเป็นเจ้าชายนิทราชั่วชีวิต"
งั้นการรักษาก็คือสอดท่อเข้าไป
ฉันว่าเขาคงตัดสินใจไม่ได้
และก็ไม่มีใครที่จะ ตัดสินใจเรื่องนี้แทนเขาได้
เราไม่รู้อาการของเขา
ไม่รู้ว่าเขาทำการตัดสินใจได้ไหม
หลักเกณฑ์ของมันจึงคลุมเครือ
คุณอยากตัดสินใจเอง
หรืออยากให้หมอตัดสินใจแทน
No comments yet. Be the first to leave one.