ZeroZeroZero

Πιστεύεις στον έρωτα;

Ο έρωτας τελειώνει.

Πιστεύεις στην καρδιά σου;

Η καρδιά σου σταματάει.

Χωρίς έρωτα και καρδιά;

Οπότε, πιστεύεις στο "cono", σωστά; Στο μουνί.

Ακόμη και το μουνί στεγνώνει κάποια στιγμή.

Πιστεύεις στη γυναίκα σου;

Με το που σου τελειώσει το παραδάκι, θα πει ότι την παραμελείς.

Πιστεύεις στα παιδιά σου;

Με το που πάψεις να τους δίνεις λεφτά, θα πουν ότι δεν τα αγαπάς.

Πιστεύεις στη μαμάκα σου;

Αν δεν τη γηροκομήσεις, θα σε χαρακτηρίσει αχάριστο τέκνο.

Και τώρα στο δια ταύτα.

Τι γίνεται λοιπόν όταν δεν έχεις πλέον να δώσεις;

Όταν δεν σου 'χει μείνει τίποτα.

Όταν παύεις να 'σαι χρήσιμος.

Καλημέρα, Δον Μίνου.

-Γεια σας, Δον Μίνου. -Γεια.

ΚΑΛΑΒΡΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ

ΟΙ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ

Δον Στέφανο...

Πώς είσαι, Στέφανο;

-Όλα καλά; -Μια χαρά.

-Πάνε καλά οι δουλειές. -Μην ακουμπάς το σακάκι μου.

Κομψότατο. Πότε το πήρες;

Δον Στέφανο.

-Τι κάνεις, Νίκολα; -Καλά.

Γεια.

Δον Στέφανο.

Τα σέβη μου.

-Χαίρετε. -Δον Στέφανο.

Ο μπαμπάς πρέπει να φύγει.

Μουστάκι.

Φιλάκι.

-Γεια σου, Στέφανο. -Γεια σου, παππού.

Τι κάνει ο μικρός;

Μια χαρά είναι.

Πάρε δω να του αγοράσεις κάνα παιχνίδι.

Δεν το βρίσκω καλό να φύγεις, παππού.

-Πρέπει. -Γιατί;

Για να μη μου γυρίσουν την πλάτη οι δικοί μου.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.

Μέχρι χτες, όλοι χέζονταν και μόνο που μ' έβλεπαν.

Αλλά σήμερα, πάρα πολλές οικογένειες είναι δυσαρεστημένες με την κατάσταση.

Να θυμάσαι ένα πράγμα, Στέφανο. Στην απογοήτευση δεν χωρεί έλεος.

Πάμε.

Βρίσκομαι εδώ,

επειδή έχουμε να συζητήσουμε σημαντικά θέματα.

Όπως βλέπετε, η όρασή μου δεν είναι καλή.

Αλλά μπορώ ακόμα να δω πολύ καθαρά τι γίνεται.

Για να ταΐσουμε όλους τους δικούς μας,

χρειαζόμαστε πολύ χρήμα.

Το οποίο δεν ρέει όπως παλιά.

Δικό μου το φταίξιμο,

επειδή μ' ανάγκασαν να ζήσω σε μια τρύπα κάτω απ' το χώμα.

Αλλά τώρα ξετρύπωσα.

Και το πρώτο που θέλω να κάνω για να δείξω ότι επέστρεψα,

είναι να σας δώσω 900 εκατομμύρια.

Για ν' αρχίσει να κινείται πάλι το πράμα.

Και για να κερδίσω ξανά την εμπιστοσύνη σας.

Παρήγγειλα 5.000 κιλά.

27.000 το κιλό.

Τιμή για την οικογένειά μου.

Αλλά θα συμμετέχετε όλοι.

Δεν έχει υπάρξει καλύτερη τιμή.

Είναι όλοι μέσα;

Ο παππούς σου ξέρει τι κάνει.

Πολλοί ήθελαν να τον μαχαιρώσουν πισώπλατα.

Μ' αυτό το φορτίο, τους αφόπλισε όλους.

Ξεράθηκε.

-Αλήθεια είχες το ίδιο φορτηγό; -Ναι.

Μου το έδωσε ο πατέρας μου όταν ήμουν στην ηλικία σου.

Ύπνο τώρα.

Το μερίδιό μου και του ξαδέρφου μου.

-Ο ξάδερφός σου έχει ακόμα το εστιατόριο; -Ναι, φυσικά.

Πες του ότι η κόρη μου έχει την πρώτη της Κοινωνία.

Θα μου φερθεί σπαθί;

Ξέρεις ότι η οικογένειά μας πάντα σ' έχει βασιλιά.

Θα περάσω την άλλη βδομάδα. Τα λέμε.

-Γεια σου, φίλε. Τι συνέβη; -Γεια σου, Λουτσιάνο. Όλα καλά;

Ναι. Βλάβη το αμάξι;

Λυπάμαι.

Βγες από το αμάξι, Λουτσιάνο, και μπες στο πορτ-μπαγκάζ.

Νίκολα...

Κάνεις μεγάλο λάθος.

-Να προσέχεις. -Μην ανησυχείς.

Σίγουρα;

Στέφανο.

Με το που τον έριξα στο χοιροστάσιο,

τι χαρά ν' ακούω τις κραυγές του...

-Τα γουρούνια δεν τον έτρωγαν. -Οπότε, φέραμε αυτήν.

Έπεσε με τα μούτρα. Την είδα να του ξεριζώνει το κεφάλι.

Αμάσητο το κατέβασε.

Δες πώς τρώει.

Πουτάνα.

Τη βλέπεις;

Τώρα να της κάνεις δίαιτα.

Γιατί;

Θέλω να λιμοκτονεί όταν την ταΐσω τον παππού μου.

Όταν την ταΐσουμε τον παππού σου.

Όταν την ταΐσουμε τον παππού μου.

ZeroZeroZero s01e01 - The Shipment

Υποτιτλισμός: Pandora

Για οδηγίες για να βοηθήσεις στη μετάφραση του ZeroZeroZero

ΜΟΝΤΕΡΕΪ, ΜΕΞΙΚΟ

ΟΙ ΠΩΛΗΤΕΣ

Οι κανόνες δεν είναι νόμοι.

Οι νόμοι είναι για τους δειλούς.

Οι κανόνες για τους άντρες.

Γι' αυτό και υπάρχει κώδικας τιμής.

Ο κώδικας τιμής δεν σου λέει ότι πρέπει να είσαι καλός.

Απλώς έντιμος.

Ο κώδικας τιμής σού λέει πώς να συμπεριφέρεσαι.

Αν θέλεις να βγάλεις χρήματα, υπάρχουν διάφοροι τρόποι.

Αν θέλεις να σκοτώσεις, υπάρχουν διάφοροι λόγοι.

Και μέθοδοι.

Το παρατήρησες... Περίμενε.

-Παρακαλώ; -Αγόρι μου.

-Μαμά, είπαμε όχι σ' αυτό το νούμερο. -Ναι, αλλά είναι ανάγκη.

-Τα παιδιά είναι καλά; -Καλά είναι, μην ανησυχείς.

-Τότε, τι είναι τόσο επείγον; -Ο αδερφός σου κάνει πάλι βλακείες.

-Αυτό δεν είναι επείγον. -Μίλησέ του, γιε μου.

Αργότερα, μετά τη δουλειά.

-Οπότε, θα του μιλήσεις; -Ναι, μόλις τελειώσω.

-Σ' ικετεύω. -Ο Θεός μαζί σου.

-Γεια σου, Νάνσι. -Κύριε.

Ακούω.

Οι 5.000 κονσέρβες καυτερή πιπεριά για την Ιταλία είναι έτοιμες.

Ωραία, τέλεια. Άκου, τώρα δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Δεν έστειλαν ακόμα την πρώτη πληρωμή.

Δεν μπορώ να τα κρατήσω εδώ. Δεν υπάρχει ασφάλεια στην πόλη.

Στ' αρχίδια μου, ηλίθιε. Δική σου δουλειά να τα προσέχεις.

Η δουλειά σου δεν είναι;

-Οπότε, κομμένες οι μαλακίες, Νάνσι. -Μάλιστα, κύριε.

-Ναι; -Άκου, μία φορά θα τα πω.

-Ακούω. -Σημειώνεις;

Μάλιστα, αφεντικό. Έτοιμος.

Πρέπει να πάμε τις πιπεριές στη φάρμα του γέρου.

Στάνταρ;

-Ποιος ξέρει περισσότερα, εγώ ή εσύ; -Ό,τι πεις.

Δεν μπορούμε να τα στείλουμε, αν δεν πληρώσουν πρώτα οι Ιταλοί.

-Πόσο πρέπει να τα κρατήσουμε; -Δεν ξέρω.

-Μα ποτέ δεν το κάνουμε αυτό. Πρόβλημα. -Το ξέρω, γάμησέ τα.

Θα συναντηθούν για να βρεθεί λύση.

Εντωμεταξύ, κρατάς τις πιπεριές. Μην τα σκατώσεις, ηλίθιε.

Εντολή του αφεντικού. Αν κάνεις μαλακία, θα μας σκοτώσει.

Τι κάνει;

Πέταξε το κινητό.

-Μας κατάλαβε; -Τι διάολο παίχτηκε τώρα;

Ακολούθα τον.

-Και η κοκαΐνη, λοχαγέ; -Μετά. Ακολούθα τον.

Μην τον χάσεις. Ξέρει πού θα γίνει η συνάντηση.

Άντε, άντε. Ακολούθα τον.

Μην τον χάσεις. Πάμε, πάμε.

Ήρεμα...

Μην κουνιέσαι.

Μην κλείνεις τα μάτια. Άνοιξέ τα.

Πώς σε λένε;

Εμένα Μανουέλ. Εσένα;

Άνοιξε τα μάτια.

Κοίταξέ με. Όλα θα πάνε καλά.

Θα σε βοηθήσουν.

Κοίτα με. Μην τα κλείνεις.

Εδώ, εμένα κοίτα.

Σε παρακαλώ.

Θεέ μου...

δέξου αυτό το περιστεράκι στο βασίλειό Σου.

-Πού θα συναντηθούν; -Δεν ξέρω.

-Πού; -Δεν ξέρω.

Ακούσαμε στις κλήσεις σου για τη συνάντηση με τους αγοραστές.

Δεν ξέρω.

-Ίντιο. -Λοχαγέ.

Πάτε σπίτι του Τριμπιλίν, προσάγετε τον μαλάκα στην Εισαγγελία,

ως τον ύποπτο που συλλάβαμε στην πλατεία.

Ελήφθη.

Πού θα γίνει η συνάντηση;

Πού θα συναντηθούν;

Όλοι οι άνθρωποι είναι μικροί.

Μόνο ο Θεός είναι μεγάλος.

Είναι ψευδαίσθηση του ανθρώπινου είδους η αίσθηση σημαντικότητας,

μεγαλείου,

επειδή ενώπιον του Θεού, πρέπει όλοι να σκύβουμε το κεφάλι.

Τίποτα απ' αυτά που είμαι,

τίποτα απ' αυτά που έχω,

δεν μου ανήκει.

Όλα ανήκουν στον Θεό.

Όταν πίνω ένα ποτήρι νερό...

Σε θέλει ο λοχαγός.

...αυτό ανήκει στον Θεό.

Θάψτε τον.

-Πάμε. -Μάθαμε αυτό που θέλαμε.

Πιστεύετε στον Θεό;

Μάλιστα, λοχία.

Είμαστε απλώς όργανα στα χέρια Του.

Το κατανοώ.

Δεν πρέπει να διαφωνούμε σ' ό,τι λέει. Πρέπει να υπακούμε.

Πού μας πηγαίνει τώρα;

Μόνο Αυτός ξέρει.

Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ