Lupin

‫ «بیاتوموویز؛ مرجع فیلم و سریال بدون سانسور» ‫:.: Bia2Movies.bid :.:

‫خیلی‌خب!

‫نشونی از گدیرا نیست

‫ولی سرنین رو داریم

‫ممنون، کاپیتان. باشه

‫برمیگردیم پاریس

‫- باید قشنگ مراقبش باشیم ‫- البته

‫پسرم رو پیدا کردی؟

‫پسرم رو پیدا کردی؟

‫یه دزدی، ورود غیر قانونی، آدم رُبایی...

‫کُلی حرف واسه زدن داریم!

‫- پیداش کردی؟ ‫- همکار من کجاست؟

‫توماس، توماس عزیز من، چند هفته پیش،

‫قربانی یک بی‌عدالتی افتضاح شدیم

‫از موسسه دزدی شد

‫ولی وحشت کردن رو نمی‌پذیریم

‫برای همین، این عصر، ‫برنامه یک مراسم شام رو داریم

‫که درش اهداکننده‌های سخاوتمندی شرکت میکنن

‫شهروندانی که به آینده‌ی کشورمون ایمان دارن

‫نوآوری ارزشمندی‌ـه!

‫هر فرد جوانی، بدون در نظر گرفتن پیش‌زمینه‌ش، لیاقت الهام گرفتن رو داره

‫نقش ما همین میشه، ‫مأموریت موسسه‌مون اینه؛

‫دسترسی به والاترین نهادهای فرهنگی ملت

‫و موفق هم میشیم

‫با همین جمله مصاحبه رو تموم میکنیم

‫از هر دوتون ممنونم

‫- ممنون ‫- ممنون

‫قرار ملاقات‌تون الان‌ـه

‫با کسی قرار نداشتم

‫میشه منو ببخشید؟

‫»» رضا کارگران «« ‫ :.:.: greatR :.:.:

‫داخل ماشین چی پیدا کردین؟

‫جواب نده. میخواد سر به سر مون بذاره. ‫فایده نداره

‫اینطور نیست!

‫جنازه‌ای در کار بود یا نه؟

‫- جوابم رو بده! ‫- میخوای بدونی داخل چی بود؟

‫هیچی توش نبود!

‫توی صندوق عقب...

‫این توش بود! یه قوطی!

‫حالا لطفاً دست سر سر کچلمون بردار

‫باید نگه داریم

‫- حتی بهش فکر هم نکن ‫- به چی؟

‫شلیک میکنم

‫نگران نباش

‫تا به پاریس نرسیم فرار نمیکنم

‫مرسی بابت اطلاعات

‫- باید برم توالت ‫- نگهش دار

‫- نمیشه ‫- توالت نداریم اینجا

‫هست. اونجا

‫- می‌بریش دستشویی؟ ‫- اینو نگه دار

‫بریم

‫وایسا

‫- نمیای داخل؟ ‫- نه

‫در رو قفل نکن

‫هکتور؟

‫آروم باش

‫من یه قاتل زنجیره‌ای نیستم. ‫فقط یه سری جواهرات دزدیدم. خب؟

‫- هکتور؟ ‫- بله؟

‫- باید بیای داخل ‫- چرا؟

‫با دستبند نمیتونم هیچ کاری بکنم

‫- رسید میخوای؟ ‫- بله

‫ممنون

‫ممنون، خانم. بای

‫آقا! پلیس

‫- لاستیکت پنچر شده ‫- واقعاً؟

‫- کدوم یکی؟ ‫- پشت سمت راست

‫نگاه کن

‫- اون یکی ماشین بود ‫- بلکاسم!

‫- بلکاسم! ‫- نه، هکتور!

‫نه!

‫گندش بزنن!

‫گندش بزنن! کیر توش!

‫من پلیس نیستم

‫لعنت

‫نه

‫من اینجام! کمک!

‫رائول!

‫اینجا! کمک کنید!

‫رائول، من اینجام. نگران نباش

‫- من اینجام! ‫- کمک!

‫کمکم کن!

‫بازش کن!

‫رائول! خوبی؟ من اینجام، نگران نباش

‫- پدرم کجاست؟ ‫- نمیدونم

‫زودباش!

‫عجله کن! سریع!

‫عجله کن!

‫عجله کن! زود، سوار شو

‫- چطوری کار میکنه؟ ‫- تو کی هستی؟

‫دوست بابات. یه پلیس. ‫از اینجا می‌برمت بیرون

‫ردیف شد!

‫پدرم کجاست؟

‫من و بابات علاقه‌ی مشترکی داریم

‫آرسن لوپن

‫طرفدارشه

‫میدونم هست. منم هستم

‫شخصیت مورد علاقه‌ت؟

‫- گانیمارد ‫- گانیمارد؟

‫بله. البته، مثل من یه پلیسه

‫- تو چطور؟ ‫- آرسن لوپن

‫- آرسن لوپن در آرسن لوپن. خوب وبد ‫- آره

‫نمیشه بدون دلیل بهترین شخصیت و انتخاب کنی

‫منو یاد بابام می‌اندازه

‫بابام...

‫شخصیت موردعلاقمه

‫حرف منو زدی

‫دیوپ تو یه مزرعه متروکه بود

‫- آدم‌هامون رو فرستادیم دستگیرش کنن... ‫- و؟

‫فرار کرد

‫خب، پسرش رو گیر آوردی

‫- اوه؟ ‫- شمال آفریقاییِ مال تو نیست؟

‫گیدیرا؟ اون تو پرونده نیست

‫ولی بچه‌ی دیوپ پیش اونه

‫- پسرش؟ ‫- بله. خبر خیلی خوبیه

‫وقتی بفهمه پسرش دست ماست؟ ‫لازم نیست دنبالش بگردیم

‫از بچه به عنوان طعمه استفاده میکنیم

‫خودش میاد سراغ ما

‫گیدیرا بچه رو برامون میاره. ‫میدتش به تو

‫به دیوپ خبر بدیم که پیش ماست

‫منتظرش می‌مونیم. تو دستگیرش میکنی

‫تو و افراد من

‫داری منو تو موقعیت حساسی قرار میدی

‫- خارج از اصول من رفتار میکنیم ‫- کی براش مهمه، دومانت؟

‫اون تو لیست افراد تحت تعقیب فرانسه‌ست. ‫مافوق‌هات متشکر میشن

‫خب؟

‫هستی یا نه؟

‫اگه به پلیس زنگ بزنه چی؟

‫اون راه میاد، دومانت

‫یه مسابقه بوکس دو تا شرکت‌کننده لازم داره

‫خب؟

‫ریسکی‌ـه

‫ولی ارزش امتحان داره

‫کارت با بچه‌ی دیوپ عالی بود

‫باهام تماس بگیر

‫لوپن اگه بود چی کار میکرد؟

‫- طرفدار لوپنی؟ ‫- بله، عاشقشم

‫نمیتونم حرف بزنم، پشت فرمونم

‫بچه رو بیار تو پارک هتل هایات

‫بعداً توضیح میدم

‫دارم میام

‫سلام

‫بابا، چند تا خط دیگه برای مقدمه سخنرانیم اضافه کردم. میشه برات بخونمش؟

‫امروز، منبع خلاقیت

‫تنها متعلق به طبقات سنتی اجتماعی نیست

‫ترکیب فرهنگ‌ها که هدف موسسه‌مون هم هست

‫باید زمینی برای تولد خلاقیت‌های نوآورانه باشه

‫عالیه

‫- همینه؟ ‫- اون گوشه

‫- این آدم‌ها کی هستن؟ ‫- نمیدونم

‫- تو رائولی؟ ‫- بله

‫تو گیدیرایی؟

‫- واسه فرمانده دومانت کار میکنی؟ ‫- بله

‫پاسکال اوبلت. پلیس

‫چرا توی هتل هایات نیستی؟ ‫دومانت اونجاست

‫- چرا هتل هایات؟ ‫- اینجا خطرناکه

‫چرا؟ جریان چیه؟

‫- نفرمون رو گرفتن؟ ‫- فقط دستور رو اجرا کن

‫بچه رو برسون به هتل. ‫بعداً حرف می‌زنیم

‫چیزی نمیشه، باشه؟

‫بهشون خبر میدم که داری میری اونجا. برو

‫- نگران نباش ‫- نیستم. فقط دارم می‌پرسم

‫- عاشقت میشن ‫- ممنون

‫یادت نره به کاهش مالیات اشاره کنی

‫- مردم خوششون میاد ‫- یه میلیون بار بهم گفتی

‫- تو مُخی! ‫- کجا میری؟

‫- اتاق من طبقه هشتمه ‫- جدی؟

‫- جدید بود ‫- لازمه تو زندگی صعود کنی

‫بچه توی راهه

‫پیتزا سفارش میدیم، ‫میذاریمش جلوی تلویزیون

‫به باباش زنگ می‌زنیم، ‫بهش میگیم بیاد دنبالش

‫معرکه‌ست. افرادم توی موقعیت هستن. ‫بذار دیوپ باقیش رو انجام بده

‫دومانت

‫کراوات

‫بله، قربان

‫چند هفته پیش، ‫قربانی یک بی‌عدالتی افتضاح شدیم

‫از موسسه دزدی شد

‫ولی وحشت کردن رو نمی‌پذیریم

‫ترتیب یک مراسم شام رو میدیم

‫که درش اهداکنندگان سخاوتمندی شرکت میکنن

‫شهروناندی که مثل من، ‫به آینده کشورمون ایمان دارن

‫هیچ چیز جلوی استارت خوردن این نوآوری رو نمیگیره

‫بگیر بشین. ‫آقای بوچارد به زودی میاد

‫سلام، لورنزو کالیگاری هستم، ‫صاحب فروشگاه ویولن

‫نامه‌تون به دستم رسید، ‫و در جواب سوالتون،

‫فکر میکنم منصفانه باشه

‫اگه این مرد جوان به اشد مجازات محکوم بشه

‫منو در جریان بذارین. مرسی. روز خوش

‫خب، آسان دیوپ

‫حالا چی؟

‫درکت نمیکنم

‫یه مدرسه خوب داری، ‫بدون هزینه

‫همه چیز داری

‫باید همه چیز رو خراب کنی

‫مسیر بابات رو دنبال نکن

‫واسه محکوم شدن خیلی سنت کمه، ‫ولی نمیتونیم ازش بگذریم

‫مسئولیتش رو قبول کن

‫از آقای کالیگاری سوال کردم که مناسب‌ترین مجازات چی میتونه باشه

‫به محض اینکه جواب بده، ‫من و تو حرف می‌زنیم. متوجه شدی؟

‫اگه جواب نداد چی؟