The first 200 lines.
"ภาพยนตร์ต่อไปนี้อาจจะกระทบจิตใจ ผู้ที่มีภาวะซึมเศร้าและวิตกกังวล"
"โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม"
"วิธีปีนป่าย (สูงมาก)"
เอาล่ะ เท็ดดี้ หลังมื้อเช้า แม่จะทำความสะอาด
แล้วแม่ก็จะทำโน่นนี่นั่น
แล้วเอลลี่ญาติลูกก็จะมาเยี่ยม
ลองเรียก "เอลลี่" สิจ๊ะ
เอลลี่
โอเค
ลูกคิดว่าหนังสือเล่มต่อไป เป็นเรื่องอะไรดีจ๊ะ คนเก่ง
ชอบสีนั้นเหรอ
พิงกี้ ทิงเกอร์บิงก์ปลดปล่อยความกล้าหาญ
ชอบไอเดียนี้มั้ย
แม่วาดวงกลมไม่เก่งจ้ะ ใช่ นางไม่เก่ง
ลูกจะต้องชอบลูกพีช เท็ดดี้
พ่อลูกก็ชอบนะแต่พ่อแพ้เปลือกมัน
แต่แม่ว่าลูกไม่แพ้หรอก
แต่ถ้าลูกแพ้นะ เดี๋ยวแม่จะปอกเปลือกให้เอง
โอเคนะ ไม่ยากหรอก
ไง ทุกคน
- อรุณสวัสดิ์จ้ะ - ไงคะ
- มีอะไรจะให้ผมดูเหรอ - ใช่ ฉันมีอะไรจะให้คุณดู
เยี่ยม ไง พวก
โอเค
เอาล่ะ จากที่ฉันอ่าน พวกเขาขอให้ฉันออกแบบโปสเตอร์ด้วย
แล้วฉันก็ออกแบบหน้าต่างให้ทั้งบานเลย
แน่ล่ะ
พิงกี้อยู่กลางสายรุ้งพวกนี้ ดูสดใสสุดๆ
แล้วเธอก็อ้วกออกมา เป็นหัวใจสามมิติเต็มท้องฟ้า
แล้วก็ดูนะ เด็กๆ ทุกคนก็จะได้รับเจ้าสิ่งนี้
แหวนวิเศษของพิงกี้
- คุณไม่ฟังฉันเลย - ฟังสิ ผมฟังคุณตลอด
ไม่ คุณกำลังส่งสายตาแบบนั้นให้ฉัน
ผมก็มองตาคุณไง แม่ตาสวยเนอะ
แม่ลูกตาสวยที่สุดเลยล่ะ เหมือนลูกเป๊ะเลย
ฉันไม่เข้าใจว่า คุณพยายามจะหาอะไร
คุณไง
ฉันก็อยู่นี่ไง
เซ็งเลย
โอเค ต้องไปแล้ว
ไปล่ะนะ บาย พวกเรา รักนะ
บาย คุณแม่
โอเค โอเค
เราเจอกันที่มุมถนน 34 ตัด 7 ตอนทุ่มนึงนะ
อย่าสายนักนะ เกมนี้ผมอยากดูสุดๆ
ใครน่ะ
- หวัดดี เท็ดดี้ - อรุณสวัสดิ์ เฮกเตอร์
- เฮกเตอร์ผมขอลงไปด้วยคนสิ - ได้สิ
- บาย - เรารักคุณนะ
บาย ปาป๊า
เท้าเข้าไปรึยัง
เอาเท้าเข้าไปรึยังจ๊ะ
โอเค
สบายตัวมั้ย
สบายตัวมั้ยลูก เท็ดดี้
เก่งมาก
สบายใช่มั้ยล่ะ
ใช่ อุ่นจังเลย
อุ่นสุดๆ เลย
ลูกแม่
เดี๋ยวก็เดินได้แล้วล่ะ รู้มั้ย
ตอนลูกเริ่มหัดเดิน ลูกก็จะสะดุด แล้วเข่าลูกก็จะถลอก
หัวลูกจะโหม่งโต๊ะกาแฟ
แต่ลูกก็จะไม่ยอมหยุด
เพราะคนเก่งจะทำกันแบบนั้น ใช่มั้ยคนเก่ง
พวกเขาจะไม่ยอมหยุด
ใครเป็นเด็กดีเอ่ย
เห็นดอกไม้พวกนั้นมั้ยจ๊ะ
ดอกไม้แสนสวย
ใช่
ดูดวงจันทร์นั่นสิ
สวยจังเนอะ
เธอเคยอยากไปเที่ยวดวงจันทร์บ้างมั้ย
แต่ฉันอยากล่ะ
ฉันนั้นอยากไปเยือนโลกพระจันทร์
นั่งกำปั่นพุ่งขึ้นไปไกลสุดฟ้า
ก็ฉันนั้นอยากไปเยือนโลกพระจันทร์
แต่ไม่อยากกินนอนอยู่บนนั้น
ถึงแม้ฉันจะอยากมองดูโลก จากเบื้องบน
- เครื่องตอบรับ - จูลี่ รับสายสิ เรารู้ว่าเธออยู่นะ
เราเพิ่งจอดรถ เธอจะเอาอะไรมั้ย
สตาร์บัคส์มั้ย
เอลลี่ไม่ดึงผมแม่สิลูก ลูกดึงผมแม่หมดหัวแล้วเนี่ย
เราจะเข้าไปในอีกสิบนาที โอเคนะ บาย
มีปลาให้เห็นทุกที่ไป
ฉันเดินทางไปใต้ท้องทะเล
แต่ฉันไม่อยากกินนอนข้างใต้นี้
เดี๋ยวเอลลี่ก็มาถึงแล้วจ้ะ
แทบไม่มีสิ่งใดให้ฉันทำ เมื่อผองเพื่อนฉันเป็นแค่ปลา
พวกหอยนาๆ ไม่ใช่ครอบครัวแท้ๆ ของฉัน
ฉะนั้นฉันจึงไม่อยากอยู่ใต้ทะเล
ฉันอยากไปเยือนพงไพร ฟังเสียงจ้าวป่าใหญ่ขู่คำราม
อยากย้อนเวลากลับไปกระทบไหล่ไดโนเสาร์
มีสถานที่แปลกประหลาดมากมาย ที่ฉันอยากอาศัย
แต่ไม่มีแห่งหนใดจะถาวร
หากฉันควรไปเยือนโลกพระจันทร์
ฉันจะเริงระบำบนแสงจันทรา
ฉันจะขอพรจากดวงดารา
และฉันจะขอกลับบ้านอีกสักครา
ถึงแม้ฉันจะอยากมองดูโลกจากเบื้องบน
ฉันจะคิดถึงทุกแห่งหน และผู้คนที่ฉันรัก
ถึงแม้ฉันจะท่องไป ฉันก็จะกลับบ้านมาโดยไว
เพราะฉันไม่อยากมีชีวิตในจันทรา
ฉันไม่อยากมีชีวิต
บนจันทรา
มองอะไรอยู่จ๊ะ เห็นลูกโป่งของลูกมั้ย
เห็นลูกโป่งนั่นมั้ยจ๊ะ นั่นของลูกนะ
จวนถึงบ้านแล้ว คนเก่ง จวนแล้วล่ะ
โอเค
เอาล่ะ โอเค
ไงจ๊ะ
- เฮ้ - ไงจ๊ะหลานคนโปรดของยาย
เอาล่ะ
- มีใครอยากได้ขวดนมบ้างน้า - ไง ไง
มานี่เลย หนูน้อย มาเลยจ้ะ ได้ตัวล่ะ ได้ตัวล่ะ
ใครเป็นเด็กน่ารักเอ่ย
ไง ไงจ๊ะ ไง
หนูรับเองค่ะ
- ฮัลโหล - เฮ้
ไง
- เป็นไงบ้าง - เยี่ยมค่ะ
เราเพิ่งกลับกันมาจากร้านรองเท้า
และพ่อหนุ่มน้อย เท้าอ้วนกลมของเราใส่เบอร์สี่
นักเดิน เท้าแบน
ฟังนะ
คืนนี้ผมจะไม่ให้ดึก
ผมจะไปเจอพวกนั้นหลังเลิกงาน แล้วตอนพักครึ่งผมจะชิ่งเลย โอเคนะ
ฉันอยากออกไปกับคุณนะ จริงๆ แล้ว
แม่ช่วยซักผ้าและจัดหมอนให้แล้ว
ที่เราคุยกันอยู่นี่ แม่ก็ป้อนนมเท็ดดี้อยู่
ฉันเลยว่าในเมื่อแม่ก็ช่วยดูให้อยู่แล้ว
เราก็น่าจะคว้าโอกาสเอาไว้นะ
จูล คุณก็รู้ว่ามันแค่ชั่วคราวนะ
จนกว่าคุณจะเข้มแข็งพอจะดูแลลูกเองได้
เวร งั้นคงทั้งชาติมั้ง
แน่ใจนะว่าคุณพร้อมเจอลูซี่แล้ว
ใช่ ใช่ ฉันอยากเจอ
ฉันต้องไป
โอเค
- งั้นจะรอหน้าร้านนะ - ได้ เจอกันค่ะ
รักคุณนะ
รักคุณค่ะ บาย
แม่ว่าจะไปยกหน้าล่ะ
ตลกน่า แม่ ไม่เอา ไม่ทำ
คลินิกเปิดตรงกับวันเกิดเท็ดดี้พอดี
วันดีที่สุดของปี
แม่ก็เลยว่าลูกอาจจะอยากให้แม่ ช่วยจัดปาร์ตี้ให้หลาน
ปาร์ตี้ ปาร์ตี้อะไรคะ
เท็ดดี้ยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน แล้วจะไปเชิญใครคะ
ลูกก็มีนี่ คิดดู กลับมาเริ่มกันใหม่ไง
เชิญคนมาเลย ให้ทุกคนรู้ว่าลูกสบายดี
พ่อจะได้กลับเข้ามาได้ง่ายขึ้นด้วยไง
พ่อน่ะรักลูกมากนะ
แม่ หนูรักแม่นะคะ แต่แม่ต้องเลิกยืนเฝ้าหน้าห้องน้ำได้แล้ว
สวัสดี คุณเดวิส
ผมหมอซิลเวสเตอร์นะ
- ผมเป็นจิตแพทย์ประจำโรงพยาบาลนี้ - ลูกฉันโอเคมั้ยคะ
ครับ เขาสบายมาก
เจ้าตัวเล็ก รอคุณอยู่ที่บ้านกับสามีของคุณแล้วล่ะ
พี่สะใภ้ฉัน เธอฆ่าฉันแน่
ไม่ ไม่ ไม่
ทุกคนตั้งตารอคุณกลับบ้านอยู่
แต่ผมคิดว่าคงจะดีถ้าเราได้คุยกันก่อน
- ดีมั้ยครับ - ค่ะ
โอเค
บอกผมได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น
นี่เป็นครั้งแรก ที่คุณพยายามจะจบชีวิตตัวเองรึเปล่า
ค่ะ
เคยมีเฉียดๆ หรือเคยคิดถึงมันมาก่อนมั้ย
ฉันคิดถึงมันตลอดเวลาเลย
เป็นมานานแค่ไหนแล้วครับ
เป็นๆ หายๆ มาตั้งแต่เกรดหนึ่ง
มีอะไรเปลี่ยนหน่อยมันก็จะเป็น
ในทางไหนครับ
ตอนที่มันคลุมเครือ
ความทรงจำที่มันคลุมเครือ ฉันก็ไม่รู้จะบอกยังไง
- มีคนในครอบครัวมีภาวะทางจิตมั้ย - ไม่มีค่ะ
มันไม่จริง
แม่จะบอกว่าพ่อมีอาการป่วยทางจิต
แต่สามีฉันจะบอกว่า
อาการของพ่อเหมือนพวกชอบทำอะไรงี่เง่ามากกว่า
แล้วปัจจุบันนี้ล่ะครับ
ตอนคุณตั้งครรภ์ คุณทำยังไง
ฉันคุมมันไว้
แล้วหลังคลอดลูกล่ะครับ
ก็มีขึ้นๆ ลงๆ
เหมือนกับที่ฉันเป็นมาเกือบทั้งชีวิต
รู้สึกเป็นเด็กนิสัยเสียแล้วก็อ่อนแอ
เหมือนผู้หญิงทั้งโลกจะดูแลเท็ดดี้ได้ดีกว่าฉัน
ทั้งคู่เลย
ใช่
คุณน่าจะยังจำได้หรืออาจจะไม่ แต่ในยุค 1970
มีข่าวลือว่ามีไข่แมงมุมอยู่ในเจ้านี่
แล้วคนก็เลิกเคี้ยวมัน
สักพักหนึ่งผมก็เชื่อไปกับเขาด้วย
แม้ข่าวจะโดนถอดออกจากนิวยอร์ก ไทม์
และผมก็รู้ความจริงแล้ว แต่ผมกลับเคี้ยวมันไม่ได้ซะงั้น
มันน่าขำตรงที่ เมื่อคนเริ่มลือกันคุณก็จะเชื่อ
และต่อให้รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่จริง คุณก็ทำใจเอาเข้าปากไม่ได้อยู่ดี
จากนั้นมีอยู่วันหนึ่ง
No comments yet. Be the first to leave one.