The Last Circus AKA Mad Circus (Balada triste de trompeta)

Ποιός είναι; Δεν περιμένω επισκέψεις.

Είναι ο λυπημένος κλόουν! Και του έβαψα το πρόσωπο!

- Γαμώτο. - Όχι πάλι!

- Τί θα κάνουμε; - Το κόλπο με τα ρούχα, εντάξει;

Ε, εσύ με τα μπλε μούτρα!

Εντάξει, το σόου τελείωσε!

Όποιος μπορεί να κρατήσει όπλο, να μπει στα φορτηγά!

Στρατολογήστε για την 11η Διμοιρία

του Δημοκρατικού Στρατού, με διοικητή τον συνταγματάρχη Ενρίκε Λίστερ!

Δεν βλέπεις ότι δουλεύουμε εδώ; Το μέρος είναι γεμάτο με παιδιά.

Για όνομα του Θεού!

- Ηρέμησε, Μανουέλ. - Να ηρεμήσω;

Δεν μπορεί να ορμά εδώ μέσα, θεωρώντας ότι το μέρος του ανήκει.

Μα φυσικά, μου ανήκει.

Και εσύ, κλόουν, θα έρθεις μαζί μας.

Αν δεν είστε μαζί μας,

είστε με τους φασίστες!

Είσαι με τους φασίστες, κλόουν;

Δεν είμαι με κανέναν. Δουλεύω.

Άκουσε τον. Πάντα αστειεύεται! Πες του πως αστειεύεσαι.

Αστειεύομαι; Θα του πω ότι αυτός ο πόλεμος είναι αστείος! Καταραμένος!

Για όνομα του Θεού, Μανουέλ, ζήτησε συγγνώμη.

Δεν ζητάω συγγνώμη από κανέναν.

Ειδικά από αυτόν τον κρετίνο, που κρύβεται πίσω από τα όπλα του...

Μου αρέσει ο φίλος σου.

Έχει αρχίδια.

Αλλά τα αρχίδια δεν κερδίζουν πολέμους!

Χρειαζόμαστε πειθαρχία, γαμώτο!

Εντάξει, λοιπόν.

Όπως θέλετε.

Όποιος αντέχει, ας με ακολουθήσει. Πάρτε τους και πάμε!

Τί θα γίνει με τα ζώα;

Θέλω να έρθω μαζί σου!

Να με περιμένεις στο σπίτι της θείας Αντζελίν.

Γρήγορα, γρήγορα!

Ανοίξτε!

Για όνομα του Θεού!

Για όνομα του Θεού!

Βγάλε το καπέλο!

Τί είναι αυτό;

- Δεν βλέπεις ότι είναι γυναίκα; - Μα, τα γένια...

Σκατά!

Φύγε, κυρά μου.

Εντάξει...

Έρχονται!

- Γρήγορα, έρχονται! - Εντάξει, γαμώτο!

Ωραία.

Ακούστε το σχέδιο.

Ανοίγουμε την πόρτα και σκοτώνουμε όποιον είναι από την άλλη πλευρά.

Διαφορετικά, θα μας σκοτώσουν αυτοί. Τόσο απλά.

Με αυτό;

Τί έγινε;

Νομίζεις ότι είναι παιχνίδι;

Όχι, αλλά...

Εσύ, κλόουν... δώσ’του το όπλο σου.

Όταν αυτοί οι μπάσταρδοι φασίστες θα τρώνε τα σωθικά σου,

εσύ θα μασάς τα λόγια σου,

άχρηστο καθίκι!

Η μάχη σώμα με σώμα είναι το κλειδί για την επιβίωση!

- Έχεις αντίρρηση, κλόουν; - Όχι.

Εντάξει τότε.

- Μου αρέσεις. - Μόνο μια ερώτηση.

- Τί; - Μπορώ να αλλάξω ρούχα;

Όχι.

Ένας κλόουν με μπαλντά...

Θα χεστούν από τον φόβο τους.

Πάμε! Δείξτε τους από τι είστε φτιαγμένοι!

Μπάσταρδοι!

Απάνω τους!

Όχι ρε γαμώτο!

Πάμε, κλόουν.

Γαμημένοι!

Δεν βλέπω.

Είμαι τραυματισμένος;

Προσοχή!

Χαιρετήστε!

Ανάπαυση!

Σταμάτα.

Άφησε τον.

Αυτός ξεκλήρισε ολόκληρο το τάγμα μου;

Πολύ αστείο.

Αλλά τώρα ξεκινά η πραγματική πλάκα.

Έτοιμοι!

Γεμίστε!

Στοχεύσατε!

Πυρ!

Απαγορεύεται, μικρέ. Γύρνα στους γονείς σου.

Δεν βρίσκω τον μπαμπά μου.

Άκου, μικρέ...

Καλύτερα να πας σπίτι σου.

Θέλω να δω τον μπαμπά μου.

Ξέρεις αν είναι αιχμάλωτος;

Δεν έκανε τίποτα. Δουλεύει στο τσίρκο.

Είσαι το παιδί του κλόουν;

Θα τον εκτελέσουν;

Ζήτω η Δημοκρατία!

Ζήτω το τσίρκο!

Μπαμπά.

Σου είπα να πας στο σπίτι της θείας Αντζελίν.

Θέλω να είμαι μαζί σου.

Άκου.

Μην ανησυχείς για τίποτα.

Αμφιβάλλω αν θα με σκοτώσουν. Απλά μας κρατούν αιχμάλωτους.

Αλήθεια;

Χρειάζονται εργάτες.

Όλα θα πάνε καλά.

Σε κανένα μήνα, θα είμαστε μαζί,

και θα τρώμε το Κυριακάτικο ψητό μας.

Θα δεις.

Πάμε, ο χρόνος τελείωσε.

Ο πόλεμος τελείωσε!

Ζήτω η Ισπανία!

Μπαμπά.

Χάλια φαίνεσαι.

Παράξενο. Αφού μας φέρονται σαν βασιλιάδες.

Μην μιλάς έτσι.

Καημένο μου αγόρι.

Η ζωή ήταν σκληρή για σένα.

Δεν γνώρισες την μητέρα σου και ο πατέρας σου θα πεθάνει στην φυλακή...

Μια μέρα θα σε ελευθερώσουν. Σε κρατάνε για κάποιο λόγο, έτσι δεν μου είπες;

Έτσι λένε. Θα φτιάξουμε έναν σταυρό.

Έναν τεράστιο σταυρό.

Δεν θα είναι χειρότερα από εδώ.

Τί θέλεις να γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Γιατί ρωτάς;

Κλόουν;

Μα βέβαια. Σαν εσένα, τον παππού, όλους.

Αστείος κλόουν;

Ναι. Να κάνω τα παιδιά να γελούν.

Όχι.

Πρέπει να γίνεις ένας λυπημένος κλόουν.

Γιατί;

Γιατί υπέφερες πολύ.

Αγόρι μου, δεν θα είσαι ποτέ αστείος. Δεν ήσουν ποτέ παιδί.

Από την παιδική σου ηλικία,

αντιμετωπίζεις τον θάνατο.

Είναι η μοίρα σου να γίνεις ένας λυπημένος κλόουν,

με τριχωτά φρύδια και ένα μικρό σαξόφωνο.

Το δεξί χέρι του αστείου κλόουν, που γελά με τα αστεία του.

Αν δεν κάνω τους ανθρώπους να γελούν, δεν θα με αγαπήσει κανείς.

Μην το λες αυτό.

Περίμενε.

Υπάρχει ένας τρόπος να είσαι χαρούμενος,

να αλλάξεις την μοίρα σου.

Πώς; Τί πρέπει να κάνω;

Εκδίκηση!

Σβήσε τον πόνο σου με εκδίκηση.

Εκδίκηση!

Εκδίκηση!

Έλα, γαμώτο!

Τί κάνεις;

Προσοχή!

Τρέχα να γλιτώσεις!

Τρέχα!

Μπαμπά!

Μπάσταρδε!

Συνταγματάρχα, το μάτι σας...

Βούλωσε το.

Εγκαίνια της κοιλάδας των πεσόντων!

Ο Φράνκο εγκαινιάζει το ναό, στην 20η επέτειο από την νίκη...

25 χρόνια ειρήνης.

Ο συμπατριώτης μας, ο Άνχελ Κρίστο,

θεωρείται ένας από τους καλύτερους

θηριοδαμαστές στον κόσμο.

Τους έχεις δει;

Τα ξαδέρφια Πομπόφ και Τέντυ.

Είναι απίστευτοι. Και χωρίς make up.

Ο καθένας με το στυλ του.

Δώσε μου την φουρκέτα.

Κοίτα.

Ένα, δύο, τρία.

Καλό, ε;

Είσαι καιρό στην δουλειά;

Ο μπαμπάς μου και ο παππούς μου ήταν κλόουν, αλλά εμένα είναι η πρώτη μου φορά.

Πρέπει να αρχίσεις από κάπου.

- Κάνεις τα παιδιά να γελούν; - Όχι.

Όχι;

Όχι.

Κρίμα.

Εντάξει, όλα τα νούμερα δεν μπορεί να είναι ίδια.

Ίσως το δικό σου χιούμορ να είναι εκλεπτυσμένο.

Όχι, δεν είναι αυτό.

Είμαι λυπημένος κλόουν. Δεν είμαι αστείος.

Σωστά.

- Τότε τα πας μια χαρά. - Νομίζεις;

Δεν θα μπορούσες να είσαι πιο λυπημένος.

Ο Ντέιβιντ, ο ακροβάτης.

Γεια.

- Μανόλο, ο δυνατός. - Καλώς ήρθες!

Η ζέμπρα μας. Για την αλήθεια, βαμμένος γάιδαρος.

Οι σχοινοβάτες και τα ζώα μας.

Τα παιδιά του τσίρκου. Μπορούμε να πιούμε και κανένα ποτό εδώ αργότερα. Όταν πληρωθούμε.

Ραμίρο!

Πώς σου φαίνομαι;

Φανταστικός!

Ο “Μηχανόβιος-Φάντασμα”. Του άλλαξαν την μηχανή.

Είσαι βέβαιος; Δεν είναι πολύ φανταχτερή;

Τα φαντάσματα πρέπει να είναι φανταχτερά. Δοκίμασες το τούρμπο;

Χρειάζεται προσαρμογή.

Αυτός είναι ο καινούργιος;