Gu Family Book (구가의 서)

Sari kata oleh ~Muhammad Najwan Bin Hamidi~

Episod 11

Ayam!

Gembira jumpa awak!

Tapi Kang Chi, kenapa awak mahu jadi manusia?

Saya mahu kembali kepada keluarga.

Keluarga?

Keluarga apa?

Tae Seo dan Chung Jo. Dan semua ahli Penginapan Seratus Tahun.

Impian saya untuk hidup bahagia bersama mereka seperti dahulu.

Bagaimana jika mereka tak mahu awak? Apa awak nak buat?

Awak dah berubah. Bagaimana jika mereka juga berubah?

Dan mereka tak anggap awak keluarga lagi...

Apa awak akan buat?

Awak masih mahu jadi manusia?

Apa awak kata?

Saya dah tukar fikiran.

Bawa Chung Jo ke bilik saya malam ni.

Malam ini malam pertamanya.

Saya akan kembali selepas matahari terbenam.

Saya merayu, Kang Chi.

Selamatkan Chung Jo.

Tae Seo.

Tolong selamatkan Chung Jo, Kang Chi.

Bangun bercakap. Kenapa melutut depan saya?

Tolong!

Pergi mana sahaja, Kang Chi.

- Tae Seo. - Sebelum saya cederakan awak!

Bawa Chung Jo pergi jauh-jauh.

Hidup bahagia bersama.

Sebagai abang, saya merestui kamu berdua.

Tolonglah, kamu berdua...

lari ke tempat yang jauh dan hidup bersama.

Tolong.

Ia tak benar, kan?

Katakan ianya tak benar.

Katakan ianya takkan berlaku.

Katakan saya salah dengar.

Chung Jo.

Jika tidak, saya akan mati.

Saya akan bunuh diri.

Apa awak buat ni?

Belum cukup saya jadi alat mainan dan cemuhan dia?

Sekarang awak mahu saya bermalam dengannya?

Awak fikir saya boleh berbuat begitu? Saya rela bunuh diri.

Daripada hidup dalam keadaan malu, saya akan...

Fikir betul-betul.

Jika gisaeng seperti awak mati, tiada siapa akan peduli.

Jangan terpedaya.

Ramai lagi orang yang mati dengan lebih tragis.

Ramai lagi yang keadaan mereka lebih teruk daripada awak.

Saya beritahu sekali lagi.

Apa-apa takkan berubah dengan awak bunuh diri. Jadi...

jangan fikir tentang kematian tak bermakna ini.

Fikir untuk hidup. Awak faham?

Bersihkan.

Cikgu!

Cikgu!

Itu saja untuk hari ni.

Jadi...

awak akan pergi?

Seperti Tuan Muda Tae Seo minta...

awak betul akan lari dengan Chung Jo?

Meski saya ajak dia pergi, dia akan tolak.

Dan, dia tak tahu apa dah terjadi pada diri saya.

Saya tak tahu bagaimana mahu jelaskannya.

Meski dijelaskan, saya tak pasti reaksi dia.

Apa yang tak pasti?

Dia mungkin fikir ianya tak apa-apa.

Meski awak separuh manusia atau tak. Dia mungkin tak hiraukannya.

Meski mata dan muka awak berubah. Awak tetap Choi Kang Chi dari dalam.

Dia mungkin tak kisah tentangnya.

Awak rasa begitu?

Jika dia sukakan awak... Jika perasaannya ikhlas...

Itu mungkin untuk perempuan.

Apa awak tahu tentang perempuan?

Saya juga perempuan.

Maksud saya...

awak dan Chung Jo membesar dengan suasana berbeza.

Chung Jo membesar dengan dilindungi, dia mungkin akan terkejut.

Apa cara lahir sekali pun, perempuan sama semasa bercinta.

Awak tak tahu apa-apa.

Apa? Cinta?

Awak tahu cinta?

Mestilah.

Bagaimana? Awak pernah bercinta?

Awak fikir saya apa? Dah tentu...

Belum lagi.

Adakah kita tahu cinta jika bercinta sahaja? Awak boleh rasainya...

- Awak boleh andaikannya.. - Bagaimana boleh tahu dengan andaian?

Awak tak pernah tak lena tidur sebab hati berdegup kencang.

Awak tak pernah rasa hati tenang dengan melihat senyumannya sahaja.

Awak tak pernah rasa patah hati mendengar keluhannya.

Tanpa pengalaman itu, jangan cakap tentang cinta.

Faham?

Baiklah. Untunglah awak.

Awak pasti bangga pernah rasai banyak pengalaman.

Jangan bimbang. Saya takkan pergi tanpa ucap selamat tinggal.

Jika saya pergi dengan Chung Jo... Jika saya buat begitu...

Saya akan beritahu awak sebelum orang lain.

Apa pun, bila pula En. Dam akan membesar dan rasa cinta sebenar?

- Baik turunkan tangan. - Kalau tidak?

Awak pukul lagi.

Awak!

En. Dam!

Awak fikir boleh tangkap saya.

Dari pandangan awak, apa pendapat awak?

Tentang siapa?

Kang Chi?

Entahlah.

Awak bertaruh dengan dia pasti sebab awak rasakan dia ada sesuatu istimewa.

Jadi, kenapa awak tak suka dia?

Apa sebab awak ada?

20 tahun dahulu..

Saya bunuh ayah dia.

Awak bimbang Kang Chi dapat tahu dan balas dendam?

Atau...

ada sebab lain yang saya tak tahu?

En. Dam.

Awak! En. Dam.

Guru, awak panggil saya?

Gon.

Saya akan keluar seketika.

Saya balik esok. Semasa saya tiada, jaga segalanya di sini.

Chung Jo, ada tetamu.

Cik.

Gob Dan!

- Cik! - Gob Dan!

Awak pastinya derita bersendirian.

Awak bagaimana?

Awak dengar tentang Tae Seo?

Emak pula? Dia tak apa-apa?

Awak tak tahu lagi?

Puan Yoon dah meninggal dunia.

Tapi, Tuan Muda selamat.

Saya tak dengar pihak berkuasa tahan dia.

Cik.

Saya dengar awak dari Penginapan Seratus Tahun.

Siapa hantar awak?

Apa maksud awak siapa? Dah tentu Tuanku baru.

Apa itu?

Tuanku Jo berikan pada Chung Jo.

Apa awak buat?

Kenapa buka tanpa kebenaran dia?

Wol San pun tak pernah terima hadiah sebaik ini.

Sanggup Tuanku Jo buat begini?

Dia akan bermalam dengan lelaki yang membunuh ayahnya.

Dia perlu terima itu setidak-tidaknya.

Mari.

Apa maksud semua tu? Bermalam dengan Tuanku?

Tidak...

Apa? Tuanku dan Cik muda?

Apa semua ni?

Beritahu di mana Kang Chi cepat?

Di mana?

Saya akan jumpa Kang Chi sendiri.

- Pastikan tiada siapa ikut awak. - Dah tentu.

Nak buat apa dengan mereka?

Biarkan.

Mereka tak tahu apa mereka buat.

Pergi kumpulkan orang-orang di keliling Choon Hwa Gwan.

Malam ini, Kang Chi akan datang untuk mati.

Apa awak kata?

Bermalam?

Siapa dengn siapa?

Chung Jo dan Jo Gwan Woong.

Ianya malam ni.

Tak ada masa.

Matahari hampir terbenam.

Tunggu, Kang Chi.

Saya rasa tak sedap hati tentang ini.

Rasanya Jo Gwan Woong pasang perangkap dengan gunakan Chung Jo.

Apa maksud awak? Awak fikir saya umpan?

Apa pun terjadi, saya tetap menyebelahi Kang Chi.

Jo Gwan Woong mungkin gunakan fakta itu.

- Meskipun perangkap, saya perlu pergi. - Kang Chi!

Chung Jo sedang tunggu. Saya perlu pergi.

Jadi, mari pergi bersama.

Jika betul perangkap, berdua lebih baik.

- Tidak. - Tidak.

Terima kasih kerana bimbangkan saya, tapi saya tak terima pertolongan awak

Guru tiada di sini. Awak tak boleh ke mana-mana.

Dengar? Awak perlu berada di sini.

Jangan bergaduh dengan Guru kerana membantu saya.

- Awak perlu tinggal di sini, faham? - Dengar cakap Choi Kang Chi.

Awak berdua dah berpakat?

Sejak bila kamu berdua sama pendapat ni?

Meski saya tiada di sini, awak boleh jaga tempat ni.

- Cik Yeo Wool. - En.Dam.

Jika saya betul ini perangkap...

sukar untuk awak lari dengan Chung Jo seorang diri.

- Meski sukar, saya akan lakukannya. - Kemahiran saya lebih hebat dari awak.

Saya akan bantu awak, bukan bebankan.

Jadi, mari pergi bersama tanpa banyak cakap.

- Tapi, cik. - Saya pergi bersama Kang Chi. Muktamad!

Tapi..

Kita tak perlu beritahu Tuan Muda Tae Seo?

Untuk sekarang, jangan.

Lebih baik Tae Seo tak tahu.

Beri saya maklumat sekolah Guru Dam dan perak itu.