Hotel Poseidon

Af.

Zet dat af.

Hey!

Ho! Af!

Zet dat af!

Wat is 't?

Stopt ermee!

Stoppen? 'T is 8 uur 's morgens. Ik ben juist begonnen.

Zet dat af!

Stopt ermee! Da's al heel de dag! Heel de dag!

Zet 't af!

Het is plezant.

Sommige doen met postzegels of vlinders. Ik doe...

- Ik val er toch niemand mee lastig? - Zet 't af.

Wat scheelt er?

Wat?

Da's een gemeende vraag.

Scheelt er iets?

- Wat? - Ja.

Is er iets gebeurd?

Niet dat het mijn zaken zijn, maar kijk,

waarvoor heb je anders een buur als je niet...

Wat?!

Mag ik iets vragen?

Heb jij een bezigheid?

Verzamel je?

Ga je soms naar buiten?

Lucht?

Heb je iets om voor te zorgen? Een schildpadje?

Misschien een plant of het een of ander?

Ja, je lacht maar zeg, een plant...

Heb je iemand?

Heb je een vriendinnetje?

Of een vriend misschien?

Ik denk, hè, ik ken u niet en gij mij niet, soit

maar ik denk dat het probleem... het probleem is geloof.

Ik heb het niet over Katholicisme of Boeddhisme ofzo.

Nee, ik heb het over persoonlijk geloof.

In iets klein aardig, ten eerste plaats een geloof in uzelf.

Zeg, versta je wat ik zeg?

Als je dat niet hebt... dan... ja...

Maar ook in het geloof van anderen.

Anders kom je niet voorbij uw eigen denken

en hoe ouder dat je wordt, hoe nauwer dat het hier in uw kop...

Kijk, we maken een afspraak.

Hallo?

Doe vandaag iets wat je anders nooit zou doen

en sta er een keer voor open. Da's alles.

Een weg naar morgen. Naar iets fris.

Vergeet de toekomst, da's te groot.

Zelfs morgen kan al...

Ja, ik versta dat wel.

Maar doe iets dat je anders nooit zou doen. Komaan, zeg! Komaan!

Alé, kom eens uit dat bakske, jong!

En zie wat er gebeurd!

Ik weet, het is niet heel diep maar meer kan ik ook niet doen.

Begin daar al, en kijk niet achterom.

Achteruit kijken is gelijk een donker gat, een diepte.

Zonder garantie, zonder leefdesvreugd, da wil je niet, makker.

Dat is... Dan kun je beter uw kop erbij neerleggen.

Sorry. Sorry. Ik ken u niet. Excuseer.

Maar dan kun je beter uw kop erbij neerleggen want...

U gaat elke dag in een miserabel leven 's morgens voor de spiegel staan,

Uw eigen gezicht...

en afvragen, als je tenminste zelfs de vraag zou stellen...

Is dit 't?

Nee, dat kan niet.

Alé jong. Godverdomme.

Ja, zeg jong.

Ach, hier. Daar heb je 'm.

Den held.

'K heb m'n eigen godverdomme heel de avond zot liggen vingeren. Waar heb jij gezeten?

Slapen.

En?

Uitgeslapen?

Als je goesting hebt, er staat pap.

Kom je vanavond?

Dat hangt van u af, of dat ik kom vanavond.

- Versta je? - Ja.

Juist weeral een oproep gehad.

Grote opkuis.

Koppel.

Liggen er al een week.

Kan ik kuisen wat ik wil, maar die reuk...

pak ik zeker voor een maand mee naar huis.

Loopt overal tussen. Onder m'n nagels.

M'n haar.

Ik heb al zitten denken om 't allemaal af te doen. Wat denk je?

Kort kopje?

Wat denk je?

Soit...

Zij je nu naar mijn voeten aan 't zien, Dave?

Ik heb nog vijf minuten, hè.

- 'T gaat niet. - 'T gaat niet bestaat niet.

Tik-tok. Tik-tok. Alé man. Nog 2 minuten of wil je dat ik 't zelf efkes doe?

- 'T gaat niet. - Dave!

Wanneer zijt gij zo fucking saai geworden?

Hallo?

- 'T is toe! - Heel even

- Nee, nee. - Kun je alsjeblieft heel even open doen?

'T is toe.

Hallo? Alsjeblieft?

- 'T is toe. - Eventjes. Echt alleen even open doen.

Hollander.

Super fijn dat je even opendeed.

- Ja, mijn reisgids die, eh... - Ja, maar 't is gesloten.

Ah. Hoe laat gaan jullie open?

- Toe! - Toe?

Ja, geen hotel niet meer.

Oh.

Ja, maar 't is echt alleen maar voor één nachtje.

Ja, maar... nee.

- Niet? - Nee.

Komaan. Eén nachtje?

Niet? Echt niet?

Maar...

Want... er zijn kamers hier, toch?

Neem ik aan?

Wat denk je?

Eén nacht.

Ik kan betalen.

Misschien niet de volle prijs want ik heb geen geld.

Nou ja, ik heb wel geld hoor.

- Ben jij, eh... - Ja.

Van dit... hotel.

'T is, eh...

Ja, 't is eh...

Ja.

Misschien, uh...

Misschien is het handig als ik iets ga invullen?

Als ik iets invul nu?

- Naam? - Ja.

- Adres. Uh... Hoelang je blijft... - Je pen doet het niet.

- Hoelang je blijft. - Je pen doet het niet.

Ach... laat maar.

- Pas. - Pas?

- Ja, identiteits... - Ja.

Bewijs. Ja. Danku.

- Nora. - Ja.

Zeven.

- Zeven. - Ah ja. Zeven.

- Da's m'n lievelingsgetal. - Ja?

In de lift, eerste verdiep, einde van de gang, laatste kamer rechts.

- Naast kamer zes. - Nee. Naast kamer vijf.

Oh ja.

Want het zijn de even nummers langs de ene kant.

- En de oneven aan de andere kant. - Ja.

Anders nog iets dat ik kan...

...voor u?

- Ja. Mag ik misschien een... kopje koffie? - Secondje. Secondje.

Oké.

Secondje.

Ik zal verse zetten.

Woon jij hier?

Tijdelijk.

Oh, ja.

Snap ik.

En wat... wat doe je?

- Ik ben tuinarchitect. - Tuinarchitect? Ah ja.

Ja, dat is toevallig want mijn vader die...

die verzamelt vissen.

- Verzamelde vissen. - Oh.

- Waarom is hij gestopt? - Ja, uh... dood.

- Oh, sorry. - Nee, 't is niet erg.

- Nee, sorry. - Niet erg.

Ik was klein en dit is zijn... hotel.

Het zit in de familie.

Er waren geen jatten niet meer, dus ik heb...

- Melk? - Ja, graag.

Oké.

Hallo.

En wie bent u?

Sorry, Ik heb geen melk meer.

- Wie is zij? - Tante Lucy. De oudste zus van mijn vader.

Of nee, van mijn moeder?

Ik weet eigenlijk niet of ze echt familie is, ze is zo oud.

Het is eigenlijk een wonder dat ze nog leeft.

- Ze is dood. - Nee, nee.

- Jawel. - Nee, tante Lucy...

Ze...

Ze is dood.

Ik...

Ik moet buiten nog even wat spullen oppikken.

Dankjewel.

Hallo? Dag mammie. Mama.

Dave hier.

Tante Lucy is ziek, dus...

Voila, da's alles. Bel mij terug. Yo.

Ja? Hallo?

Ja, hallo. Sorry.

Sorry.

- Zeg het eens. - Tante Lucy is dood. Ik weet niet...

Ik had het zelfs niet door. Ze was zolang goed en nu is ze...

Maar ja, Ik weet niet. Misschien is het wel beter zo, maar ik weet niet. Mijn moeder...

Ik...

Sorry. Ik...

- Mag ik weten hoe je ons gevonden hebt? - In de gouden gids.

- Naam? - Dave.

- Wie ben je verloren, Dave? - Tante Lucy.

- In uw armen gegaan? - Nee, gewoon zo gevonden.