Sing

ROLA NR 1 "EPIFANIA" DZIŚ PREMIERA, 21:00

Proszę na miejsca!

To było to.

Chwila, od której wszystko się zaczęło.

Chwila, w której niepozorny maluch zakochał się w teatrze.

We wszystkim.

W światłach,

ruchomych dekoracjach, nawet w zapachu.

Miał 6 lat i właśnie zrozumiał,

że pierwszym misiem koala w kosmosie zostanie ktoś inny.

Niektórzy twierdzili, że został najlepszym producentem

w tym mieście.

Inni nazywali go wizjonerem, geniuszem.

Byli i tacy, którzy mówili, że jest uparty i głupi jak osioł.

Ale niestety! Prawdziwa sztuka rodzi się w bólach.

Co do jednego nie było żadnych wątpliwości:

nazwisko Buster Moon miało zmienić historię show-biznesu.

A wiem to stąd,

że to ja jestem Buster...

Moon! Otwórz drzwi!

Dzień dobry, panie Moon.

Panno Crawly! Co tam się dzieje?

Czeka na pana tłum zwierząt, panie Moon.

Aż tak?

No patrzcie państwo, faktycznie...

To techniczni z ostatniego przedstawienia.

Podobno odrzucili im czeki.

Już dzwonię do banku i to załatwiam!

Judith z działu windykacji już czeka na drugiej linii.

W sumie to teraz nie mogę.

Co tym razem powiedzieć?

Że Buster Moon wyszedł na lunch!

Moon! Otwórz drzwi!

Wiem, że tam jesteś, Moon!

Moon!

Otwieraj!

Wydawało mi się, że ktoś tu śpiewa.

Nieważne.

Jeszcze nie wychodźcie! Tu się roi od...

- Co jest... - Stój! Dorwę go!

Jedź!

Johnny! Miałeś stać na szpicy, a nie spać!

Sorki, tato.

I gdzie twoja maska?

Ej, patrzcie! To ja, mama!

Caspar! Zejdź ze stołu.

Rosita, widziałaś gdzieś moje kluczyki?

Norman, powiesz im, że ja dobrze śpiewam?

Tak, tak, jesteś świetna.

A tak w ogóle to znowu zapchał się klozet.

Pa, skarbie!

Raz, dwa! Raz, dwa, trzy, cztery!

Matko święta!

Myślałem, że jak będziecie grać, to muzykę!

Ash. Złotko. Od śpiewania to jestem ja.

Ty się ograniczaj do chórku.

Przepraszam, poniosło mnie.

Właśnie.

Rozwalasz mi całą koncepcję.

Co?

No już, pomyśl życzenie.

Życzę sobie, żebyś wstąpiła do chóru, albo zespołu!

Próbowałam!

Tato. Rozmawialiśmy już o tym.

Tak, wiem, jest nieśmiała. I co z tego?

Jak bym miał taki głos jak Meena, już dawno byłbym gwiazdą estrady!

Śpiewałbym...

Jasne, dziadku. A teraz zdmuchnij świeczki.

Jeden cent?

Jak pan śmie!

Nie po to studiowałem w Lincoln School of Music!

Przepraszam! Nie mam więcej przy sobie...

Naprawdę?

- Pokaż! - Co?

Kieszenie! No już!

Szukam...

Co to jest?

Co ty tym wciągasz?

To mój inhalator!

Wiedziałem!

Widzieliście państwo, małpa kłamała!

Zapomniałem o nich...

A następnym razem nie zaczepiaj mniejszego!

Łajdak.

Bądź dla niego miły.

Może trochę rdzewieje, ale to jednak klasyka!

Obaj wiemy, że mój teatr

przechodził ostatnio trudny okres.

Ale! Jak mówi przysłowie: "Nie ma tego złego, co by na dobre..."

Posłuchaj.

Mój stary jak się dowiedział, że tu dziś będę, zrobił tak:

"Przekaż temu koali, że nie dam mu już na żaden spektakl.

Ani grosza!"

Miał rację! Problem tkwił w repertuarze!

Piękna i beksa. Romeo i Julian.

Kto chce to oglądać!

Więc? Co mi pozostaje?

- Płacz? - Nie.

Dać widzom coś, czemu nikt się nie oprze! A mianowicie...

Jeszcze sekundkę, s'il vous plaît.

Merci!

Oni tu mówią po angielsku.

No. I dlatego... mój nowy projekt,

werble proszę...

to konkurs śpiewania!

Konkurs śpiewania?

Kto chce to oglądać?

Wszyscy chcą!

Tylko pomyśl! Twój sąsiad! Kierownik sklepu spożywczego, ten kogut!

Każdy będzie miał szansę stać się gwiazdą,

na żywo na mojej scenie!

Stary, to jest fatalny pomysł...

Wcale nie.

Prawdziwy talent, prawdziwe emocje.

Oto, czego pragnie publiczność. I ja im to dam!

No dobrze, to...

- Możemy już iść? - Nie chcesz nic zjeść?

Chcę, ale i tak nas nie stać...

Wiem, i dlatego...

przyniosłem kanapki.

Ale tak nie wolno...

Nie lubisz z masłem orzechowym?

Chwileczkę.

Mam też z serem, z bananem...

Wszystko dobrze?

Jak nigdy!

Panno Crawly!

Halo?

Kto mówi?

To ja.

Pani szef. Pan Moon.

A, dzień dobry, panie Moon!

Chciałbym, żeby uzupełniła pani nasze ulotki reklamowe.

Tak jest!

Zwycięzca konkursu śpiewania otrzyma nagrodę...

w wysokości 935 dolarów.

Trochę za mało. Momencik!

Tysiąc dolarów!

- Wpisała pani? - Tysiąc dolarów...

Proszę to wydrukować w jak największej liczbie egzemplarzy

i rozesłać, gdzie się da.

Tak jest!

No dobrze. Chodź no tu do mnie.

KONKURS ŚPIEWANIA 100.000$

Tak pachną zmiany.

No. Jak ten pomysł wypali, zafunduję ci nowe tynki.

Jak nasze ulotki, panno Crawly?

A tak, tak. Właśnie miałam rozesłać.

Panno Crawly! Nie, nie, nie!

Masz ci los...

Tak. No to je pani rozesłała.

O, Lance, widziałeś?

Ash! Mała!

Meena!

KONKURS ŚPIEWANIA

Ej, co to ma...

Tak.

Czas do roboty!

Teraz stara, pomylona jaszczurka.

Dzień dobry, panie Moon.

W rzeczy samej. I nawzajem, panno Crawly!

Zrobiłam panu kawusię.

Serio? To gdzie jest?

Na schodach poczułam takie dziwne pragnienie.

- Mam już ich zacząć wpuszczać? - Kogo?

Strasznie się ich dużo zlazło na ten pana casting.

Aż tak?

No patrzcie państwo, faktycznie.

Naprawdę, Eddie, nie zmyślam tego!

Przyjeżdżaj i sam zobacz! Muszę lecieć!

Udało się, panno Crawly!

A teraz człapiemy na dół i otwieramy się na nowe możliwości!

Nie wszyscy na raz, proszę. Spokojnie!

Pa, Iggy, pa, Perry, pa, Carla.

Pa, Gail, pa, Rory, pa, Mickey.

Pa, Moe, pa, Nelson, pa, Hannah.

Pa, Tess, pa, pa, Caspar.

PRZESŁUCHANIA DO KONKURSU ŚPIEWANIA

Złaknionych sukcesu jest znacznie więcej.

Może pan?

Jestem laborantem

w firmie farmaceutycznej,

ale urodziłem się z darem.

Z darem śpiewania!

Tato! Wychodzę!

Ale na krótko, chłopaki mają dziś wpaść.

Pewnie jacyś frajerzy zaraz zaczną walić

gadki w stylu:

"nie liczy się zwycięstwo, wystarczy sam udział".

Nie dla mnie. Ja chcę wygrać.

Ta kasa jest moja.

Dzięki, Johnny!

Teraz zaśpiewa Meena.

Powodzenia.

No dobra, idziemy. Dasz radę,

dasz radę.

Przepraszam.

Hej, nie szkodzi. To nic.

Będzie dobrze, Meena!

OK.