KM 72

Κάβουρας 1. Κάθε μαλακόστρακο αρθρόποδο δεκάποδο. 2. Venezuela: Έγκλημα που δεν εξιχνιάζεται.

ΚΜ 72 - ΧΛΜ 72

Δε μπορείτε να περάσετε.

Τι έγινε;

Καλημέρα.

Πρέπει να τα επεξεργαστούμε γρήγορα, στο εργαστήριο!

Λοιπόν, τι έχουμε σήμερα; Υπάρχει κάτι;

Γαμώ! Πόσες φορές θα σου πω ότι δεν καπνίζω πια; Δέξου το!

Έχουμε 4 νεκρούς και ένα ανοιχτό χρηματοκιβώτιο.

Είχε τίποτα μέσα;

Έχετε ξανακούσει για το μαύρο βαλιτσάκι του Diego;

Μαλάκα! Έχει ξανακούσει κανείς για έναν εκατομμυριούχο Bill Gates;

Νομίζεις ότι αν ο Diego είχε ένα βαλιτσάκι θα το είχε εδώ στο σπίτι του;

Και τότε .. τι είναι στο χρηματοκιβώτιο;

Πάω στο υπόγειο.

- Καλημέρα. - Καλημέρα, πάρ’ το.

- Το χρειάζεσαι. - Ευχαριστώ :)

Πραγματικά! Εδώ μοιάζει με στόμα λύκου.

Τί όμορφο!

Κύριε... Συγνώμη, συγνώμη.

Κι αυτό το μέρος;

- Σε περιμένω μέσα. - Καλά.

Ο γιος του Verástegui.

Μυρίζει βενζίνη!

Αυτός είναι ο γαμημένος!

Με γαμάς; Τόσο γρήγορα;

Είναι σωματοφύλακας του Verástegui. Είναι κι άλλα!

Ήταν αστυνομικός, τον κλείσανε γιατί έκαψε .. έναν μοτοσικλετιστή. Είναι μήνες που δραπέτευσε.

- Και λες ότι είναι ο τύπος; - Να τι συνέβη.

Ο τύπος σκότωσε τον αρχηγό, το γιό, δύο βρισκόμενοι εκεί,

έκλεψε το χρηματοκιβώτιο και πήρε το βαλιτσάκι. Έτσι απλά!

Γι αυτό ακριβώς πρέπει να μιλήσουμε, Pichón.

Χρειαζόμαστε το ευλογημένο βαλιτσάκι πίσω!

Αλλά εγώ δε μπορώ να το κάνω μόνος μου, είναι μεγάλη ευθύνη!

κ. Dimas Luzardo.

- Πού είναι η μάνα μου; - Δεν κινδυνεύει, είναι καλά!

- Η μάνα μου; - Πρώτα το βαλιτσάκι.

- Η μάνα μου; - Τι περιέχει αυτό το βαλιτσάκι;

Τη σκότωσες!

- Σίγουρα είναι το βαλιτσάκι του Verástegui, εε; - Ναι.

- Ξέρεις τι θα πάθεις αν δεν είναι το βαλιτσάκι του Verástegui, εε; - Ναι.

Αυτή είναι καλά, σώα κι ασφαλής στο σπίτι της!

Στείλε τον Pichón στο γραφείο μου, .. Ok, ευχαριστώ.

Θα πάρουμε τα βίντεο και θα καλέσουμε να σου το επιστρέψουμε, ευχαριστώ.

Εντάξει λοιπόν, Ok.

Με .. με κάλεσες;

Συγγνώμη!

Να σας ενημερώσω ότι ο τύπος που πυροβόλησαν είναι ο Dimas Luzardo.

Είναι στην εντατική, στο Νοσ. Pérez Carreño.

Εμφανίστηκε κανένα βαλιτσάκι;

Αα, το βαλιτσάκι, όχι! Λυπάμαι, δε βρήκαμε τίποτα.

- Φέρε μου ό,τι είδηση βρεις. - Μάλιστα, κύριε.

Τι συμβαίνει;

Δεν ξέρω αν έχω μια σφαίρα, αλλά ήδη με φωτογράφησαν.

Φαντάζομαι τις θεωρίες τους για το θάνατο του κ. Diego και για μένα.

Μα, πραγματικά, τι σημασία έχει τι θα πουν!

Αληθινά, πραγματικά, είναι γεγονός ότι

ποτέ δεν ήθελα να γίνω σωματοφύλακας κανενός.

Η ζωή με ανάγκασε!

Φέρε το κινητό, το τσαντάκι, γρήγορα!

Φέρ’ τα, ντε!

Μη με κοιτάς στα μάτια, chamo! Και ο γέρος!

[ ΣΤΜ: στο σινεμά 2-3 σφαίρες ποτέ δεν είναι αρκετές! ]

Από εδώ και πέρα άσχετοι υπότιτλοι ----------------------------------

Κε πρόεδρε, προσπάθησα να τον σταματήσω…

Μην ανησυχείτε. Κλείστε την πόρτα. Ευχαριστώ.

Αμέσως.

-Θα μου εξηγήσεις τι σημαίνει αυτό; -Εσύ τι πιστεύεις;

Πας να με στραγγαλίσεις.

Ενρίκο, τι σκληρή λέξη! Κάνω απλώς τη δουλειά μου.

Η δουλειά σου είναι να στηρίζεις τα εργοστάσια.

Και η δική σου να λειτουργούν.

Ακόμα κι αν η σουρλουλού σου έχει πια αντίπαλό της μία τραλαλού.

Όταν έχεις αντίπαλο, τα πράγματα είναι δύσκολα.

Αν είναι έτσι, τότε γιατί ζητάς πίσω τα λεφτά;

Ξέρεις πως δεν τα έχω!

Μα δεν πρέπει να προστατεύσω τις οικονομίες των μετόχων;

Δεν είσαι συνεπής και πρέπει να πάρω πίσω τα χρήματα.

Το ξέρεις πολύ καλά.

Το Συμβούλιο σού έδωσε το δάνειο επειδή με ανάγκασες να τους πιέσω.

Για την Pontian και τους εργαζόμενούς της,

που, σου θυμίζω, ξαναδούλεψαν το 1946

και θα συνεχίσουν να δουλεύουν. Μην ανησυχείς.

Ενρίκο, πώς κάνεις έτσι;

Αντίο! Θα δεις πόσο σ' αγαπούν οι άλλες τράπεζες…

-Δεσποινίς. -Ναι, κύριε πρόεδρε.

Πάρτε τον κο Γκαλβάνι στη Λαϊκή Τράπεζα.

-Καλημέρα, κύριε. -Καλημέρα.

Λοιπόν, κύριε, πώς πήγε;

Οι τράπεζες είναι συνεννοημένες.

Ο Μπατάλια ήξερε για την πτώση των πωλήσεων.

Το ίδιο και η Λαϊκή Τράπεζα.

Κάποιος από τους δικούς μας μιλάει πολύ.

-Όχι! Τι 'ναι αυτά που λέτε; -Μα, φυσικά!

-Καλημέρα, κύριε. -Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Ταντίνι.

-Καλημέρα, κύριε. -Καπέκι, τι κάνει η γυναίκα σου;

Κάπως καλύτερα, ευχαριστώ. Φαίνεται πως βοηθούν τα φάρμακα.

-Χαίρομαι. Καλή σου μέρα. -Ευχαριστώ.

-Ρώτα τον. -Κύριε;

-Δεν έχετε να μου πείτε τίποτε; -Τι θες να σου πω, Πατσίνι;

Αν αληθεύουν οι φήμες.

Δεν άκουσα καμία φήμη. Στο Σωματείο τι ακούσατε;

Το εργοστάσιο γέμισε μηχανές. Ο ανταγωνισμός μας πνίγει.

Είναι φυσικό να μιλάμε για κρίση. Ανησυχούμε.

Όλοι μιλάνε για κρίση! Συνεχώς μιλάνε για κρίση!

Κι όμως, η Ιταλία πάει μπροστά.

Ακόμα κι αν αυτό ενοχλεί εσάς, τους κομμουνιστές.

Όλα θα πάνε καλά, Πατσίνι.

Πρέπει απλώς να βρούμε πώς θα πουλήσουμε τις μηχανές.

Θέλω να κάνω τα μαλλιά μου σαν της Χέπμπορν.

Λένε πως γυρίζει ταινία με τον Γκρέγκορι Πεκ.

-Θεέ μου. -"Ένα σύγχρονο παραμύθι.

Οι πρωταγωνιστές ερωτεύονται στους δρόμους της Ρώμης

πάνω σ' ένα αμαξάκι που μεταμορφώνεται σε άμαξα της Σταχτοπούτας".

Τι τυχερή!

-Καλημέρα, κυρίες μου. Μη σηκώνεστε! -Καλημέρα.

Επιτέλους, βλέπω χαρούμενα πρόσωπα.

-Λέγατε κάποιο ανέκδοτο; -Όχι, κύριε.

Η Βάντα ονειρεύεται να γίνει η Όντρι Χέπμπορν.

-Γυρίζουν ταινία στη Ρώμη. Κοιτάξτε. -Διακοπές στη Ρώμη.

"Ένα σύγχρονο παραμύθι…

που μεταμορφώνεται στην άμαξα της Σταχτοπούτας".

ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

Κυρίες μου! Το διάλειμμα τελείωσε εδώ και ώρα.

-Ναι, πάμε. -Ας δουλέψουμε.

Σούζο, έλα στο γραφείο μου. Να έρθει και ο Ταντίνι.

-Φέρε και τα σύνεργά σου. -Εντάξει.

Ορίστε. Η Όντρι Χέπμπορν και ο Γκρέγκορι Πεκ.

-Πώς σας φαίνεται; -Να το.

Σε κάνει να ονειρεύεσαι.

Δύο σταρ ερωτεύονται στην Ιταλία, ανάμεσα σε μνημεία και σε μια σουρλουλού.

-Είναι καταπληκτική ιδέα. -Ναι.

Σίγουρα. Αν καταφέρουμε να πείσουμε τον σκηνοθέτη.

Ακριβώς.

Κα Τερλίτσι, θέλω τα δρομολόγια τρένων για Ρώμη.

-Ναι, κύριε. -Ευχαριστώ.

Φύγε αμέσως και προσπάθησε να δεις τον σκηνοθέτη.

Εγώ, κύριε;

Εσύ και ο Ταντίνι είστε οι δημόσιες σχέσεις.

-Μήπως να πάει ο Ταντίνι; -Ταντίνι, μιλάς Αγγλικά;

-Όχι. -Βλέπεις;

Πρέπει να φύγεις αμέσως. Θα σου δώσω και χρήματα.

-Κύριε, δεν νομίζω πως είμαι… -Άσε τα "κύριε".

Ρώμη, ταινία, σουρλουλού στην ταινία. Πήγαινε, λοιπόν!

ΤΣΙΝΕΤΣΙΤΑ

Κάποιος μεγάλης ηλικίας;

-Ωραία. -Ευχαριστώ.

Χρειαζόμαστε 20 ιππείς!

ΤΣΙΝΕΤΣΙΤΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΗ ΡΩΜΗ

-Τζακ! -Τι κάνεις; Χαίρομαι που σε βλέπω.

-Με συγχωρείτε… -Συγγνώμη.

Συγγνώμη. Μήπως…

Βιάσου!

Με συγχωρείτε.

-Πρέπει να μιλήσω με τον σκηνοθέτη. -Έχετε ραντεβού;

-Όχι, αλλά… -Ο κύριος Γουάιλερ ψάχνει τοποθεσίες.

Γενικά, δεν έχει χρόνο.

-Σας παρακαλώ. -Μα…

Πρέπει να μιλήσω στον σκηνοθέτη…

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ

Τι τρόπος!

-Συγγνώμη. -Μα, γιατί;

Θα το κάνω μόνη μου.

Παρακαλώ. Με λένε Πίτερ Πανέτα.

-Χάρηκα, κύριε Πανέτα. -Αυτός είναι ο Αμερικανός δημοσιογράφος.

Όχι…

Είστε ο Πίτερ Πανέτα που έγραψε το άρθρο για τις Διακοπές στη Ρώμη;

-Απίστευτο, αλλά ναι. Γιατί; -Γιατί το διάβασα.

Συνήθως, τα άρθρα γράφονται για να διαβάζονται.

Σήμερα θα πάρω συνέντευξη από τον σκηνοθέτη.

Ελπίζω εσείς και άλλοι σαν εσάς να τη διαβάσουν.

Συγγνώμη, κύριε Πανέτα, για ό,τι συνέβη.

Ονομάζομαι Σουζάνα Βανούτσι. Χαίρομαι που σας γνωρίζω.

Και πρέπει οπωσδήποτε να μιλήσω στον σκηνοθέτη.

-Σας πειράζει να έρθω μαζί; -Κοιτάξτε, δεν γίνεται…

Τι θέλετε να πείτε στον σκηνοθέτη;

Ότι πρέπει να βάλει στην ταινία πολλές μηχανές σουρλουλού.

-Ενδιαφέρον. -Ναι.

Ναι, γιατί η σουρλουλού είναι μοντέρνα, ελαφριά, γρήγορη.

Ναι, συμφωνώ απολύτως.

-Συγγνώμη, αλλά πρέπει να φύγω. -Σας παρακαλώ, κύριε Πανέτα.

Ήρθα από την Ποντεντέρα για να του το πω.

Με συγχωρείτε, αλλά…

Η Ποντεντέρα δεν είναι κοντά στην Πίζα; Με το εργοστάσιο αεροπλάνων;

Όχι πια.

Οι γονείς μου δούλευαν εκεί, όμως μετά το βομβάρδισαν το μέρος.

Και σκοτώθηκαν.

Εγώ…

-Λυπάμαι. -Η Pontian, όμως, είναι ακόμα εκεί.

Κατασκευάζει τις σουρλουλού. Εκεί εργάζομαι.

Έτσι εξηγείται η εμμονή με τη σουρλουλού.

-Ναι. -Λοιπόν, ελάτε.

-Πού; -Έσπασε το τακούνι σας. Σωστά;

-Ναι. -Ελάτε. Θα το φτιάξουμε.

Παρακαλώ.

-Σιγά. -Ναι.

-Πρώτα αεροπλάνα και τώρα μηχανάκια; -Μηχανάκια;

Η σουρλουλού είναι εφεύρεση, καινοτομία. Ανέστησε την Ιταλία.

-Ορίστε. -Ευχαριστώ.