The first 200 lines.
66 میلیون سال پیش...
سیاره زمین بسیار متفاوت نسبت به امروز بود.
در اون موقع، یکی از نزدیکترین نیاکان ما شاید ظاهری...
شبیه به این موجود کوچک و پشمالو داشته.
حاکمان زمین خزندگان عظیم بودن.
وبسایت دوستی ها تقدیم میکند
دایناسورها.
اون یکی از بدنام ترین دایناسورهاست...
گوشتخواری به اسم تی-رکس.
و همین پشت میشه گاومیش های اون دوران رو دید...
یه گیاهخوار معمولی به اسم ادمونتوسوروس.
اما چه بلایی سر همه شون اومد؟
66 میلیون سال پیش...
سیارکی به زمین خورد...
و دانشمندان فکر می کنن که به خاطر این برخورد بود...
که دایناسورها از صفحه روزگار محو شدن.
اما هیچکس تا حالا مدرک مستقیمی از این اتفاق پیدا نکرده.
در واقع، هیچکس فسیلی از یه دایناسور پیدا نکرده...
که در حدود هزار سال نزدیک به برخورد مرده باشه.
اگرچه، یه محل حفاری جالب توجه شاید این وضع رو تغییر بده
در منطقه هل کریک...
در غرب میانه ی آمریکا قرار گرفته.
این سرزمین های بایر سرشار از بقایای ماقبل تاریخی هستن...
از ترایسراتوپ ها گرفته...
تا تروسور ها.
و اینجا، در یک قسمت از زمین...
به اندازه یک زمین فوتبال...
مجموعه ای از فسیل های حیرت انگیز وجود داره.
موقعیت دقیق این مکان یه راز به دقت محافظت شده س...
چون این مکان شاید مدرکی...
از یکی از بزرگترین رویدادهایی داشته باشه...
که در تاریخ چهار و نیم میلیارد ساله ی...
سیاره ما اتفاق افتاده.
درسته، بذار بیام این پایین.
به مدت ده سال، یه دیرینه شناس و تیمش...
سعی کردن بفهمن دقیقا ایجا چه اتفاقی افتاده
هر لحظه به هیجان میای...
سعی می کنی همه چی رو از زیر خاک بیاری بیرون.
انگار داری یه سلاح هسته ای رو وسط...
باد و بارون خنثی می کنی.
اسم این مکان رو تانیس گذاشته...
و باور داره که ممکنه یه گورستان بزرگ...
از موجوداتی باشه...
که در برخورد سیارکی فاجعه انگیز کشته شدن.
مکانی که نه تنها ممکنه نشون بده چطور آخرین دایناسورها زندگی می کردن...
بلکه چطوری مردن.
اگه تیم حفاری درست بگن، تانیس ممکنه...
جایی باشه که بقایای دنیایی که مدتهاست از دست رفته...
در دل زمان منجمد شده باشن
جایی که برای اولین بار...
دریچه ی تجربه نشده...
به روی زندگی آخرین دایناسورها خواهد گشود...
و تصویری لحظه به لحظه از اتفاقی که افتاده رو...
در روز برخورد سیارک به ما نشون میده
این زمین ها پر از فسیل هاییه که...
به اواخر دوران کرتاسه برمی گرده...
دورانی که حدود 100 میلیون سال پیش شروع شده...
و 66 میلیون سال پیش تمام شده...
وقتی که دایناسورها ناپدید شدن.
دیرینه شناس رابرت دی پالما می خواد بیشتر بدونه.
فکر کنم هر کسی که تا حالا به دایناسورها علاقه داشته...
یا داره...
در یه دوره ای به این فکر افتاده...
خب، چی سرشون اومده؟
چرا دیگه اینجا نیستن؟
کلی نظریات متفاوت وجود داره...
و هیچکس جواب سفت و محکمی برای این سوال نداره
با توجه به فسیل ها...
هل کریک در اواخر دوران کرتاسه به این شکل بوده.
دشت های مردابی و پست وجود داشتن...
که پر از رودخونه و راه آب بودن و از درختان دم اسبی، خزه و گیاهان...
پوشیده شده بودن.
اون موقع، در تمام سال هوا گرم و مرطوب بوده.
تانیس در شمال شرقی...
منطقه هل کریک قرار داره.
به جای دشت های غبارآلود امروز...
بسترهای شنی رودخونه های وجود داشتن.
به جای صخره های سنگی، جنگل وجود داشته.
و به جای حیاتی که امروز می شناسیم...
خب، رابرت امیدواره...
بیشتر در مورد حیات اینجا بفهمه
یه ساحل شنی بین رودخونه و جنگل وجود داره...
که روزی تبدیل به جایی میشه که رابرت بهش میگه تانیس.
اون و تیمش از 2012 مشغول حفاری این منطقه بودن.
پس اون از یه جایی بین اونجا...
و این پایین اومده.
از بالا اومده. هی، اینو ببین.
- چی؟ - ببین.
آره آره، آره. باشه.
و چیزی که پیدا کردن غیرمنتظره س.
اینجا محیطی داریم که در منطقه هل کریک...
آب شیرین داشته...
و این رنگ های قرمز و سبز درخشان...
ناشی از صدف آمونیت ها هستن، که یه موجود آبی ـه...
ظاهرش شبیه یه حلزونه.
پس این موجود آبی رو داریم...
که در این محیط آب شیرین وجود داشته...
و به اینجا تعلق ندارن.
اینکه چطور به اینجا رسیدن یه رازه.
باشه...
و بازم هست.
می خوام یکم از این سنگ خورد کنم.
بالاتر از این آمونیت ها...
چیزی هست که بسیاری از شکارچیان دایناسورها...
برای پیدا کردنش مشتاقن.
این لایه نارنجی که اینجاست...
از 100 درصد آوار ناشی از برخورد تشکیل شده که مقدار ایریدیوم زیادی داره.
ایریدیوم عنصریه که در پوسته ی زمین به ندرت یافت میشه...
اما در سیارکها به وفور پیدا میشه.
این لایه محدوده ی کی پی جی نامیده میشه.
خدایا...
- واقعا؟ - آره.
از غبار و باقیمانده یه برخورد عظیم سیارکی تشکیل شده.
اینو ببین. معرکه س.
آره، آره، آره. همینو می خوایم.
باشه. پس از این منطقه میاد.
پس این تکه ها از یه جایی در این منطقه میان.
این محدوده عصر دایناسورها رو...
از عصر پستانداران جدا می کنه...
پس صخره های اینجان تقریبا زمان تشکیل شدن...
که دایناسورها منقرض شدن.
از مار زنگی خبری نیست.
چیزی که این مکان رو حتی هیجان انگیز تر می کنه...
لایه زیر این محدوده س...
جایی که رابرت آمونیت ها رو پیدا کرد.
صخره ی اینجا چندان سفت و محکم نیست...
انتظار نمیره استخوان های دایناسور یا چیزهای دیگه داخلش بمونه...
انتظار داری سنگ های خیلی سفتی داشته باشه و با دریل بیا اینجا...
اما خیلی، خیلی راحت خورد میشه...
و توی دست از هم می پاشه.
این لایه که خیلی راحت خورد میشه...
حدود یک متر هم ضخامت داره...
که در کنار ویژگی های غیرمعمول دیگه...
باعث میشه رابرت فکر کنه یه اتفاق خیلی عجیب اینجا افتاده.
شاید سیل یا جریانی از گل...
همه چی رو در یک آن دفن کرده.
این یکی قشنگه. اینو ببین، خیلی خوشگله.
به این معناست که هر چیزی در این لایه پیدا کنه...
خیلی زود دفن شده...
مثل اجسادی که زیر خاکستر آتشفشان پومپی دفن شدن.
رابرت از زمین شناسی می دونه..
هر چیزی در تانیس پیدا کنه به شکل هیجان انگیزی...
به پایان عصر دایناسورها نزدیکه...
و ممکنه اینقدر خوب مونده باشه...
که مدرکی جدید...
در این دوره حیات آشکار کنه...
که تا به حال هیچکس تصورش رو نکرده.
رابرت هر تابستون در تانیس حفاری می کنه...
تنها زمانی که آب و هوا این امکان رو بهش میده.
بیا این پایین، اینو اینجا ببین.
برای اینکه بفهمیم این برخورد چه تاثیری روی حیات زمین داشته...
باید یه تصویر خیلی واضح...
از دنیای قبل از برخورد داشته باشی.
این یه بخش حیاتی از داستانه.
دیرینه شناس دکتر دیوید برنهام...
و لورن گورچی سالهاست که با رابرت مشغول حفاری هستن.
عجب!
- این لایه قهوه ای رو می بینی؟ - آره
شاید یه برآمدگی استخوان باشه.
و انگار امروز روز شانس اوناست.
خدای من! اینو ببین. نگاش کن.
ببین، فلس هاش موندن!
لعنتی! انگار داری یه موجود زنده رو تشریح می کنی.
- خدای من. - کلاس زیست شناسی تانیس.
فلس...
ببین، ببین، چروک ها به اونطرف می رسن.
بخش من که تا حالا خوب و خیس بوده.
فلس ها در اون جهت دارن کوچیکتر میشن.
اونطرف چقدر بزرگن؟
یکی اینجا دارم که زده بیرون.
چی؟
آره.
آره، یه برآمدگی داره.
- تنها نمونه ای که در یه موجود زنده دیده شده. - آره.
این نزدیکترین حالتیه که...
میشه به یه دایناسور زنده و در حال تنفس دست زد.
درسته.
یه چیز شگفت انگیز پیدا کردن.
بسیار نادر و کمیابه...
تکه ای از پوست ترایسراتوپ در منطقه ی هل کریک.
شاید شبیه ترک های روی سنگ باشه...
اما این پوست فسیل شده س...
و در طول میلیونها سال تبدیل به سنگ شده.
استخوان های ترایسراتوپ ها زیاد در هل کریک پیدا میشه...
اما پوستی که تا این حد سالم مونده باشه خیلی کم پیدا میشه.
اندازه الگوهای روی فلس ها...
در کنار سن و موقعیت سنگ هایی...
که درش پیدا شده، با قدرت نشون میده...
که این از یه ترایسراتوپه.
رنگ قهوه ای حاوی نشونه هایی از مواد آلی ـه.
پس شاید حتی ممکن باشه بشه فهمید...
کدوم رنگدانه ها مال پوست بودن.
پیدا و مطالعه کردن...
روی چنین فسیل های سالم و خوبی...
به دیرینه شناس ها کمک می کنه...
تصویری با جزییات بسیار بیشتر از چگونگی زندگی این موجودات بسازن.
ترکیب کردن این اطلاعات...
با دانش دانشمندان سرتاسر دنیا...
این امکان رو بدست میده...
که در مورد حیات دوران اواخر کرتاسه حدس زد...
No comments yet. Be the first to leave one.