Bámbola

Απόδοση-Επιμέλεια: Sparta

Να είσαι καλό κορίτσι, Αμαλία!

Τι κάνεις εκεί;

Έλα τώρα, συμμορφώσου!

Αμαλία!

Με λένε Μίνα,

αλλά όλοι με φώναζαν Μπάμπολα.

Η Αμαλία ήταν η κατσίκα μου, την πήρα όταν ήμουν μικρή.

Ήταν η μόνη που επέζησε από τη σφαγή της μάνας μου.

Την μισούσε γιατί ήταν η μόνη που δεν κατάφερε να σκοτώσει.

Δίπλα στον δρόμο υπήρχε μία τρατορία.

Πουλούσαν χέλια και είχαν κατσικάκια.

Μου άρεσε να σταματάω και να αγοράζω χέλια, όταν περνούσα με την Αμαλία.

Μπάμπολα! Δεν είναι καλύτερα μέσα παρά έξω; Κοίτα!

Τέσσερα, παρακαλώ.

Ένα,

δύο...

Είδες τον Πέδρο;

Ναι, τον είδα.

Όλο κάνει πλάκες...

Το ψάρεμα πήγε καλά;

Όχι άσχημα, όχι άσχημα!

Μπάμπολα!

Γιατί ποτέ δεν με ακούει;

Γαμώ την κατσίκα!

Γαμώ την Αμαλία!

Ο Αριόστο, αυτό το κάθαρμα!

Γαμώ την τρατορία!

Αυτός ο μαλάκας μου υποσχέθηκε ζωή σαν βασίλισσα...

Κι εγώ είμαι εδώ...

να γδέρνω κατσίκες...

και να μαγειρεύω χέλια όλη μέρα!

Γαμώ την τρατορία!

Γαμώ την Μπάμπολα!

Είσαι σαν τον Αριόστο,

τον παλιάνθρωπο πατέρα σου!

Αχ, να ήταν η αδελφή σου σαν κι εσένα...

και να ήταν ο πατέρας σου ακόμα μαζί μας!

Τι καλός κυνηγός που ήταν!

- Το θυμάσαι; - Όχι.

Φέρε μου το όπλο μου!

Μαμά, το θέλεις στ’ αλήθεια το όπλο;

Ναι, το όπλο!

Ο θάνατος της Αμαλίας ήταν τρομερός για μένα.

Την είχα από τότε που γεννήθηκε.

Την τάιζα με το μπιμπερό.

Ήταν η μοναδική μου φίλη.

Της έλεγα όλα μου τα μυστικά.

Όλα μου τα όνειρα.

Η μαμά ήταν πάντα μεθυσμένη.

Και αρκετά απρόσεκτη με το όπλο της.

Ο Φλάβιο ήταν το αγαπημένο της θύμα...

Σταμάτα, μαμά!

Σταμάτα να πίνεις!

Ήταν αδιόρθωτη.

Ήταν σκληρή γυναίκα,

πραγματικά τυραννική.

Δεν μπορούσε να σταματήσει το ποτό και κατέληξε με κίρρωση.

Ο θάνατός της ήταν ανακούφιση για όλους.

Συλλυπητήρια! Ήταν καλή γυναίκα.

Ναι, η καημένη...

Συλλυπητήρια...

Κουράγιο...

Θα μας λείψει...

Τα καημένα τα παιδιά έμειναν ολομόναχα...

Στην κηδεία της μαμάς είχα αποφασίσει να φύγω.

Η αλήθεια είναι ότι πάντα το ήθελα.

Αλλά ο Φλάβιο διαφώνησε.

Με έπεισε να μείνω στο Κομάκιο.

Αυτή η απόφαση θα άλλαζε δραματικά τη μοίρα μου...

Μα δεν το ήξερα ακόμα...

Η μαμά ήταν πάντα δύσκολη,

πάντα μισούσε την Αμαλία.

Κοίτα τι βρήκα. Κοίτα!

Για σένα. Αυτή είναι η Λίλι. Έχει μάτια σαν την Αμαλία.

Δεν μπορώ να την κρατήσω, θέλω να φύγω.

Τότε θα τη μαγειρέψω για να τιμήσω τη μαμά.

Τι λες; Δώσε τη μου.

Άκου...

Γλυκιά μου, σκέψου το.

Κι εγώ θέλω να ζήσω, όπως εσύ...

Αυτή η τρατορία είναι ό,τι έχουμε.

Γιατί να μην πάρουμε τα λεφτά;

Σε παρακαλώ.

Βάτραχοι και κατσίκες δεν φέρνουν λεφτά.

Μια πιτσαρία. Μια ωραία τρατορία.

Με τι λεφτά;

Από τον Ούγκο, τον παλιό μου συμμαθητή.

Έχει, θα μας βοηθήσει.

Θα δεις.

Μπάμπολα.

Καταλαβαίνεις;

Μην απογοητεύσεις τον αδελφό σου.

Το καταλαβαίνεις;

Ναι;

Έλα γλυκιά μου, έλα μαζί μου...

Θα σου συστήσω τον Ούγκο...

Να τον.

Αυτή είναι η Λίλι, το κατσικάκι της Μπάμπολα.

Σου αρέσει ο Ούγκο;

Πεινάς;

Πώς είναι τα μακαρόνια;

Έλα εδώ, αγάπη μου.

Έλα στη μαμά.

Ούγκο... Μπάμπολα.

Χάρηκα.

Γεια σου Μπάμπολα, πολύ χάρηκα.

Φάε τα μακαρόνια σου.

Σου αρέσουν;

Είναι υπέροχα.

Σου αρέσει το λάδι;

Πολύ.

Μπορείς να φέρεις άλλο ένα μπουκάλι...

Σε παρακαλώ.

Μπορείς να μας βοηθήσεις με την τράπεζα;

Σου είπα, δεν είναι πρόβλημα.

Μπορώ να το κάνω, ακόμα κι αν δεν έχω πολλά χρήματα...

Αλλά...

Θα προσπαθήσω έτσι κι αλλιώς.

Ο Ούγκο ήταν καλός άνθρωπος, πολύ εξυπηρετικός.

Αλλά ανησυχούσε πολύ για τα λεφτά...

Και ήταν υπερβολικά ζηλιάρης.

– Μη περπατάς έτσι. – Γιατί;

Θα χάσεις τις πίτσες.

Ήταν τρελά ερωτευμένος μαζί μου, χωρίς αμφιβολία.

Αλλά δεν με άφηνε λεπτό από τα μάτια του. Ένιωθα παρακολουθούμενη.

Ο Φλάβιο ήταν χαρούμενος.

Πάρε το σημερινό πιάτο, "Πίτσα με μοτσαρέλα".

Ευτυχώς που είμαστε κλειστά αύριο.

Θα κάνουμε τον μηνιαίο απολογισμό.

Ούγκο, όχι λογαριασμούς, σε παρακαλώ.

Ο Φλάβιο θα με πάει στο υδάτινο πάρκο.

Στο υδάτινο πάρκο; Είσαι τρελή;

Θα έχει απίστευτο κόσμο.

Και λοιπόν;

Είσαι ζηλιάρης;

Έχω λόγο να είμαι;

Και εξάλλου, δεν είσαι σε πένθος;

Θα φορέσω μαύρο μπικίνι.

Εκεί κάτω;

Συγγνώμη... Χτύπησες;

Όχι, δεν είναι τίποτα.

Γεια σου Ούγκο, περνάς καλά;

Ας πιούμε κάτι.

– Ποια ψάχνει; – Εμένα...

Εμένα κοιτάζει.

Είσαι σίγουρη;

Είναι πολύ ωραίος για να του αρέσουν οι γυναίκες.

Δεν είναι πολύ νωρίς...

Έτοιμος;

– Προχώρα, είμαι εδώ. – Εντάξει.

Σταμάτα, μαλάκα. Τι ντροπή!

– Τι είναι αυτές οι μαλακίες; – Σε μένα μιλάς;

Ναι, σε σένα. Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

– Μαλάκα. – Θα σε σκοτώσω!

Γαμημένε χοντρέ!

Τι κάνεις;

Είσαι τρελός; Ούγκο, σταμάτα!

Σταμάτα, λέω.

Φτάνει! Θα τον σκοτώσεις.

Ούγκο, άστον.

Σταμάτα, Ούγκο.

Αγάπη μου, δεν ήρθαμε εδώ για να είμαστε χάλια.

Το κατάφερα.

Πήρα επιτέλους την άδεια.

Ο δικηγόρος είπε πως ήταν δύσκολο...

Αλλά είμαι έξαλλη...

Πώς είσαι;

Καλά.

Έχω σιχαθεί να σε βλέπω κλεισμένο εδώ μέσα.

Τι έκανε ο δικηγόρος;

Ήρθε με τον πατέρα μου, πρέπει να κάνω υπομονή...

Το αυτοκίνητο φτιάχτηκε...

Τι κοιτάς; Μιλάω για τον Λούκα...

Άκου! Γιατί ήρθα; Ο Φούριο...

Ο δικηγόρος είπε πως πρέπει να καταθέσεις.

Είμαι έτοιμη για όλα.

Οι δικηγόροι είναι μαλάκες!

Δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις από το να μας ταλαιπωρείς;

Σεττίμιο, ηρέμησε, δεν είναι ώρα τώρα.

Πίστεψέ με, άστον.

Δεν μου αρέσει αυτός ο τύπος, φαίνεται επικίνδυνος.

Μπάμπολα, μπορείς να μου φέρεις κάτι;

Φυσικά. Τι;

Μια φωτογραφία σου.

Δεν έχω καμία.

Θα τραβήξω μερικές.

Έγχρωμες ή ασπρόμαυρες;

Έγχρωμες, έτσι;

Έγχρωμες. Οι έγχρωμες είναι καλύτερες.

– Θα τον δείρω. – Σταμάτα το!

Τι συμβαίνει εδώ;

Ο μαλάκας δεν ξέρει ποιος είμαι.

Τα λέμε, γλυκιά μου!

Θες να πας στο πειθαρχείο;

Ο Φούριο θέλει να σου μιλήσει, Να είσαι ευγενικός...

Απλά απάντα στις ερωτήσεις του.

Η ξανθιά που σε επισκέπτεται, τη λένε Μπάμπολα;

– Τη γαμάς; – Είναι η αρραβωνιαστικιά μου.

Άρα δεν τη γαμάς.