Let Him Go

ว่าไง

อืม

มาเร็ว

ไง เป็นไงบ้าง

- ว่าไง - เจ้าดำตัวใหม่เป็นไง

- ไง จิมมี่ - ขาดูดีขึ้นนะ

ยังพยศอยู่นิดหน่อย

คอยดูมันไว้ล่ะ

มันไม่เป็นไรหรอก

ผมว่าจะพามันออกไป

เช็กแนวรั้วหลังกินข้าวเช้า

เกือบเสร็จแล้วค่ะ

มีเพลงอะไรฟังนะ

นี่ไงล่ะ

ตายล่ะ

เกิดมาคู่กับฉัน

ใช่ อยากเต้นกันไหม

ใช่แล้ว ใช่

ใช่ ชอบมากเลยใช่ไหม

นั่นคุณย่ากับคุณปู่

จมูกเหมือนแกเลย

เธอเกิดมาคู่กับฉัน

ลอร์น่า

ที่รัก มันร้อนไปนะ

หนูรู้ หนูยังไม่ได้เช็กดูเลย

มานี่ เดี๋ยว...

ไม่เป็นไรนะจ๊ะ

ไม่เป็นไรนะ

ไม่เป็นไรจ้ะ

เธอไปพักเถอะ

ย่าเห็นหลานนะ

ย่าเห็นหลาน

ย่าเห็นหลาน

ไง พ่อรูปหล่อ

เจมส์

จอร์จ

จอร์จ

จอร์จจะไปไหนคะ

แล้วเจมส์ล่ะคะ

เจมส์

เจมส์

ไม่นะ

พระเจ้า

ฉันลอร์น่า แบล็กเลดจ์

ขอรับคุณ ดอนนี่...

รับคุณ โดนัลด์ วีบอย

เป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมาย

เพื่อมีกันและกัน

นับตั้งแต่วันนี้ ไม่ว่าชีวิตจะดีขึ้น แย่ลง

เพื่อมีกันและกัน นับตั้งแต่วันนี้

ไม่ว่าชีวิตจะดีขึ้น แย่ลง

ร่ำรวยขึ้น ยากจนลง

ในยามป่วยไข้หรือแข็งแรง

ร่ำรวยขึ้น ยากจนลง

ในยามป่วยไข้หรือแข็งแรง

จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน

จนกว่าความตายจะพรากเราจากกัน

ด้วยอำนาจที่พ่อมีโดยรัฐมอนแทนา

พ่อขอประกาศให้ทั้งคู่เป็นสามีภรรยา

เชิญจูบเจ้าสาวได้

ขอบคุณครับ

ผมจะจูบอยู่แล้ว

ยินดีด้วยนะ โดนัลด์

ขอบคุณครับ

อยากกินเค้กไหมจ๊ะ

คุณแม่ครับ

งั้นก็ ห้องครัว

ของต่างๆ ยังมาไม่หมด

หนูผ่อนเก้าอี้มา

ถึงแล้ว

ชอบไหมจ๊ะ

- ชอบเตียงไหมจ๊ะ - ชอบฮะ

- ชอบเตียงลูกไหม - ชอบฮะ

ไว้จะเย็บผ้าม่านมาให้นะ

โอเคฮะ

รีบไปเยี่ยมย่านะ

เขาอยู่ไม่ไกลนะ

แค่ในเมืองเอง

แต่เขาไม่อยู่ที่นี่แล้ว

ทำหกหมดแล้ว เพื่อน

มาเร็ว ไปกันเถอะ

นี่ มาเร็ว ไปกัน

ไปเร็วเข้า

ไม่ได้ทำให้คุณนะ

ลอร์น่า

ลอร์น่า

สวัสดี

มาหาใครน่ะ

แม่ของเด็กผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม

ไม่ค่ะ ฉัน...

ลอร์น่าเคยแต่งงานกับลูกชายฉัน

พ่อหนุ่มน้อยเป็นหลานฉันค่ะ

คลาดกันแล้วล่ะ

ไปกันหมดแล้ว

ไปแล้วเหรอ

ไปหาครอบครัวของเขา

ไปกันเมื่อคืน

เดี๋ยวค่ะๆ

ครอบครัวเขาเหรอ ของดอนนี่เหรอคะ

ได้บอกไหมคะว่าจะกลับเมื่อไหร่

ฉันว่าคงไม่ใช่เร็วๆ นี้

ขนของไปหมดเลย

รู้หรือยังว่าจะไปที่ไหน

นั่งก่อนสิ จอร์จ

นั่นมื้อสุดท้ายของผมเหรอ

ฉันจะไปพาจิมมี่กลับมา

พาเขากลับมาอยู่กับเรา

คุณเก็บของเข้าเมืองแล้วนี่

นั่งก่อน จอร์จ

แล้วคุณไม่คิดว่าควรบอกผมเหรอ

บอกตอนนี้ไง

มีใครเห็นอีกไหม

หมายถึงนอกจากฉันเหรอ

ผมจะถามว่า คุณแน่ใจในสิ่งที่เห็นใช่ไหม

ฉันเห็นเหมือนกับที่ฉันรู้สึก กับดอนนี่ วีบอยเลย

สิ่งที่คุณก็รู้สึก

ไม่ว่าจะมีใครให้คุณยอมรับหรือไม่

และฉันเห็นว่าเธอปกป้องลูกไม่ได้เลย

และเพราะแบบนั้น คุณคิดว่าเธอ

จะยอมยกหลานให้คุณเหรอ

คิดว่าจะเป็นแบบนั้นเหรอ

ถ้าลอร์น่าไม่ยอมล่ะ

จิมมี่เป็นลูกเธอนะ

เขาเป็นหลานคุณนะ จอร์จ แบล็กเลดจ์

แล้วคุณจะหาพวกเขายังไง

ดอนนี่มาจากนอร์ทดาโคตา

ฉันจะหาให้เจอ

คุณควรรู้จักฉันดีได้แล้วนะ

ก็จริง

ผมรู้จักดีเลย

ฉันจะไม่กลับมาแบบไม่มีเขา

ไม่

แล้วคุณจะไปแบบมีผมหรือไม่มี

คุณต้องเลือกเอง

คุณจะไม่ไปด้วยเหรอ

ผมจะไปปิดน้ำ

ไม่อยากกลับมาเจอท่อแตก

คุณไม่รู้ว่าจะกลับเมื่อไหร่

ไม่ต้องย้ำหรอก

ฉันรู้ว่าฉันเสียอะไรไป

บางครั้งชีวิตก็เป็นแบบนั้น มาร์กาเร็ต

เราสูญเสียไปมากมาย

ผมก็ได้กินด้วยสินะ

นายอำเภอเฮย์เด้นพ้นจากตำแหน่ง...

ไปเจ็ดปีแล้ว

เยี่ยมเลย นำผมไปแล้ว

เขาเคยช่วยผมหาคนสองสามคน...

เมื่อปี 1952

พี่น้องเพตทุส

ผมจำได้ นั่นคุณเหรอครับ

คุณเจอพวกเขาด้วย

ใช่ มีตัวช่วยน่ะ

มีอะไรให้ช่วยครับ

เราพยายามหาตัวดอนนี่ วีบอยอยู่

เขามีบ้านอยู่ที่นอร์ทดาโคตา

ผมรู้จักชื่อนั้นนะ

ไม่ใช่ดอนนี่ แต่เป็นวีบอยแน่นอน

เขาแต่งงานกับภรรยาหม้ายของลูกเรา

เอาหลานเราไปด้วย

เด็กคนนั้นแค่สามขวบเอง

เราแค่อยากรู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

แค่รู้ว่าพวกเขาปลอดภัย

ผมขอโทรถามก่อนแล้วกัน

เนื้อตุ๋นเป็นไงบ้าง

ฝีมือคุณอร่อยกว่า

คุณแค่ชินกับรสมือฉัน

มีสักครึ่งไพนต์ไหมครับ วิสกี้น่ะ

มีความสุขไหม

มีความสุขที่ไม่ได้ยินเสียงบ่น

ต้องซ่อนหลักฐานหน่อย

มาร์กาเร็ต

นี่มันอะไร มาร์กาเร็ต

- นั่นมันก่อนจะ... - นี่มันอะไร

ก่อนที่ฉันจะรู้ว่าคุณจะมา

คิดว่าต้องใช้เหรอ

ฉันไม่อยากให้ถึงเวลาที่ต้องใช้ แต่ไม่มี

ให้ตาย มาร์กาเร็ต คุณจะให้เหตุผลแบบนี้เหรอ

- จอร์จ ฉันคงไม่... - มันมีกระสุนด้วย

มีตระกูลวีบอยอยู่ทั่วฟอร์ไซธ์

ชาวเมือง

ร้านอุปกรณ์ขี่ม้าเทรลเฮด ก็เป็นกิจการของวีบอย

ไม่ก็เริ่มต้นจากครอบครัวนี้

ไม่ใช่นอร์ทดาโคตา แต่คงเริ่มที่นั่น

เท่านั้นก็คงพอ ขอบคุณมากครับ

เรายังหวังว่าคุณจะแนะนำ โรงแรมในเมืองสักคืนได้

ที่ที่สะอาดน่ะค่ะ

ถ้าความสะอาดมาก่อน คงต้องเป็นคุกที่นี่

ห้องขังว่างอยู่นะ

เรามีผ้าปูที่นอนใหม่ๆ ด้วย

ไม่แน่ใจว่าคุณจะรู้สึกยังไง

คงเหมือนอยู่บ้านเลยค่ะ

- ขอบคุณค่ะ นายอำเภอ - ยินดีครับ

คิดว่าพวกเขาหนีหรือเปล่า

ไม่นะ ที่ผมรู้คือไม่

แต่พวกเขารีบไปกันมาก

ไม่มีบอกลากันเลย

ผมแค่จะให้เธอได้ทำแบบนั้น

ให้เธอได้บอกลา

กลับบ้าน

กลับบ้าน