The first 200 lines.
Ξέρω πότε να βγω έξω
Ξέρω πότε να μείνω μέσα
Να κλείνω υποθέσεις
- Ναι. - Ξέρω.
Πιάνω τον εφημεριδοπώλη Μα τίποτα δεν αλλάζει
Στέκομαι στον άνεμο Μα ποτέ δεν αποχαιρετώ
Μετά;
Αλλά προσπαθώ
ΣΑΛΟΝΙ - ΒΙΒΛΙΑ - ΓΡΑΦΕΙΟ
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΣΑ ΣΤΑΠΛΕΪ
ΜΑΪΚΛ ΛΙΟΥΙΣ GOING INFINITE
Άρμστρονγκ. Έχεις επισκέπτη.
Δεν έχουμε επισκεπτήριο.
Τι μας λες; Ξέρω μόνο ότι σε περιμένουν.
Εσύ δεν θα έρθεις;
Μόνο εσύ.
Σου λείπω;
- Πού και πού. - Στις ομορφιές σου.
Πρισίλα, ο περισσότερος κόσμος, όταν αποφυλακίζεται,
δεν θέλει να ξανάρθει.
Εγώ είμαι έτσι περίεργη.
Λοιπόν, ξέρω ότι της μιλάς.
Πού και πού.
Ξέρεις πού είναι;
Ξέρω ότι ξέρεις πως δεν θα σου έλεγα, ακόμα και να ήξερα.
Άρα υποθέτω ότι εντέλει θα μου δώσεις το μήνυμα που ήρθες να μου δώσεις.
Με ξέρεις πολύ καλά.
Καλά. Έχω καταναλώσει χρόνο γι' αυτό.
Πρέπει να μου δώσει τα λεφτά, Τζον. Γρήγορα.
Έτσι θα εξομαλύνω τα πράγματα με τον Ουέιν και δεν θα σκοτωθούν τα παιδιά μας.
Ο γιος σου
αυτονομήθηκε.
Ή κάποιος τον άρπαξε.
Ακόμα το ψάχνω αυτό.
Σε κάθε περίπτωση, δεν έχει πια εκείνη τα χρήματα.
Αν δεν τα έχει ακόμα, ξέρουμε κι οι δύο ότι θα τα έχει σύντομα.
Την είδα.
Ναι.
Και πώς πήγε αυτό;
Δεν ήταν κι η καλύτερη μέρα της.
Αλλά ξέφυγε.
Μάλλον κουτσαίνοντας.
Θα τη σκοτώσει.
Εσύ θα τη σκοτώσεις.
Όχι αν συνεργαστεί.
Πρισίλα, ήδη συνεργάζεται. Απλώς δεν έχεις καταλάβει ακόμα πώς.
Είχα ξεχάσει πόσο εξαντλητικοί είναι οι λεονταρισμοί σου.
Άλλο η γονεϊκή περηφάνια κι άλλο ο τυφλός ναρκισσισμός.
Καλά,
τουλάχιστον εμένα μου μιλάει το παιδί μου.
Μπορώ να σε συγχωρήσω που με έκλεψες.
Αυτός είσαι.
Αλλά…
όταν η κορούλα σου θα πεθάνει μόνη και φοβισμένη,
με μια σφαίρα στο κεφάλι σε κάποια ξεχασμένη κρυψώνα,
μέχρι κι εσύ θα νιώσεις υπεύθυνος.
- Όταν βγω από δω μέσα… - Μη, σε παρακαλώ.
Μην ξεφτιλίζεσαι.
Μου…
Μου λείπεις όντως.
Πού και πού.
Της τελειώνει ο χρόνος, Τζον.
Πες της το.
Θεέ μου.
Μακριά από τα κορίτσια μου.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σας τρομάξω.
Σου φαίνομαι τρομαγμένη με την καραμπίνα;
Διψάω πολύ, περπατάω εδώ και ώρες.
Ναι; Θα περπατήσεις λίγο ακόμα.
- Σκότωσε το φίδι. - Αλήθεια;
Θα μας δάγκωνε.
Απλώς αντέδρασα. Κι εσείς το ίδιο θα κάνατε.
Τι δουλειά έχεις εδώ πέρα;
Είχα ένα τροχαίο.
Έχεις χτυπήσει;
Κάτι κοψίματα μόνο, αλλά μάλλον δεν αιμορραγούν πια.
- Να καλέσω ασθενοφόρο; - Όχι. Μη.
Δεν έχω ασφάλιση.
Θα φύγω.
Ευχαριστώ που με αφήσατε να πιω το νερό σας.
Προς τα πού είναι η πλησιέστερη πόλη;
Το Κίνγκμαν είναι 65 χιλιόμετρα νότια.
Θα πεθάνεις από θερμοπληξία πριν φτάσεις.
Γιατί δεν έρχεσαι μέσα;
Θα καθαριστείς και θα πιεις νερό.
Μετά θα σκεφτούμε τι θα σε κάνουμε.
- Ξέρουμε ποιοι είναι; - Όχι ακόμα.
Δεν έχουν ταυτότητα. Πινακίδες Καλιφόρνιας που ανήκουν σε εταιρεία-βιτρίνα.
Γιατί να σχετίζονται με την υπόθεσή μας;
Πολύνεκρη σύγκρουση,
όχημα με ψεύτικες πινακίδες ούτε 50 χλμ. από εκεί που χτυπήθηκε ο Μέισον.
Σου φαίνεται σύμπτωση;
Ξέρουμε κι οι δύο ότι τα πτώματα αυξάνονται όποτε εμφανίζεται η Πρισίλα.
Λες ότι ήταν εδώ;
Όχι.
Η Πρισίλα δεν λερώνει τα χέρια της. Μάλλον η Λάκι ήταν εδώ.
Και μάλιστα πάλεψε για τα καλά.
Λες ότι η κοπέλα σκότωσε αυτούς εδώ; Είναι κάτι σαν 40 κιλά.
Δεν ξέρω ακριβώς τι έγινε εδώ, αλλά ξέρω ότι ήταν εδώ.
Είχε φύγει. Τι την τράβηξε πίσω;
- Δέκα εκατομμύρια δολάρια. - Όχι.
Κάτι άλλο.
Ακριβώς πίσω σου.
Καλημέρα, υποδιευθυντά.
- Νέα από τον Μέισον; - Από το νοσοκομείο έρχομαι.
Το αυτοκίνητο του έκανε ζημιά.
Χειρουργήθηκε, αλλά τέλος η καριέρα του στο πεδίο.
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.
Που ξεκίνησες κοτζάμ επιχείρηση στο Βέγκας χωρίς να με ενημερώσεις
ή που δεν πέτυχες τίποτα;
- Δεν διέπρεψα, κύριε. - Εδώ είναι που μου λες
ότι όλο αυτό δεν έγινε για να στείλεις πάλι φυλακή την Πρισίλα Μάστερσον.
Φύγε, Γκέιτς.
- Πίτερ; - Κατρακυλάς, Μπίλι.
Όχι. Κάνω τη δουλειά μου.
- Ακολουθώ τα χρήματα. - Ως την Πρισίλα;
Ως τον Ουέιν Ουίτακερ.
Λες ότι η Πρισίλα έκλεψε από τον Ουίτακερ;
Όχι, δεν θα το έκανε αυτό.
Αλλά ο Τζον Άρμστρονγκ θα έκανε τα πάντα για τα λεφτά.
Μαντεύω ότι έκανε κομπόδεμα πίσω από την πλάτη της.
Τώρα που αυτή βγήκε, εκείνος θέλει να τα μετακινήσει πριν τα βρει η Πρισίλα.
Αυτός παίρνει την κόρη του.
Ο Ουίτακερ βάζει την Πρισίλα να βρει τα λεφτά.
Την πιάνουμε με τα λεφτά και τέλος.
Δίνει τον Ουίτακερ, τους πιάνουμε και τους δύο.
- Την άλλη φορά δεν τον έδωσε. - Τώρα πήρε γεύση από φυλακή.
Εντάξει, θα σου δώσω ελευθερία κίνησης, αλλά θα με κρατάς ενήμερο, κατάλαβες;
- Κατάλαβες; - Μάλιστα, κύριε. Κατάλαβα.
Να το, αυτό.
- Αυτό το ύφος. - Ποιο ύφος;
- Αυτό εκεί. - Αυτό εδώ;
Οι βεντέτες καταστρέφουν τέτοιες υποθέσεις.
Μη γίνει ξανά η λευκή σου φάλαινα.
Μάλιστα, κύριε. Γκέιτς.
Μάζεψέ της τα μαλλιά. Όλα.
- Όλα; - Ναι.
- Λίγο… - Και πιάσ' τα.
- Εντάξει. - Ναι. Όλα.
Ναι, να βλέπω αυτό. Είναι βαθύ κόψιμο. Δες εδώ.
Μάλλον ήθελε ράμματα, αλλά είναι πολύ αργά πια.
Η μαμά σας φαίνεται να ξέρει τι κάνει.
Δεν είναι μαμά μας. Είναι η γιαγιά μας.
Κόρες της κόρης μου.
Πάνε άπειρα χρόνια, αλλά κάποτε δούλευα ως νοσοκόμα σε λύκειο.
Θα ξαφνιαζόσουν αν μάθαινες πόσα τέτοια τραύματα καθάριζα.
Τα παιδιά πέφτουν με το σκέιτμπορντ και…
Εντάξει.
- Εσείς το ζωγραφίσατε αυτό; - Εγώ. Όταν ήμουν πιο μικρή.
Καλό, έτσι; Είναι ζωγράφος.
Σαν τη μαμά της.
Δεν μ' αρέσει, αλλά η γιαγιά δεν το βγάζει.
Τι;
Να το δω;
Φυσικά.
Για να δούμε.
Τι έχει; Γιατί δεν σου αρέσει;
Είμαι εγώ κι η γιαγιά.
- Αλλά… - Μοιάζουν με πουλιά.
Όχι.
- Μα κοίτα τα φτερά. - Συγγνώμη. Αυτά είναι ξεκάθαρα μαλλιά.
Είναι το αριστούργημά της. Κι είναι δικό μου.
Δεν θα το κατεβάσω ποτέ.
Θες να πάρω κάποιον τηλέφωνο;
Όχι. Δεν πειράζει.
- Σίγουρα; Κάποιον θα έχεις. - Όχι.
Κορίτσια, δεν πάτε να βρείτε τον Τόμπι στο χοιροστάσιο που έχετε για δωμάτιο;
Να δείξετε και στην…
- Ρέιτσελ. - Ρέιτσελ.
Να δείξετε το κουνελάκι σας στη Ρέιτσελ. Άντε να τον βρείτε.
Γιαγιά, δεν θέλει να δει τον Τόμπι.
Μπορεί και να θέλω.
- Έλα, Έλι. Βοήθησέ με. - Καλά.
Δες κάτω από το κρεβάτι.
Μην ενθουσιάζεσαι.
Ο μικρός Τόμπι είναι στο φορτηγάκι.
Καμιά φορά, όταν θέλω ησυχία, τις στέλνω να ψάξουν κάτι που δεν θα βρουν.
Θα το έχω υπόψη αν κάνω παιδιά.
Άκου, δεν θέλω να σου λέω ψέματα.
Και σίγουρα θα έχεις καταλάβει ότι δεν ήταν ακριβώς ένα τροχαίο.
Το ξέρω.
Είχα ένα προαίσθημα.
Ναι. Με τον σύζυγό μου τσακωθήκαμε και…
με πέταξε από το αμάξι.
Είσαι τυχερή που ζεις.
Δεν ξέρω τι να κάνω τώρα.
Υπάρχει λόγος που έφερα τα κορίτσια να ζήσουν εδώ όταν πέθανε η μαμά τους.
Θες τη συμβουλή μου;
Να τον εγκαταλείψεις.
Χρησιμοποίησε αυτήν την ευκαιρία
- και μην ξαναγυρίσεις σ' αυτόν. - Δεν είναι κακός άνθρωπος.
Σε πέταξε από το αμάξι.
- Μα τον προκάλεσα. - Σ' άφησε στον δρόμο.
Τσακωνόμασταν και… Εγώ έφταιγα.
- Σίγουρα. - Δεν φταις εσύ. Ποτέ δεν φταις εσύ.
Τον αγαπάω.
Αλήθεια.
Γι' αυτό δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι…
θα μου το έκανε αυτό.
Ότι θα με παρατούσε έτσι.
No comments yet. Be the first to leave one.