The first 200 lines.
ระวัง สาวๆ หมอนี่เป็นมือสมัครเล่น
เขาตกหลุมรักเป็นประจำ
เขาหลอกเอาเงินสาวสวย
เล่าเรื่องราวความรักของเขา
เขาตกหลุมรักผู้หญิงรวยๆ
สามีกำมะลอ
สามีกำมะลอ
เขาจะต้มคุณแน่ๆ
สามีกำมะลอ
ผมชื่อโบลา ปราสาด ตรีปาตี
คุณคงสงสัยว่าผมวิ่งหนีทำไม
ถ้าอยากรู้ คุณต้องไปลัคเนากับผม
นี่คือสุนิตา เธอทำงานธนาคารรัฐบาล
เราพบกันตอนผมขอกู้เงิน
ผมกู้ผ่าน และเธอเป็นคนผ่อน
สวัสดีครับ คุณยาย
เพราะเธอเป็นเมียผมไงล่ะ
พระเจ้า ช่วยลูกด้วย
ทำไมต้องรบกวนพระเจ้าล่ะครับ
ผมมียาหม่องนำเข้า
ยายจะรู้สึกดีขึ้น
ไหนดูซิ
- น้ำค่ะ - ขอบคุณครับ
- สุนิตา - คะ
มื้อค่ำกินอะไร
บรรยากาศ
ฉันเสียไปตั้ง 650 ที่ร้านเสริมสวย
ดูออกมั้ยว่ามีอะไรเปลี่ยนไป
คุณโกนหนวดรึเปล่า
คุณดูเหมือนเดิมเปี๊ยบ
เปลืองเงินจริงๆ
มาเร็ว เสิร์ฟมื้อค่ำผมหน่อย
วันนี้คุณจะกินฉันเป็นมื้อค่ำ
ผมไม่ถือที่คุณยั่ว
แต่ห้ามทำเกินนั้น
ผมไม่มีถุงยาง
ดีแล้ว ฉันไม่อยากป้องกันด้วยซ้ำ
ฉันอยากมีลูก
คุณควรผลักดันให้สามีตกงานหางาน
ไม่ใช่เพิ่มค่าใช้จ่ายให้เขา
ผมจะเลี้ยงลูกตอนตกงานได้ยังไง
ฉันขอเงินคุณเลี้ยงลูกเหรอ
แม้คุณจะตกงานไปจนตาย
ฉันก็ดูแลคุณกับลูกได้
อย่าทำเสียบรรยากาศ มาเถอะ
ผมมีไอเดียที่ดีกว่านั้น
ผมซื้อแหวนนี้มาให้คุณ
เราแต่งงานกันมาสามปีแล้ว
มีลูกกันเถอะ
ทำไมคุณอยากได้ลูกอีกคน ทั้งที่ผมก็นิสัยเหมือนเด็ก
คุณมาก็ดีแล้ว
ลูกสาวบ้านข้างๆ ยั่วผม
ผมมองเธอเป็นน้องสาว
คุณดูแววตาเธอตอนมองผมสิ จริงๆ เลย
คุณหล่อเกินไป
สาวๆ เลยยั่วโบลาของฉัน
นี่ค่ะ 15,000 รูปี
ไว้ซื้อของชำเดือนนี้ ที่เหลือเป็นของคุณ
ถ้าเงินผมไม่ติดอยู่ที่พาราณสีนะ...
ผมจะไม่มีวันแตะเงินเมียผมหรอก
คุณไม่อยากแตะทั้งฉันทั้งเงินฉัน
คุณต้องการอะไรกันแน่
ฟังนะ ลุงฉันจะมา
เขาน่าจะมาถึงก่อน 11 โมงครึ่ง
ไปรับเขาที่สถานีรถไฟจาร์บาคด้วย
แต่ผมจะจำเขาได้ยังไง
เขาก็จำคุณไม่ได้เหมือนกัน
- ถือป้ายชื่อเขาสิ - ก็ได้
ฉันต้องไปธนาคารแล้ว
บาย
- เขาชื่ออะไรนะ - เอ็ม.แอล. จาราเซีย
อะไรนะ
เดี๋ยวฉันส่งข้อความมาบอก
โธ่เว้ย
สุนิตา หลานรัก
ค่ะ คุณลุง
ลุงหาโบลาไม่เจอ
ลุงกะจะบอกหลานว่า
ลุงไปกับเขาไม่ได้อยู่ดี
ลุงมีงานที่พาราณสี
ลุงจะไปเคลียร์งาน แล้วค่อยมาหาหลาน
หนูจะส่งรูปโบลาไปให้ค่ะ เจอเขาหน่อยก็ยังดี
ก็ได้ๆ ๆ
โปรดทราบ
รถไฟขบวน 1356 จากพาราณสีไปลัคเนา
ไอ้อ้วน ปล่อยฉันนะ
- ไอ้ปากหมา - หุบปาก
เฮ้ย หลานเขยๆ ๆ
- หลีกๆ ๆ - แป๊บนึง
ขอทางหน่อย
เขาเป็นหลานเขยฉัน หลานเขย
ที่รัก ผมคิดถึงคุณจัง
อาสตา ผมรักคุณ
มากพอๆ กับโรมิโอรักจูเลียต
พอได้แล้ว อย่าปากหวาน
ฉันหลงคารมคุณทุกที
แต่ทำไมฉันโทรหาคุณไม่ได้
โทรศัพท์เสียน่ะ
รู้มั้ยตอนนี้ผมคิดเรื่องอะไร
วันแต่งงานของเรา
คุณเข้ามาในชีวิตผมเหมือนฮีโร่ของผม
ไม่จริงซะทีเดียว
เราเจอกันในไร่อ้อย
ผมรู้มาว่าพ่อเธอมีที่ 250 ไร่
ผมเลยแต่งงานกับเธอ
ยินดีด้วยครับ
พวกคุณเป็นสามีภรรยากันแล้ว
ขอบคุณครับ
ผมต้องรับสาย
ไปรอในรถเถอะ
เดี๋ยวผมจ่ายเงินเขาแล้วตามไป
- มาเร็วๆ นะ - จ้ะๆ
ไปเปลี่ยนป้าย
ว่ามา
อะไรนะ
- ฉันไม่อยากคุยกับคุณ - ทำไมล่ะ
วันนี้อย่ามา
อย่างน้อยก็ถามผมหน่อยว่าผมอยู่ไหน
ไม่ถามหรอก
ผมใส่สเวตเตอร์ที่คุณถักให้ และผมจะไปทำงานที่พาราณสี
- ฉันจะไม่ปล่อยให้คุณปากหวานกับฉัน - ทำไมล่ะ
คุณอยากจูบฉันมั้ย
อยากสิ ที่แก้มคุณ
ตรงไหนอีก
บนริมฝีปากคุณ
หุบปากเลยนะ คนโง่
เธอพูดถูก
มีแต่คนโง่ที่จะแต่งงานกับผู้หญิงแบบนั้น
ทำไมผมแต่งงานกับเธอน่ะเหรอ
เพราะของขวัญงานแต่งของเรา คือคฤหาสน์ 32 ห้อง
ใครน่ะ
เมียน้อยผมเอง
ปากดีไป คุณชอบทำเป็นเก่ง แต่ที่จริงก็ไร้น้ำยา
ต้องเป็นหุ้นส่วนธุรกิจคุณแน่ๆ
ว่ามา
สุนิตา อย่าเครียด
ผมจะโทรหาคุณตอนถึงพาราณสี
ไอ้เลว
ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
ฉันบอกคุณเป็นล้านครั้งแล้ว ฉันไม่อยากได้ชา
งั้นกาแฟมั้ยครับ
โอเคค่ะ
กาแฟเย็นแล้ว
- ไม่เอา - ผมเสิร์ฟไปแล้ว
คุณต้องรับ
อย่าบังคับฉันนะ
บอกแล้วไงว่าไม่เอา
แถมกาแฟก็เย็นชืด
ทำไมต้องบังคับฉัน
คิดซะว่าเป็นกาแฟเย็นสิ
อะไรกัน
ทำไมเราต้องรับมัน
ไม่ต้องห่วงครับ
เขาแค่ชอบหาเรื่องสาวสวย
เราต้องเก็บเงินทุกถ้วย
ถ้าหายไปถ้วยนึง ผมจะถูกตัดเงินเดือน
เอาไป
สุนิตา นี่ลุงนะ
ค่ะ คุณลุง
สามีหลานเป็นคนยังไง
หมายความว่าไงคะ
มีบางอย่างผิดปกติ
ไม่มีปัญหาครับ
อย่าคิดว่าตัวเองโดดเดี่ยว
แต่คุณจ่ายทำไม
สำคัญเหรอ ก็แค่...
เอาคืนไปเถอะครับ
ผมได้เงินคืน
คุณจ่ายเงินแทนผู้หญิงได้แค่สองกรณี
ถ้าเธอเป็นเมียคุณหรือแฟนคุณ
เสียดายที่คุณไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
และผมเป็นทั้งสองอย่าง
- คุณครับ ผมไม่มีเงินทอน - เก็บไว้
และผมบอกคุณหลายครั้งแล้วว่าอย่ากินของพวกนี้
คุณจะป่วย ผมคงเศร้าน่าดู
เอามาให้ผม
เขาพูดถูกนะ น้องสาว
เกิดเรื่องแปลกๆ
เขาควรจะมาถึงตรงเวลา แต่เขาไม่มา
ลุงคะ เขาคงติดงาน
หลานเขยของลุงเป็นคนดี
คุณเป็นใคร
ผมชื่อรานา โบลา ประธาป สิงห์
ระหว่างทางไปพาราณสี
ผมเห็นว่ามีคนกวนใจเธอ
ผมเลยช่วย
หนูนับถือลุง
แต่หนูจะไม่ทนฟังใครว่าสามีหนู
แม้จะเป็นลุงก็เถอะ
ลุงถามหลานที่งานแต่งว่าสามีหลานทำงานอะไร
ผมมีโรงงานเย็บผ้าสี่ห้าแห่ง ร้านค้า
กับกิจการอื่นนิดหน่อย
สะพานพวกนี้...
ผมเป็นคนสร้าง
ผมเป็นแค่คนสมถะคนนึง
คุณนี่ถ่อมตัวจริงๆ
ผมบาดรี วิชาล
วันๆ ผมแค่ชิล
และเอาใจสาวคนนี้
ผมได้มรดกเยอะจนไม่ต้องทำอะไร
No comments yet. Be the first to leave one.