George Best: All by Himself

Ο Τζορτζ Μπεστ επελαύνει, περνάει τον Ενρίκε, πρέπει να σκοράρει!

Και το πλήθος εξυμνεί τον Μπεστ.

Έρχεται πάλι ο Μπεστ.

Τι παίκτης είναι αυτό το παλικάρι, θα βάλει κι άλλο!

Πηγαίνω το νεογέννητο μωρό μου για εξετάσεις.

Βρέχει και είναι θλιβερά.

Σαν σε ταινία.

Οι υαλοκαθαριστήρες ανεβοκατεβαίνουν...

και είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί έχω δίπλα μου το μωράκι μου...

και βλέπω αυτόν τον άντρα να περπατά στη μέση του δρόμου, στις κίτρινες γραμμές.

Και αυτός ο δυστυχής είναι καμπουριασμένος, μούσκεμα και νομίζω:

Θεέ μου, ένας κακόμοιρος άστεγος.

Τότε συνειδητοποιώ...

είναι ο άντρας μου!

Λιώμα στο μεθύσι, να περπατά στο δρόμο,

μούσκεμα τελείως, προφανώς τρέκλιζε για το σπίτι...

και συνέχισα να οδηγώ.

Πήγα το μωρό μου στο γιατρό.

Ως εδώ ήταν. Ως εδώ.

Ήταν απρόσιτος με πολλούς τρόπους.

Μακριά από τους φίλους του που ήθελαν να βοηθήσουν κι ίσως να το προσπάθησαν.

Μακριά από αμυντικούς, προπονητές, από τις γυναίκες, από τη σύζυγό του.

Αληθινή ιστορία σαιξπηρικής τραγωδίας.

Θλιβερό δεν είναι; Όταν κάποιος όντως σαμποτάρει τον εαυτό του.

Νομίζω ήταν θύμα της κραιπάλης του.

Την περίοδο εκείνη, ήταν ο καλύτερος παίκτης στον κόσμο.

ΤΖΟΡΤΖ ΜΠΕΣΤ

ΤΖΟΡΤΖ ΜΠΕΣΤ Όλα Μόνος του

Δεν περιγράφεται το συναίσθημα.

Τζορτζ Μπεστ

Ξέρετε, αυτό το μικρό κοκαλιάρικο 15χρονο παιδί από το Μπέλφαστ,

έχει προσκληθεί σ' έναν από τους μεγαλύ- τερους συλλόγους στον κόσμο για δοκιμή.

Το πιο πολύ που είχα φύγει από το Μπέλφαστ ήταν στο Μπανγκόρ,

που ήταν περίπου 20 χιλιόμετρα απόσταση.

Τον έβλεπα να βγαίνει από τη ζωή μου για μια χώρα που δεν τη γνώριζε καθόλου.

Άννι Μπεστ Μητέρα του Τζορτζ

Αναρωτιόμουν τι θα έκανε, επειδή ήταν πολύ ντροπαλός και οπισθοδρομικός.

Ήταν πολύ ευάλωτος.

Έφυγα με τον Έρικ ΜακΜόρντι, άλλον έναν νεαρό.

Επειδή ήμασταν πολύ ποδοσφαιρική πόλη, τον είχα ακούσει πριν καν τον δω.

Έρικ ΜακΜόρντι

Η φήμη του τότε, διογκωνόταν ήδη.

ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, και από μόνο το όνομα είναι τρομακτικό.

Το πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήταν το μέγεθος όλων των άλλων.

Ήμασταν δύο μικρά παιδιά, αλλά όταν κοιτάζαμε άτομα όπως ο Χάρι Γκρεγκ,

μας φαινόταν τέρας.

Ο Τζορτζ ήταν πολύ ήσυχος και του είπα: Τζορτζ,

πώς νιώθεις, κάτι τέτοιο, και πριν απαντήσει,

σκέφτηκα καλύτερα να είμαι ειλικρινής και να του πω εγώ τι πιστεύω.

Μου είπε: Θες να γυρίσουμε πίσω; Ξέρεις, ήμασταν εκεί μόνο μισή μέρα!

Είπε: Νομίζω ότι θέλω να γυρίσουμε, Έρικ.

Αποφασίσαμε ναι, δε θέλαμε να είμαστε μακριά από τα σπίτια μας, βασικά.

Δεν πιστεύαμε ότι θα τα καταφέρουμε.

Νομίζω πως το γεγονός ότι οι δυο μας...

δεν είχαμε ταξιδέψει ποτέ στη ζωή μας, μας φάνηκε υπερβολικά δύσκολο.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο για παιδιά 14 ή 15 ετών να φεύγουν από το σπίτι...

και να μην έχουν τους γονείς τους να τους ζητήσουν κάποια συμβουλή.

Όταν γύρισα σπίτι, τα αδέρφια μου μού είπαν:

Σου έτυχε μια από τις καλύτερες ευκαιρίες της ζωής σου.

Όλοι κάνουμε λάθη στη ζωή μας κι αυτό ήταν λάθος, μεγάλο λάθος.

3 χρόνια νωρίτερα 1958

Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ ΓΙΟΥΝΑΪΤΕΝΤ

Στην άκρη του αεροδρομίου του Μονάχου κείτονται τα συντρίμμια αεροσκάφους.

Ακόμα σιγοκαίει από ατύχημα, στο οποίο σκοτώθηκαν 21 άτομα.

Τραγωδία από μόνη της ανά πάσα στιγμή,

αλλά σ' αυτό το αεροπλάνο ήταν μια ομάδα νεαρών,

που ήταν προσωπικοί φίλοι εκατομμυρίων ατόμων.

Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ,

η καλύτερη ομάδα ποδοσφαίρου που έχει δημιουργήσει η Βρετανία μετά τον πόλεμο.

Έπαιζα στην Σέλτικ τότε, ήμουν παιδάκι ακόμα στη δεύτερη ομάδα.

Θυμάμαι που πήγαινα για προπόνηση Πέμπτη βράδυ.

Μόνο όταν φτάσαμε στο Σέλτικ Παρκ καταλάβαμε ότι σχεδόν όλοι οι παίχτες...

ήταν νεκροί και οι υπόλοιποι ετοιμοθάνατοι.

Είναι σαν τη δολοφονία του Τζον Κένεντι.

Πάντι Κρίραντ Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ 1963-71

Όλοι θυμούνται την ημερομηνία και όλοι θυμούνται την ημερομηνία του Μονάχου.

Οι ειδήσεις της ημέρας.

Το αεροσκάφος ήταν δικινητήριο Ελιζαμπίθεν, ναυλωμένο από την BEA.

Επέστρεφε από το Βελιγράδι,

όπου η Γιουνάιτεντ είχε εξασφαλίσει θέση στον ημιτελικό του Πρωταθλητριών.

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν το μεγάλο όνομα που όλοι γνώριζαν...

εξαιτίας του Κυπέλλου Πρωταθλητριών που είχε δημιουργηθεί εκείνη την εποχή.

Μετά το Μουντιάλ, σ' αυτή τη διοργάνωση ήθελες ν' αγωνίζεσαι.

Στο Μάντσεστερ, από τη στιγμή που έφτασαν τα νέα, η πόλη πενθεί.

Ήταν λες και κάθε οικογένεια σε μια πόλη 750.000 ανθρώπων,

να έχει υποστεί προσωπική απώλεια.

Ήταν τόσο επικών διαστάσεων εκείνη την εποχή.

Τι, 23 χρονών νεκρός;

Για μένα, ήταν τα πάντα, εννοώ...

Στιβ Φούλαγουεϊ Φίλαθλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

επειδή ήταν νεαρής ηλικίας,

ενώ οι περισσότερες ομάδες ήταν γεμάτες μεγάλους.

Όλοι αυτοί όμως θα μπορούσαν να ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός μου.

Ο Ματ Μπάσμπι ήταν το μεγαλύτερό τους πρόβλημα.

Για δύο μέρες ακροβατούσε μεταξύ ζωής και θανάτου,

με τον έναν πνεύμονά του εντελώς άδειο.

Μετά ήρθαν τα ευχάριστα νέα, ο Ματ ήταν εκτός κινδύνου.

Ήξερα ότι είχε συμβεί κάτι φοβερό.

Η γυναίκα μου ήταν εκεί. Της είπα, πρέπει να μου πεις τι έχει συμβεί.

Σερ Ματ Μπάσμπι Προπονητής, Μαν. Γιουνάιτεντ

Έτσι, όταν έλεγα τα ονόματα,

είτε κατέβαζε το κεφάλι της, είτε το κουνούσε δεξιά-αριστερά.

Πρέπει πραγματικά να σκεφτούμε ότι το ποδόσφαιρο θα συνεχιστεί,

ο σύλλογος θα το διαχειριστεί.

Υπάρχουν κάποιοι παίκτες που γνωρίζουμε ότι επέζησαν...

και νομίζω ότι με τη βοήθεια πολλών νέων παιδιών που έχουν στη Γιουνάιτεντ,

Γουόλτερ Γουίντερμποτομ Προπονητής Εθνικής Αγγλίας

αυτή η ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα χτιστεί ξανά.

Μπέλφαστ, Βόρειος Ιρλανδία

Τζορτζ Μπεστ

Έχω υπέροχες αναμνήσεις από την πατρίδα.

Δεν ήμασταν ποτέ πλούσιοι και ήμουν το πρώτο παιδί από έξι, τελικά.

Ο πατέρας μου ήταν τορναδόρος στα ναυπηγεία.

Η μητέρα μου πάντα δούλευε μερική απασχόληση.

Εργάστηκε σε εργοστάσιο παγωτού, εργοστάσιο τσιγάρων,

τα πάντα για να φέρει σπίτι κάνα φράγκο παραπάνω.

Η κολλημένη με αθλητισμό στην οικογένεια ήταν η μητέρα μου.

Ήταν παίκτρια του χόκεϊ. ήταν πολύ καλή παίκτρια.

Και βασικά εκπροσώπησε τη χώρα της.

Θυμάμαι σαν μικρό παιδί, την έβλεπα να παίζει.

Περπάτησε πριν γίνει δέκα μηνών και είχε πάντα μια μπάλα, ακόμη και δέκα μηνών.

Άννι Μπεστ Μητέρα του Τζορτζ

Και από τότε, έπαιζε μαζί της από δέκα μηνών.

Στο σαλόνι, στο υπνοδωμάτιο, παντού.

Έπαιρνε τη μπάλα στο κρεβάτι.

Όλη μου η ζωή περιστράφηκε γύρω από το ποδόσφαιρο.

Όταν έφτασα σπίτι, η μαμά κι ο μπαμπάς νόμιζαν ότι έκανα κάτι στραβό.

Δεν καταλάβαιναν γιατί επέστρεψα την επόμενη μέρα.

Ένιωσα ότι απογοήτευσα την μαμά και τον μπαμπά μου,

γι' αυτό ήρθαν σε επαφή με το σύλλογο και μίλησαν στον σερ Ματ.

Ο σερ Ματ είπε: Θέλουμε να επιστρέψει και να προσπαθήσει ξανά.

6 ΦΕΒ. 1958 ΩΡΑ 15:04, ΜΟΝΑΧΟ

Είχα πάει εκεί μόλις τρία χρόνια μετά το Μόναχο.

Κανείς δε μιλούσε βασικά για το αεροπορικό δυστύχημα.

Δεν ήταν ταμπού, άτομα που ήταν ακόμα στο σύλλογο δεν ήθελαν να το συζητήσουν,

καταλαβαίνετε γιατί.

Μάντσεστερ, Αγγλία

Ο Τζορτζ είχε πάει μόλις λίγα χρόνια μετά το Μόναχο.

Η μαμά μου, χήρα, της είχαν πει να δέχεται παίχτες από το Ολντ Τράφορντ.

Του φέρθηκα σαν να ήταν γιος της.

Αν ξεπερνούσε τα όρια, θα του το έλεγε, όπως θα το έλεγε και σε μένα.

Ήταν κλασική σπιτονοικοκυρά, καταλαβαίνεις.

Έγινε η δεύτερη μαμά μου, με φρόντιζε και...

προσπάθησε να με προστατεύσει όσο μπορούσε.

Έκανες την προπόνησή σου και το απόγευμα καθάριζες τα παπούτσια των ηρώων σας.

Ήταν συναρπαστικά, πραγματικά ήταν.

Πήγα να δω αγώνα νέων στο Ολντ Τράφορντ μια μέρα...

κι έπαιζε έξω αριστερά στη Γιουνάιτεντ και καθόμουν δίπλα στον Τζακ Κρόμπτον,

που ήταν προπονητής της πρώτης ομάδας.

Με χτύπησε κεραυνός!

Θεέ και Κύριε, τι είναι αυτό;

Και γύρισα στον Τζακ Κρόμπτον, του λέω: Ποιο είναι το παιδί;

Είναι ο Τζορτζ Μπεστ, κοιτάμε να το κρατήσουμε κρυφό.

Κοιτούσαμε να το κρατήσουμε κρυφό και να μη μάθει κανείς γι' αυτόν.

Του λέω, κάνεις λάθος γιατί όλοι τον βλέπουν στο γήπεδο, δεν τη γλιτώνετε.

Ήταν απλώς εντυπωσιακός!

Ποτέ δεν είχα δει κάτι σαν αυτόν.

Και ξέρεις κάτι; Δε γίνεται να βρεις καλύτερο παλικάρι.

Ήσυχος, έγραφε στους γονείς του κάθε βδομάδα να τους πει πώς πάει.

Τον γνώριζα εξαιρετικά καλά, τον Τζορτζ, και τι υπέροχο παιδί!

Στη Βόρεια Ιρλανδία είναι ο Τζορτζ Μπεστ,

το αγόρι της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ από το δήμο Κρέγκαχ του Μπέλφαστ,

που τα έχει πάει πολύ καλά από τότε που πήγε στην ομάδα.

Τζορτζ, πες μου για σένα.

Πάντα με ενδιέφερε το ποδόσφαιρο από τότε που ήμουν νέος...

και πρωτόπαιξα στο σχολείο Λισνεσάρα στο σχολικό πρωτάθλημα...

και έπαιζα στους νέους της Κρέγκαχ Κλαμπ...

και σκάουτερ της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με είδε να παίζω στην Κρέγκαχ...

και με κάλεσε να δοκιμαστώ στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Στην αρχή όταν πήγα, έμεινα λίγες μέρες, πεθύμησα το σπίτι και επέστρεψα.

Αλλά ο πατέρας μου μίλησε με τον Ματ Μπάσμπι...

και είπαν ότι θα μου έδιναν κι άλλη ευκαιρία, από τότε γύρισα κι έμεινα.

Τη συγκεκριμένη μέρα ήταν το ρεπό μου, ήταν Τετάρτη και μάλιστα πρωί,

Ματ Σάμερμπι Μάντσεστερ Σίτι

κατέληξα να βρίσκομαι σε καφέ που το έλεγαν Καρντόμα.

Διέκρινα ότι ο Τζορτζ Μπεστ καθόταν μόνος του σε μια γωνία.

Μόλις είχε επιστρέψει από το Μπέλφαστ, που του είχε πεθυμήσει.

Ήμασταν δύο παιδιά χαμένα στη μεγάλη πόλη...

και νιώθαμε μοναξιά και πιάσαμε κουβέντα και τα πήγαμε πολύ καλά,

δε μιλήσαμε ποτέ για ποδόσφαιρο.

Η σχέση που είχαμε ήταν πάρα πολύ στενή.

Ήταν ουσιαστικά για δύο νεαρά παιδιά που ουσιαστικά... είχαν χαθεί.

Μόλις ξεπερνούσε τη ντροπή, ήταν σαν όλα τ' άλλα παιδιά.

Πηγαίναμε μαζί σινεμά, κάθε Κυριακή απόγευμα ο Τζορτζ...

ερχόταν να παίξει μπίνγκο στην εκκλησία,

μετά βγαίναμε με τη μαμά μου στην παμπ και μας άφηνε να πιούμε από μια μπίρα.

Τότε στις αρχές, ήμασταν καλά παιδιά, πέφταμε για ύπνο στις 11-12 το βράδυ.

Μόλις έκλεινε το πρόγραμμα στην τηλεόραση.

Θυμάμαι που γύρισα σπίτι από τη δουλειά και η μαμά μου να λέει:

Δε θα το πιστέψεις. Και της είπα: Τι;

Ο Τζορτζ παίζει σήμερα.

Σεπτέμβριος 1963

Όταν έκανα ντεμπούτο, μπήκα κατεθείαν μέσα, ούτε καν αναπληρωματικός.

Κι ούτε καν μου περνούσε από το μυαλό ότι θα έπαιζα.

Αλλά ο σερ Ματ είπε: Παίζεις σήμερα μικρέ, και αυτό ήταν.

Το περίεργο, δεν είχα άγχος, απλά δεν περίμενα να βγω εκεί έξω.

Γεννήθηκα με το κάτι παραπάνω και δε χρειάστηκε να δουλέψω πολύ σκληρά.

Αν έπαιζα εναντίον παίκτη που με δυσκό- λευε και κολλούσε βδέλλα πάνω μου,

στεκόμουν πάνω στην μπάλα και του έλεγα να έρθει να μου την πάρει...