Sweet River

Nigel. -Heb je er nog eentje nodig?

Kom op, ik heb nog 40 cent over in de pot.

Straks moet je naar huis worden gedragen. -Heb je enig idee, Nigel...

...hoeveel mentale kracht het kost om de meest begeerde vrijgezel te zijn hier...

...terwijl ik werkloos ben?

Dus ja, geef me nog een glas rum.

Waarom zoek je niet gewoon een andere baan?

Wat moet ik dan doen?

Ik werkte in die fabriek sinds mijn 15e, hoorde eindelijk bij het management.

Tot ziens.

Die is van het huis. -Nee, man.

Ik ben rijk, ik verhuur de oude cottage aan een Engelse meid uit de stad.

Weet je, als ze er half zo goed uitziet als ze klinkt aan de telefoon...

En ik ga de velden achter de cottage oogsten.

Dat meen je niet. -Zeker wel.

Ik kan het me niet meer veroorloven om er niks mee te doen.

Ik heb geen keus.

Kijk niet zo naar me.

Soms moet je je verlies nemen.

Waar is mijn zaklamp?

Wie is daar?

We staan in ons recht om deze dingen te voelen.

We zijn erg intuïtieve wezens en kunnen subtiele veranderingen waarnemen.

Dus als gevoelens van wanhoop en angst naar boven komen...

...de pijn achter de angst.

Het onbekende dat niet kan worden gezien, zal angst creëren.

Stap uit de duisternis en schijn een licht om je liefde te laten ontwaken.

Het is niet verkeerd om verlies en pijn in je hart te voelen.

We moeten blijven zoeken en ons vasthouden aan liefde.

Pauzeer een moment.

Hallo? -Hallo, ik ben Hanna Montague.

Ik heb Mr Lipton gesproken over het huren van de cottage.

De cottage wordt niet verhuurd. -Er was een advertentie, ik heb gebeld.

Ik heb Mr Lipton gesproken, maar krijg hem nu niet te pakken.

John, wat heeft Lipton nu weer gedaan? -Hoe moet ik dat verdorie weten?

Ik huur de cottage van Mr Lipton.

Maar ik kan hem niet bereiken. -Ik handel dit wel af.

Trek je van haar maar niks aan, ik ga je wel voor.

Jimmy heeft ons niet verteld dat hij de cottage heeft verhuurd.

We hebben het een paar jaar geleden aan hem verkocht, samen met de velden.

Maar wij doen het suikerriet nog.

Jimmy kan nog geen onkruid in het regenwoud laten groeien.

Hopelijk vindt jouw vrouw het niet erg dat ik hier ben.

Ze komt er wel overheen.

We krijgen hier gewoon weinig bezoek.

Dit zal goed voor haar zijn.

Ik kwam net langs de politie, zo te zien was er een ongeluk gebeurd.

Ongeluk? -Ja, verderop langs de weg.

Dus, wat doe je hier precies, Miss... -Hanna, noem me alsjeblieft Hanna.

John Drake, mijn vrouw heet Elenor. -Aangenaam, John.

Dus je... -Behoefte aan verandering van omgeving.

Mijn hoofd leegmaken. -Dan ben je op de juiste plek.

Heb je hulp nodig? -Nee, het lukt wel.

Als je iets nodig hebt, aarzel dan niet.

Die heb ik inderdaad nodig.

En maak je niet druk om Elly, ze draait wel bij.

Je bent zo plotseling vertrokken.

We maken ons gewoon zorgen en hopen dat je het juiste doet.

Dat weet ik, Jules. -Schrijf je nog in je dagboek?

Ik heb het geen dag overgeslagen.

Jij herinnert me er immers steeds aan.

Ik ben niet alleen je sponsor, ik ben ook je vriend.

Ik wil dat het goedkomt met je.

Dat weet ik, Jules. Ik snap het, echt waar.

Ik hoop echt dat je vindt wat je zoekt, Hanna.

Ik wil hem gewoon kunnen begraven.

Ik kan geen rust vinden tot dat is gebeurd.

Sorry, John. Het is Jimmy.

Wat is er gebeurd? -Ik vond hem in de greppel.

Hij is verdronken. -Verdronken?

Hij viel voorover, terwijl hij stond te pissen.

Dat meen je verdomme niet.

Laat die auto ophalen.

Hij was in gesprek met aannemers.

Hij wilde je velden laten oogsten.

Hij moest zeker erg nodig pissen.

Hij heeft duidelijk erg hard op de rem getrapt.

Hij viel per ongeluk voorover in de greppel terwijl hij stond te pissen.

Hij is verdronken, dat schrijf ik op en daar laten we het bij, begrepen?

Ik zag dat je bezoek hebt.

Ja, een Engelse vrouw heeft de cottage gehuurd.

Je weet toch wie ze is?

Ik ben verdomme niet de huisbaas.

Maar dit allemaal...dit hier...

Er moet een einde aan komen.

En je vrouw dan?

Is zij klaar om ermee te stoppen?

Dat dacht ik verdomme al.

Vind jezelf, terwijl je naar het licht zoekt.

Breng het in je ziel en zoek de vrede.

Des te meer zal ik mijn grip loslaten.

Weet dat ik hier ben om jouw herinneringen levend te houden.

Om te zien wat je diep in je hart wenst.

Je moet zoeken, je vasthouden aan liefde.

Dan hoef ik je minder stevig vast te houden.

Wees niet bang voor me, want ik ben altijd bij je, altijd in de buurt.

Ik ben een sterke, ware en loyale vriend om bij je te zijn in je leven.

Het leven ligt in jouw handen. Ga me tegemoet met moed.

Ik ben hier om je te begeleiden, mijn liefste.

Het hoeft niet zo duister te zijn.

Zoek samen met mij en in jezelf voor het licht...

...wat je zonder angst terug zal brengen.

Mijn boodschap aan jou, dierbare, is vrede en genezing vinden.

Om weer heel te worden.

SERIEMOORDENAAR LEONARD SIMPKIN VIER VERMISTE KINDEREN GEVONDEN

VIER KINDEREN DOOD EENTJE WORDT NOG STEEDS VERMIST

POLITIE BEGONNEN MET OPGRAVINGEN OP TERREIN

FAMILIE JOEY MONTAGUE IS WANHOPIG HELP ONS ZOEKEN

Ik ben hier, John.

Dus daarom ben je hier?

Nog een journalist die oude wonden komt openrijten.

Het is niet wat je denkt, ik ben geen journalist.

Wat ben je dan wel?

Een moeder.

Zijn naam is Joey.

Ik weet niet wat je hier verwacht te vinden.

Maar dit dorp wil geen oude wonden openhalen.

Mijn wond is nooit genezen, John.

Het lichaam van mijn zoon is nooit gevonden.

Zijn zaak is nooit opgelost.

Er is veel gepraat over wat er hier misging.

Mensen gaven elkaar de schuld.

Je denkt dat je zoiets achter je kunt laten, maar...

Gecondoleerd met je verlies.

Ik leef met je mee.

Maar sommige dingen zijn gewoon...

Het was Jimmy Lipton.

Wat?

Het ongeluk waar je langs reed.

Hij was dat?

Je mag gerust blijven.

Totdat je iets anders hebt geregeld.

DNA VAN VERMISTE KINDEREN GEVONDEN DNA VAN VIJF KINDEREN GEVONDEN

UITKOMST IS ONZEKER POLITIE BEGINT MET OPGRAVINGEN

Reed zo tegen het huis van mijn dochter. -Jono?

Dat meen je niet. Wat wil je drinken?

Spuitwater met limoen, graag. -Het sterke spul.

Jij bent zeker die vrouw uit de stad?

James Lipton, T-Bag voor vrienden.

Jouw cottage was van hem.

Is een paar keer gescheiden, dronk als een tempelier.

Hij wilde altijd al dronken sterven.

Maar ik had hem liever nog hier zien zitten.

Hoe is het? -Eenvoudig, maar ik heb weinig nodig.

Blijf wel je oefeningen doen. -Ja, dat zal ik doen.

Wacht even.

Elly en ik vroegen ons af of je vanavond wil komen eten.

Je dwingt haar hier toch niet toe, of wel?

Het was haar idee.

Oké, dat zou heerlijk zijn, bedankt. -Half zeven.

Wij oudjes eten graag vroeg.

Nee, dank je. -Wat, drink je niet?

Ik ben juist echt een drinker.

Geeft niks.

Nee, ga alsjeblieft je gang.

Nou, ik ben niet echt een kenner, maar ik hou van goede wijn.

Het is niet zo chic als in de stad, het is gewoon eenvoudig eten.

Het ruikt heerlijk, het is lang geleden dat er voor me is gekookt.

Ben je niet getrouwd, Hanna?

Nee, het geeft niks. Ik was getrouwd.

Phil en ik zijn nu ongeveer een jaar uit elkaar.

Dat spijt me voor je.

Hoe oud is jullie dochter?

Ik zag de fiets.

Het spijt me, ik nam aan dat het meisje op de foto jullie dochter was.

Ja, dat is ze ook.

Ze heet Violet.

We konden zelf geen kinderen krijgen, dus ze is geadopteerd.

Het maakte geen verschil, ze was van ons vanaf het eerste moment dat we haar zagen.

Een geschenk van God.

Ze is overleden.

Het spijt me, ik zag gewoon die fiets liggen.

Waarom praat je altijd alsof ze weg is?

Omdat dat zo is, Eleanor.

Excuseer me, alsjeblieft.

Ja, ze was onze kleine lieveling.

Ze was op alle fronten mooi.

Mag ik vragen hoe het is gebeurd?

Niet lang na...

...alles wat er met jouw zoon is gebeurd...

...reed de bus die de kinderen terugbracht van kamp de rivier in.

En Violet was een van de meisjes die is verdronken.

Dat spijt me zo.

Ik kan me nog herinneren dat het gebeurde.

Het is daar gebeurd.

Aan deze kant van de rivier.

De enige die het overleefde, was de chauffeur.

Ze zeiden dat de remmen niet goed werkten.

Laten we haar maar even met rust laten.

Hou je van muziek?

Wat zijn die rode lichten aan de andere kant van de rivier?

Dat is een gedenkteken.

Voor de kinderen?

Elke familie aan deze kant van de rivier verloor die dag een kind.

De andere kant zette de rode lichten neer om te laten zien dat ze het niet vergeten.

Dat is heel mooi.

Ik probeer verder te gaan.

Maar eigenlijk...

...voelt het alsof het pas gisteren is gebeurd.

Het heden, deze plek.