The first 200 lines.
ชีวิตลูบไล้ฉันด้วยความเจ็บปวด
ใช้ชีวิตอย่างคึกคักเสมือนปุบผาสะพรั่งในฤดูหนาว
แต่ฉันตอบชีวิตด้วยเพลงอันไพเราะ
ต่างอย่างสงบเงียบเสมือนต้นไม้สลัดใบในฤดูใบไม้ร่วง
ใช้ชีวิตอย่างคึกคักเสมือนปุบผาสะพรั่งในฤดูหนาว
ชีวิตลูบไล้ฉันด้วยความเจ็บปวด
ต่างอย่างสงบเงียบเสมือนต้นไม้สลัดใบในฤดูใบไม้ร่วง
แต่ฉันตอบชีวิตด้วยเพลงอันไพเราะ
ตั๋วสองใบนี้
ฉันหาหลายคนจึงได้รับ
ฉันกลัวจริงๆ
กลัวอะไร
ถ้าเกิดว่าเขาไม่ได้ร้องล่ะ
เราจะทำยังไง
หยางหยางต้องเสียใจแน่
พวกเราก็พยายามเต็มที่แล้ว
ถ้าเขาไม่ได้ร้อง
ก็คิดซะว่าผมชวนคุณมาดูคอนเสิร์ตแล้วกัน
ถึงยังไงก็แต่งงานมาตั้งหลายปี
ผมก็ไม่เคยชวนคุณมาดูคอนเสิร์ตเลย
คุณอะ
ขอบคุณครับ
อีกครั้ง ๆ ๆ
คุณเฉินฉู่เซิงครับ
ให้ผมได้ร้องเพลง
ที่ผมแต่งขึ้นนี้กับคุณ
ในคอนเสิร์ตของคุณได้ไหมครับ
ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง
ความปรารถนาที่แท้จริงทั้งหมดของผมก็เป็นจริงแล้ว
อีกครั้ง ๆ ๆ
สวัสดีครับทุกคน
แป๊ปหนึ่งนะครับ ผมตื่นเต้นนิดหน่อย
ความรู้สึกเหมือนกับต้องสารภาพรักกับคนอื่นเลย
โอเค เริ่ม
สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อหวังซินหยาง
ชื่อในเน็ตคือ เอ็กวาย
ปีนี้ผมอายุ 14 แล้ว
ผมคือนักเรียนม.ต้นธรรมดา ๆ คนหนึ่ง
ความใฝ่ฝันของผมคือ
การเป็นเที่ยปาต้าเสิน
แต่ว่าผม
ยังขาดแฟน ๆ 999999 คนจากต้าเสิน
แม้ว่าตอนนั้น
ยังไม่มีคนติดตาม
แล้วก็ไม่มีคนให้ความสนใจผม
แต่ว่า ผมมีสิ่งหนึ่ง
วิธีที่ทำให้ตัวเองมีความสุข
ก็คือการฟังเพลง
หลังจากที่ผมฟังเพลง
โลกของผมก็จะเปลี่ยนแปลงไป
อย่างงดงามที่สุด
อย่างงดงามที่สุด
แต่ว่า
มีวันหนึ่งจู่ๆ
เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น
แม้แต่ผมฟังเพลงก็ไม่มีประโยชน์เลย
อรุณสวัสดิ์ครับ พี่ฉาย
อรุณสวัสดิ์
ซินหยาง นับวันยิ่งหล่อขึ้นนะเนี่ย
นั่นมันแน่อยู่แล้ว
เถ้าแก่
เอาซาลาเปาไส้หมูลูกหนึ่ง
ไม่ต้องใส่ถุงนะครับ
เอานี่
ขอบคุณครับ
เพื่อน นายใกล้สายแล้ว เร็วหน่อย
ปีไหน ห้องไหน ชื่ออะไร
ผมชื่อหวังซินหยาง ปี 7 ห้อง 4 ครับ
อ๋อ
นั่นแหละครับ
ทำไมถึงมาสายล่ะ
ซินหยาง
พี่ฉันบอกแล้วว่า
นี่คือรักแรกของเขา
ฝากเธอดูแล ดีๆ นะ
ฉันรู้แล้วหนา
ขอบคุณ เงินห้าสิบแปดหยวนของนายนะ
น่าสะอิดสะเอียนสิ้นดี
ดูซิ โชว์หน่อย
หวังซินหยาง
กรุณาอย่าเอา
นายทำแบนนี้มันจะกระทบต่อเพื่อนคนอื่นได้
ฉันไม่ได้เอามา ฉันเอามาเหรอ
พวกเขาต่างก็ไม่เห็น
การบ้านนายล่ะ
การบ้าน
เงียบหน่อย ครูมาแล้ว
เสี่ยวรั่ว การบ้านเก็บครบหรือยัง
ครูคะ วันนี้หวังซินหยางเขา
หวังซินหยาง
เธออย่าบอกครูนะว่าฉันเอากี่ต้าร์มา
ขอร้องละ อย่าบอกเด็ดขาด
ครบแล้วค่ะ
นักเรียนทุกคน เลิกเรียนได้
ขอบคุณนะ
ขอทางหน่อย ๆ
บ๊ายบาย
ขอทางหน่อย
เธอทำอะไรเนี่ย
สวัสดีครับเพื่อนๆ
ยินดีรับฟังเพลงวิทยุของวันนี้
ผมคือดีเจที่ทุกคนชื่บชอบที่สุด
หวังซินหยางครับ
วันนี้
เพลงนี้เป็นเพลงที่ผม
หนึ่งใ
แล้วก็มอบให้กับคนที่วันนี้ช่วยผมครับ
หวังซินหยาง นายดูสิ
เป็นไง
สุดยอดไหม
พระเจ้า นี่มัน
อันนี้นายได้มาจากไหนเหรอ
จมูก
เลือดไหลแล้ว
เลือดไหลได้ไงเนี่ย
ลำดับต่อไป
วันจันทร์หน้าบ่ายโมงตรง
ที่ห้องประชุมเล็กตึกจิ้งซิ้น
จะจัดการคัดเลือกวันวัฒนธรรมและศิลปะของโรงเรียน
ยินดีต้อนรับเพื่อนๆที่สนใจ
มาลงทะเบียนอย่างแข็งขัน
ทำไมนาย
ไม่รอให้เพลงจบก่อนแล้วค่อยพูดอ่ะ
ครั้งนี้ นายต้องเข้าร่วมใช่ไหม
แน่นอนสิ
ฉันและกีต้าร์ของฉันจะเข้าร่วม
เอากี่ต้าร์พังๆนี่อะนะ
อย่ามองเพียงผิวเผินขนาดนั้นสิ
นายเคยได้ยิน
นักร้องที่ดีจริงๆน่ะ
จะสื่อสารกับผู้ชมด้วยจิตวิญญาณ
นายเข้าใจหรือเปล่า
ฉันไม่เข้าใจแน่
หิวจะตายอยู่แล้ว ฉันไปกินข้าวละ
ดึกขนาดนี้ทำไมเพิ่งกลับล่ะ
ล้างมือ กินข้าวเถอะ
ซินหยางยังไม่กลับมาเหรอ
ฉันก็นึกว่าลูกซะอีก
หอมจังเลย
นี่ซื้ออะไรมาอีกแล้วน่ะ
ที่รัก กรอบรูปดิจิตอล
เชื่อมต่อกับบูลทูธ
แสดงรูปภาพทั้งหมดของโทรศัพท์ได้
ราคาเดิม 999 หยวน
ลดเหลือ 505 หยวน
ทั้งสวย แล้วก็ใช้ประโยชน์ได้จริง
เป็นไง
คุณมีเงินพวกนั้น
ไม่เอาไปเปลี่ยนรองเท้าคู่ใหม่ของคุณบ้างล่ะ
ตอนนี้ก็เป็นหัวหน้าแผนกแล้ว
ซื้ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์พรรณนี้ทั้งวัน
โดยเฉพาะอันนั้น
หมุน ๆ อยู่นั่น
ลูกโลกอะไร
ดวงจันทร์
กลับมาแล้วเหรอ
วันนี้ทำไมดึกขนาดนี้ล่ะ
รีบล้างมือ มากินข้าว
เดี๋ยว
ถืออะไรน่ะ
นี่ กีต้าร์
ผมซื้อที่โรงเรียน
กับพี่ชายของฉื่อตี้เหวินครับ
ราคาเดิม 60 หยวน
ผมซื้อมา 58 หยวนละ
คุ้มค่าไหม
เอาเงินมาจากไหนล่ะ
ผม
ผม พ่อให้ผมครับ
ใช่
ใช่อะไร
ฉันไปรอข้างหลังก่อน อย่าลืมถ่ายฉันนะ
เอาละ ขอบคุณ
ขอบคุณ
นักเรียนหลี่เจียเจียและหวงเจี๋ย
จะแสดงละครคุนชู่ทให้เรา
นักเรียนทุกคน
ครูคิดว่าพวกเธอน่าจะ
สำหรับวัฒนธรรมจีนแบบตั้งเดิม
และงานแสดงที่ยอดเยี่ยมของพวกเขา
ขอเสียงปรบมือให้พวกเขา
ทุกคนให้กำลังใจเพื่อนหน่อย
และหวังว่าวันนี้พวกเธอจะได้รับคะแนนที่น่าพอใจนะ
สู้ ๆ
เอาละคะ การแสดงต่อไป
แล้วก็เป็นนักเรียนที่โดดเด่นมากของโรงเรียนเรา
เขามีความเข้าใจของตนสำหรับเพลง
ยินดีต้อนรับ
หวังซินหยาง จาก ปี 7 ห้อง 4
หวังซินหยาง
นักเรียนหวังซินหยาง
เริ่มเลยนะ
หวังซินหยางอยู่ไหน
หวังซินหยางอยู่ข้างนอก
คืนมืด แสงสลัว
ชีวิตยังคงอยู่
ในซอยแปลก
นักเดินทางเหมือนทิวทัศน์
บนขอบนี้ เปิดอีกครั้ง
ความทรงจำที่ฝังลึก
No comments yet. Be the first to leave one.