The first 200 lines.
(บุคคล องค์กร สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมด)
(ตอนที่ 2 นาบี: หลักฐานการหย่าร้าง ของสามัญชนในยุคโชซอน)
พัคมูกยอง
ข้ามั่นใจ...
ว่าเราจัดการไปพร้อมกับเรือ ที่จมไปแล้วนะ
ใต้เท้า เราได้สมุดบัญชีมาแล้ว
ตราบใดที่เราจัดการศพได้ ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
บ้าเอ๊ย
ท่านต้องรู้สิขอรับ ว่านางซ่อนไว้ที่ไหน
พอดีข้ารีบไปหน่อย
จึงไม่ได้ถามว่าที่ไหน
หา
ข้าถามว่าสมุดบัญชีอยู่ที่ไหน สมุดบัญชีน่ะ
โธ่เอ๊ย
ให้ตายสิ เร็วเข้า
ทางนี้
เร็วเข้าสิ
เจ้าก็รู้...
โธ่เอ๊ย หลบไป!
ก้มหน้าลงสิ
นายน้อย เห็นเมื่อครู่นี้ไหมขอรับ
เมื่อกี้ศพมัน...
ตราขอม้า
ถ้ามีตราขอม้า หรือว่าเขาก็เป็น...
เขาต้องเป็นหนึ่งในผู้ตรวจการลับ...
ที่ถูกส่งตัวไปแล้ว ได้รับแจ้งว่าหายตัว ไม่ก็เสียชีวิต
ผู้ตรวจการพัคมูกยอง ที่ไปจังหวัดชุงชองล่าสุดนี้
ก็ยังไม่มีใครรู้เลยว่าเขาเป็นหรือตาย
- ยุกชิล - ขอรับ
เจ้าจะต้องแต่งตัวดี ๆ สักหน่อย
อะไรนะขอรับ
จงออกมา
จงออกมา
จงออกมา
วันนี้ทุกคนกลับบ้านกันหมดแล้ว
ใครกันมาเอะอะโวยวายอยู่ที่นี่
โอ้โฮ
หัดมีมารยาทเสียบ้าง
- หา - จะบอกให้ว่าข้าเป็นใคร
ข้าเป็นหัวหน้าเสมือนกรมที่ดิน และทรัพย์สิน สมาคมปกครองฮันซอง
- หัวหน้าเสมียน - ข้าเป็นหัวหน้าเสมียน
นามว่าโอดงยิบ
ใบต้นโอดงน่ะหรือ
ถูกต้อง
มิใช่เรื่องอื่นใดหรอก ข้ากำลังเดินทางไปพักร้อนที่บ้านเกิด
แต่พอถึงที่เนินเขาตรงนั้น
ข้าได้พบกลุ่มโจร และโดนปล้นทรัพย์ไปหมด
ข้าจึงมาเรียนถามท่านเจ้าเมือง
ว่าพอจะทำกุกบับ
และให้ที่พักข้าสักหน่อยหรือไม่
ไม่รู้สิขอรับ
เหตุใดไม่ไปถามหาอาหาร ที่โรงเตี๊ยมหรือบ้านสามัญชนเล่า
ที่นี่เป็นสถานที่ราชการ ที่ทำการของทางการ
เจ้าโง่
ชนชั้นสูงอย่างข้า
จะไปร้องขอได้อย่างไร มีสายตาคนเยอะแยะ
ขอรับ ข้าเสียใจที่ต้องพูดแบบนี้
แต่ทางเรามีธุระเร่งด่วน อยู่ในสถานการณ์ที่ไม่สะดวกขอรับ
นายท่านของข้า
เป็นลูกพี่ลูกน้องคนแรก ของใต้เท้าโอแห่งซาฮอนบูขอรับ
บังดึก เจ้าโง่
กล้าดีอย่างไรถึงเอ่ยถึงท่านลุงของข้า ใต้เท้าโอแห่งซาฮอนบูออกมา
เจ้าจำเป็นต้องทำให้ข้า ดูเหมือนคนชั่วช้า...
ที่กล่าวอ้างชื่อญาติผู้มีอำนาจ...
เพียงเพื่อให้ตัวเอง ได้มีกินอิ่มท้องด้วยงั้นหรือ
ข้าคงไม่มีหน้าไปพบใต้เท้าโอ แห่งซาฮอนบู ท่านอาของข้าแล้ว
ลืมเรื่องใต้เท้าโอแห่งซาฮอนบู ท่านลุงห่าง ๆ ของข้าไปเสีย
นายท่าน เข่าท่านบาดเจ็บอยู่ จะไปที่ใดอีกขอรับ
หากใต้เท้าโอแห่งซาฮอนบู ท่านลุงห่าง ๆ ของนายท่านรู้เข้า
จะต้องหัวเสียมากแน่นอนขอรับ
เราเดินทางมาไกลขนาดนี้ เพียงเพื่อจะลำบากหรือขอรับ
อ้อนวอนเขาอีกทีนะขอรับ
พอ พอที พอได้แล้ว
หากข้าตายอยู่ข้างถนน
ก็ถือว่ามันเป็นชะตาของหัวหน้าเสมียน ของสมาคมปกครองฮันซอง
อยากเก็บไปใส่ใจเลย
นายท่าน ได้โปรดเถอะ
ใต้เท้า โปรดเข้าใจเราด้วย
ไปกันเถอะ เราจะออกเดินทางกัน
ข้าจะรีบกลับไปยังบ้านเกิด
และไปพบใต้เท้าโอแห่งซาฮอนบู ท่านลุงห่าง ๆ ของข้า
หัวเข่าข้า จงลุกขึ้น
ช้าก่อน นายท่าน ๆ
ช่วยรอตรงนี้สักครู่ได้ไหมขอรับ
ข้าพูดเรื่องจริงนะขอรับ
เราจะเชื่อได้อย่างไร
คดีต้มตุ๋นที่เกิดขึ้น...
จากการอ้างชื่อญาติผู้มีอำนาจ ไม่ได้เกิดขึ้นแค่หนสองหน
แต่ถ้าหากเรา ส่งเขาไปที่อื่นทั้งแบบนี้
แล้วเกิดเป็นความจริงขึ้นมา เราจะทำอย่างไรล่ะขอรับ
แต่ในสถานการณ์แบบนี้ เราจะให้คนนอกเข้ามาวุ่นวายได้อย่างไร
แค่ให้พวกเขากินกุกบับสักชาม
แล้วปล่อยไปก็ได้นี่ขอรับ
ใต้เท้าจะเอาชะตาชีวิตตัวเองมาเสี่ยง กับข้าวแค่ชามเดียวหรือขอรับ
ในระหว่างนี้
ข้าจะไปตามหาสมุดบัญชีเองขอรับ
สมุดบัญชีอยู่ที่ใดขอรับ
ข้าก็ไม่รู้
โบรีคงซ่อนไว้อย่างดีตามที่ข้าบอกนาง
เอาตามนั้น เจ้าจะต้องหาสมุดบัญชีให้เจอ
ต้องหาให้เจอนะ
ไปสิ
เร็วเข้า ไป
นังตัวดี
พี่จะช่วยสะสางให้ข้าใช่ไหม
ไม่รู้ด้วยหรอก เหตุใดข้าต้องตามล้างตามเช็ดให้เจ้า
ก็ข้าไม่มีครอบครัวนี่นา มีพี่คนเดียว
พูดแบบนี้อีกแล้วนะ
แล้วจะมาตายก่อนวัยอันควรทำไม
ทำเป็นบ่น ทั้งที่จะช่วยอยู่แล้วแท้ ๆ
พี่ ทำความสะอาดห้องนี้ ให้เงาวับเลยนะ
และของของข้า
ก็ช่วยนำไปเผาให้ข้าที
ตกลงไหม
พูดจาน่าขำชะมัด
นังเด็กโง่
เจ้าไม่ได้เอาเสื้อผ้าพวกนี้ ไปใส่ให้ลูกเลย
เจ้าจิตใจดีมากเกินไป
ไม่เคยรู้จักความสนุกของโลกใบนี้
เจ้านี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ ฮวังโบรี
เจ้าเด็กโง่ งี่เง่า ไม่รู้ความ ไม่รู้เดียงสา
อย่างน้อย ข้าก็จะ...
เผาสิ่งนี้ให้เจ้าเอง โบรี
ห้องตัวเองหรือก็ไม่ใช่ นางจะเข้าไปทำอะไรในนั้น
หากนางพบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาล่ะ
ไม่สิ ถึงจะเจอ นางก็ไม่รู้หรอกว่ามันคืออะไร
ข้าจะต้องไปแย่งมา...
ไม่ได้สิ แบบนั้นเรื่องจริงจะวุ่นวายเข้าไปไป
- โอ๊ย - นายท่าน
พอจะเห็นลูกสะใภ้ข้าไหมเจ้าคะ
นังเด็กนั่น ข้าเข้าส้วมเดี๋ยวเดียว นางก็หายไปอีกแล้ว
ข้ารู้ว่านางจะทำแบบนั้น ก็เลยเปิดประตูส้วมทิ้งไว้
ข้าไม่ได้อยากรู้ รายละเอียดขนาดนั้นหรอก
นังนั่น เข้าไปอยู่...
- ในห้องโบรีห้องอีกแล้ว - ไม่ได้นะ
ปล่อยให้นางอยู่คนเดียวเถอะ
นางกำลังไว้ทุกข์ให้เพื่อน
ท่านกินมื้อเย็นหรือยังเจ้าคะ
ถ้าหากยังไม่กิน
มาที่เรือนของข้า
และระหว่างที่ท่านกินข้าวเย็น
ก็ช่วยรับฟัง เรื่องราวของข้าหน่อยนะเจ้าคะ
ข้ารู้สึกไม่ยุติธรรมและเดือดดาลมาก
ข้าทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้วเจ้าค่ะ
ข้าไม่หิว
ถ้างั้น เหตุใดกลางดึกเช่นนี้
ท่านถึงมาเดินทอดน่องไปทั่วโรงเตี๊ยม ราวกับเจ้ามีจุดประสงค์
เขาว่ามีแต่หญิงม่าย ที่เข้าใจความทุกข์ของหญิงม่าย
ต่อให้ท่านกลับบ้านไป
ก็คงรู้สึกเปล่าเปลี่ยวใช่ไหม
ให้ตายสิ เจ้านี่ก็
จริงสิ ว่าแต่ท่านเจ้าเมือง โบรีมาตายไปเช่นนี้
แล้วท่านเจ้าเมืองจะทำอย่างไรนะ
ไปกัน ๆ เราเข้าไปคุยกันในบ้านนะ
เอาเช่นนั้นหรือเจ้าคะ ว่าแต่
- มีใครรู้เรื่องของพวกเขาบ้าง - เรารีบไปกันดีกว่า
รีบมา
มีอะไรให้รับใช้ขอรับ นายท่าน
เอากระดิ่งห้อยคอมัน แล้วดูมันกระโดดด้วยความกลัว
ให้ความบันเทิง จนเวลาผ่านไปโดยไม่รู้ตัวเลยขอรับ
ราคาก็ไม่กี่แพง
ไม่มีนกพิราบขาวบ้างหรือ
นกพิราบขาวหายากมาก
ข้าหาได้จากพ่อค้า ที่เดินทางมาจากนางาซากิ ญี่ปุ่น
แต่ต้องจ่ายด้วยเขากวางทั้งเขาเลย
เอามาให้ข้าหนึ่งตัว แล้วข้าจะให้เจ้าสองเขาเต็ม ๆ
ขอรับ นายท่าน
ปลามีกูราจีลื่น
ข้ามาเพราะได้ยินว่าเจ้าขาย ปลามีกูราจีให้เป็นอาหารนกกระเรียน
อยู่ที่นี่ด้วยหรือขอรับ
แค่จะซื้อปลามีกูราจี ต้องมาที่นี่ด้วยตัวเองเชียวหรือ
พอดีนกกระเรียนที่ข้าเลี้ยงไว้
จับแมลงกินจนไม่มีเหลือแล้วขอรับ
ได้ยินว่าช่วงนี้ท่านจ้าง พวกที่ลื่นเป็นปลามีกูราจีด้วย
ระวังหน่อยนะขอรับ
ถ้านกกระเรียนจับได้ ท่านจบเห่แน่
เจ้าคิดว่า...
ตัวเองสูงค่า เทียบเท่านกกระเรียนงั้นรึ
ในสายตาข้า ไม่ว่าจะท่านหรือข้า ก็เป็นเพียงปลามีกูราจี
ส่วนนกกระเรียนก็คือฝ่าบาท
พอเลี้ยงนกกระเรียน ข้าก็ได้เรียนรู้ว่า...
เมื่อขนที่เล็มไปงอกขึ้นมาอีกครั้ง พวกมันก็จะบินจากไป
อย่ามั่นอกมั่นใจนัก...
ว่าจะขังเขาไว้ในกรงได้ตลอดไป
ต่อให้นกกระเรียนบินได้
แต่มันจะบินไปหาท่านงั้นหรือ
รีบซื้อปลามีกูราจี
และเอาไปป้อนนกกระเรียนของท่านเถอะ
ลาก่อนขอรับ นายท่าน
แค่ผู้ตรวจการลับคนเดียว ก็ไม่มีปัญญาจัดการ
แล้วทำให้เรื่องใหญ่โตเช่นนี้
แทซอ มันไปทำอะไรอยู่ไหนกันแน่
แทซอ เจ้าอยู่นี่เองหรือ
หัวหน้าเสมียนกรมขนส่งทางทะเล มาทำอะไรที่นี่ขอรับ
- เรื่องก็คือ... - ท่านมาก็ดีแล้วขอรับ
ดูนี่สิขอรับ มันคือเงิน
โอ้
เจ้าสกัดเงินสำเร็จแล้วรึ
ข้าบอกไว้ว่าอย่างไรขอรับ บอกแล้วว่าข้าทำได้
เมื่อสักครู่ข้าสกัดออกมา ได้สองทนแล้วขอรับ
No comments yet. Be the first to leave one.