Blue Birthday (Beullubeoseudei / 블루버스데이)

Rüya gördüm.

Sen öldüm öleli...

...ilk defa seni rüyamda görüyorum.

İnecek var!

=Blue Birthday= Çeviri: IDPeaceM

=2. Bölüm // Rüyamdasın=

Seni rüyamda görünce...

...hep yapmak istediğim bir şey vardı.

Ha Rin Oh, yine geç kaldın!

Niye bu kadar uzun sürdü görünmen?

Seni ne kadar özledim, haberin var mı?

Ne oluyor?

N'apıyorsun?

Ne bu?

Çıkıyor musunuz?

Öyle mi? Çıkıyor musunuz?

Ne demiştim ben? Çıkarlar demiştim, değil mi?

Kanaman var.

Ha Rin Oh, kanaman var.

Kan.

Bir şey olmaz, nasılsa rüyadayım.

Ama bayağı kanıyor.

Bu revirdekiler de hiç yerinde olmuyor.

Bir yerde sigara içiyordur.

Ne sağlığını önemsiyor ne erken ölmekten korkuyor.

Bu zamana kadar bir şey olmadı.

Şimdilik. Ya 10 yıl sonra?

O zamana...

Acımıyor mu?

Hayır, hiç acımıyor.

Nasılsa rüyadayım.

Başını mı vurdun sen?

İyi misin?

Evet, dedim ya.

Güzel.

Sen getirdin madem.

Ben de geri götüreyim.

Kalsın.

- Ben kendim giderim. - İyi o zaman.

Kulübe geç gelme.

Hadi gidelim.

Tamam.

Gidip de mi geldin?

Evet.

Yarayı hallettin mi?

Hallettim.

Ne bu surat? Acıyor mu yoksa?

Hayır, aşırı derecede mutluyum.

Hem de acayip.

Deli bu kız.

Neden bu kadar mutluyum ki?

Ne bileyim?

Bugünün öğle yemeğinde korkunç bir fasulye filizi çorbası var.

Marketten biraz ekmek mi alsak ki?

Ne ya?

Nereye gitti?

Geçmişten ders çıkarabiliriz ama geçmişte yaşayamayız.

Geçmişten ders çıkarabiliriz ama geçmişte yaşayamayız.

Sıradaki...

Seo Jun Ji, ayağa kalk.

Hadi, hadi. Kalksana.

I don’t think about the past.

The only thing that matters is the endless present.

William Somerset Maugham.

Dersimden sonra telaffuzun düzelmiş.

Ne o?

- Ne oldu? - Ne yapıyor bu kız?

Ne var?

Neye bu tezahürat?

Seo Jun Ji.

- Nesi var bunun? - Ne bu?

Çok tuhaf davranıyor.

Kafasını bir yere mi vurdu?

Ne bileyim?

Kız!

Git bakayım!

Hangi sınıftansın sen?

Bak sen şuna hele...

Devam edelim.

Daha bitirmemiştim de.

Bir sonraki ders devam edelim.

Öğle yemeğinde hepinize afiyet olsun.

Size de.

Gidelim.

Öğle yemeğine gidelim.

Bizi görmüyor musun?

Biz istediğimiz zaman görüşürüz.

Peki ya bu?

Onunla yemezsek bir daha ne zaman görürüm onu kim bilir.

Bayağı kafa gitmiş bunun.

Bensiz git yemeğe.

Neden?

Bir yere gitmem lazım.

Nereye gidiyorsun?

Ben de geleyim.

Ne?

Nereye gidiyorsun?

Dersi mi asıyorsun?

Ben sen miyim?

Ben de geleceğim.

Geleceğim işte!

Tamam.

Sıkıyorsa yakala.

Hemen sür.

Burası...

Seni sokmasam da...

...yine gelirsin, değil mi?

Sanki beni bilmiyor musun?

Herhalde...

...geleceğim!

Hadi girelim.

Hoş geldiniz.

Rüya ve gerçek...

Aynı, değil mi?

Ne?

Filmler.

Üç film rulosuydu, değil mi?

Bir de basılmış fotoğraflar?

Evet.

İsim?

Seo Jun Ji.

Seo Jun Ji, Seo Jun Ji.

Bakalım neredeymiş? Seo Jun Ji.

Burada. İşte.

Ne o? Ne çektin de?

Boş ver. Bilmesen de olur.

Niye, bir baksaydım.

Olmaz.

Filmler şuradaki ikinci çekmecede.

Peki.

Asıl seninle tanıştığıma memnun oldum.

Ne?

Fotoğraf baskılarında çok gördüm seni.

Öyle mi?

Ne kadar?

Üç film rulosu ve basılmış fotoğraflar.

270 milyon Won.

Buyurun.

Para üstün 30 milyon Won.

- Yine beklerim. - Tabi.

Dikkat et.

Ne?

Geçmişe pervasızca bir kere el sürdün mü iflah olmaz.

Talihsizlik getirir.

Geç kalıyoruz. Hadi.

Teşekkür ederim.

Okula dönelim.

Haber vermeden gelmedin, fırça yiyeceksin.

Filmime yazık olur demen yalandı, değil mi?

Ne?

Yok bir şey.

Binmeyecek misin?

Bir saniye.

Ne yapıyorsun?

Ben de seni çekmek istedim sadece.

Bütün gün çok gariptin.

Gidelim. Fırçayı yersin demedin mi?

Sıkı tutun.

Seo Jun Ji.

Ne?

Çok güzel bir gün, değil mi?

Evet.

Umarım...

...bu rüyadan hiç uyanmam.

Ama...

...uyanmam gerekecek.

Bu ne?

Hep mi vardı?

Olamaz!

Geç kalıyorum!

Hatırladım.

Bugündü, değil mi?

Muhabir Bey!

Eun Seong Cha.