The first 200 lines.
ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΡΗΝΟΥ
Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία!
Καλούνται οι έφεδροι!
Ο Χίτλερ εισέβαλε στην Πολωνία!
Καλούνται οι έφεδροι!
Καλούνται οι έφεδροι!
Καλούν τους εφέδρους. Πώς θα τελειώσει όλο αυτό;
Με τον τρόπο που αρμόζει.
Γαρνίρησε τις τάρτες.
Για σας τους νέους η κατάσταση είναι δύσκολη.
Καλύτερα να τελειώνει αυτή η ιστορία.
Ροζέ, οι τάρτες;
Αμέσως.
Βιάσου.
Αυτές οι καταστάσεις βλάπτουν την δουλειά μας.
Όχι ότι αδιαφορώ...
...αλλά προτιμούμε να ζούμε ειρηνικά, ε;
Καταραμένο.
Αφού τους αφήσαμε να ξανασηκώσουν κεφάλι...
...καλά να πάθουμε.
Θέλουν όλοι σκότωμα.
Όσο το δυνατόν περισσότεροι.
Άκου, Ροζέ, ο πατέρας σου σκοτώθηκε στο Βερντέν.
Σε άφησε στον δρόμο.
Σου έδωσα την κόρη μου.
Μια μέρα, η δουλειά θα είναι δική σου.
Στάσου στο ύψος των περιστάσεων.
Πες στον εαυτό σου: "Η Γαλλία με χρειάζεται".
Το έχω πει ήδη.
Αύριο θα είναι έτοιμες;
- Είναι εκεί η Αλίς; - Έχει δουλειά.
(Ομιλία του Χίτλερ από μεγάφωνα της εφημερίδας "Εσπουάρ")
Πάω κάτω να δώσω το άρθρο του Ντελμάς.
Κι άλλη έκκληση στην λογική μας; Άκου την απάντηση.
Γεια σας, κορίτσια. Από τώρα μάσκα;
- Δυσκολεύει στην δουλειά. - Στον έρωτα;
- Το αφεντικό; - Είναι με τον Ντελμάς.
Πόλεμος, λοιπόν. Αυτό δεν ήθελες;
Όχι, Ντελμάς. Αλλά πρέπει να πολεμήσουμε.
Και αφού σκοτωθούν εκατομμύρια...
...τι θα γίνει; Ειρήνη! Γιατί όχι τώρα;
- Θα υπερασπίσουμε την ελευθερία. - Με τι; Με ποιόν;
Μ'αυτούς που δεν τους αρέσει να τρώνε κλωτσιές.
Ανόητε.
Στις 2:00. Και όχι πάνω από 20 γραμμές.
- Μπορώ να σε δω, αφεντικό; - Ναι, σε θέλω και εγώ.
Λοχίας Ντιριέ. 3ο Ορεινό τάγμα.
- Φεύγω αύριο για Μπενανσόν. - Ούτε συζήτηση.
Σε χρειάζομαι.
Ο Ντελμάς παραιτήθηκε. Σου προσφέρω την θέση του.
- Αδύνατον. - Η ευκαιρία της ζωής σου.
Πες ναι και θα σου αναθέσω ένα ειδικό θέμα.
Όχι. Αυτός ο πόλεμος είναι δικός μου.
Δεν θα τον κάνω με τις ζωές των άλλων.
Είσαι άγγελος. Η ασπιρίνη;
Στο πιατάκι.
Πόσο είσαι; Φλοράνς, πόσο λες να είναι;
28, ίσως 30. Γιατί;
Ξέρεις πολλούς αρχισυντάκτες...
...που να είναι 28 ετών;
- Και αρνήθηκε, φυσικά. - Είδες;
Δεν έχει καλή γνώμη για σένα.
- Πώς το ξέρεις; - Ευχαριστώ, Φλοράνς.
Δεν χρειάζεται.
Λοιπόν, ναι...
...ή όχι;
Όχι.
Κάποτε θα μετανιώσεις για την ανοησία σου.
Ασφαλώς όχι. Ποτέ δεν μετανιώνω για κάτι.
Θυμάσαι τον μήνα του μέλιτος;
Τότε που καθόμασταν στον καναπέ...
...και σου ανακάτωνα τα μαλλιά;
Ήμουν ντροπαλός τότε.
Δεν έχεις αλλάξει.
- Διακόπτω; - Όχι, αντιθέτως.
- Τα τσιγάρα σου, Ροζέ. - Δεν καπνίζω.
Για τους αξιωματικούς. Για να σε συμπαθήσουν.
Θα δεις, όταν έρθεις με άδεια, δεν θα την αναγνωρίζεις.
Θα είναι κρίμα. Μου αρέσει όπως είναι.
Ίσως, αλλά οι αντιξοότητες σε δυναμώνουν.
Έτσι έγινε το '14.
Σας αφήνω ν'αποχαιρετιστείτε.
Και προσοχή, δεν είναι καιροί να εμπιστευτείτε το μέλλον.
Να είστε σώφρονες.
Αλίς...
Ναι;
- Αν σκοτωθώ... - Μη λες έτσι.
Αν σκοτωθώ...
...δεν θα'θελες να με θυμάσαι βλέποντας το παιδί σου;
Ναι.
Άκουσες την μαμά. Πρέπει να'μαστε λογικοί.
Τι σημαίνει "λογικοί" σήμερα;
Έλα να ετοιμάσουμε την βαλίτσα.
Εμπρός.
Ναι, εγώ είμαι.
Έτσι ακριβώς φανταζόμουν το δωμάτιό σου.
Το φανταζόσουν;
Δεν ήταν ευκολότερο να ερχόσουν να το έβλεπες;
- Κάνεις ξεκαθάρισμα; - Ακριβώς.
Δεν θα μου πεις να καθίσω;
Κάθισε.
- Μπορώ; - Αν σ'ευχαριστεί.
Μ'ευχαριστεί.
Σ'έστειλε ο Ροντιέ;
Όχι, εγώ σε ήθελα.
Συμφωνώ με τον Ροντιέ.
Ο πόλεμος είναι γι'αυτούς που δεν έχουν τίποτα.
Ακριβώς, Φλοράνς. Έτσι είναι μ'εμένα.
Αλλά και να μην ήταν έτσι, πάλι θα'φευγα. Ο λόγος;
Η απάντηση είναι 4 λέξεις: "Το βάπτισμα του πυρός".
Θέλω να μάθω πως θα συμπεριφερθώ εκείνη την ώρα.
Αυτό είναι όλο.
Αυτό μετράει για έναν άντρα.
- Δεν μπορείς να καταλάβεις. - Ασφαλώς όχι.
Κανείς δεν παρατάει μία καριέρα για συγκινήσεις.
Και σ'εμένα αρέσουν οι συγκινήσεις.
Αλλά κουράστηκα πια.
Θέλω να κάνω λεφτά. Και γρήγορα.
Λυπάμαι αν σ'απογοητεύω.
Αυτή είναι η δική μου ελευθερία.
Άσε με να τελειώσω. Δυσκολεύομαι.
Αν βρω κάποιον που να έχει αυτά που θέλω, θα του δοθώ.
Αν αυτός ο άντρας ήσουν εσύ...
...θα ήμουν ευτυχής.
Πολύ.
Θα μείνεις;
Φεύγω.
Νομίζω τα είπαμε όλα.
Όχι, περίμενε.
Να θες να κάνεις έρωτα και να μη κάνεις, είναι ανόητο.
Ειδικά σήμερα, θα ήταν τρέλα.
Με ταλαιπωρεί αυτό.
Περίμενε, θα σου το βγάλω.
- Καλύτερα δεν είναι; - Ναι, αλλά οι κανονισμοί...
Οι κανονισμοί πήγαν κατά διαόλου.
Μπαίνουμε στην Γερμανία. Αδιανόητο.
Ναι, ακριβώς.
Εξαιρετικά πλατύ ποτάμι.
Δύσκολα το διασχίζεις κολυμπώντας.
- Τι έκανες σαν πολίτης; - Αρτοποιός και ζαχαροπλάστης.
Εσύ;
Δημοσιογράφος.
Τι εννοούσες "κολυμπώντας";
Για να πας πίσω, πρέπει να διασχίσεις την γέφυρα.
Κοίτα...
Μπαρμπέ Ραούλ.
- Επάγγελμα; - Ταξιτζής.
Ντανέ Πιερ.
- Επάγγελμα; - Ρολογάς.
Αναντό Γκαστόν.
- Επάγγελμα; - Ταπετσιέρης.
- Κλομπέ Ζαν. - Ξυλουργός.
- Ντιμπουά Πωλ. - Φούρναρης.
Ντιριέ Ζαν.
- Επάγγελμα; - Αγρότης.
Φουρνόλ Γκουστάβ.
- Επάγγελμα; - Μηχανικός οχημάτων.
Περέν Ροζέ.
Επάγγελμα;
- Επάγγελμα; - Αγρότης.
- Λαπέρ Λισιέν. - Επάγγελμα;
Δεν φανταζόμουν ότι το τοπίο θα ήταν ίδιο.
- Ίδιο με τι; - Με το δικό μας.
Ένας Θεός ξέρει που μας πάνε.
Έχουμε κάνει περίπου 50 χλμ.
Όταν θα τα κάνουμε πεζοί, τότε θα δούμε την γλύκα.
"Με διαταγή της Διοίκησης..."
"...απαγορεύεται αυστηρά στους κρατούμενους..."
"...να πλησιάζουν χωρίς άδεια..."
"...Γερμανίδες γυναίκες και κορίτσια".
"Οι παραβάτες θα τιμωρούνται με φυλάκιση..."
"...ανάλογα με την βαρύτητα του παραπτώματος..."
"...ακόμα και με την ποινή του θανάτου".
Ωραία, λοιπόν.
Έτσι που κάνεις, θα σου ρίξουν φιστίκια.
Ο πεθερός μου είχε δίκιο. Θέλουν όλοι σκότωμα.
Θα τα πούμε το βράδυ. Καλή τύχη.
Την κοπριά;
Αυτά, λοιπόν.
- Καλημέρα. - Καλημέρα, κύριε.
Λοιπόν, πώς πήγε;
Μάλλον καλά. Έπεσα στο σπίτι του Δημάρχου.
Καλός φαίνεται.
Είμαι, ας πούμε, βοηθός του. Εσύ;
Δύο γέροι, ηλίθιοι, αλλά...
...έχουν όμορφη κόρη.
Βούτηξα αυτό.
Είναι χάρτης της περιοχής.
Είμαστε εδώ.
Βρωμιάρηδες!
Πατάτες, ναι.
Ε, εσύ, στα σακιά, έχει κάτι να φάμε;
- Τα ελέγχουν, φίλε. - Δεν έχεις τίποτα;
Τίποτα.
Εμπρός, έλα!
Οι σαρδέλες χαλάνε την εμφάνιση.
Μια φορά την εβδομάδα, είναι ό,τι πρέπει.
- Αυτό μου έλειπε. - Τι τρέχει;
- Αρρώστησε η πεθερά μου. - Πολύ;
Μάλλον. Έτυχε σε κακή στιγμή.
No comments yet. Be the first to leave one.