The first 200 lines.
ผมชื่อแบร์รี่ อัลเลน และ ผมคือมนุษย์ที่เร็วที่สุดในโลก
ตอนที่ผมยังเด็ก ผมเห็นแม่ถูกฆ่า
โดยสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
พ่อของผมต้องติดคุก เพราะฆ่าแม่
แล้วอุบัติเหตุนั่น ก็ทำให้ผม เป็นในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
สำหรับคนภายนอก ผมเป็นแค่ นักวิทยาศาสตร์ชันสูตรธรรมดาๆ
แต่ผมแอบใช้ความเร็วของผม ต่อสู้กับอาชญากร
และตามหาคนที่เหมือนกับผม
แล้ววันหนึ่ง ผมจะหาให้เจอ ว่าใครเป็นคนที่ฆ่าแม่...
และทวงความยุติธรรมให้พ่อผม
ผมคือ "เดอะแฟลช"
ความเดิมของ เดอะแฟลช...
นั่นคือบ้านเก่าของแบร์รี่
บางที มันอาจนานเกินไป ทุกสิ่งมันเปลี่ยนไปหมด
ยกเว้นกระจกนั่น
กระจกนี้ อาจสะท้อน
ภาพของสิ่งที่เกิดขึ้น ในคืนนั้น
เลือดนั่น เป็นของ หนึ่งในสุดยอดความเร็ว
ที่มาที่นี่ ในคืนนั้น
มันเป็นของแบร์รี่... ตอนเป็นผู้ใหญ่
คุณนายสไตน์ คุณเคยเห็นคนคนนี้หรือเปล่า?
- ใช่ - เขาไม่ใช่รอนนี่อีกแล้ว
เขาคือมาร์ติน สไตน์ ที่อยู่ในร่างของรอนนี่
ความพยายามใดๆ ที่จะแยก พวกเขาออกจากกัน
อาจก่อหายนะ และระเบิดนิวเคลียร์
แบร์รี่?
แบร์รี่ เกิดอะไรขึ้น
พวกนายเป็นไงบ้าง?
- คุณโอเคไหม? - ฉันคิดว่างั้น
ฉันคิดว่างั้น
โอ้ พระเจ้า ระเบิดนิวเคลียร์
ไม่มีทางรู้ได้ว่า เราโดนอาบรังสีมากแค่ไหน
เดี๋ยว...เดี๋ยว...เดี๋ยว... เป็นไปไม่ได้
ตัววัดไกเกอร์ในชุดนั่น...
มันบอกค่าน้อยกว่า หนึ่งมิลลิแร็ด
แต่มันก็ปกติ
ไม่มีรังกัมมันตภาพรังสี
ไปกันเถอะ
มันได้ผลหรือเปล่า?
นายแยกพวกเขาได้ไหม?
ฉันไม่รู้
รอนนี่?
บอกชื่อฉันมาสิ
รอนนี่ เรย์มอนด์
เคท
ผมเอง
เอ่อ โทษทีนะ
เห็นๆ อยู่ว่า ฉันต้องการเสื้อผ้าเปลี่ยน
ดีใจที่ได้เห็นคุณ ตัวเป็นๆ ศจ. สไตน์
เรากำลังจะกลับบ้าน
ทุกคน
- รอนนี่ เรย์มอนด์ - ซิสโก้
ให้ตายสิ โอ้
ฉันคิดถึงนายมาก เพื่อน
ฉันไม่น่าขังนาย เอาไว้ในนั้นเลย
เฮ้...ไม่เอาน่า
ขอต้อนรับกลับ คุณเรย์มอนด์
ดร. เวลส์
เคทลินบอกผมว่า เกิดอะไรขึ้นกับคุณแล้ว
ผมเสียใจด้วย
ฉันต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้ ตัวเอง ต้องนั่งเก้าอี้ตัวนี้
นายต้องรับผิดชอบ ที่ทำให้ ฉันยังรอดอยู่ได้...ขอบคุณ
คุณบอกว่าจะพาเขากลับมา และคุณทำได้
ขอบคุณค่ะ
ด้วยความยินดี
ขอโทษนะ?
เดี๋ยวเราคงจะร้อง ระบำคุมบาย่าต่อ ใช่ไหม?
ศาสตราจารย์สไตน์ งั้นสินะ
แฮริสัน เวลส์
คุณมีที่ให้ผม ไปอาบน้ำอาบท่า
และเปลี่ยนเสื้อผ้า บ้างหรือเปล่า?
แน่นอน
เชิญทางนี้ครับ ศาสตราจารย์
ท่านนายพล เห็นนี่ไหม
รับทราบ จ่า
ท่านครับ ดูนี่สิ
รอยตกกระทบสองรอย
สองรอย
สองคน
ไฟร์สตอร์มนั่นเอง เขาแยกจากกันแล้ว
อวัยวะต่างๆ ของคุณ ดูเหมือนจะปกติ
ยกเว้นตรงที่มีไข้ 100.6 องศา
เคท ผมไม่เป็นไร ผมสัญญา
ฉันรู้ แต่เราจะต้อง...
ชู่ว
เอ้อ... ลืมไปแล้ว ว่าหงายเงิบเป็นไง
เวลาที่เดินมาเจอสองคน แบบนี้
แหม นายน่าจะกลับมา ชินได้อีกครั้งนะ
เอาล่ะ ฉันตรวจสอบความสมบูรณ์ ของศาสตราจารย์แล้ว
กลายเป็นว่า ตอนนี้ เขากับรอนนี่ แยกจากกัน
จึงไม่มีความสามารถ
ที่จะก่อพลังงานนิวเคลียร์ ได้อีก
ศาสตราจารย์สไตน์ คุณดูเหมือนจะมี
อุณหภูมิสูง นิดหน่อยเช่นกัน
เหมือนกับรอนนี่... 100.6 องศา
คงจะเหงื่อออกยากล่ะ ดร. สโนว์
และหวังว่าตอนนี้ สิ่งที่โรนัลด์กับผมใช้ร่วมกัน...
- รอนนี่ ต่างหาก - อืม
เฮ้?
นายจะบินไม่ได้ อีกแล้วใช่ไหม?
ใช่ ถ้าฉันเป็นคนที่ กุมบังเหียนล่ะนะ
หมายความว่าไง?
หมายความว่า คุณไม่ใช่คนที่ มีสติสัมปชัญญะ มากที่สุด
แล้ว นายไม่คิดเหรอว่า การทำให้นายยังไม่ตาย
นั่นแหละ สติสัมปชัญญะ
ไม่ตาย งั้นหรือ?
เราต้องอยู่ใต้สะพาน กินเศษอาหาร
ฉันไม่เคยคิด ว่าคนที่ตัดสินใจเลือก
ว่าเราจะต้องทำยังไง มันจะต้องเป็นฉัน
แต่ขอบคุณพระเจ้า ที่มันเป็นฉัน
เพราะฉันรู้สึกได้ ถึงความกลัวและตระหนก
อารมณ์ต่างๆ ที่ จะทำให้เราถูกฆ่า
ในสภาพแบบนั้น
คุณกดผมไว้ข้างใน
คุณไม่ให้ผมเจอเธอ
ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสาเหตุ ให้เธอยังไม่ตาย
เอาล่ะ ฉันว่านายกับฉัน ใช้เวลาร่วมกัน
มามากพอแล้ว
ใช่
ฉันอยากจะกลับบ้านหาเมีย
- คุณอัลเลนจะพาคุณไป - ขอบคุณ
- ผมอยากกินพิซซ่า - จัดไป
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
อ้อ...เดี๋ยวนะ
เอ่อ...จะพูดว่าไงดีล่ะ?
ผมคิดว่า คุณไม่ต้อง พูดอะไรหรอกครับ
โอ้ คลาริสซา
ผมเสียใจ ที่ทำให้คุณ ต้องเจอกับเรื่องพวกนี้
ขอบคุณ
มิสเตอร์ เอ่อ...แบร์รี่
ครับ?
แบร์รี่ ฉัน...ฉันรู้ว่า ฉันมันหัวรั้น แต่ขอบคุณ
ที่พาฉันกลับบ้าน
แล้วเจอกันครับ ศาสตราจารย์
เฮ้
ฉันฝากข้อความ ไว้ 3 หน
ใช่ ผมรู้ ขอโทษที
เรื่องขาดการติดต่อ หรือหลุมยักษ์อันใหม่
ที่อยู่ในที่ร้างนั่นล่ะ
เอ่อ เราทุกคนปลอดภัย ขอบคุณ
ฉันไม่ได้เรียกมา เรื่องระเบิดนั่น
ฉันต้องให้เธอดู อะไรบางอย่าง
อะไร?
มันเล็กกว่าที่ผมจำได้
ใช่
เพราะเธอตัวโตขึ้น
เธอเคยเข้ามาหรือเปล่า?
- หมายถึงช่วงนี้ - ไม่
ผมไม่เคยเข้าบ้านนี้เลย นับตั้งแต่คืนนั้น
แบร์? กระจกนี่... เธอจำได้ไหม?
ใช่ มันเป็นของคุณย่า
มันยังอยู่ได้ไง?
จงดีใจ ที่มันยังอยู่
ฟังนะ...ฉันไม่เข้าใจเท่าไร ว่าซิสโก้ทำได้ยังไง แต่...
ทำอะไร โจ เรามาทำอะไรกันที่นี่?
แม่
เธอจะเห็นว่ามีคน ที่เร็วมาก อยู่สองคน
ต่อสู้กันอยู่ รอบตัวแม่ของเธอ
สองสุดยอดความเร็ว
เห็นนั่นไหม?
เลือดนั่นน่ะเหรอ?
ซิสโก้กับฉัน ทดสอบดีเอ็นเอแล้ว
มันเป็นของเธอ
ไม่ ไม่ใช่ มันเป็นไปไม่ได้
ตอนนั้น ผมยังไม่ได้ ลงมาชั้นล่างด้วยซ้ำ
ไม่ แบร์รี่ ไม่ใช่เธอตอนนั้น
เธอตอนนี้
ซิสโก้ วิเคราะห์ตัวอย่าง เลือดและโปรตีน
ในเลือดนั่น มันเป็นของผู้ใหญ่ ไม่ใช่ของเด็ก
แต่นั่นแปลว่า...
สุดยอดความเร็วคนที่สอง คนที่พยายามหยุดยั้ง
ชายในชุดเหลือง...
คือเดอะแฟลช
คือผม
การเดินทางข้ามเวลา
ถ้า 5 เดือนที่ผ่านมา จะพิสูจน์อะไรได้
มันพิสูจน์ว่า อะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้
แต่การเดินทางข้ามเวลา ได้จริงๆ แบบนี้เนี่ย?
แหม พวกมันสมองที่ยิ่งใหญ่ ที่สุดในประวัติศาสตร์
เคยเอาอัจฉริยะภาพ ของพวกเขา มารวมกัน เพื่อตอบปัญหานั้น
แล้ว มันเป็นไปได้ไหม?
ใช่ มันเป็นไปได้
แต่ติดปัญหา
สมมติว่า คุณสามารถ สร้างเงื่อนไขที่จำเป็น
เพื่อจะเดินทางได้...
เอาล่ะ การเดินทางจะต้อง ผ่านหลุมพรางที่เป็นไปได้มากมาย
ตามหลักการของโนวิคอฟ เรื่องความคงสภาพในตนเอง เป็นต้น
เดี๋ยว ความอะไรนะ เมื่อกี้?
ถ้าคุณเดินทางย้อนเวลา เพื่อเปลี่ยนแปลงบางสิ่ง
แล้วล่ะก็ คุณอาจลงเอยด้วยการ เป็นปัจจัย ที่ก่อเหตุการณ์นั้นเอง
เหมือน "คนเหล็ก 2029"
อา
หรือเวลายืดหยุ่นได้ไหม?
มันผันแปร เมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลง ในความต่อเนื่องของเวลา
อาจสร้างเส้นเวลา ขึ้นมาอีกเส้นหรือเปล่า?
"เจาะเวลาหาอดีต"
อ้อ... เรื่องนั้นก็เคยดู
ด็อค บราวน์ ทำให้เห็นภาพใหญ่
ใช่ แล้วคำตอบคืออะไร?
ผมอาจเป็นคนฉลาด โจ แต่ถ้าคุณขอให้ผม
No comments yet. Be the first to leave one.