It's My Life (비켜라 운명아)

‫ این زندگی منه

‫از عمد این کارو نکردم

‫از عمد این کارو نکردم ‫ قسمت هشتاد و ششم

‫از عمد این کارو نکردم

‫تقصیرِ بیمارستان بود

‫تنها گناهم اینه که از روی برچسب اسم نوزاد...

‫بچه رو دزدیدم

‫منم همینو میگم. اصلا چرا این کارو کردی؟

‫چطور تونستی بخاطر چندرغاز پول ‫همچین اوضاعی درست کنی؟

‫به دنیا اومدنِ تو، بی حرمتی به دنیا بوده

‫میگن از گناه متنفر باش،

‫اما از گناهگار متنفر نباش

‫سونجا، خواهش میکنم کمکم کن، باشه؟

‫اشتباه کردم، باشه سونجا؟

‫هنوزم دلت میخواد زنده بمونی؟

‫من فقط ترجیح میدم بمیرم

‫وقتی فکرشُ میکنم که نام جین چقدر شوکه میشه،

‫دلم میخواد بمیرم

‫چرا باید شوکه بشم؟

‫دارین راجب چی حرف میزنین؟

‫داشت میگفت اگه بفهمی که بانگ چول سانگ ‫از بیمارستان دزدیدتت...

‫خیلی شوکه میشی

‫من قبلا شوکه شدم

‫فقط ازت میخوام حقیقتِ اتفاقی که ‫افتاده رو بگی...

‫و یه زندگی جدید رو شروع کنی

‫حتما

‫این کارو میکنم

‫گفتی امروز جلسه اضطراری هیئت مدیره بوده

‫چه اتفاقی واسه خانم چویی افتاد؟

‫واقعا اخراج شد؟

‫خانم چویی تصمیم گرفت استعفا بده

‫مامان، میرم دست و صورتم رو بشورم ‫لطفا شام رو برام آماده کن

‫امروز زود اومدم خونه که دستپختت رو بخورم

‫باشه، برات کیمچی جیگه درست میکنم

‫دست و صورتتُ بشور و بیا پایین ‫باشه

‫تو دیگه باید بری

‫سونجا، منم گشنمه

‫میشه منم اینجا غذا بخورم؟

‫نمیدونم خانم چویی کِی میاد

‫میخوای باهاش رو در رو بشی ‫و با زندگیت خدافظی کنی؟

‫بابام اخلاق تندی داره و اول داد میکشه

‫و خیلی راحت هم قهر میکنه

‫و فکر میکنه فقط حق با خودشه

‫این مدت چطور باهاش زندگی کردی؟

‫خدای من، پس میدونی

‫واقعا شخصیت خیلی خاصی داره

‫وقتی 20 سال باهاش زندگی کردم ‫چطور میشه ندونم؟

‫تحمل کردنِ اخلاق بابام خیلی سخته

‫چرا ازش طلاق نمیگیری؟

‫طلاق بگیرم؟

‫مان سوک شاید بی صبر باشه،

‫اما ویژگی های مثبتش بیشتر از منفیشه

‫با ملاحظه ـس، خیلی دوستم داره،

‫همیشه میذاره روی بازوش بخوابم

‫خوشتیپ، باهوش و پولداره

‫آیگو. چطور همه چی رو انقدر خوب میدونی؟

‫فکر نمیکردم این روش جواب بده

‫یهویی منظورت از این حرف چیه؟

‫وقتی روزِ ازدواجتون از خونه فرار کردم...

‫نام جین گفت

‫بابات کار اشتباهی کرده ‫و چطور تونسته این کارو کنه

‫باورش نمیشد که بدون اطلاع من ازدواج کردی

‫حتی اگه اینطور بوده، ‫چطور تونست این حرفُ بزنه؟

‫ناراحت شدم که راجبت اینجوری حرف زد،

‫و از دستش خیلی عصبانی شدم

‫بعدش ازم پرسید...

‫وقتی کاملا درکت میکنم

‫چرا انقدر انکارش میکنم

‫آیگو، خیلی باملاحظه ـس

‫نگران بودم که بعد از ازدواجم،

‫بابام خیلی تنها بشه

‫پس ازت ممنونم که کنار بابامی، آجوما

‫خواهش میکنم. من باید ممنون باشم

‫دستپختت همیشه خیلی خوشمزه ـس، مامان

‫عالیه

‫انقدر خوشمزه ـس؟ ‫آره

‫امروز چت شده، مامان؟

‫مشکلی پیش اومده؟

‫نه، اصلا

‫یه مدتی بود با پسرم غذا نخوردم ‫بخاطر همین خوشحالم

‫معذرت میخوام

‫درگیر کار شدم و بهت توجه نکردم

‫از این به بعد بیشتر تلاش میکنم

‫آیگو، خانم یانگ...

‫امروز صندوقچه گنجش رو باز کرد،

‫و احساساتی شد

‫صندوقچه گنج؟

‫گل کاغذی که روز والدین بهش دادی،

‫نقاشی چهره ـش که براش کشیدی،

‫کارتایی که بهش دادی،

‫و نامه هایی که براش نوشتی

‫و گل سینه که از سنگ های قیمتی تقلبی ‫ساخته شده

‫همش رو نگه داشته بود

‫من...

‫خجالت میکشم تو چشمات نگاه کنم

‫اگه خانواده ـت رو پیدا کرده بودم،

‫انقدر سختی نمیکشیدی

‫چرا میگی سختی کشیدم؟

‫من خیلی خوشحال بودم که پسرتم

‫این حرفُ نزن

‫اگه مادر واقعیت اینو بشنوه، ناراحت میشه

‫وقتی بعد از مرگم تو بهشت مامانم رو دیدم،

‫ازش درخواست بخشش میکنم

‫نام جین،

‫بعدا وقتی مادر واقعیتُ دیدی ‫اول چی بهش میگی؟

‫ازش میپرسم که وقتی منو به دنیا آورد ‫چه حسی داشته

‫از اینکه منو داشته احساس خوشبختی میکرده؟

‫و بعد از اینکه ناپدید شدم ‫چقدر ناراحت شده؟

‫پسرِ تو...چویی شی وو نیس،

‫بلکه آن نام جینه

‫اینو میگم چون دیگه نمیتونم ‫وایسم و ببینم که...

‫یه مادر و پسر انقدر از هم دیگه نفرت دارن

‫امکان نداره

‫این قضیه درست نیس

‫نمیتونه حقیقت داشته باشه

‫خانم یانگ، میشه یه کم دیگه ‫فرنی چنته ی چوپان درست کنی؟ ‫ چنته ی چوپان : نوعی گیاه

‫انگار شی وو ازش خوشش میاد

‫فرنی چنته ی چوپان؟

‫باشه

‫شام خوردین، خانم چویی؟

‫بخاطر اون، شغل 30 سالم رو از دست دادم

‫چطور میتونم غذا بخورم؟

‫بس کن دیگه

‫همش تقصیر خودته

‫چرا نام جینُ سرزنش میکنی؟

‫بعدا بخاطرش چقدر پشیمون میشی؟

‫حتی اگه تا آخر عمرت پشیمون بشی ‫خیلی دیر میشه

‫من هیچ کاری نکردم که پشیمون بشم

‫اون زمان، فکر میکردم این بهترین کاره

‫و،

‫هنوزم باور دارم که کارم درست بوده

‫ جین آه

‫بله، جین آه؟

‫یه مشکل بزرگی پیش اومده، مادر

‫مشکل بزرگ؟

‫وضعیت مدیر چویی بدتر شده

‫امروز صبح که حالش خوب بود

‫بخاطر حساسیت به پنی ‌سیلین ‫رفته تو شوک

‫حساسیت به پنی ‌سیلین؟

‫باشه. الان میام اونجا

‫بهم دست نزن

‫میرسونمتون بیمارستان

‫براتون خطرناکه که ‫با این وضعیت رانندگی کنین

‫لازم نکرده. خودم میتونم برم

‫به حرفش گوش بده

‫چرا انقدر بدجنسی؟

‫نام جین الان نگرانته

‫ماشین رو آماده میکنم

‫یه فنجون آب گرم بخورین ‫و آروم آروم بیاین پایین

‫خانومِ کیم مرحوم هم...

‫انقدر به پنی ‌سیلین حساسیت داشت ‫که وقتی بهش میزدن تا حد مرگ پیش میرفت

‫این درسته که شی وو ‫نوه یِ رئیس آن سوک هوئه

‫اما، پسر شما نیس

‫اون پسرِ کسی که ازش متنفر و دلخور بودین،

‫یعنی پسر کیم سو یونگه

‫میگم، دشیک ‫بله؟

‫من... اگه یه طراح معروف بشم،

‫تو هم خوشحال میشی، نه؟

‫معلومه

‫اگه موفق بشی منم خوشحال میشم

‫هر چند میترسم...

‫انقدر زیاد موفق بشی که...

‫دیگه علاقه ـتُ بهم از دست بدی

‫خدای من ‫تو فکر میکنی من همچین زنی ام؟

‫من زن وفاداری ام

‫حالا که حرفش شد، اگه من...

‫برم اروپا...

‫دشیک، منم، بابات ‫کی... کیه...

‫اوه، بابامه

‫بابا، مامان

‫این چیه؟ ‫سلام

‫سلام ‫لطفا بشینین

‫باشه باشه ‫بدش به من

‫آیگو

‫این چیه؟

‫حالت خوبه، یونجی؟ ‫بله

‫آیگو. چرا یونجی انقدر وزن کم کرده؟

‫دشیکِ خودخواه

‫بهت گفتم که مواظبش باش

‫بهش گشنگی دادی؟ ‫نه

‫نه، رژیم دارم بخاطر همین کمتر میخورم

‫اینا چی ـَن، پدر؟

‫اوه، راستی ‫شنیدم قراره این هفته با دشیک بری دیدن مادرت

‫پدرت، جینسنگ گانگ هوا، عصاره برنجساف،

‫و خرمالو...

‫برای مادر یونجی خریده

‫واووو. پدر و مادر، شما فوق العاده این

‫هی، هی. ‫بعد از اینکه دشیک رفت دیدن مادرت،

‫بیاین برای عروسی ـتون یه تاریخ تعیین کنیم

‫ما همه چی رو برای عروسیتون آماده میکنیم،

‫پس لازم نیس نگران باشی، یونجی ‫آره درسته

‫خو... خونه چی میشه؟

‫تا وقتی که قرارداد اجاره این خونه تموم بشه ‫همینجا بمونین

‫بعد از اون، براتون یه آپارتمان بزرگ میخرم

‫تو بهترینی، بابا

‫یونجی، چی میخواستی بگی؟

‫هیچی

‫خانومِ کیم مرحوم هم ‫انقدر به پنی ‌سیلین حساسیت داشت

‫اکه وقتی بهش میزدن تا حد مرگ پیش میرفت

‫نه. اصلا امکان نداره