Wu Kong (悟空传)

Wu Kong (2017) OCR 24 fps runtime 02:03:11

อาทิตย์อัสดงที่เขาฮวากั่วงดงาม ที่สุดในสามโลก

นี่คือสิ่งที่เกี่ยวกับเขาฮวากั่ว ที่ติดตรึงใจเจ้าลิง

เจ้าลิงได้ยินตำนานหนึ่งเล่าว่า...

ณ หุบเหวสวรรค์

มีจักรลิขิตควบคุมดวงชะตาของสรรพสัตว์

ทว่า...

ศิลาวิเศษที่เจ้าแม่หนี่วา เคยใช้อุดขอบฟ้าให้กำเนิดยักษ์

ผู้ที่ไม่ยอมรับโชคชะตาของเขา

สวรรค์จึงว่า...

สิ่งมีชีวิตใดไม่ยอมให้ถูกควบคุม ล้วนเป็นปีศาจ

เจ้ายักษ์...

จึงเป็นจ้าวปีศาจ

เหล่าเทพพยายามฆ่าเขา จ้าวปีศาจต่อสู้กับสวรรค์

สวรรค์และโลกต้องสะท้าน ด้วยไฟพิโรธของเขา

แต่เจ้ายักษ์

พ่ายแพ้ในที่สุด

เทพสายฟ้าฉีกร่างเจ้ายักษ์เป็นชิ้นๆ

ร่างเจ้ายักษ์กระจัดกระจายตกสู่โลก

ที่ใดที่ชิ้นส่วนเจ้ายักษ์ตกใส่ ที่นั่นสิ่งมีชีวิตจะงอกงาม

เขาฮวากั่วจึงก่อกำเนิด

แต่ใจของศิลาเทวะยังไม่ตาย

พัฒนากลายเป็นลิง

เจ้าลิงเอาเขาฮวากั่วเป็นบ้าน มีพระอาทิตย์ตกดินเป็นเพื่อน

แต่ว่าจักรลิขิตก็ยังหาเขาพบ

สวรรค์จึงส่งไฟเผาต้นไม้

ส่งหิมะตกให้สัตว์หนาวตาย

เขาฮวากั่วจึงไม่มีอีกต่อไป

เจ้าลิงหายตัวไปตอนภูเขาถูกถล่ม

เจ้าลิงโกรธแค้นยิ่งนัก

สาบานว่าหากเขารอดตายไปได้ จักทำลายสวรรค์ให้จงได้

จะถล่มชั้นฟ้าให้ล่มสลาย

ทว่าตอนนั้นท้องฟ้า

มืดมนอนธการ

"สภาเทวลิขิต"

ทูลนายท่าน

เขาฮวากั่วถูกทำลายมา 300 ปีแล้ว

จักรลิขิตยังหมุนต่อไป

หัวใจศิลายังคงสาบสูญ

ไม่มีใครกล้าท้าทายอำนาจสวรรค์ ที่ยิ่งใหญ่อีก

ฟังทางนี้พี่น้องทั้งหลาย

บัดนี้ครบ 1 พันปี ที่ต้องเปลี่ยนผู้คุ้มกฎสภาเทวลิขิต

โรงเรียนเทพสวรรค์ของเรา มีหน้าที่รับผิดชอบคัดสรรเทพผู้เหมาะสม

พวกเจ้าล้วนเป็นผู้ที่ผ่านการคัดเลือกมา จากทั่วทุกฝ่าย

ล้วนมีปัญญาเป็นเลิศ มีโอกาสได้รับตำแหน่ง

พวกเจ้าจะถูกแบ่ง... เป็น 2 ฝ่ายในการบำเพ็ญเพียรครั้งนี้

ฝ่ายสวรรค์

คัดเลือกจากลูกหลาน ของเทพที่มีผลงานโดดเด่น

ฝ่ายโลก

คัดเลือกจากมนุษย์โลก... ที่บำเพ็ญเพียรตามรอยพระพุทธองค์

เจ้าแม่ของเรา... จะประทานท้อสวรรค์ชั้น 3

ที่เจ้าแม่ซีหวางหมู่ทรงถวายพระองค์

แก่ศิษย์ที่มีผลงานดีที่สุดของฝ่ายสวรรค์

อาจื่อ

อาจื่อ

พิธีใกล้จะเริ่มแล้วนะ เจ้าไปนั่งทำอะไรตรงนั้น

ไม่ได้ทำอะไร ข้าแค่นั่งดูพระอาทิตย์ตก

งั้นข้าไปก่อนนะ

มาเร็วล่ะ

ใครน่ะ

หยุดนะ

หลายปีมานี่ ข้าได้แต่ดูคนอื่นกิน

ปีนี้ถึงตาข้าได้ลิ้มรสบ้างแล้ว

ได้ยินว่าท้อสวรรค์นี้...

รสชาติเป็นเลิศ

องค์ชายจวี่หลิง

ท้อสวรรค์มาแล้ว

ให้ข้านวดแรงอีกหน่อยไหม

นางยกไปไหนน่ะ

ไปเร็ว เอาตัวนางมาสั่งสอนซิ

ขอรับ

มานี่

วางสำรับท้อของเจ้าไว้นี่

บอกให้วางถาดท้อไว้ตรงนี้

นั่งลง

บอกให้นั่ง

- ทำอะไรน่ะ - ข้าขอโทษ

- มานี่ จับยัยนักฆ่านี่ซะ - ข้าไม่ได้ตั้งใจ

จับนางขึ้นมา

เจ้าคิดมาลอบฆ่าข้าใช่ไหม

ข้าแค่ยกท้อมาถวายเท่านั้น

นี่เหรอท้อที่เจ้ายกมาให้ข้า

บังอาจมากแอบกินท้อของข้า

ปรบมือ

ข้าน้อย เจวี่ยนเหลียน

พี่จวี่ ช่วยไว้หน้ากันบ้าง

พี่ไม่ควรทำร้ายสตรี

ไม่ควรทำร้ายผู้หญิงเรอะ

ผู้ชาย ข้าก็ไม่ละเว้น

ผู้ชายก็ห้ามตี

เยี่ยม

- หยุดนะ - ห้ามปรบมือ

เจ้าตายซะเถอะ

ข้าปกป้องเจ้าเอง

สุดยอด

ท้อนี่กินไม่ได้รึไง

กินไม่ได้ แล้วทำไมไม่รีบบอกเล่า

แล้วมาตีคนอื่น

ถ้าคันไม้คันมืออยากต่อยตี

มาตีกับข้านี่

อัดมัน

สั่งสอนที่มันทำกับข้าให้สาสม

เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว ใจเย็น รอก่อน

ค่อยโล่ง

ต้องขอโทษด้วย

พักนี้ ขี้หูข้าเยอะไปหน่อย

พวกนักเรียนต่อยตีกัน

ขอเชิญเจ้าแม่ เข้าด้านในพักผ่อนก่อนขอรับ

เทียนเผิง

พวกเจ้ารู้ไหมว่าข้าเป็นใคร

ฟังให้ดี

จากนี้ไปอีกหมื่นปี

พวกเจ้าจะจดจำชื่อข้าได้ขึ้นใจ

นามของข้าก็คือ...

เจ้านี่เอง

ที่ขโมยกินท้อสวรรค์ ทำให้เพื่อนข้าเดือดร้อน

เจ้ามาจากไหน

คิดว่าเจ้าเก่งนักรึไง

ตีข้าทำไมเนี่ย ข้าช่วยเจ้านะ ยัยตัวแสบ

เจ้าลิงถ่อย

หล่อยังงี้เหมือนลิงตรงไหน

แล้วตรงไหนของเจ้าไม่เหมือนลิง

เจ้าลิงถ่อย

สัตว์ชั้นต่ำอย่างเจ้า

ยังเทียบไม่ได้กับเสี่ยวไป๋ ไม่คู่ควรเป็นบ่าวของข้าด้วยซ้ำ

เจ้า

ใครคือเสี่ยวไป๋

นั่น

บอกให้เอาบุญ

ฟังให้ดี

ทำไม

อะไร

ข้ายังพูดไม่จบ

- เสี่ยวไป๋ เราเผ่นเถอะ - นี่

โชคดี

- เจ้ามีนามว่า... - หยุดพล่ามได้แล้ว

หยุดนะ

หลบไป

พี่มาช้านะ

เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

ไม่เป็นอยู่แล้ว

เจ้าเป็นใครกัน

ก้วนโค่ว เอ้อหลาง แห่งเขาคุนลุ้น

หยางเจี่ยน

แล้วพวกเจ้ารู้รึเปล่าว่าข้าเป็นใคร

ฟังให้ดี

จากนี้ไปอีกหมื่นปี

พวกเจ้าจะจดจำชื่อข้าได้ขึ้นใจ

ชื่อเสียงเรียงนามข้าก็คือ..

ซุน

หงอ

คง

หนวกหูชะมัด

อย่าคิดว่าข้าจะกลัวเจ้านะ

เชื่อไหม ข้าใช้กระบองนี่ฟาดเจ้าตาย ได้สบายๆ ฆ่าเจ้าได้ในพริบตา

วันนี้ข้า.. ข้าฆ่าเจ้าได้แน่นอน

คอยดู มองหน้าหาอะไร

เจ้านั่นชื่อซุนหงอคง ไม่ใช่ศิษย์ของเรา

แต่พลังและอิทธิฤทธิ์ของเขา

ทำตำราเก่าแก่ร้อยปี ที่เก็บไว้เสียหายหมด

พวกเราจึงต้องฝ่าฝืนกฎจับเขาไว้

- แต่ไม่คาดคิด... - คารวะเจ้าแม่

ข้าผิดเอง

ที่ข้าไม่ได้อยู่ในงานเลี้ยง ทำให้เกิดเรื่องขึ้น

และยังทำผิดกฎ จะไม่ให้เกิดขึ้นอีก

ขอเจ้าแม่โปรดลงโทษเจ้าลิงถ่อยนั่น

พี่เอ้อหลางเพิ่งจะกลับมา

ข้าเป็นคนบอกให้เขาไปช่วยเอง โปรดลงโทษข้าแทน

ข้าส่งเทียนเผิงไปจัดการแล้ว

แต่หยางเจี่ยนสอดมือเข้าไปยุ่ง

ฝ่าฝืนกฎของโรงเรียน

ข้าส่งเจ้าไปบำเพ็ญตบะ

แต่ผ่านมาร้อยปีแล้ว

เจ้าก็ยังทำตัวเช่นนี้

ถ้างั้นท่านก็จำได้ ว่าเราไม่ได้เจอกันร้อยปีแล้ว

ท่านแม่

ข้าทำนี่มาให้

ไว้ปกป้องท่าน

ดูแลตัวเองด้วย

เทียนเผิง

ไม่ว่าจะผ่านไปสักกี่ปี

ข้าก็จะจำเจ้าได้เสมอ

หยางเจี่ยน

เจ้าชื่อหยางเจี่ยนใช่ไหม

เก๊กหน้าหล่อบึ้งตึงทั้งวัน ไม่เมื่อยหน้ารึไง

ตะกี้เจ้ายังวางท่าองอาจอยู่ไม่ใช่รึ

แล้วไหงตอนนี้มาถูกขังอยู่กับข้าในนี้ได้

บนสวรรค์ก็มีกฎของสวรรค์

ใครมีเรื่องชกต่อย ต้องถูกลงโทษ

เจ้าสองคนรุมข้าคนเดียว ก็เป็นกฎสวรรค์งั้นสิ

เจ้าแพ้ ก็คือแพ้วันยังค่ำ

แพ้หรือ

ข้าไม่ยอมรับ

มาสู้กันใหม่

มา

เข้ามา

ทำไม ไม่สู้แล้วเหรอ

ข้าจำได้แล้ว

ตะกี้ที่ไอ้พวกงั่งนั่น พูดเยาะเย้ยถากถาง

บอกว่าแม่เจ้าทำผิดกฎสวรรค์