Persona3 the Movie #4 Winter of Rebirth

Makoto.

Sonunda her şeyi hatırlıyor musun?

On yıl önce burada ne olduğunu hatırladın mı?

Doğru.

Bunca zamandır senin içindeydim.

On iki Gölgeden her birini yok ettiğinde,

senin içindeki kendi parçalarımdan birini geri kazanıyordum.

Aigis!

Makoto.

Aigis... Nasıl oldu bu?

Ben... her şeyi hatırlıyorum.

Neden senin yanında olmak istediğimi şimdi biliyorum.

Üzgünüm.

Korkuyorum.

Neler oluyor?

Zaten bildiğinden eminim.

Söyle bana, Ryoji!

Bu sadece geçici ismimdi.

Ryoji!

Aslında bir insan bile değilim.

Ryoji Mochizuki!

İşte orada!

Yuki!

Neler dönüyor? Burada ne oldu?

Millet...

Aigis!

Olamaz...

Neden böyle...

Ne oldu?!

Sinyaller burada bir Gölge olduğunu gösteriyordu.

Ama sen...

Ryoji... Sen neden...

Şu an Karanlık Saat, değil mi?

Sinyal... Ryoji'den geliyor!

Bu bir hata olmalı.

Ryoji bir Gölge olamaz.

Tam olarak öyle sayılmam.

Ben Gölgelerin bir sonraki evrimiyim.

Ben on iki Arcana'nın birleşmesinden doğan Haberci'yim.

Son Gölge'yi yendiğinizde çanların çaldığını duymadınız mı?

İşte o bir işaretti.

İşaret mi? Ne işareti?

Çöküş.

Dönüştü!

Yok artık. Ryoji gerçekten de bir Gölge miymiş?!

Karşılık vermeliyiz!

Hedefimiz önümüzdeki Gölge!

Kahretsin!

Görünüşe göre bunu yapmak zorundayız!

Maalesef, bana dokunabilmenizin hiçbir yolu yok.

Gücümün ufak bir kısmını göstermeme izin verin.

Çekilin oradan!

Endişelenmeyin.

Şu an hiçbirinizi öldürmek gibi bir niyetim yok.

Sadece bilmenizi istedim.

Çöküş'ün gelişini hiç kimse engelleyemez.

Ne saçmalıyorsun sen?

Dünyayı yok edeceksin.

Ve buna karşı yapabileceğimiz hiçbir şey olmadığını mı söylüyorsun?

Bu şakanın artık cılkı çıkmadı mı sizce de?!

Ben sadece Haberci'yim.

Bana doğru çekildikçe, ana varlık uyanmaya başlayacak.

Ana varlık mı?

Adı Nyx.

Ve o yeryüzüne indiğinde, karanlık bir kez daha tüm dünyayı kaplayacak.

Ve tüm yaşam yok olacak.

Çöküş vakti hızla yaklaşıyor.

Bunu durduramazsınız.

Korkarım ki baharı görecek kadar yaşayamayacaksınız.

Yine de size bir seçenek sunabilirim.

Nyx'in gelişi engellenemez ama o gelene kadar huzur içinde yaşamanız hâlâ mümkün.

Beni öldürmeniz gerekecek.

Makoto, bunu yapabilecek tek kişi...

...sensin.

Eğer ben yok olursam,

Karanlık Saat'e dair tüm anılar da benimle birlikte yok olacak.

Hiçbir şey hatırlamayacaksınız. Çöküş aniden gerçekleşecek ve acı çekmeyeceksiniz.

Ama eğer bunu yapmazsanız, yaklaşan ölüm korkusuyla felç olup hayal bile edemeyeceğiniz kadar acı çekeceksiniz.

Böyle bir acıya katlanmanızı istemiyorum.

Makoto, uzun süre senin içinde var oldum.

Çok olmasa da içimde bir nebze olsun insanlık taşıyorum.

Özünde ben de Nyx ile aynıyım ve öldürülemem.

Ama senin sayende, bir parçam insanlaştı.

Eğer ölüm senin ellerinden gelirse, bu mümkün olabilir.

Şu an karar vermek zorunda değilsin.

Hâlâ biraz vaktimiz var.

31 Aralık.

Hesaplaşma günü o gün olacak.

O gün yeniden karşınıza çıkacağım.

Hoşça kal.

Kar iyice birikmeye başladı.

Nedense ortalık çok sessiz görünüyor.

Okul da dahil olmak üzere.

Nereye gitsen durum aynı.

Dürüst olmak gerekirse epey kasvetli bir hava var.

Fuuka?

Şey, Yukari...

Gerçekten yapabileceğimiz hiçbir şey olmadığını mı düşünüyorsun?

Bilmiyorum.

Bunu kimsenin bilebileceğini sanmıyorum.

Ne uyuşuk tiplersiniz yahu!

Katılım neden yine bu kadar az?

Hatano ve Tsuji bugün gelmediler.

Biraz kırgın hissettiklerini söylemişler.

Salgın falan mı var acaba?

Ben de eve gidiyorum artık.

Ne? Ama neden?

H-Hey!

Hey...

Tüm dünyayı kasıp kavuran Apati Sendromu'nun nedeni henüz bulunamadı.

Uzmanlar bunun bir virüs veya pato...

Babamın kütüphanesindeki araştırma yazılarını ve Ikutsuki'nin bıraktığı raporları tekrar inceledim.

Şüphelendiğim gibi, Ikutsuki; Nyx ve Çöküş hakkındaki gerçeğe epey yaklaşmış.

Yani bunun gerçek olduğunu mu söylüyorsun?

Bütün yaşam son mu bulacak yani?

Ikutsuki'nin dediği gibi, büyükbabam Çöküş konusuna takıntılı hale gelmişti.

Gölgeleri kitleler halinde toplamaya başladı

çünkü bunun Nyx denilen varlığın uyanışına yol açacağını biliyordu.

Fakat Yukari'nin babası sayesinde bu süreç sekteye uğradı.

Sonuç olarak, toplanan Gölgeler on iki Arcana'ya bölündü.

Ve Ölüm, tamamlanmamış bir biçimde ortaya çıktı.

Sonra Aigis onunla savaştı ve onu mühürlemeyi başardı.

Evet...

Onun içine.

Onu bu şehre geri getiren şey kader miydi acaba?

Bilmiyorum.

Belki de bunun arkasında da Ikutsuki vardı.

Her halükarda, onun dönüşüyle birlikte dağılan Gölgeler uyandı ve harekete geçti.

Yani bunca zamandır farkında olmadan Gölgeleri bir araya getiriyormuşuz, değil mi?

Gerçekten yapabileceğimiz hiçbir şey yok mu?

Nyx'in Ölüm'ün ta kendisinin vücut bulmuş hali olduğu varsayılıyor.

Eğer bu doğruysa, onu geleneksel yöntemlerle yenebileceğimizi hiç sanmıyorum.

Ya bu şekilde öleceğiz ya da her şeyi unutup hiç acı çekmeden öleceğiz.

Tek seçeneklerimiz bunlar mı yani?

Sanada, kararını verdin mi bile?

Bilmiyorum.

Peki ya sen, Junpei? Kararını verdin mi?

Hayır.

Ne oldu?

Sakın bana korktuğunu söyleme.

Ne demek istiyorsun lan sen bununla?

Bunun bir şaka olduğunu mu sanıyorsun?

Junpei?

Öleceğiz diyorum! Tabii ki korkuyorum!

Hepinizin kendine gelmesi lazım!

Burada ölümden bahsediyoruz, ölümden!

Junpei, lütfen sakinleş.

Acınası durumdasın.

Neden böyle soğukkanlı davranmaya çalışıyorsunuz ki?

Iori!

O zaman neden her zaman söylediğin şeyleri söylemiyorsun?

Neden bize ayağa kalkıp savaşmamızı söylemiyorsun?!

Söyleyemezsin, değil mi?! Sen de en az benim kadar korkuyorsun!

Kesin şunu, Akihiko!

Sanada!

Eğer bunu savaşarak çözebilseydim, tabii ki savaşırdım!

Ama etrafınıza bir bakın!

Biz konuşurken bile dünya yıkıma doğru sürükleniyor.

Göremediğimiz ya da bilemediğimiz bir şeyden bahsediyoruz!

Böyle bir şeye karşı nasıl savaşacağız ki?

Ne halt yiyebiliriz ki?

Demek sen de gerçekten korkuyorsun.

Kesin artık şunu. Yeter.

O zaman ne yapmak istiyorsun, Iori?

Onu öldürmek mi istiyorsun?

Öldürmek mi... Ryoji Mochizuki'yi mi?

Benim yapabileceğim hiçbir şey yok.

Onu öldürebilecek tek kişi kendisi.

Düşününce, hepsi senin suçun.

O şeyi içinde taşıyordun ve ruhun bile duymuyordu.

Onu sen büyüttün lan, kahretsin!

Dur artık, Junpei!

O yüzden bu konuda bir şeyler yapmalısın!

Güya "özel" olan sendin, değil mi?!

Özür dilerim.

Kesin şunu, Junpei!

Onun hiçbir suçu yok.

Hem bize bir seçenek sunulmasının tek nedeni de onun bunu taşımış olması.

Kahretsin... Biliyorum bunu!

Ama...

Junpei...

Buna daha fazla dayanamayacağım. Kesin artık.

Hepimiz korkuyoruz.

Fuuka...

Ben de öyle.

Hayatımda hiç bu kadar korkmamıştım.

Haklıydın, Junpei.

Ben de herkes gibi korkudan felç olmuş durumdayım.

Sanada...

Birkaç ay içinde hepimiz öleceğiz.

Hiç kimsenin bunu sakince karşılayabileceğini sanmıyorum.

Ben de dahil. Eğer kendimi geri çekip olaylara nesnel bir şekilde bakmaya çalışmazsam...

Korkarım ki ben de aklımı kaçırabilirim.

Hangimiz yaklaşmakta olan şeyden korkmayabilir ki?

Çocuklar...

Günaydın...

Makoto.

Anlıyorum.

Demek sonrasında bunlar yaşandı.

Ryoji gerçekten de ortadan kaybolmuş gibi görünüyor.