The first 200 lines.
ใช้ได้ ใช้ได้
นายทำได้ยังไงนะ โคล?
แค่โชคดีเองน่า
ฉันเห็นน่าเพื่อน
เฮ้ แม่ ทำอะไรอยู่?
นั่งคิด หนีกินข้าว.....
- สวยดีนะ - สวย
ครับ สวยดี
เป็นไงบ้าง?
ก็คิดถึงใบไม้ร่วงครั้งหน้า เรื่องไม่อยู่นี่
อะไรที่จะเกิดกับชีวิตที่เหลือ ไม่สำคัญอะไรหรอก
รู้มั้ยลูก คนที่ว่าเจริญแล้ว ต่างก็เชื่อว่า
ดวงดาว กำหนดโชคชะตาให้
รู้สึก สะเทือนมั้ย?
แม่ เป็นอะไรหรือเปล่า?
พรรคพวก แรมป์นั่น!
วาล์วนิรภัย ทุบวาล์วนิรภัย
เฮ้ เพื่อน เฮ้ ทางนี้ เราต้องออกจากที่นี่แล้ว
เฮ้! เฮ้!
พาขึ้นไข้างบน
ไป!
นั่น...
คุณเป็นฮีโร่ ของบริษัทนะ คุณโคล
สองคนที่คุณช่วยเอาไว้ ปลอดภัยดี
ถ้าอาการคุณคงที่ดี คืนนี้คงได้กลับบ้าน
เหลือเชื่อมาก คุณอยู่ในน้ำเกือบ 4ชั่วโมง
ไม่มีอาการตะคริว ถ้าไม่มีใครเห็นคุณคงไม่รอด
มหัศจรรย์ ที่คุณยังไม่ตาย คุณโคล
ต้องบอกแบบนั้นจริงๆ
มีใครที่เราจะแจ้ง ให้มารับคุณได้หรือเปล่า?
อ๋อ ไม่มี ผมไม่เป็นไร
เมื่อผมยังเด็ก ผมมองดูรูปทรงวัตถุ
หาเหตุผล หรือการออกแบบ
หลายเรื่องที่เกิดกับผม เหมือนจะเป็นอุบัติเหตุ
สงสัยว่าผม จะสูญเสียความเชื่อไป
ในฤดูใบไม้ร่วง ผมเริ่มสงสัยว่า
ถ้าชีวิตผมไม่ได้ถูก กำหนดจุดหมายไว้
บางทีผมอาจอยู่บนทาง ที่ลิขิตไว้...
...เพียงแต่ผม มองไม่เห็นมัน
ไป ไป ไป ไป!
เก่งมากนะ ตอนอยู่ในสระ ไมเคิล เฟลพส์
เฮ้ เฮ้ ตัดสินใจเลือก สาขาที่จะเรียนหรือยัง?
- ยังเลยครับ - เขาชอบเรียน การเงิน
- อะไรนะ? - ฉันไม่ได้พูดอะไร
รู้มั้ย เดี๋ยวนี้มันสาหัส มีแต่ยากขึ้นเรื่อยๆ
การเงินเข้าท่าสุดแล้ว
- โว้ว, โว้ว โว้ว เอาเบียร์ให้กระป๋องก่อน - ครับ
ที่ผมพูดไปน่ะ ผมให้เขาคิดดูแล้ว
นี่ครับ
รู้มั้ยพ่อ ที่จริงผมคิดอยู่ แต่เรื่องชายหาดอย่างเดียว
เรื่องสาวๆที่ชายหาดจะนุ่ง หรือไม่นุ่งอะไร ซัมเมอร์นี้
- บ้านเรย์โนลค์ - ขอสาย อแมนดา คอลเลียร์ครับ
อแมนดา เรโนลด์ ค่ะ, แต่เคยใช่ อแมนดา คอลเลียร์
ใช่ค่ะ กำลังพูดอยู่
อแมนดา, ผมชื่อ มอร์แกน ดูปรี
ผมเป็น ผู้จัดการทรัพย์สิน ให้ทัค ฮอสเททเลอร์
พระช่วย
- สวัสดีครับ? -ขอพูดกับดอว์สัน โคล ครับ
ครับ ผมนี่แหละ
ผมชื่อ มอร์แกน ดูปรี
ผมเป็น ผู้จัดการทรัพย์สิน ให้ทัค ฮอสเททเลอร์
เกรงว่าจะต้องแจ้ง ข่าวร้าย
คุณฮอสเททเลอร์ นอนหลับ เสียชีวิต เมื่อคืน
ขณะอายุ 92
ผมเสียใจด้วย เรื่องเพื่อนของคุณ เสียใจจริงๆ
แต่เรามีเรื่องต้องทำนะ
ผมต้องไปที่ทูเลน วันเสาร์ งานซิกมา นู
คืนวันจันทร์ เรานัดดินเนอร์ กับคนที่เชส พร้อมภรรยาเขา
ไว้คราวหลัง คนที่ฉันรู้จักตาย ฉันจะบอกเลขาคุณให้
ขอโทษ
ก็ได้
อแมนดา?
ดอว์สัน?
เฮ้, อแมนดา
ไฮ
ขอโทษด้วย เลอะไปหน่อย
คุณรู้เรื่องจากไหน?
ทนายความโทรหาผม ตามความประสงค์ ของทัค
ผมนัดเจอกับเขาพรุ่งนี้
- 10โมงเช้า? - ใช่
ใช่ ของฉันด้วย
นานมากแล้วนะ
20 ปี
ที่จริง 21 แต่ใครจะมานั่งนับ?
คุณดู เหลือเชื่อมาก
ฉันต้องไปก่อน ฉันสายแล้ว
หาแม่ ฉันจะไปหาเธอหน่อย
- อ๋อ เอาสิ - ที่บ้านแม่
ได้
- ดีนะ ที่เจอคุณ - ใช่ เหมือนกัน
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - พรุ่งนี้เหรอ?
- ใช่ ทนายไง - ทนาย
10โมงเช้า จริงด้วย โอเค
เฮ้, ดอว์สัน เฮ้, ดอว์สัน?
- อาหารมาแล้ว - ขอบคุณ เอพริล
- เธอเป็นไงบ้าง? - เธออ้วกหนักมาก
แต่ตอนนี้ไม่เป็น ซึ่งก็ดีแล้ว
- หล่อนโคตรน่ารัก - แหงอยู่แล้ว
แกโอเคมั้ย?
ก็คงลำบากหน่อย แต่ว่า.. พ่อแม่เธอดีกับเรามาก
เขาไม่ตัดสินเรา
เขาขอแค่ ให้ตั้งชื่อลูก จากไบเบิลแค่นั้น
นายว่าชื่อแอรอน ดีมั้ย?
ก็ดีกว่าโมเสส แหละ
ฉันรู้ว่ามันบ้า เรายังเด็กกันอยู่เลย แต่ว่า....
ตอนนั้นน่ะ ตอนฉันรู้สึก ว่าหัวใจสั่น...
ไม่รู้สิ มันทำให้ฉันมีความสุข
นั่นน่ะดีแล้ว, บ้อบบี้ ดีมากๆ
ฉันว่าแค่ลองสตาร์ทดู...
มันไม่ติด...
ลองอีกที ลองอีกที
- ขอโทษ บอกเขาด้วย ฉันขอโทษ - เอพริล ไม่เป็นไร โอเค้?
ปลดเกียร์ว่าง เดี๋ยวเข็นเข้าข้างทางให้ มาเร็วบ้อบบี้
มีปัญหาอะไร? ลืมวิธีขับรถเหรอ?
พ่อยึดใบขับขี่ไปเหรอ?
เร็วสิ เอารถออกไป!
นี่พวก อยากลงมาช่วยเราเข็น
หรือจะ นั่งบีบแตร อยู่อย่างนั้นทั้งวัน?
- เราจะไม่ทำอีกแล้ว - ใช่ ขอโทษนะ
ขอบคุณครับ คุณผู้หญิง
- เฮ้ เราเป็นเพื่อนกันได้นะ - อะไรนะ? ไปกันดีกว่า!
พวกนายนี่ ไม่รู้จักโต!
เธอจะไปไหน?
ทางขวาเลย เอพริล
ไฮ
เอาละ ได้แล้ว
โอเค
- ฉันเรียกรถลากให้มั้ย? - ไม่ ไม่เป็นไร ผมจัดการเอง
ขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วย
พวกนั้นพยายามทำตลก แต่ทำได้แค่ ปัญญาอ่อน
- อแมนดา, ไปกันหรือยัง - ใช่ ไปจากนี่กันดีกว่า
- โอเค! - มาสิ!
- อแมนดา - จริงจังหน่อย
ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องรอก็ได้
โอเค
- ขอบคุณที่ช่วยนะ - ได้ ไม่มีปัญหา
อแมนดา! มันเสียเวลานะ
ขอบคุณ
คราวหลัง!
ฉันไม่อยากให้นายทำพลาด
'เพราะแกเป็นญาติฉัน ฉันก็รักแก แต่แกโคตรซื่อบื้อ
แกเห็นสาวสวยที่มาช่วยเข็นรถ เขาพยายามคุยกับแกหรือเปล่า?
เธอแค่นิสัยดี ถูกมั้ย? เธอนิสัยดี
- ใช่ แต่เธอก็ฮอทด้วย - เธอฮอท
สตาร์ทได้แล้ว ใช้ได้แล้วละ
- ขอบใจ, ดอว์สัน. - ไปเลย เรียบร้อยแล้ว
แล้วเจอกัน
ฉันหมุนกุญแจ เงียบสนิท
คุณคิดว่าไง?
กำตามทัน ที่ไปร่วมแก็งบีบแตรมั้ง?
สงสัยฟ้า มอบความยุติธรรม ทันตาเห็น
ดูนายพูด
ตลกเป็นด้วย
- เฮ้, อแมนดา - เฮ้
- ไหน ลองซิ - โอเค
ขอบคุณนะ
ขั้วแบ็ตคุณหลวม
ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เจอบ่อยๆ
จริงสิ
นี่นายกำลังจะพูดอะไรใช่มั้ย?
ญาติผมบอกว่า คุณพยายาม คุยกับผม เมื่อวันก่อน
ฉันทำ
- เขาคิดว่า ผมทำเสียเรื่อง - คุณทำ
นายไม่รู้จัก การอ่อย เหรอ?
สงสัยจะไม่
เหรอ แล้วนายว่า จะเอาไงดี เรื่องนี้?
โอเค สงสัยไม่เวิร์ค
โอเค ฉันจะบอกให้แล้วกัน
นายลองคิดอันนี้ซิ
...ไปเจอฉัน ที่สเควลส์ คืนวันเสาร์ 6โมง ดีมั้ย?
- นั่นใช่ ตกลง หรือเปล่า? - ครับ
โอเค เผื่อนายคิดออก ว่าจะอ่อยฉันยังไ ตอนนั้น
- ขอบใจนะ - ไม่มีปัญหา
# I know a place where I can go #
# When I'm alone #
# Into your arms Whoa into your arms I can go #
# I know a place that's safe and warm #
# Into your arms Whoa into your arms #
# I can go... #
แกหายหัวไปไหนมา ดอว์สัน?
แกน่าจะพูดสวัสดีซะหน่อยนะ
สวัสดี
- ลูกน่ารัก - มันน่ารัก
เหมือนพ่อมัน
มานี่สิ นั่งนี่ มาเล่นไพ่ด้วยกัน
ไม่หรอก ผมมีงานต้องทำ ผมมีการบ้าน
มันคิดว่ามันฉลาดกว่าเรา
อบี ทำไมไม่ถอดหมวกปัญญาอ่อน นั่นซะ ตอนอยู่ในบ้าน
- ได้ครับ - จริงหรือเปล่า?
- ที่แกคิดว่าฉลาดกว่าพวกเรา? - เปล่าครับ
- แกดีเกินกว่าจะอยู่ในครอบครัวนี้? - เปล่าครับ
ก็ดีแล้ว เพราแกมันเป็นของที่นี่
ที่นี่
ทำไมแกไม่ออกไปจัดการ ซ่อมรถเบนซ์ซะให้เสร็จ
จะได้ใช้ขนของไปต้นน้ำคืนพรุ่งนี้ แล้วแกก็ไปกับพวกเราด้วย
คืนพรุ่งนี้ผมไปไม่ได้ ผมมีธุระต้องทำ
นี่แกไม่ได้ฟังห่าเหว อะไรเลยหรือไง?
- ผมไม่... - ไม่ ห่าอะไร?
เฮ้ เฮ้ ไม่เอาน่า พ่อ
เล่นไพ่ต่อดีกว่า
No comments yet. Be the first to leave one.