Amadeus

Μότσαρτ!

Συγχώρεσε το δολοφόνο σου!

Τ' ομολογώ, σε σκότωσα!

Ναι, σε σκότωσα, Μότσαρτ.

Μότσαρτ, έλεος! Συγχώρεσε το δολοφόνο σου!

Συγχώρεσέ με, Μότσαρτ!

Σινιόρε Σαλιέρι, ανοίξτε την πόρτα!

Σινιόρε, έχουμε κάτι νοστίμο για σας.

Θα σας αρέσει πολύ.

Ωραίο που είναι!

Σινιόρε, πιστέψτε με...

...είναι ότι πιο νόστιμο έχω φάει στη ζωή μου!

Δεν ξέρετε τι χάν...

Λοιπόν, αρκετά, ανοίξτε την πόρτα.

Σινιόρε, αν δεν ανοίξετε...

...θα το φάμε όλο και δε θ' αφήσουμε τίποτε για σας.

Και δε θα ξαναρθώ να σας δω!

ΑΜΑΝΤΕΟΥΣ

Καλημέρα, Πάτερ.

Χερ Σαλιέρι;

Αφήστε με μόνο.

Δεν μπορώ ν' αφήσω μόνη μια βασανισμένη ψυχή.

Ξέρετε ποιος είμαι;

Δεν έχει σημασία.

Μπροστά στο Θεό είμαστε όλοι ίσοι.

Σοβαρά;

Εξομολογηθείτε σε μένα.

Μπορώ να σας προσφέρω συγχώρεση απο το Θεό.

'Εχετε σπουδάσει καθόλου μουσική;

Λίγο. Μελετούσα όταν ήμουν νέος.

-Πού; -Εδώ στη Βιέννη.

Τότε, πρέπει να ξέρετε αυτό.

Ομολογώ πως όχι.

Τι είναι;

Πολύ δημοφιλής σκοπός στην εποχή του.

Εγώ το έγραψα.

Κι αυτό;

Αυτό έκανε πάταγο.

Λοιπόν;

Λυπάμαι, δεν το ξέρω.

Δεν θυμάστε καμιά μελωδία μου;

'Ημουν ο πιο φημισμένος συνθέτης στην Ευρώπη.

'Εγραψα σαράντα όπερες.

Μια στιγμή!

Αυτό εδώ;

Ναι, αυτό το ξέρω!

Είναι πολύ ωραίο!

Συγνώμη, δεν ήξερα ότι το γράψατε εσείς.

Δεν το 'γραψα εγώ.

Ο Μότσαρτ το έγραψε.

Ο Βόλφγκαγκ...

...Αμαντέους Μότσαρτ.

Ο άνθρωπος που λέτε πως σκοτώσατε.

Το ακούσατε αυτό;

Είναι αλήθεια;

Για τ' όνομα του Θεού, τέκνο μου...

...αν έχετε να εξομολογηθείτε κάτι κάντε το τώρα.

Δώστε στον εαυτό σας λίγη γαλήνη.

'Ηταν...

...το ίνδαλμά μου.

Μότσαρτ.

Δεν θυμάμαι καν πότε πρωτάκουσα τ' όνομά του.

Εγώ έπαιζα παιδικά παιγνίδια...

...όταν αυτός έπαιζε μουσική για βασιλιάδες κι αυτοκράτορες.

Ακόμα και για τον Πάπα στη Ρώμη.

Ομολογώ πως ζήλευα...

...όταν άκουγα τις ιστορίες που έλεγαν γι' αυτόν.

Δε ζήλευα το μικρό παιδί θαύμα...

...αλλά τον πατέρα του που του είχε μάθει τα πάντα.

Ο δικός μου πατέρας δεν ενδιαφερόταν για τη μουσική.

'Οταν του έλεγα...

...πώς θα ήθελα να είμαι σαν το Μότσαρτ...

...απαντούσε: "Γιατί; Θέλεις να είσαι μια εκπαιδευμένη μαϊμού ;

Να σε σέρνω σ' όλη την Ευρώπη να κάνεις κόλπα τσίρκου ; "

Πώς να του εξηγήσω...

...τι σήμαινε για μένα η μουσική;

Ενώ ο πατέρας μου προσευχόταν με ζέση στο Θεό...

...να προστατεύει το εμπόριο...

...εγώ προσευχόμουνα...

...κρυφά...

...την πιο περήφανη προσευχή που μπορεί να κάνει ένα παιδί.

"Κύριε κάνε με μεγάλο συνθέτη.

Νά σέ δοξάσω με τη μουσική μού...

...και να δοξαστώ κι εγώ.

Κάνε με φημισμένο σ' όλον τον κόσμο, Θεούλη μου.

Κάνε με αθάνατο.

Αφού πεθάνω...

...να μνημονεύουν το έργο μου με αγάπη.

Σε αντάλλαγμα...

...θα σου προσφέρω την αγνότητά μου...

...την εργατικότητά μου...

...τη βαθύτατη ταπεινοσύνη μου, κάθε στιγμή της ζωής μου.

Αμήν. "

Και ξέρετε τι έγινε;

'Ενα θαύμα!

Η ζωή μου άλλαξε οριστικά.

Βέβαια, ήξερα πως ο Θεός τα είχε κανονίσει όλα. 'Ηταν προφανές.

Τη μια στιγμή ήμουν ένα στερημένο παιδί...

...σε ενα άγνωστο χωριό και την άλλη ήμουν εδώ...

...στη Βιέννη, πόλη των μουσικών...

...και του Αυτοκράτορα Ιωσήφ, λάτρη της μουσικής.

Μέσα σε λίγα χρόνια, έγινα ο συνθέτης της αυλής του.

Κάθε βράδυ καθόμουν δίπλα στον Αυτοκράτορα της Αυστρίας...

...και έπαιζα ντουέτα μαζί του...

...διορθώνοντας την μουσική τού ανάγνωσή.

Στην πραγματικότητα, ο άνθρωπος δεν είχε μουσικό αυτί.

Αλλά τι σημασία είχε;

Λάτρευε τη μουσική μου.

Πες μου...

Αν ήσουνα στη θέση μου...

...δεν θα πίστευες οτι ο Θεός είχε δεχτεί τον όρκο σου;

Και πίστεψέ με, τον τίμησα.

'Ημουνα το πρότυπο της αρετής.

'Εμενα μακριά από τις γυναίκες.

Δούλευα πολλές ώρες την ημέρα διδάσκοντας μαθητές, πολλούς δωρεάν!

Σε ατελείωτες επιτροπές για να βοηθήσω φτωχούς μουσικούς.

Δουλειά, αυτό ήταν όλη η ζωή μου.

Και ήταν υπέροχη.

'Ολοι μ' αγαπούσαν.

Και πρώτος εγώ.

'Ωσπου ήρθε αυτός.

'Ηρθε στη Βιέννη να παίξει μερικά κομμάτια του...

...στο μέγαρο του εργοδότη, Πρίγκηπα Αρχιεπισκόπου του Σάλτσμπουργκ.

Πρόθυμος, πήγα εκεί να τον γνωρίσω.

Εκείνη η βραδιά...

...άλλαξε τη ζωή μου.

Καθώς περιφερόμουν στο σαλόνι...

...έπαιζα ένα παιγνιδάκι με τον εαυτό μου.

Ο Μότσαρτ εγράψε το πρώτο του κοντσέρτο στα 4...

...την πρώτη του συμφωνία στα 7, την πρώτη του όπερα στα 12!

Φαινόνταν άραγε όλ ' αυτά;

'Ενα ταλέντο σαν κι αυτό...

...είναι γραμμένο στο πρόσωπο;

Ποιος απ' όλους...

...θα μπορούσε να είναι;

Ο Μότσαρτ δεν είναι εδώ.

-Σταμάτα! -Εντάξει.

Σταματάω.

Σταματάω. 'Ηρεμα.

Να, βλέπεις; Σταμάτησα.

-Και τώρα πάμε πίσω. -'Οχι!

Δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι.

Εδώ, όλα πάνε ανάποδα.

Οι άνθρωποι περπατούν, χορεύουν, τραγουδούν και μιλούν ανάποδα.

-Είναι βλακώδες. -Και κλάνουν ανάποδα.

Πες "σωλόκ"!

Πες "σολώκ"!

Ναι είσαι. Είσαι τρελός.

'Οχι, έτσι. Ανάποδα πέστο!

Σολώκ...

Ωκ... κω.

Σολ...λος.

Κώλος. Φίλησε τον κώλο μου.

Εμ υοψέρτναπ!

-Δεν παίζω αυτό το παιγνίδι! -Πέστο, είναι σοβαρό.

Είναι πολύ σοβαρό.

Υοψέρτναπ.

Παντέψου εμ... παντρέψου με.

Δεν πρόκειται να σε παντρευτώ. Είσαι τέρας.

'Ωπαγα σ' αμ...

Αμ...

...Μα...

'Ωπαγα...αγαπώ.

Μα, σ' αγαπώ;

-'Ατακς σαφ αν. -Τι;

-Να. -Σαφ.

Είμαι.

'Ατακς. Να φας σκατά.

Βρωμερό τέρας!

Βρωμερέ...

Η μουσική μου!

'Αρχισαν χωρίς εμένα!

Αυτός ήταν ο Μότσαρτ!

Αυτό το βρωμερό πλάσμα που είδα να χαχανίζει, να κυλιέται στο πάτωμα.

Νομίζω πως πήγε πολύ καλά. Δεν είστε της ίδιας γνώμης;

Οι Βιεννέζοι ξέρουν από καλή μουσική, δε νομίζετε;

Βεβαίως.

Αξιότιμε.

Μότσαρτ.

-Γιατί; -Γιατί τι, κύριε;

Γιατί μέ έκανες ρεζίλι μπροστά στους καλεσμένους μου...

...εσύ ένας υπηρέτης μου;

Κάνεις κατάχρηση της ελευθερίας που σου παρέχω.

Αν ο Αξιότιμος είναι δυσαρεστημένος μπορεί να με απολύσει.

Θέλω να επιστρέψεις αμέσως στο Σάλτσμπουργκ.

-Ο πατέρας σου σε περιμένει. -'Οχι, Αξιότιμε!

Με σεβασμό, προτιμώ να με απολύ- σετε. Προφανώς δεν σας ικανοποιώ.

Δεν έχω σκοπό να σε απολύσω. Θα παραμείνεις στην υπηρεσία μου...

...και θα μάθεις ποια είναι η θέση σου.

Στο χαρτί δεν έλεγε...

...τίποτα!

Η αρχή απλή σχεδόν κωμική.

'Ενας παλμός.

Φαγκότο, κόρνο...

...σα σκουριασμένο ακορντεόν.

Και τότε, ξαφνικά...

...πάνω απ' αυτά...

...ένα όμποε.

Μια απλή νότα, να αιωρείται...

...μέχρι να...