Pina

Σύντομα θα είναι και πάλι άνοιξη.

Το γρασίδι βλασταίνει.

Έπειτα έρχεται το καλοκαίρι,

το ψηλό γρασίδι,

ο ήλιος.

Μετά έρχεται το φθινόπωρο,

τα φύλλα πέφτουν.

Και μετά...

ο χειμώνας.

Άνοιξη.

Καλοκαίρι.

Φθινόπωρο.

Χειμώνας!

Μετάφραση και προσθήκες εξ ακοής από *soulmate*

Υπάρχουν περιπτώσεις, βέβαια,

που σε αφήνουν τελείως άφωνο.

Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να υπαινίσσεσαι.

Ούτε οι λέξεις μπορούν να κάνουν κάτι περισσότερο

από το να ξυπνούν μνήμες.

Εδώ είναι που αναλαμβάνει και πάλι ο χορός.

Η γνωριμία με την Πίνα ήταν σαν ανακάλυψη μιας γλώσσας, τελικά.

Πιο πριν δεν ήξερα να μιλάω.

Και, ξαφνικά, μου έδωσε ένα τρόπο να εκφράζομαι.

Ένα λεξιλόγιο. Και ξεκίνησα. Ήμουν πολύ ντροπαλή.

Ακόμα είμαι.

Και μετά από πολλούς μήνες πρόβας

μου τηλεφώνησε και είπε:

"Πρέπει, απλώς, να τρελαθείς περισσότερο."

Αυτό ήταν το μόνο σχόλιο σε σχεδόν 20 χρόνια.

Η Πίνα ήταν ζωγράφος.

Μας ρωτούσε επίμονα.

Έτσι γίναμε τα χρώματα,

για να χρωματίσουμε τις εικόνες της.

Για παράδειγμα, ρωτούσε:

"Το φεγγάρι";

Απεικόνιζα τη λέξη με το σώμα μου

ώστε να μπορέσει να το δει και να το αισθανθεί.

Χόρεψα κι εγώ στο "Καφέ Μούλερ".

Όλοι έχουμε τα μάτια μας κλειστά.

Όταν κάναμε την επανάληψη,

δεν μπορούσα να νιώσω πάλι το συναίσθημα,

ένα συναίσθημα που σήμαινε τόσα πολλά για μένα.

Ξαφνικά πρόσεξα

ότι έχει μεγάλη διαφορά,

πίσω από κλειστά βλέφαρα,

αν κοιτάζω κάτω, ή έτσι.

Αυτό έκανε όλη τη διαφορά!

Το σωστό συναίσθημα εμφανιζόταν αμέσως.

Είναι απίστευτο το πόσο σημαντικό είναι αυτό.

Η παραμικρή λεπτομέρεια έχει σημασία.

Είναι όλα μια γλώσσα

που μπορείς να μάθεις να διαβάζεις.

Αναπτύξαμε το κομμάτι

μέσα σε δύο εβδομάδες, Ντομινίκ!

Η ταχύτητα ήταν απίστευτη!

Εκπληκτικό το πώς υλοποιήθηκε η ιδέα

από μόνο ένα τραπέζι και τέσσερις καρέκλες.

Κλασική Πίνα! Θυμάμαι.

"Δεν είναι πολύ άδειο; Πρέπει να βάλουμε κάτι, δεν ξέρω."

"Είναι τόσο άδειο!"

- Και τότε, να, οι καρέκλες! - Ακριβώς.

Μετά, να, και ο Ρολφ που έπαιζε με τις καρέκλες,

και ενσωματώθηκαν στο κομμάτι.

Πόσο όμορφο!

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Φτου και βγαίνω!

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Φτου και βγαίνω!

Μας άφησε και ο Καζούο Όνο

όχι πολύ καιρό πριν.

Φαντάζομαι αυτόν και την Πίνα εκεί πάνω

να χορεύουν μαζί...

πηδώντας από το ένα σύννεφο στο άλλο.

Η Πίνα είχε το πιο διεισδυτικό βλέμμα!

Κανείς δε με "διάβασε" ποτέ έτσι.

Ό,τι επιχειρούσα ή προσποιούμουν ότι ήμουν

χανόταν κάτω από το επίμονο βλέμμα της.

Αντ' αυτού, έβλεπε κάτι

που εγώ φοβόμουν

γιατί δεν το ήξερα ακόμα.

Ποια ήταν η Πίνα;

Ήταν ένας συνδυασμός ευθραυστότητας και δύναμης.

Ήταν επίσης σε θέση

ατέλειωτα να ακούει και να βλέπει,

και να ξεπερνά όλα τα όρια της.

Γι 'αυτό και τη φαντάζομαι σαν ένα σπίτι

με μια τεράστια σοφίτα γεμάτη θησαυρούς.

Η Πίνα δε σκόπευε να χορέψει.

Πάντα ξεχνούσες τις κινήσεις σου.

Αρνηθήκαμε να το κάνουμε χωρίς αυτήν!

Συμμετείχε επειδή επέμενες...

Να μου δείξει τις κινήσεις; Αλλού αυτά!

Αλλά είναι η αλήθεια!

Εγώ επέμενα να χορέψει.

Ήταν ο μόνος τρόπος να τη δει ο κόσμος επί σκηνής!

Εγώ ποτέ δεν ήθελα να χορέψω το Καφέ Μούλερ.

Όταν η Πίνα μού ζήτησε να χορέψω το κομμάτι της

δέχτηκα.

Αλλά δεν το έμαθα ποτέ πραγματικά.

Ήθελα να χορεύει για πάντα.

Την έβλεπα πολύ συχνά να χορεύει το Καφέ Μούλερ.

Ήθελα να νιώσω αυτό που αισθανόταν.

Ελισσόταν σαν να είχε τρύπα στην κοιλιά της,

σαν να είχε αναστηθεί από τους νεκρούς.

Όταν είμαι επί σκηνής σήμερα,

προσπαθώ να φαντάζομαι την Πίνα

στον πόνο της,

αλλά και στη δύναμή της

και τη μοναξιά της.

Πόσες φορές

χόρεψα το Καφέ Μούλερ με την Πίνα,

και έβλεπα τα μαλλιά, την πλάτη, τα χέρια της.

Καταλάβαινα, με τα μάτια μου κλειστά,

ότι γνώριζε για όλους μας!

Έβλεπε τα πάντα, ακόμη και με κλειστά τα μάτια!

Χορεύαμε και γελούσαμε όλη την ώρα.

Ήμασταν πάντα μαζί

μέχρι τις τέσσερις το πρωί

για να σκεφτούμε κάτι για την επόμενη μέρα.

Αυτό γινόταν στο ξεκίνημα του θιάσου.

Συναντιόμασταν κάθε πρωί στο σταθμό Μπάρμεν

για καφέ και ψωμάκια

και συζητούσαμε για τη δουλειά της ημέρας.

"Περπατάω με αγγέλους."

" Είσαι ένας άγγελος", "Είσαι πανέμορφη"...

Ένιωθες πάντα κάτι παραπάνω από άνθρωπος

όταν δούλευες με την Πίνα.